Συντάκτης: Π.Μ.

  • Ο Μπολτ «έπιασε» τον Καρλ Λιούις μέσω… Μόσχας (Παγκόσμιο, ανασκόπηση)

    Υπό βροχή ο Γιουσέιν Μπολτ στέφθηκε για δεύτερη φορά (μετά το 2009)
    παγκόσμιος πρωταθλητής στα 100μ. με χρόνο 9.77. Ο Τζαμαϊκανός σούπερ
    σταρ άφησε πίσω του την αποτυχία της Νταεγού (όπου είχε άκυρη εκκίνηση
    και αποκλείστηκε) και παρά την πίεση του Αμερικανός Τζάστιν Γκάτλιν, που
    πήρε το ασημένο με 9.85, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο
    πρωτάθλημα στίβου της Μόσχας. Το χάλκινο κατέκτησε ο Τζαμαϊκανός Νέστα
    Κάρτερ με 9.95 σε μια κούρσα όπου στις πρώτες πέντε θέσεις τερμάτισαν
    τέσσερις Τζαμαϊκανοί, χωρίς ανάμεσά τους να βρίσκονται ο Ασάφα Πάουελ
    και ο Γιόχαν Μπλέικ!
    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα) 9.77
    2. Τζάστιν Γκάτλιν (ΗΠΑ) 9.85

    3. Νέστα Κάρτερ (Τζαμάικα) 9.95
    4. Κίμαρ Μπέιλι-Κόουλ (Τζαμάικα) 9.98
    5. Νίκελ Άσμιντ (Τζαμάικα) 9.98
    6. Μάικ Ρότζερς (ΗΠΑ) 10.04
    7. Κριστόφ Λεμέτρ (Γαλλία) 10.06

    8. Τζέιμς Ντασάολου (Βρετανία) 10.21

    Η Ντιμπάμπα το χρυσό

    Η «χρυσή» Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, Τίρουνες Ντιμπάμπα, ήταν η μεγάλη
    νικήτρια στον τελικό των 10.000μ. του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της
    Μόσχας. Η κορυφαία δρομέας από την Αιθιοπία τερμάτισε πρώτη σε 30:43.35
    και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας στην 2η θέση την Γκλάντις
    Τσερόνο από την Κένυα με 30:45.17 και στην 3η θέση την Μπελαϊνές Ολτζιρά
    από την Αιθιοπία με 30:46.98.

    Η Πέρκοβιτς το χρυσό

    Η Σάντρα Πέρκοβιτς από την Κροατία, με βολή στα 67.99, κατέκτησε το
    χρυσό μετάλλιο στη σφυροβολία του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας.
    Το ασημένιο πήρε η Γαλλίδα Μελίνα Ρομπέρ-Μισόν με 66.28 και το χάλκινο η
    Κουβανή Γιαρέλις Μπάριος με 64.96.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Σάντρα Πέρκοβιτς (Κροατία) 67.99
    2. Μελίνα Ρομπέρ-Μισόν (Γαλλία) 66.28
    3. Γιαρέλις Μπάριος (Κούβα) 64.96
    4. Ναντίνε Μίλερ (Γερμανία) 64.47
    5. Τζία Λιούις-Σμόλγουντ (ΗΠΑ) 64.23
    6. Τζιάν Ταν (Κίνα) 63.34
    7. Ζανέτα Γκλαντς (Πολωνία) 62.90

    8. Ντένια Καμπαγέρο (Κούβα) 62.80

    Η Ρις το χρυσό

    Μπορεί στον προκριματικό να προκρίθηκε με το… ζόρι (12η με 6.57),
    ωστόσο στον τελικό η Μπρίτνεϊ Ρις επιβεβαίωσε την ανωτερότητά της στο
    μήκος. Η Αμερικανίδα Ολυμπιονίκης και παγκόσμια πρωταθλήτρια στην
    Νταεγού, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και στη Μόσχα με άλμα στα 7.01. Το
    ασημένο πήρε η Νιγηριανή Μπλέσινγκ Οκαγκμπάρε με 6.99 και το χάλκινο η
    Σέρβα Ιβάνα Σπάνοβιτς με 6.82.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Μπρίτνεϊ Ρις (ΗΠΑ) 7.01
    2. Μπλέσινγκ Οκαγκμπάρε (Νιγηρία) 6.99
    3. Ιβάνα Σπάνοβιτς (Σερβία) 6.82
    4. Βόλια Σουντάραβα (Λευκορωσία) 6.82
    5. Ολγκα Κουτσερένκο (Ρωσία) 6.81
    6. Σάρα Πρόκτορ (Βρετανία) 6.79
    7. Ντάρια Κλίσινα (Ρωσία) 6.76

    8. Τόρι Πολκ (ΗΠΑ) 6.73

    Ο Ιτον το χρυσό

    Ο Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, Άστον Ίτον, ήταν ο μεγάλος νικητής του
    δεκάθλου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας. Μετά από την επίπονη
    προσπάθεια στα δέκα αγωνίσματα, ο Αμερικανός υπεραθλητής συμπλήρωσε
    8.809 βαθμούς και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Το ασημένιο πήρε ο
    Γερμανός Μίκαελ Σρέντερ με 8.670β. και το χάλκινο ο Καναδός Ντάμιαν
    Γουόρνερ με 8.512β.
    Οι πρώτοι οκτώ της τελικής κατάταξης:
    1. Άστον Ίτον (ΗΠΑ) 8.809 βαθμοί
    2. Μίκαελ Σρέντερ (Γερμανία) 8.670
    3. Ντάμιαν Γουόρνερ (Καναδάς) 8.512
    4. Κέβιν Μαϊέρ (Γαλλία) 8.446
    5. Εελκο Σιντνικολάας (Ολλανδία) 8.391
    6. Κάρλος Τσινίν (Βραζιλία) 8.388
    7. Ρίκο Φρέιμουθ (Γερμανία) 8.382

    8. Ιλια Σκουρένεφ (Ρωσία) 8.370

     Ο Παπαμιχαήλ 16ος, αποκλεισμός για Δουβαλίδη και επικοντίστριες


    Την 5η θέση στην 4η προκριματική σειρά των 110μ. εμπόδια κατέλαβε ο
    Κώστας Δουβαλίδης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου της Μόσχας και έμεινε
    εκτός τελικού. Ο Έλληνας αθλητής σημείωσε χρόνο 13.55, επίδοση μακριά
    από το δικό του πανελλήνιο ρεκόρ (13.34 τον Ιούλιο). Η 19η θέση στο
    σύνολο απογοήτευσε, καθώς οι προσδοκίες από τον Δουβαλίδη ήταν μεγάλες.

    Ο Ιβάνοφ το χρυσό στα 20χλμ. βάδην

    Μέσα σε απόθέωση από χιλιάδες συμπατριώτες του, ο 20χρονος Ρώσος
    Αλεξάντρ Ιβάνοφ κάλυψε την απόσταση σε 1 ώρα 20:58 και τερμάτισε πρώτος
    στον τελικό των 20χλμ. βάδην του Παγκοσμίου πρωταθλήματος που διεξάγεται
    στη Μόσχα, χαρίζοντας στη διοργανώτρια το πρώτο μετάλλιο.
    Δεύτερος ήταν ο Κινέζος Ολυμπιονίκης του Λονδίνου Ντινγκ Τσεν με 1:21:09 και τρίτος ο Ισπανός Μιγκέλ Άνχελ Λόπεθ με 1:21:21.

    Πολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησε ο Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ στα 20χλμ.
    βάδην του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Μόσχας. Ο Έλληνας βαδιστής κάλυψε
    την απόσταση σε 1:23:48 και τερμάτισε 16ος ανάμεσα σε 63 αθλητές.

    Οι πρώτοι οκτώ του τελικού:
    1. Αλεξάντρ Ιβάνοφ (Ρωσία) 1:20:58
    2. Ντινγκ Τσεν (Κίνα) 1:21.09
    3. Μιγκέλ Άνχελ Λόπεθ (Ισπανία) 1:21.21
    4. Ζοάο Βιέιρα (Πορτογαλία) 1:22:05
    5. Ντένις Στρέλκοφ (Ρωσία) 1:22:06
    6. Τακούμι Σάιτο (Ιαπωνία) 1:22:09
    7. Ρούσλαν Ντμιτρένκο (Ουκρανία) 1:22:14
    8. Ινάκι Γκόμεζ (Καναδάς) 1:22:21

    16. Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ (ΕΛΛΑΔΑ) 1:23:48

    Εκτός τελικού η Κυριακοπούλου στο επί κοντώ

    Χωρίς ελληνική εκπροσώπηση θα διεξαχθεί ο τελικός του επί κοντώ γυναικών
    στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας, καθώς τόσο η Λεδάκη όσο και η
    Κυριακοπούλου πραγματοποίησαν απογοητευτικές εμφανίσεις στα προκριματικά
    του αγωνίσματος.

    Η Νικόλ Κυριακοπούλου πέρασε με την πρώτη προσπάθεια τόσο τα 4.30 όσο
    και τα 4.45, όμως απέτυχε τρεις φορές να περάσει τα 4.55, ύψος που
    πέρασαν 12 αθλήτριες και ανάμεσά τους η η Ελενα Ισινμπάγεβα, η
    Αμερικανίδα Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, Τζένιφερ Σουρ, και η Βραζιλιάνα
    νικήτρια στην Νταεγού, Φαμπιάνα Μούρερ. Ετσι, η Κυριακοπούλου κατετάγη
    13η.

    Χωρίς κατάταξη έμεινε η Στέλλα-Ηρώ Λεδάκη στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της
    Μόσχας, καθώς στον προκριματικό του επί κοντώ είχε τρεις αποτυχημένες
    προσπάθειες στο ύψος που ξεκίνησε, τα 4.15, κι έτσι αποκλείστηκε πρόωρα
    από τη διοργάνωση.

    Η Ρις το χρυσό

    Μπορεί στον προκριματικό να προκρίθηκε με το… ζόρι (12η με 6.57),
    ωστόσο στον τελικό η Μπρίτνεϊ Ρις επιβεβαίωσε την ανωτερότητά της στο
    μήκος. Η Αμερικανίδα Ολυμπιονίκης και παγκόσμια πρωταθλήτρια στην
    Νταεγού, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και στη Μόσχα με άλμα στα 7.01. Το
    ασημένο πήρε η Νιγηριανή Μπλέσινγκ Οκαγκμπάρε με 6.99 και το χάλκινο η
    Σέρβα Ιβάνα Σπάνοβιτς με 6.82.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Μπρίτνεϊ Ρις (ΗΠΑ) 7.01
    2. Μπλέσινγκ Οκαγκμπάρε (Νιγηρία) 6.99
    3. Ιβάνα Σπάνοβιτς (Σερβία) 6.82
    4. Βόλια Σουντάραβα (Λευκορωσία) 6.82
    5. Ολγκα Κουτσερένκο (Ρωσία) 6.81
    6. Σάρα Πρόκτορ (Βρετανία) 6.79
    7. Ντάρια Κλίσινα (Ρωσία) 6.76

    8. Τόρι Πολκ (ΗΠΑ) 6.73

    Ο Ιτον το χρυσό

    Ο Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, Άστον Ίτον, ήταν ο μεγάλος νικητής του
    δεκάθλου στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας. Μετά από την επίπονη
    προσπάθεια στα δέκα αγωνίσματα, ο Αμερικανός υπεραθλητής συμπλήρωσε
    8.809 βαθμούς και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Το ασημένιο πήρε ο
    Γερμανός Μίκαελ Σρέντερ με 8.670β. και το χάλκινο ο Καναδός Ντάμιαν
    Γουόρνερ με 8.512β.
    Οι πρώτοι οκτώ της τελικής κατάταξης:
    1. Άστον Ίτον (ΗΠΑ) 8.809 βαθμοί
    2. Μίκαελ Σρέντερ (Γερμανία) 8.670
    3. Ντάμιαν Γουόρνερ (Καναδάς) 8.512
    4. Κέβιν Μαϊέρ (Γαλλία) 8.446
    5. Εελκο Σιντνικολάας (Ολλανδία) 8.391
    6. Κάρλος Τσινίν (Βραζιλία) 8.388
    7. Ρίκο Φρέιμουθ (Γερμανία) 8.382

    8. Ιλια Σκουρένεφ (Ρωσία) 8.370

    Οι 8 του τελικού στα 100μ. ανδρών

    Ο… μισός τελικός των 100μ. θα έχει τα χρώματα της Τζαμάικα, στο
    Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας, καθώς τέσσερις Τζαμαϊκανοί σπρίντερ θα
    είναι παρόντες και ανάμεσά τους φυσικά ο Γιουσέιν Μπολτ, ο οποίος πάντως
    έκανε τον δεύτερο καλύτερο χρόνο στα ημιτελικά (9.92), αφού ο
    συμπατριώτης του, Νίκελ Άσμιντ, τερμάτισε σε 9.90. Δύο Αμερικανοί, ο
    Τζάστιν Γκάτλιν και ο Μάικ Ρότζερς, και δύο Ευρωπαίοι, ο Βρετανός
    Ντασάολου και ο Γάλλος Λεμέτρ, συμπληρώνουν την οκτάδα.
    Οι 8 του τελικού:
    1. Νίκελ Άσμιντ (Τζαμάικα) 9.90
    2. Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα) 9.92
    3. Μάικ Ρότζερς (ΗΠΑ) 9.93
    3. Κίμαρ Μπέιλι-Κόουλ (Τζαμάικα) 9.93
    5. Τζάστιν Γκάτλιν (ΗΠΑ) 9.94
    6. Νέστα Κάρτερ (Τζαμάικα) 9.97
    6. Τζέιμς Ντασάολου (Βρετανία) 9.97

    8. Κριστόφ Λεμέτρ (Γαλλία) 10.00

    Δέκατος ο Φιλιππίδης στον τελικό του επί κοντώ

     Την καλύτερη εμφάνιση από ελληνικής πλευράς μέχρι αυτή τη στιγμή στο
    Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας, πραγματοποίησε ο Κώστας Φιλιππίδης,
    έστω και αν δεν κατάφερε στον τελικό του επί κοντώ, να φτάσει τις
    προσδοκίες του.
    Ο Έλληνας πρωταθλητής πήρε την 10η θέση με 5.65, ύψος που πέρασε με
    την δεύτερη προσπάθεια. Ξεκίνησε τον αγώνα από τα 5.50, που πέρασε με
    την πρώτη, ενώ απέτυχε τρεις φορές στα 5.75.
    Ο Γερμανός Ραφαέλ Χολτσντέπε με 5.89 ήταν ο νικητής, αφήνοντας
    δεύτερο τον Γάλλο Ολυμπιονίκη του Λονδίνου Ρενό Λαβιλενί με επίσης 5.89.
    Το χάλκινο κατέκτησε ο Γερμανός Μπγιόρν Ότο με 5.82
    31η η Υφαντίδου

    Στην 31η θέση με 3.305 βαθμούς βρίσκεται η Σοφία Υφαντίδου μετά την
    ολοκλήρωση της πρώτης ημέρας του επτάθλου, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της
    Μόσχας. Στα 200μ. η Ελληνίδα αθλήτρια είχε χρόνο 25.94, που της έδωσε
    802 βαθμούς.
    Στην πρώτη θέση της γενικής κατάταξης βρίσκεται η Ουκρανή Γκάνα
    Μελνιτσένκο με 3.912 βαθμούς και ακολουθούν η Ολλανδή Ντάφνε Σκίπερς με
    3.837β. και η Αμερικανίδα Σάρον Ντέι με 3.836β.
    Ανίκητη η Φρέιζερ
    Η Τζαμαϊκανή Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις, έφυγε
    από την αρχή μπροστά και κατέκτησε με άνεση το χρυσό μετάλλιο στα 100μ.
    του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας με χρόνο 10.71. Το ασημένιο
    μετάλλιο κρέμασε στο στήθος η Μιριέγ Αουρέ από την Ακτή Ελεφαντοστού με
    10.93 και το χάλκινο η Αμερικανίδα νικήτρια της Νταεγού Καρμελίτα Τζέτερ
    με 10.94.

    Φοβερή Οχουρουόγκου

    Μετά από μια συγκλονιστική προσπάθεια στο φινάλε της κούρσας, η
    Βρετανίδα Κρίστιν Οχουρουόγκου ξεπέρασε την παγκόσμια πρωταθλήτρια της
    Νταεγού, Αμάντλε Μόντσο, και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. του
    Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας, με χρόνο 49.41 (εθνικό ρεκόρ),
    αφήνοντας στο φώτο-φίνις δεύτερη την αθλήτρια από την Μποτσουάνα με τον
    ίδιο χρόνο. Το χάλκινο πήρε η Ρωσίδα Αντονίνα Κριβοσάπκα με 49.78.

    Οι 8 του τελικού στα 400μ. ανδρών

    Ο Αμερικανός ΛαΣον Μέριτ προκρίθηκε με τον καλύτερο χρόνο (44.60)
    στον τελικό των 400μ. του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας, όπου
    παρών θα είναι και ο Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, αλλά και κάτοχος του
    τίτλου, Κίρανι Τζέιμς, από την Γρενάδα.
    Οι 8 του τελικού:

    1. ΛαΣον Μέριτ (ΗΠΑ) 44.60
    2. Γιουσέφ Αχμέντ Μασραχί (Σ. Αραβία) 44.61
    3. Τόνι ΜακΚουέι (ΗΠΑ) 44.66
    4. Κίρανι Τζέιμς (Γρενάδα) 44.81
    5. Λουγκουελίν Σάντος (Δομ. Δημοκρατία) 44.83
    6. Πάβελ Μάσλακ (Τσεχία) 44.84
    7. Τζόναθαν Μπορλέ (Βέλγιο) 44.85
    8. Αντερσον Χενρίκες (Βραζιλία) 44.95
    Ο Όλιβερ νικητής στα 110μ. εμπόδια ανδρών

    Διπλή αμερικανική νίκη στα 110μ. με εμπόδια του Παγκοσμίου πρωταθλήματος
    της Μόσχας, καθώς ο Ντέιβιντ Όλιβερ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με
    13.00 και ο Ράιαν Γουίλσον το ασημένιο με 13.13. Το χάλκινο πήρε ο Ρώσος
    Σεργκέι Σουμπένκοφ με 13.24.

    «Χρυσή» η Ανταμς στη σφαιροβολία

    Η Ολυμπιονίκης και παγκόσμια πρωταθλήτρια Βάλερι Ανταμς από τη Νέα
    Ζηλανδία, απέδειξε και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας ότι είναι η
    κυρίαρχος της σφαιροβολίας, καθώς κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με βολή
    στα 20.88. Το ασημένιο πήρε η Γερμανίδα Κριστίνα Σβάνιτς με 20.41 και το
    χάλκινο η Κινέζα Λιτζιάο Γκονγκ με 19.95.

    Την 23η θέση κατέλαβε η Υφαντίδου στο έπταθλο


    Την 23η θέση της τελικής κατάταξης κατέλαβε η Σοφία Υφαντίδου μετά
    από επίπονη προσπάθεια δύο ημερών στο αγώνισμα του επτάθλου στο
    Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου της Μόσχας. Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια που
    συγκέντρωσε 5.894 βαθμούς στο σύνολο τερμάτισε 7η στη σειρά της στα 800μ
    με χρόνο 2:17.74, που της έδωσε 854 βαθμούς.
    Η Ουκρανή Γκάνα Μελνιτσένκο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με 6.586
    βαθμούς. Το ασημένιο πήρε η Μπριάνε Τέισεν-Ιτον από τον Καναδά με
    6.530β. και το χάλκινο η Ντάφνε Σκίπερς από την Ολλανδία με 6.477β.

    Οι επίδόσεις που πέτυχε η Υφαντίδου το διήμερο του επτάθλου: 100μ.
    εμπόδια: 13.93, ύψος: 1.65, σφαίρα: 12.89, 200μ.: 25.94, μήκος: 5.85,
    ακόντιο: 53.66 (1η), 800μ.: 2:17.74.
    Οι πρώτες οκτώ στην τελική κατάταξη:
    1. Γκάνα Μελνιτσένκο (Ουκρανία) 6.586 βαθμοί
    2. Μπριάνε Τέισεν-Ιτον (Καναδάς) 6.530
    3. Ντάφνε Σκίπερς (Ολλανδία) 6.477
    4. Κλαούντια Ραθ (Γερμανία) 6.462
    5. Καταρίνα Τζόνσον-Τόμπσον (Βρετανία) 6.449
    6. Σάρον Ντέι (ΗΠΑ) 6.407
    7. Ελίσκα Κλουτσίνοβα (Τσεχία) 6.332
    8. Αντουανέτ Νανά Τζιμού Ιντά (Γαλλία) 6.326

    23.Σοφία Υφαντίδου (Ελλάδα) 5.894

    Τσάτουμας και Παπαμιχαήλ στο πρόγραμμα της Τετάρτης

    Στη «μάχη» του Παγκοσμίου πρωταθλήματος που διεξάγεται στη Μόσχα
    ρίχνεται το πρωί της Τετάρτης ο Λούης Τσάτουμας. Ο πρωταθλητής του
    μήκους μετέχει στο 2ο προκριματικό γκρουπ και το όριο πρόκρισης για τον
    τελικό είναι τα 8.10μ., στόχος εφικτός αφού πήγε στη ρωσική πρωτεύουσα
    έχοντας ως καλύτερη φετινή επίδοση τα 8.23, που πέτυχε πριν από τρεις
    εβδομάδες.
    Η δεύτερη ελληνική συμμετοχή στο πρόγραμμα της Τετάρτης, που έχει
    μόνο πρωινά αγωνίσματα, είναι αυτή του Αλέξανδρου Παπαμιχαήλ στα 50
    χιλιόμετρα βάδην. Ο αθλητής του ΑΟ Πεύκης, με ατομικό ρεκόρ τα 3:49.56,
    που σημείωσε πέρυσι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, μετείχε σε
    αυτή τη διοργάνωση και στα 20 χιλιόμετρα βάδην, όπου κατέλαβε την 16η
    θέση.

    Το πρόγραμμα της 5ης ημέρας (14/8):
    07:30 50χλμ. βάδην Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    08:30 Σφύρα Γ, Α΄ προκριματικό γκρουπ
    08:40 5.000μ. Γ, προκριματικές σειρές
    09:25 Μήκος Α, προκριματικά
    09:35 1.500μ. Α, προκριματικές σειρές
    10:10 Σφύρα Γ, Β΄ προκριματικό γκρουπ

    «Τσαρίνα» στο σπίτι της η Ισινμπάγεβα, «αμάν» είπαν οι ΗΠΑ στα 800μ


    Για τρίτη φορά στην καριέρα της η Γελένα Ισινμπάγεβα χρίστηκε
    παγκόσμια πρωταθλήτρια στο άλμα επί κοντώ κι έτσι το αστέρι της
    επέστρεψε στην κορυφή του κόσμου, μετά την αποτυχία της να πάρει το
    χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου (περιορίστηκε στο
    χάλκινο) και στα Παγκόσμια πρωταθλήματα της Νταεγού και του Βερολίνου.

    Η δύο φορές Ολυμπιονίκης (2004 & 2008) και δύο φορές νικήτρια σε
    Παγκόσμιο πρωτάθλημα (2005 & 2007), αν και δεν ξεκίνησε καλά, ήταν η
    μεγάλη νικήτρια στον σημερινό τελικό της Μόσχας με 4.89, αφήνοντας στην
    δεύτερη θέση την Αμερικανίδα Τζένιφερ Σουρ με 4.82 και στην τρίτη την
    Κουβανή Γιαρισλέι Σίλβα, επίσης με 4.82.

    Στη συνέχεια η Ισινμπάγεβα έβαλε τον πήχη στα 5.07 για να σπάσει το
    δικό της παγκόσμιο ρεκόρ (5.06), που κατείχε από το 2009 στη Ζυρίχη,
    αλλά δεν τα κατάφερε. Ωστόσο, αυτό δεν μείωσε στο ελάχιστο την αποθέωση
    που γνώρισε από τους χιλιάδες συμπατριώτες της, ίσως στον τελευταίο
    αγώνα της τόσο πλούσιας καριέρας της.
    Η Ισινμπάγεβα γνώρισε την αποθέωση από τους συμπατριώτες της σε έναν
    ιδιαίτερα συγκινησιακό αγώνα για εκείνη, καθώς ήταν το φινάλε της
    λαμπρής καριέρας της, εφόσον κάνει πράξη όσα η ίδια είχε δηλώσει.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Ελενα Ισινμπάγεβα (Ρωσία) 4.89
    2. Τζένιφερ Σουρ (ΗΠΑ) 4.82
    3. Γιαρισλέι Σίλβα (Κούβα) 4.82
    4. Σίλκε Σπίγκελμπουργκ (Γερμανία) 4.75
    5. Φαμπιάνα Μούρερ (Βραζιλία) 4.65
    5. Αναστασία Σαβτσένκο (Ρωσία) 4.65
    7. Αντζελίνα Ζουκ-Κρασνόβα (Ρωσία) 4.65
    8. Λίζα Ρίζι (Γερμανία) 4.55

    8. Ζιρίνα Πτατσνίκοβα-Σβομπόντοβα (Τσεχία) 4.55

    400μ.: Ο Μέριτ το χρυσό

    Ο Αμερικανός παγκόσμιος πρωταθλητής πριν από τέσσερα χρόνια στο
    Βερολίνο, ΛαΣον Μέριτ, επέστρεψε στην κορυφή, καθώς ήταν ο νικητής στα
    400μ. του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας με χρόνο 43.74. Το
    ασημένιο πήρε ο συμπατριώτης του Τόνι ΜακΚουέι με 44.40 και το χάλκινο ο
    Λουγκουελίν Σάντος από τη Δομινικανή Δημοκρατία με 44.52. Ο
    Ολυμπιονίκης του Λονδίνου Κίρανι Τζέιμς περιορίστηκε στην 7η θέση.
    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. ΛαΣον Μέριτ (ΗΠΑ) 43.74
    2. Τόνι ΜακΚουέι (ΗΠΑ) 44.40
    3. Λουγκουελίν Σάντος (Δομ. Δημοκρατία) 44.52
    4. Τζόναθαν Μπορλέ (Βέλγιο) 44.54
    5. Πάβελ Μάσλακ (Τσεχία) 44.91
    6. Γιουσέφ Αχμέντ Μασραχί (Σ. Αραβία) 44.97
    7. Κίρανι Τζέιμς (Γρενάδα) 44.99

    8. Αντερσον Χενρίκες (Βραζιλία) 45.03

    3.000μ. στιπλ: Η Τσέιβα το χρυσό

    Διπλή νίκη για την Κένυα στα 3.000μ. στιπλ του Παγκοσμίου πρωταθλήματος
    της Μόσχας, καθώς η Μίλκαχ Τσέμος Τσέιβα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με
    9:11.65 και η Λίντια Τσεπκουρούι το ασημένιο με 9:12.55. Η Σοφία Ασέφα
    από την Αιθιοπία, αν και είχε πτώση κατά τη διάρκεια της διαδρομής, με
    μια υπερπροσπάθεια στο τέλος κατάφερε να πάρει το χάλκινο με 9:12.84.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι στις πρώτες έξι θέσεις τερμάτισαν οι τρεις αθλήτριες από την Κένυα και οι τρεις από την Αιθιοπία.
    Οι πρώτες οκτώ του τελικού:
    1. Μίλκαχ Τσέμος Τσέιβα (Κένυα) 9:11.65
    2. Λίντια Τσεπκουρούι (Κένυα) 9:12.55
    3. Σοφία Ασέφα (Αιθιοπία) 9:12.84
    4. Χιβότ Αϊαλιέ (Αιθιοπία) 9:15.25
    5. Ετενές Ντίρο (Αιθιοπία) 9:16.97
    6. Ιβίν Κιγιένγκ Τζεπκεμόι (Κένυα) 9:22.05
    7. Βαλεντίνα Ζούντινα (Ουκρανία) 9:33.73

    8. Αντιε Μέλντνερ-Σμιτ (Γερμανία) 9:34.06

    800μ.: Ο Αμάν το χρυσό

    Ο Αιθίοπας Μοχάμεντ Αμάν ήταν ο νικητής των 800μ. του Παγκοσμίου
    πρωταθλήματος της Μόσχας με χρόνο 1:43.31. Το ασημένιο πήρε ο Αμερικανός
    Νικ Σίμονς με 1:43.55 και το χάλκινο ο Αγιανλέχ Σουλεϊμάν από το
    Τζιμπουτί με 1:43.76.
    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Μοχάμεντ Αμάν (Αιθιοπία) 1:43.31
    2. Νικ Σίμονς (ΗΠΑ) 1:43.55
    3. Αγιανλέχ Σουλεϊμάν (Τζιμπουτί) 1:43.76
    4. Μαρσίν Λεβαντόφσκι (Πολωνία) 1:44.08
    5. Αντριου Οσέιτζι (Βρετανία) 1:44.36
    6. Ντουέιν Σόλομον (ΗΠΑ) 1:44.42
    7. Πιέρ Αμπρουάζ Μποσέ (Γαλλία) 1:44.79

    8. Αμπντουλαζίζ Λαντάν Μοχάμεντ (Σ. Αραβία) 1:46.57

    Δισκοβολία: Ο Χάρτινγκ το χρυσό

    Για τρίτη διαδοχική φορά ο Γερμανός Ρόμπερτ Χάρτινγκ στέφθηκε
    παγκόσμιος πρωταθλητής στη δισκοβολία. Στη Μόσχα ο Γερμανός Ολυμπιονίκης
    του Λονδίνου πέτυχε βολή στα 69.11 και κατάκτησε το χρυσό μετάλλιο. Ο
    Πολωνός Πιοτρ Μαλαχόφσκι πήρε το ασημένιο με 68.36 και ο Εσθονός Γκερντ
    Κάντερ το χάλκινο με 65.19.
    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Ρόμπερτ Χάρτινγκ (Γερμανία) 69.11
    2. Πιοτρ Μαλαχόφσκι (Πολωνία) 68.36
    3. Γκερντ Καντερ (Εσθονία) 65.19
    4. Μάρτιν Βιέριγκ (Γερμανία) 65.02
    5. Βίκτορ Χόγκαν (Νότια Αφρική) 64.35
    6. Ρόμπερτ Ούρμπανεκ (Πολωνία) 64.32
    7. Βίκας Γκόουντα (Ινδία) 64.03

    8. Βίκτορ Μπουτένκο (Ρωσία) 63.38

    Δέκατος ο Μπανιώτης, 12η η Πέρρα

    Στην 10η θέση μαζί με άλλους δύο άλτες κατετάγη ο Κώστας Μπανιώτης, στον
    τελικό του ύψους του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας. Ο Ελληνας
    πρωταθλητής πέρασε με την πρώτη το 2.20μ. και το 2.25μ., όμως απέτυχε
    τρεις φορές στα 2.29μ.

    Την 12η θέση με άλμα στα 13.75 πήρε η Αθανασία Πέρρα στον τελικό του
    τριπλούν του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας. Η Ελληνίδα
    πρωταθλήτρια σημείωσε αυτή την επίδοση στη δεύτερη προσπάθειά της, ενώ η
    πρώτη ήταν άκυρη και η τρίτη στα 13.55.

    Εκτός τελικού των 200μ. έμεινε η Μαρία Μπελιμπασάκη, καθώς στην 1η
    ημιτελική σειρά τερμάτισε 7η με χρόνο 23.46 και συνολικά κατετάγη 23η.
    Με τον καλύτερο χρόνο προκρίθηκε η Ολυμπιονίκης του Λονδίνου Άλισον
    Φίλιξ (22.30).

     Ο Τσάτουμας 10ος, ο Τσάκωνας εκτός τελικού, θρίαμβος για Φάρα και Φρέιζερ


    Την 10η θέση πήρε ο Λούης Τσάτουμας στον τελικό του μήκους του
    Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας, καθώς δεν κατάφερε να πετύχει ένα
    καλό άλμα, που θα του έδινε το δικαίωμα να συνεχίσει μέχρι την 6η
    προσπάθεια. Έμεινε στο 7.98, το οποίο σημείωσε στην τρίτη προσπάθεια,
    ενώ οι πρώτες δύο ήταν άκυρες.

    Εκτός τελικού των 200μ. έμεινε ο Λυκούργος Στέφανος Τσάκωνας, καθώς στην
    3η ημιτελική σειρά στην οποία μετείχε τερμάτισε 5ος με χρόνο 20.56 παρά
    την καλή προσπάθεια που έκανε.

    Ο Μενκόφ το χρυσό

    Εντυπωσιακός ο Ρώσος Αλεξάντρ Μενκόφ, ήταν ο μεγάλος νικητής στον
    τελικό του μήκους του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας με άλμα στα
    8.56. Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Ολλανδός Ιγκνίσιους Γκάισα με
    8.29 και το χάλκινο ο Μεξικανός Λουϊς Ριβέρα με 8.27.
    Την 10η θέση πήρε ο Λούης Τσάτουμας, καθώς δεν κατάφερε να πετύχει
    ένα καλό άλμα, που θα του έδινε το δικαίωμα να συνεχίσει μέχρι την 6η
    προσπάθεια. Έμεινε στο 7.98, το οποίο σημείωσε στην τρίτη προσπάθεια,
    ενώ οι πρώτες δύο ήταν άκυρες. Αίσθηση προκάλεσε η κακή εμφάνιση του
    Αμερικανού παγκόσμιου πρωταθλητή της Νταεγού Ντουάιτ Φίλιπς, που με 7.88
    έμεινε στην 11η θέση.
    Η τελική κατάταξη
    1. Αλεξάντρ Μενκόφ (Ρωσία) 8.56
    2. Ιγκνίσιους Γκάισα (Ολλανδία) 8.29
    3. Λουϊς Ριβέρα (Μεξικό) 8.27
    4. Εουσέμπιο Κάθερες (Ισπανία) 8.26
    5. Μάουρο Βινίσιους Ντα Σίλβα (Βραζιλία) 8.24
    6. Κρίστιαν Ριφ (Γερμανία) 8.22
    7. Γκοντφρέι Μοκοένα (Ν.Αφρική) 8.10
    8. Νταμάρ Φορμπς (Τζαμάικα) 8.02
    9. Σεμπάστιαν Μπάγερ (Γερμανία) 7.98
    10. Λούης Τσάτουμας (ΕΛΛΑΔΑ) 7.98
    11. Ντουάιτ Φίλιπς (ΗΠΑ) 7.88

    12. Γινζέ Λι (Κίνα) 7.86

    5.000μ.: Ο Μο Φάρα το χρυσό

    Θρίαμβος για τον Μο Φάρα, που στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας
    επανέλαβε το «ντάμπλ» που πέτυχε πέρυσι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του
    Λονδίνου, καθώς ο Βρετανός δρομέας μετά τη νίκη του στα 10.000μ.
    κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και στα 5.000μ. με χρόνο 13:26.98. Το
    ασημένιο μετάλλιο κρέμασε στο στήθος ο Αιθίοπας Χάγκος Γκεμπριγουέτ με
    13:27.26 και το χάλκινο ο Κενυάτης Αζάϊα Κίπλανγκατ Κόετς με 13:27.26.
    Οι πρώτοι οκτώ του τελικού:
    1. Μο Φάρα (Βρετανία) 13:26.98
    2. Χάγκος Γκεμπριγουέτ (Αιθιοπία) 13:27.26
    3. Αζάϊα Κίπλανγκατ Κόετς (Κένυα) 13:27.26
    4. Τόμας Πκεμέι Λονγκοσίβα (Κένυα) 13:27.67
    5. Εντγουϊν Τσέρουγιοτ Σόι (Κένυα) 13:29.01
    6. Μπέρναρντ Λάγκατ (ΗΠΑ) 13:29.24
    7. Μουκτάρ Εντρίς (Αιθιοπία) 13:29.56

    8. Γκάλεν Ραπ (ΗΠΑ) 13:29.87

    Σφυροβολία: Η Λισένκο το χρυσό

    Η Ρωσίδα Ολυμπιονίκης του Λονδίνου και παγκόσμια πρωταθλήτρια της
    Νταεγού Τατιάνα Λισένκο, ήταν η μεγάλη νικήτρια στον τελικό της
    σφυροβολίας με βολή στα 78.80, που αποτελεί ρεκόρ αγώνων. Το ασημένιο
    μετάλλιο κατέκτησε η Πολωνή Ανίτα Βλόνταρτσικ με 78.46 και το χάλκινο η
    Κινέζα Βενξιού Ζανγκ με 75.58.
    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Τατιάνα Λισένκο (Ρωσία) 78.80 (ρεκόρ αγώνων)
    2. Ανίτα Βλόνταρτσικ (Πολωνία) 78.46
    3. Βενξιού Ζανγκ (Κίνα) 75.58
    4. Ζενγκ Βανγκ (Κίνα) 74.90
    5. Αννα Μπουλγκάκοβα (Ρωσία) 74.62
    6. Γίπσι Μορένο (Κούβα) 74.16
    7. Οξάνα Κοντράτεβα (Ρωσία) 72.76
    8. Εβα Ορμπαν (Ουγγαρία) 72.70
    9. Τζίνα ΜακΚολ (ΗΠΑ) 72.65
    10. Αμάντα Μπίνγκσον (ΗΠΑ) 72.56
    11. Μπιάνκα Πέριε (Ρουμανία) 71.25

    12. Γιούλια Καναφέγεβα (Ρωσία) 71.07

    Σφαιροβολία: Ο Στορλ το χρυσό

    Ο Γερμανός Νταβίντ Στορλ διατήρησε τον τίτλο του παγκόσμιου
    πρωταθλητή της σφαιροβολίας, καθώς μετά την Νταεγού κατέκτησε το χρυσό
    μετάλλιο και στη Μόσχα με επίδοση 21.73. Το ασημένιο πήρε ο Αμερικανός
    Ράιαν Γουίτινγκ με 21.57 και το χάλκινο ο Ντίλαν Αρμστρονγκ από τον
    Καναδά με 21.34.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Νταβίντ Στορλ (Γερμανία) 21.73
    2. Ράιαν Γουίτινγκ (ΗΠΑ) 21.57
    3. Ντίλαν Αρμστρονγκ (Καναδάς) 21.34
    4. Ρίς Χόφα (ΗΠΑ) 21.12
    5. Λάντισλαβ Πρασίλ (Τσεχία) 20.98
    6. Τόμας Μαγιέφσκι (Πολωνία) 20.98
    7. Χέρμαν Λάουρο (Αργεντινή) 20.40

    8. Γκεόργκι Ιβάνοφ (Βουλγαρία) 20.39

    200μ.: Η Φρέιζερ-Πράις το χρυσό
    Το «νταμπλ» πέτυχε η Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα
    της Μόσχας, καθώς η Τζαμαϊκανή σπρίντερ μετά τα 100μ. κατέκτησε το χρυσό
    μετάλλιο και στα 200μ. με χρόνο 22.17. Δεύτερη τερμάτισε η Μιρέιγ Αουρέ
    από την Ακτή Ελεφαντοστού με 22.32 και τρίτη η Νιγηριανή Μπλέσινγκ
    Οκαγκμπάρε με 22.32, σε μια κούρσα που σημαδεύτηκε από τον τραυματισμό
    στη στροφή της Αμεριακνίδας Ολυμπιονίκη του Λονδίνου Αλισον Φίλιξ.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Σέλι Ανν Φρέιζερ-Πράις (Τζαμάικα) 22.17
    2. Μιρέιγ Αουρέ (Ακτή Ελεφαντοστού) 22.32
    3. Μπλέσινγκ Οκαγκμπάρε (Νιγηρία) 22.32
    4. Σάουνε Μίλερ (Μπαχάμες) 22.74
    5. Τζανέμπα Τάμροχ (ΗΠΑ) 22.78
    6. ΤσαΡόντα Γουίλιαμς (ΗΠΑ) 22.81
    7. Μαρία Ριέμιεν (Ουκρανία) 22.84

    – Αλισον Φίλιξ (ΗΠΑ) -δεν τερμάτισε-

    4Χ400μ. ανδρών: Οι ΗΠΑ το χρυσό
    Η ομάδα των ΗΠΑ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4Χ400μ.
    ανδρών του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας με χρόνο 2:58.71. Το
    ασημένιο πήρε η Τζαμάικα με 2:59.88 και το χάλκινο η Ρωσία με 2:59.90.

    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. ΗΠΑ 2:58.71
    (Ντέιβιντ Βέρμπαργκ, Τόνι ΜακΚουέι, Αρμαν Χολ, ΛαΣον Μέριτ)
    2. Τζαμάικα 2:59.88
    (Ράσιν ΜακΝτόναλντ, Εντίνο Στιλ, Ομάρ Τζόνσον, Τζάβον Φράνσις)
    3. Ρωσία 2:59.90
    (Μαξίμ Ντίλντιν, Λεβ Μοσίν, Σεργκέι Πετούκοφ, Βλάντιμιρ Κράσνοφ)
    4. Βρετανία 3:00.88
    5. Βέλγιο 3:01.02
    6. Τρίνινταντ & Τομπάγκο 3:01.74
    7. Βρζιλία 3:02.19

    8. Αυστραλία 3:02.26

    Περίπατος του Μπολτ στα 200μ., έκπληξη με Ρόλινς στα 100μ.

    Ο Ολυμπιονίκης του Λονδίνου Στέφεν Κίπροτιχ από την Ουγκάντα ήταν ο
    μεγάλος νικητής του Μαραθωνίου και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας
    με χρόνο 2 ώρες 09:51.
    Δεύτερος τερμάτισε ο Αιθίοπας Λελίσα Ντεσίσα με 2:10:12 και τρίτος ο συμπατριώτης του Ταντέσε Τόλα με 2:13:23.

    Στα 5.000μ. γυναικών

    Η Μεσερέτ Ντεφάρ ήταν το φαβορί για το χρυσό μετάλλιο στα 5.000μ.
    γυναικών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Μόσχας και φρόντισε να το
    αποδείξει και στην πράξη.

    Η 30χρονη αθλήτρια των μεγάλων αποστάσεων από την Αιθιοπία, κάτοχος
    τριών Ολυμπιακών μεταλλίων, έφτασε στην κατάκτηση του πέμπτου παγκόσμιου
    τίτλου στην καριέρα της στον ανοιχτό στίβο, αφού κάλυψε την απόσταση
    των 5.000μ. σε 14:50.19.

    Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε η Κενυάτισσα Μερσί Τσερόνο με 14:51.22,
    ενώ τρίτη ήταν η Αλμάζ Αγιάνα από την Αιθιοπία με 14:51.33.

    Η Ρόλινς «χρυσή» στα 100μ. εμπόδια

    Η Μπριάνα Ρόλινς έκανε την έκπληξη στον τελικό των 100μ. με εμπόδια
    γυναικών. Η 21χρονη εμποδίστρια, κάτοχος του ρεκόρ Αμερικής στο
    αγώνισμα, κατέκτησε την πρώτη θέση με επίδοση 12.44, αφήνοντας στη
    δεύτερη θέση τη «χρυσή» Ολυμπιονίκη του Λονδίνου και κάτοχο του τίτλου
    από την Νταεγού, Σάλι Πίρσον από την Αυστραλία με 12.50 (εφετινό ρεκόρ).
    Τρίτη ήταν η Τίφανι Πόρτερ από τη Μ. Βρετανία με 12.55 (ατομικό ρεκόρ).

    Περίπατος του Μπολτ στα 200μ.

    Δια περιπάτου ο Γιουσέιν Μπολτ θριάμβευσε και στα 200μ. του
    Παγκοσμίου πρωταθλήματος. Σε ρυθμό ρελαντί στην τελική ευθεία, ο
    Τζαμαϊκανός σπρίντερ άφησε τους αντιπάλους του να κοιτάζουν γι’ ακόμη
    μια φορά την πλάτη του, φτάνοντας στην πρωτιά με 19.66. Την δεύτερη θέση
    κατέκτησε ο συμπατριώτης του, Ουόρεν Ουέιρ με 19.79 (ατομικό ρεκόρ),
    ενώ τρίτος ήταν ο Αμερικανός Κέρτις Μίτσελ με 20.04.
    Η τελική κατάταξη
    1. Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα)         19.66
    2. Ουόρεν Ουέιρ (Τζαμάικα)           19.79
    3. Κέρτις Μίτσελ (ΗΠΑ)               20.04
    4. Νίκελ Άσμιντ (Τζαμάικα)           20.05
    5. Ανταμ Τζέμιλι (Μ. Βρετανία)       20.08
    6. Ανάσο Γιομποντουάνα (Ν. Αφρική)   20.14
    7. Τσουράντι Μαρτίνα (Ολλανδία)      20.35

    8. Γιασούμα Σαΐντι Ντούρε (Νορβηγία) 20.37


    Η Ρωσία πρώτη στα 4Χ400μ. γυναικών

    Η Ρωσία πρώτευσε στη σκυταλοδρομία 4×400μ. γυναικών στο πλαίσιο του
    παγκοσμίου πρωταθλήματος που φιλοξενείται στη Μόσχα. Η τετράδα των
    Γιούλια Γκούσκινα, Τατιάνα Φιρόβα, Ξένια Ριζόβα και Αντονίνα Κριβοσάπκα
    κάλυψε την απόσταση σε 3:20.19 και βρέθηκε στην κορυφή του αγωνίσματος,
    αφήνοντας στη δεύτερη θέση την ομάδα των ΗΠΑ (3:20.41) και στην τρίτη
    αυτή της Μ. Βρετανίας (3:22.61).
    Η τελική κατάταξη:
    1. Ρωσία          3:20.19
    (Γιούλια Γκούσκινα, Τατιάνα Φίροβα, Ξένια Ριζόβα, Αντονίνα Κριβοσάπκα)
    2. ΗΠΑ            3:20.41
    (Τζέσικα Μπιρντ, Νατάσα Χάστινγκς, Άσλεϊ Σπένσερ, Φρανκένα ΜακΚορόρι)
    3. Μ. Βρετανία    3:22.61
    (Ελιντιθ Τσάιλντ, Σάνα Κοξ, Μάργκαρετ Αντεουέ, Κριστίν Οχουρουόγκου)
    4. Γαλλία         3:24.21
    5. Ουκρανία       3:27.38
    6. Νιγηρία        3:27.57
    7. Ρουμανία       3:28.40
    8. Ιταλία         ακυρώθηκε

    Ρωσική νίκη και στο ύψος

    Τροποποιημένη μόνο κατά τη σειρά, σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες
    του Λονδίνου, αλλά και με μια… προσθήκη ήταν η κατάταξη στον τελικό
    του ύψους γυναικών. Η «χάλκινη» Ολυμπιονίκης, Σβετλάνα Σκόλινα,
    κατέκτησε με επίδοση 2.03μ. (προσωπικό ρεκόρ) την πρώτη θέση στο
    αγώνισμα, αφήνοντας στη δεύτερη θέση (όπως και στο Λονδίνο) την
    Αμερικανίδα Μπιγκέτα Μπάρετ, ενώ την τρίτη θέση «μοιράστηκαν» η «χρυσή»
    Ολυμπιονίκης, Άννα Τσιτσέροβα (Ρωσία) και η Ρουθ Μπεϊτία (Ισπανία) με
    1.97μ.
    Η τελική κατάταξη:
    1. Σβετλάνα Σκόλινα (Ρωσία)        2.03μ.
    2. Μπιγκέτα Μπάρετ (ΗΠΑ)           2.00μ.
    3. Άννα Τσιτσέροβα (Ρωσία)         1.97μ.
    3. Ρουθ Μπεϊτία (Ισπανία)          1.97μ.
    5. Έμα Γκριν-Τρεγκάρο (Σουηδία)    1.97μ.
    6. Τζαστίνα Κάσπζιτσκα (Πολωνία)   1.97μ.
    7. Καμίλα Στέπανιουκ (Πολωνία)     1.93μ.
    7. Αλέσια Τροστ (Ιταλία)           1.93μ.

    Ο Βέσελι «χρυσός» στον ακοντισμό

    Μετά την «πρωτιά» στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ο Βίτζεσλαβ Βέσελι
    πρώτευσε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στίβου, που φιλοξενείται στη
    Μόσχα. Ο «μαθητής» του Γιάν Ζελέζνι, ο οποίος ήταν 4ος στην αντίστοιχη
    διοργάνωση του 2011 στην Νταεγού, είχε καλύτερη βολή (την πρώτη) στα 87
    μέτρα και 17 εκατοστά και έφτασε στην κατάκτηση του τίτλου. Δεύτερος με
    87.07μ. ήταν ο Φινλανδός Τέρο Πιτκαμάκι, ενώ τρίτος ήταν ο Ρώσος Ντμίτρι
    Ταράμπιν με 86.23μ.
    Η τελική κατάταξη:
    1. Βίτζεσλαβ Βέσελι (Τσεχία) 87.17μ.
    2. Τέρο Πιτκαμάκι (Φινλανδία) 87.07
    3. Ντμίτρι Ταράμπιν (Ρωσία) 86.23
    4. Τζούλιους Γέγκο (Κένυα) 85.40
    5. Ρομάν Αβραμένκο (Ουκρανία) 82.05
    6. Ιχάμπ Αμπντελραχμάν Ελ Σαγιέντ (Αίγυπτος) 81.44
    7. Αντρέας Τόρκιλντσεν (Νορβηγία) 81.06

    8. Άντι Ρουουσκάνεν (Φινλανδία) 80.32

    Ο Τσιάμης 10ος στο τριπλούν, με τον Ταμγκό να περνά τα 18μ. 


    Τη 10η θέση με άλμα στα 16.66 μέτρα κατέλαβε ο Δημήτρης Τσιάμης στον
    τελικό του τριπλούν του Παγκοσμίου πρωταθλήματος της Μόσχας. Ο Έλληνας
    άλτης πέτυχε την επίδοση αυτή στην πρώτη προσπάθεια, ενώ η δεύτερη ήταν
    άκυρη και η τρίτη στα 16.38.

    Ο Γάλλος Τεντί Ταμγκό ήταν ο μεγάλος νικητής με ένα ιστορικό άλμα
    18.04 κι έτσι έγινε ο τρίτος άνθρωπος στην ιστορία του αγωνίσματος που
    πέρασε τα 18 μέτρα, μετά τον Βρετανό Τζόναθαν Έντουαρντς (18.29) το 1995
    στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του Γκέτεμποργκ και τον Αμερικανό Κένι
    Χάριστον (18.09) το 1996 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα.

    Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Κουβανός Πέντρο Πάμπλο Πιτσάρντο με
    17.68 και το χάλκινο ο Αμερικανός Γουίλ Κλέι με 17.52, ενώ ο
    Ολυμπιονίκης του Λονδίνου και παγκόσμιος πρωταθλητής στην Νταεγού
    Κρίστιαν Τέιλορ έμεινε στην 4η θέση με 17.20.

    Χωρίς αντίπαλο η παρέα του Μπολτ και στα 4Χ100μ., ακυρώθηκε η Μ.Βρετανία!

    Η ομάδα της Τζαμάικα με τους Νέστα Κάρτερ, Κεμάρ Μπέιλι Κόουλ, Νίκελ
    Ασμιντ και το μεγάλο «αστέρι» Γιουσέιν Μπολτ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο
    και στη σκυταλοδρομία 4Χ100μ. ανδρών του Παγκοσμίου πρωταθλήματος
    Μόσχας, με χρόνο 37.37.
    {{{ gallery }}}
    Οι Τζαμαϊκανοί σημείωσαν την καλύτερη φετινή επίδοση στον κόσμο, ενώ
    δεύτεροι ήταν οι Αμερικανοί με 37.66, με το ριπλέι όμως να δείχνει πως
    ίσως έπρεπε να ακυρωθούν, αφού ο Γκάτλιν μπήκε στο διάδρομο του Μπολτ.
    Tο χάλκινο μετάλλιο πήρε ο Καναδάς με 37.92, καθώς η ομάδα της
    Μεγάλης Βρετανίας, που τερμάτισε 3η, αποκλείσθηκε, καθώς στην δεύτερη
    αλλαγή οι αθλητές της πέρασαν στον διπλανό διάδρομο.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό ήταν το 8ο του χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμια πρωταθλήματα που κατέκτησε ο Γιουσέιν Μπολτ.

    4Χ100μ. γυναικών: Η Τζαμάικα το χρυσό, ακυρώθηκε η Γαλλία

    Η ομάδα της Τζαμάικα με τις Κάρι Ράσελ, Κίρον Στιούαρτ, Σιλονάι
    Κάλβερτ και Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη
    σκυταλοδρομία 4Χ100μ. γυναικών του Παγκοσμίου πρωταθλήματος Μόσχας, με
    χρόνο 41.29, που αποτελεί ρεκόρ αγώνων. Η Γαλλία, που είχε τερματίσει
    δεύτερη με 42.73, ακυρώθηκε, αφού η αλλαγή σκυτάλης ανάμεσα στην
    Αγιοντελέ Ικουεσάν και τη Μιριάμ Σουμαρέ, έγινε εκτός της καθορισμένης
    ζώνης. Έτσι, τη δεύτερη θέση πήρε η ομάδα των ΗΠΑ, που είχε τερματίσει
    τρίτη, με 42.75, ενώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε η Μεγάλη
    Βρετανία με 42.87.
    Τα αποτελέσματα του τελικού:
    1. Τζαμάικα 41.29 (ρεκόρ αγώνων)
    (Κάρι Ράσελ, Κίρον Στιούαρτ, Σιλονάι Κάλβερτ, Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις)
    2. ΗΠΑ 42.75
    (Τζενέμπα Τάρμοχ, Αλεξάντρια Αντερσον, Ινγκλις Γκάρντνερ, Οκτάβιους Φρίμαν)
    3. Μ. Βρετανία 42.87
    (Ντίνα Άσερ-Σμιθ, Άσλι Νέλσον, Άναμπελ Λιούις, Χέιλι Τζόουνς)
    4. Γερμανία 42.90
    5. Ρωσία 42.93
    6. Καναδάς 43.28
    – Γαλλία ακυρώθηκε

    – Βραζιλία δεν τερμάτισε

    Η Σουμ «έκλεψε» το χρυσό στα 800μ.

    Η Εουνίτσε Τζέπκοετς Σουμ από την Κένυα κατάφερε να «κλέψει» το χρυσό
    μετάλλιο από την «χρυσή» Ολυμπιονίκη του Λονδίνου και παγκόσμια
    πρωταθλήτρια της Νταεγού στα 800μ., Μαρία Σαβίνοβα. Η Κενυάτισσα με
    χρόνο 1:57.38 στον τελικό ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου,
    υποχρεώνοντας τη Ρωσίδα να συμβιβαστεί με το ασημένιο, καθώς σημείωσε
    επίδοση 1:57.80. Το χάλκινο μετάλλιο κρέμασε στο στήθος στα 800μ.
    γυναικών η Αμερικανίδα Μπρέντα Μαρτίνεζ με χρόνο 1:57.91.

    Ο Κίπροπ το χρυσό στα 1.500μ.

    Ο Κενυάτης Ασμπελ Κίπροπ διατήρησε στη Μόσχα τον τίτλο του παγκόσμιου
    πρωταθλητή στα 1.500μ. που είχε κατακτήσει στην Νταεγού, καθώς στον
    τελικό τερμάτισε πρώτος με χρόνο 3:36.28. Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε
    ο Αμερικανός Μάθιου Σέντροβιτς με 3:36.78 και το χάλκινο ο
    Νοτιοαφρικανός Γιόχαν Κρόνιε με 3:36.83

    Επιτέλους χρυσό για την Ομπεργκφολ

    Μετά από μια σπουδαία διαδρομή γεμάτη μετάλλια, αλλά μονίμως χωρίς το
    χρυσό, η Γερμανίδα Κριστίνα Όμπεργκφολ κατάφερε επιτέλους στο Παγκόσμιο
    πρωτάθλημα της Μόσχας να στεφθεί νικήτρια του ακοντισμού με βολή στα
    69.05 μέτρα. Το ασημένιο πήρε η Αυστραλέζα Κίμπερλι Μίκλε με 66.60 και
    το χάλκινο η Ρωσίδα κάτοχος του τίτλου από την Νταεγού Μαρία Αμπακούμοβα
    με 65.09.

    Ο Μπολτ «έπιασε» τον Καρλ Λιούις στη λίστα με τα περισσότερα μετάλλια 


    Ο Γιουσέιν Μπολτ ολοκλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο το Παγκόσμιο
    πρωτάθλημα στίβου της Μόσχας, καθώς, μετά τα χρυσά μετάλλια στα 100 και
    τα 200 μέτρα, πήρε την πρώτη θέση και στη σκυταλοδρομία 4Χ100 μέτρα. Με
    αυτό το μετάλλιο ο Τζαμαϊκανός σπρίντερ έφτασε τα οκτώ χρυσά στη
    διοργάνωση, όσα έχουν οι Καρλ Λιούις και Μάικλ Τζόνσον, ενώ αύξησε και
    τη συνολική συγκομιδή του σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα δέκα, πιάνοντας
    τον Λιούις στην κορυφή της σχετικής λίστας.

    Πάντως το ρεκόρ με τα περισσότερα μετάλλια στα 14 μέχρι τώρα
    Παγκόσμια πρωταθλήματα το έχει γυναίκα, η Τζαμαϊκανή «μεγάλη Κυρία των
    σπριντ» Μέρλιν Ότι, η οποία έχει στη συλλογή της συνολικά 14 (3 χρυσά, 4
    ασημένια, 7 χάλκινα).

    Οι αθλητές που έχουν τουλάχιστον έξι μετάλλια σε Παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου είναι οι εξής:

     ΧΡ. ΑΣ. ΧΑΛ. ΣΥΝ.
    1. Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα) 8 2 0 10
    2. Καρλ Λιούις (ΗΠΑ) 8 1 1 10
    3. Μάικλ Τζόνσον (ΗΠΑ) 8 0 0 8
    4. ΛαΣόν Μέριτ (ΗΠΑ) 6 2 0 8
    5. Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ (Αιθιοπία) 4 2 1 7
    6. Σεργκέι Μπούμπκα (ΕΣΣΔ/Ουκρανία) 6 0 0 6
    7. Τζέρεμι Γουόρινερ (ΗΠΑ) 5 1 0 6
    8. Λαρς Ρίντελ (Γερμανία) 5 0 1 6
    8. Κενενίσα Μπέκελε (Αιθιοπία) 5 0 1 6
    10. Χικάμ Ελ Γκερούζ (Μαρόκο) 4 2 0 6
    11. Εζεκίελ Κεμπόι (Κένυα) 3 3 0 6
    12. Μπατς Ρέινολντς (ΗΠΑ) 3 2 1 6
    13. Μπερνάρντ Λαγκάτ (ΗΠΑ/Κένυα) 2 3 1 6

    14. Γκρεγκ Χάουτον (Τζαμάικα) 0 3 3 6


  • Ο Γιαννιώτης και οι… άλλοι, στο Παγκόσμιο της Βαρκελώνης (ανασκόπηση)

    https://i0.wp.com/nv-bo.mgmt.in.gr/files/1/Media/2013/07/22/15721305_RSS09_SWIMMING-WORLD-_0722_11.jpg

    Όταν δάκρυζε το προηγούμενο καλοκαίρι στο Λονδίνο για την απώλεια
    Ολυμπιακού μεταλλίου, έδειχνε παράλληλα ότι δεν θα το βάλει κάτω. Ετσι ο
    κορυφαίος σύγχρονος Ελληνας αθλητής βροντοφώναξε και πάλι «παρών».
    Ο Σπύρος Γιαννιώτης θριάμβευσε στα 10χλμ. κολύμβησης σε ανοιχτή
    θάλασσα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου της Βαρκελώνης, διατήρησε
    τον τίτλο που είχε κατακτήσει πριν δύο χρόνια στη Σανγκάη και εξασφάλισε
    το πέμπτο του μετάλλιο στις τελευταίες τέσσερις διοργανώσεις,
    τερματίζοντας μπροστά από τον Γερμανό Τόμας Λουρτς και τον Τυνήσιο
    Ουσάμα Μελούλι.
    {{{ gallery }}}
    O Ελληνας πρωταθλητής τερμάτισε με χρόνο 1:49:11.8 και παρότι πέρασε
    46ος στα 2,5 χιλιόμετρα και 25ος στα 5 χιλιόμετρα έκανε τρομερό φίνις
    φτάνοντας στην πρώτη θέση.
    Ο Γιαννιώτης ήταν το μοναδικό μεγάλο όνομα που κολύμπησε στο test
    event στο λιμάνι της Βαρκελώνης. Εκτός από δύο πρωτιές γνώρισε απέξω και
    ανακατωτά τον αγωνιστικό στίβο στo Μoll de la Fusta και φαίνεται πως με
    τον προπονητή του, Νίκο Γέμελο κατάστρωσαν την καλύτερη τακτική.
    Γιαννιώτης: «Αφιερωμένο σε όλους τους Ελληνες»
    «Απίστευτο, αλλά αληθινό». Ετσι χαρακτήρισε ο Σπύρος Γιαννιώτης την
    ανάδειξή του για δεύτερη συνεχόμενη φορά σε πρωταθλητή κόσμου στα 10χλμ.
    κολύμβησης σε ανοιχτή θάλασσα, σήμερα στη Βαρκελόνη.
    «Ηταν μια πολύ καλή μέρα για μλένα. Ηταν μια τρελή κούρσα, ιδιαίτερα
    στα τελευταία 2.5 χιλιόμετρα. Πήγα με μυαλό και ψυχή, συναισθανόμενος
    αυτό που είχα χάσει πέρυσι στους Ολυμπιακούς. Αφιερώνω την επιτυχία μου
    αυτή στον προπονητή μου (σ.σ. Νίκο Γέμελο), που είναι πάντα κοντα μου,
    στους γονείς κου και φυσικά σε όλους τους Ελληνες. Αυτό που ήθελα να
    τους αφιερώσω πέρυσι, το κάνω ένα χρόνο μετά», ήταν τα πρώτα λόγια του
    33χρονου πρωταθλητή, λίγο μετά την ολοκλήρωση της κούρσας.
    Ο Γιαννιώτης έμεινε για ακόμη δυόμισι χιλιόμετρα στο γκρουπ των
    πρωτοπόρων και στο σημείο εκείνο ξεκίνησε την επίθεσή του. Ανέπτυξε πολύ
    μεγάλη ταχύτητα και πέρασε μπροστά, αφήνοντας στα 8χλμ. περίπου τρία
    μήκη σώματος πίσω του τον Μελούλι και τον Γάλλο Νταμιάν Κατέν-Βιντάλ,
    τους μόνους που είχαν καταφέρει να τον ακολουθήσουν. Αν και αργότερα τον
    πλησίασαν, ο Ελληνας πρωταθλητής δεν έχασε ποτέ την πρωτοπορία και τον
    έλεγχο της κούρσας και στα τελευταία 500 μέτρα «άνοιξε» ξανά τη διαφορά.
    Την ίδια στιγμή ο πολύπειρος Τόμας Λουρτς ανέβαινε εντυπωσιακά,
    περνούσε σαν σταματημένους τον Τυνήσιο και τον Γάλλο, αλλά ήταν πια πολύ
    αργά για να διεκδικήσει την πρώτη θέση. Ο Γιαννιώτης ακούμπησε πρώτος
    στον τερματισμό, 2.7 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Γερμανό, και ανέβασε
    ξανά την ελληνική σημαία στον ψηλότερο ιστό.

    Ο Αντώνης Φωκαϊδης, που επίσης συμμετείχε στην κούρσα, προσπάθησε όσο
    μπορούσε να κρατηθεί στο γκρουπ των πρωτοπόρων, όμως δεν είχε δυνάμεις
    να ακολουθήσει τις συνεχείς αλλαγές ρυθμού και τερμάτισε 32ος.

    Συγχαρητήρια του Ολυμπιακού σε Γιαννιώτη – Γέμελο 

    Εχοντας τον Σπύρο Γιαννιώτη στους κόλπους του εδώ και 14 χρόνια, ο
    ερασιτέχνης Ολυμπιακός έει κάθε λόγο να αισθάνεται υπερήφανος για τα
    επιτεύγματα του κορυφαίου Ελληνα κολυμβητή. Με αφορμνή την κατάκτηση του
    χρυσού μεταλλίου στα 10χλμ. κολύμβησης σε ανοιχτή θάλασσα, στο
    Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βαρκελόνης, ο σύλλογος εξέδωσε ανακοίνωση όπου
    αναφέρει:

    «Μετά από συγκλονιστική προσπάθεια ο Σπύρος Γιαννιώτης κατέκτησε το
    χρυσό μετάλλιο στην κούρσα των 10 χιλιομέτρων ανοιχτής θαλάσσης στο
    Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου που διεξάγεται στη Βαρκελώνη. Ο
    παγκόσμιος πρωταθλητής μας κράτησε την Ελληνική Σημαία στον ψηλότερο
    ιστό, καθώς είχε κατακτήσει την πρώτη θέση στο αγώνισμα και στο
    προηγούμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, που είχε γίνει το 2011 στη Σανγκάη.

    Τόσο στον Σπύρο Γιαννιώτη όσο και στον προπονητή του, Νίκο Γέμελο,
    αξίζουν θερμά συγχαρητήρια, καθώς στο δυσκολότερο και πιο επίπονο
    αγώνισμα του Υγρού Στίβου διατήρησαν την κορυφή γαλανόλευκη.

    Η υπερηφάνεια των φιλάθλων του Ολυμπιακού είναι διπλή, καθώς και οι δύο
    είναι μέλη της μεγάλης ερυθρόλευκης οικογένειας. Μπράβο!!!!».

    Η πρώτη οκτάδα στα 10χλμ. των ανδρών:

    1. Σπύρος Γιαννιώτης (ΕΛΛΑΔΑ) 1ωρ.49:11.8
    2. Τόμας Λουρτς (Γερμανία) 1ωρ.49:14.5
    3. Ουσάμα Μελούλι (Τυνησία) 1ωρ.49:19.2
    4. Νταμιά Κατέν-Βιντάλ (Γαλλία) 1ωρ.49:19.8
    5. Ρίτσαρντ Βαϊνμπέργκερ (Καναδάς) 1ωρ.49:19.9
    6. Φέρι Βέερτμαν (Ολλανδία) 1ωρ.49:20.3
    7. Αλαν Ντο Κάρμο (Βραζιλία) 1ωρ.49:26.2
    8. Τσαντ Χο (Ν.Αφρική) 1ωρ.49:26.3

    32. Αντώνης Φωκαϊδης (ΕΛΛΑΔΑ) 1ωρ.50:20.7

    Εντυπωσιακή Σολωμού, κατέλαβε την 7η θέση στον τελικό του σόλο

    Την 7η θέση στον τελικό του σόλο κατέλαβε η Δέσποινα Σολωμού στο
    Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου που διεξάγεται στη Βαρκελώνη. Η
    Ελληνίδα πρωταθλήτρια συγκέντρωσε 88.800 βαθμούς, ενώ την Πέμπτη (25/7)
    θα αγωνιστεί και στον τελικό του ντουέτου με παρτενέρ την Ευαγγελία
    Πλατανιώτη. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η Ρωσίδα Σβετλάνα Ρομάσινα με
    97.340 βαθμούς. Δεύτερη κατετάγη η Κινέζα Ξουετσέν Χουάνγκ (95.720) και
    στην τρίτη θέση βρέθηκε η Ισπανίδα Όνα Καρμπονέλ με 94.290 βαθμούς.

    «Ανεβαίνω σκαλί-σκαλί…»

    Απόλυτα ικανοποιημένη, τόσο από την εμφάνισή της όσο και από την έβδομη
    θέση, δήλωσε η Σολωμού μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειάς της:

    «Ήταν η καλύτερη εμφάνιση που έχω κάνει. Η έβδομη θέση είναι ό,τι
    καλύτερο μπορούσα να πετύχω, δεδομένου ότι οι άλλες αθλήτριες είναι πιο
    ψηλά, και το γεγονός ότι ανέβηκα δύο θέσεις από το προηγούμενο Παγκόσμιο
    Πρωτάθλημα (σ.σ. ήταν ένατη στο αντίστοιχο αγώνισμα στη Σανγκάη)
    σημαίνει πολλά. Κάνουμε πολύ καλή δουλειά με τις προπονήτριές μου κι
    αυτό φαίνεται στο ότι χρόνο με το χρόνο ανεβαίνω σκαλί-σκαλί προς την
    επιτυχία», δήλωσε η πρωταθλήτρια του ΑΝΟ Αργυρούπολης.

    Η πρώτη οκτάδα του τελικού στο ελεύθερο πρόγραμμα του σόλο:
    1. Σβετλάνα Ρομάσινα (Ρωσία) 97.340
    2. Ξουετσέν Χουάνγκ (Κίνα) 95.720
    3. Ονα Καρμπονέλ (Ισπανία) 94.290
    4. Λολίτα Ανανάσοβα (Ουκρανία) 92.740
    5. Γιουκίκο Ινούι (Ιαπωνία) 91.600
    6. Κλόι Αϊζαακ (Καναδάς) 89.940
    7. Δέσποινα Σολωμού (ΕΛΛΑΔΑ) 88.800
    8. Λίντα Τσερούτι (Ιταλία) 87.590
    . Τζίνα Ράνταλ (Μ.Βρετανία) 87.590

    Ασημένιο μετάλλιο η Ελλάδα στο ομαδικό των 5 χλμ. κολύμβησης

    Ακόμη μία σπουδαία επιτυχία για την Ελλάδα στην κολύμβηση ανοιχτής
    θάλασσας, με τους Σπύρο Γιαννιώτη, Αντώνη Φωκαϊδη και Κέλλυ Αραούζου να
    κατακτούν το ασημένιο μετάλλιο στο ομαδικό αγώνισμα των 5χλμ. του
    Παγκοσμίου Πρωταθλήματος υγρού στίβου.

    Η ελληνική τριάδα κάλυψε την απόσταση σε 54 λεπτά και 3.3 δευτερόλεπτα,
    ξεπερνώντας μόλις για δύο δέκατα του δευτερολέπτου τη Βραζιλία, που πήρε
    την τρίτη θέση με 54:03.5.

    Μακράν πρώτη τερμάτισε η Γερμανία, με τους Τόμας Λουρτς, Κρίστιαν Μάρτιν
    Ράιχερτ και την Ιζαμπέλε Φραντσίσκα Χάρλε να κάνουν 52:54.9 και να
    κατακτούν το χρυσό μετάλλιο.

    Το σημερινό είναι το δεύτερο μετάλλιο της Ελλάδας στο φετινό Παγκόσμιο
    Πρωτάθλημα και το δέκατο συνολικά στην ιστορία του θεσμού (τρίτο
    ασημένιο).

    Τα επτά από αυτά έχουν προέλθει από την κολύμβηση ανοιχτής θάλασσας, με
    τον Σπύρο Γιαννιώτη να έχει κατακτήσει συνολικά έξι (δύο χρυσά, τρία
    ασημένια και ένα χάλκινο), δηλαδή περισσότερα από τα μισά που έχει
    συνολικά η χώρα μας!

    Αφιερωμένο…

    «Σήμερα όλα πήγαν καλά και λειτουργήσαμε άψογα. Θέλω να ευχαριστήσω τους
    δύο συναθλητές μου για τη συνεργασία που είχαμε μέσα στον αγώνα. Η
    επιτυχία μας ήταν διπλή, γιατί είναι και ομαδική. Απλά, ενώ δείξαμε ότι
    συναγωνιστήκαμε μεγάλες δυνάμεις, μας ξέφυγε από πλευράς χρόνου μόνο η
    Γερμανία. Εκτός από ατομικά, μπορούμε σαν Ελληνες να πετυχαίνουμε και
    ομαδικά» τόνισε ο Σπύρος Γιαννιώτης, ο οποίος πανηγύρισε το δεύτερο
    μετάλλιό του στη Βαρκελόνη και έκτο συνολικά σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

    Μετά από δύο τέταρτες θέσεις, στα 5 και τα 10χλμ., το μετάλλιο ήταν…
    ανακούφιση για την Κέλλυ Αραούζου: «Επιτέλους ήρθε! Τρίτη και καλή!»
    είπε η 22χρονη πρωταθλήτριά μας και συνέχισε: «Ευχαριστώ τους συναθλητές
    μου που με βοήθησαν. Ο Σπύρος ήταν καλός… πλοηγός, το έχει αποδείξει
    άλλωστε από το 2010 (σ.σ. όταν η ίδια τριάδα είχε κατακτήσει το χρυσό
    μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα) και συνεχίσαμε στο ίδιο μοτίβο. Για
    μένα η προσπάθεια μέτρησε πετυχημένα, αφού ήρθε η επιτυχία στην τρίτη
    κούρσα που έκανα εδώ και το αφιερώνω στην οικογένειά μου και τον
    προπονητή μου. Η Ελλάδα μέσω των αθλητών της δείχνει σε παγκόσμιο
    επίπεδο ότι παρά την κρίση μπορεί και τα καταφέρνει στον αθλητισμό».

    Από την πλευρά του, ο Αντώνης Φωκαΐδης δήλωσε: «Ξεκινήσαμε πολύ καλά,
    λειτουργήσαμε σαν ομάδα όπως και το 2010 και μας βγήκε η κατάκτηση του
    ασημένιου μεταλλίου. Η συνεργασία μας, που ξεκινά πάντα από την
    προπόνηση, φάνηκε καθαρά και μέσα στον αγώνα. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος
    για το πρώτο μου μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το αφιερώνω στον
    προπονητή και την οικογένειά μου που με στηρίζουν, αλλά και στους φίλους
    μου».

    Για μόλις 1,5 βαθμό εκτός τελικού Παπαρούνας

    Για περίπου ενάμιση βαθμό ο Στέφανος Παπαρούνας έχασε την ευκαιρία να
    γίνει ο πρώτος Έλληνας καταδύτης που προκρίνεται σε τελικό ατομικού
    αγωνίσματος σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου.

    Ο αθλητής της Ακαδημίας Φυρίγου συγκέντρωσε 414.50 βαθμούς στον
    ημιτελικό των 3μ. στη Βαρκελώνη και κατετάγη 13ος, ενώ ο 12ος και
    τελευταίος που πέρασε στον τελικό της Παρασκευής, ο Ιάπωνας Σο Σακάι,
    συγκέντρωσε 416.10β.

    Ενδεικτικό του συναγωνισμού που υπήρχε, είναι το γεγονός ότι ο «χρυσός»
    Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, ο Ρώσος Ιλια Ζαχάροφ, κατετάγη 14ος οριακά
    πίσω από τον Έλληνα πρωταθλητή (414.20β.) και φυσικά αποκλείστηκε από
    τον τελικό.

    Ο Παπαρούνας έκανε πολύ καλή εμφάνιση και ήταν τέταρτος στα μισά του
    αγώνα, όμως η τέταρτη προσπάθειά του δεν πήγε καθόλου καλά και τον άφησε
    εκτός της προνομιούχου δωδεκάδας. Προσπάθησε να επανέλθει, πήρε καλές
    βαθμολογίες στην τελευταία και πιο απαιτητική κατάδυσή του (με βαθμό
    δυσκολίας 3.8), όμως αυτό δεν ήταν αρκετό.

    Τις πρώτες δύο θέσεις του ημιτελικού κατέλαβαν οι Κινέζοι Κάι Κιν
    (493.65β.) και Τσονγκ Χε (483.15β.), ακολουθούμενοι από τον Ρώσο Εβγκένι
    Κουζνέτσοφ (476.00β.) Πέραν του Ζαχάροφ, εκτός τελικού έμειναν ο
    Βρετανός Τζακ Λάφερ, ο οποίος ήταν πρώτος στον πρωινό προκριματικό, αλλά
    και ο Γερμανός Στέφαν Φεκ.

    Έκτος ο Γιαννιώτης στα 25χλμ, μπορούσε βάθρο

    Η παρθενική απόπειρα του Σπύρου Γιαννιώτη να κολυμπήσει 25 χλμ. στέφθηκε
    με επιτυχία και λίγο έλειψε να του αποφέρει ακόμη ένα μετάλλιο στο
    Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου της Βαρκελώνης.

    Ο πρωταθλητής κόσμου στα 10χλμ. μπήκε επικεφαλής στην τελευταία στροφή
    ενός πολύ γρήγορου αγώνα, όμως ένα λάθος σε μία σημαδούρα του κόστισε
    την πρωτοπορία. Ακόμη κι έτσι ο μεγάλος Έλληνας κολυμβητής πάλεψε ως το
    τέλος και τελικά κατέλαβε την έκτη θέση, μόλις 4.3 δευτερόλεπτα μακριά
    από τη νικητή, τον Γερμανό Τόμας Λουρτς, και 3.2 δευτερόλεπτα μακριά από
    το βάθρο.

    Ο Γιαννιώτης έμεινε αρκετά πίσω στα πρώτα 5χλμ., καθώς δεν ακολούθησε
    –όπως και οι υπόλοιποι αθλητές- τον ξέφρενο ρυθμό με τον οποίο ξεκίνησαν
    ο Γάλλος Ρεϊμόν και ο Αμερικανός Μέγερ.

    Σύντομα το κυρίως γκρουπ έπιασε τους δύο πρωτοπόρους κι από κει και πέρα
    έγινε μεγάλη μάχη, σε μία κούρσα που ήταν 20-25 λεπτά πιο γρήγορη από
    τις αντίστοιχες των προηγούμενων Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων.

    Στο φινάλε ο Λουρτς ήταν πιο δυνατός στο σπριντ και πρόσθεσε στο
    τεράστιο παλμαρέ του και το χρυσό μετάλλιο των 25χλμ., τερματίζοντας σε 4
    ώρες, 47 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα. Μόλις τέσσερα δέκατα του
    δευτερολέπτου πίσω του ο Βέλγος Μπρίαν Ρίκεμαν πήρε τη δεύτερη θέση και
    ακολούθησε ο Ρώσος Εβγκένι Ντράτσεφ, που νίκησε ακριβώς στον τερματισμό
    τον Αμερικανό Αλεξάντερ Μάξουελ Μέγερ.

    Ο Γιαννιώτης ολοκλήρωσε τον αγώνα σε 4 ώρες, 47 λεπτά και 31.3
    δευτερόλεπτα, χάνοντας στις λεπτομέρειες την ευκαιρία να πανηγυρίσει το
    έβδομο προσωπικό του μετάλλιο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

    Αξιέπαινη ήταν και η προσπάθεια του Αντώνη Φωκαϊδη, ο οποίος παρέμεινε
    στο γκρουπ των πρωτοπόρων για 20χλμ., τη στιγμή που πολύ πιο έμπειροι
    και γνωστοί κολυμβητές, όπως ο Ιταλός Κλέρι, ο Ρώσος Ντιάτσιν, ο Καναδός
    Βαϊνμπέργκερ και ο Γερμανός Ράιχερτ, είχαν μείνει από νωρίς εκτός
    κούρσας ή είχαν εγκαταλείψει.

    Στα τελευταία 5χλμ. ο Ελληνας αθλητής έμεινε από δυνάμεις, αλλά
    ολοκλήρωσε τον αγώνα σε 4 ώρες, 50 λεπτά και 5.1 δευτερόλεπτα,
    παίρνοντας τη 17η θέση.

    Η πρώτη οκτάδα στα 25χλμ. των ανδρών:

    1. Τόμας Λουρτς (Γερμανία) 4ωρ.47:27.0
    2. Μπρίαν Ρίκεμαν (Βέλγιο) 4ωρ.47:27.4
    3. Εβγκένι Ντράτσεφ (Ρωσία) 4ωρ.47:28.1
    4. Αλεξάντερ Μάξουελ Μέγερ (ΗΠΑ) 4ωρ.47:28.2
    5. Αλαν Ντο Κάρμο (Βραζιλία) 4ωρ.47:30.1
    6. Σπύρος Γιαννιώτης (ΕΛΛΑΔΑ) 4ωρ.47:31.3
    7. Σιμόνε Ρουφίνι (Ιταλία) 4ωρ.47:42.7
    8. Γκιγιέρμο Μπέρτολα (Αργεντινή) 4ωρ.47:44.8

    17. Αντώνης Φωκαϊδης (ΕΛΛΑΔΑ) 4ωρ.50:55.1

    Γιαννιώτης: «Τα έκανα θάλασσα…»

    Αμέσως μετά ο πρωταθλητής κόσμου στα 10χλμ. δήλωσε:

    «Ήταν πολύ γρήγορη κούρσα, έτρεξα για πρώτη φορά σε τόση μεγάλη απόσταση
    και ήταν μια καλή αρχή για μένα μόνο που τα έκανα «θάλασσα» στο
    τελευταίο γύρο καθώς αφαιρέθηκα για ένα δευτερόλεπτο και πέρασα την
    σημαδούρα εσωτερικά αντί για εξωτερικά και αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω.
    Αυτό μου κόστισε το μετάλλιο δεδομένου ότι η κατανάλωσα δυνάμεις για να
    πλησιάσω και πάλι την προπορευόμενη ομάδα με αποτέλεσμα να είμαι άδειος
    στα τελευταία μέτρα που χρειαζόμουν δυνάμεις για το σπριντ. Το γεγονός
    και μόνο ότι κατάφερα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου σε τόση μεγάλη κούρσα
    σημαίνει ότι έχω τεράστιες δυνατότητες να τα καταφέρω την επόμενη
    φορά».

    Ενώ ο Αντώνης Φωκαΐδης που τερμάτισε στην 17η θέση δήλωσε: «Η κούρσα
    ήταν πολύ γρήγορη και ήταν δύσκολο να ακολουθήσω των ρυθμό των
    προπορευόμενων μέχρι το τέλος. Πήρα εμπειρίες για πρώτη φορά σε αυτό το
    αγώνισμα και πιστεύω ότι τα κατάφερα καλά.»

    Απο την πλευρά του ο ομοσπονδιακός προπονητής Νίκος Γέμελος δήλωσε: Ηταν
    πολύ ωραία κούρσα πολύ δυνατή μόνο που ο Σπύρος την πάτησε στο
    τελευταίο γύρο, κατανάλωσε δυνάμεις με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να
    κρατηθεί στην κορυφή. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια να αντέξεις και να
    τερματίσεις σε περίοπτη θέση. Πιστεύω την επόμενη φορά στο αγώνισμα αυτό
    θα φέρει την επιτυχία. Όσο για τον Φωκαϊδη έδειξε θράσος , έχει
    δυνατότητες και σαν πρωτάρης σε παγκόσμιο πρωτάθλημα τα κατάφερε
    θαυμάσια.

    * Στις γυναίκες επικράτησε η Ιταλίδα Μαρτίνα Γκριμάλντι, για πρώτη φορά,
    με 5ωρ.07.19.7, που είναι επίσης ρεκόρ, όπως και του Λουρτς, και η
    οποία ήταν παγκόσμια το 2010 στο 10άρι και 2η το 2011, 3η το 2009.
    Δεύτερη ήταν η 37χρονη Γερμανίδα Αλεξάνδρα Μάουρερ, που είχε γενέθλια
    χθες κι έκανε ριπιτ από 2003 στην Βαρκελωνη, όπου ήταν 2η στο 10άρι και
    3η στο 25αρι, ενώ είχε κερδίσει στο εν λόγω αγώνισμα τόσο το 2006, όσο
    και το 2009.

    Η Ισπανία το χρυσό, η Ουγγαρία το χάλκινο, οι Ελληνίδες στην 6η θέση

    Η γυναικεία ομάδα πόλο της Ισπανίας έβαλε… φωτιά στις εξέδρες της
    πισίνας «Μπερνάτ Πικορνέλ», καθώς κατέκτησε τον τίτλο στο Παγκόσμιο
    Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης και παράλληλα χάρισε στην οικοδέσποινα χώρα το
    πρώτο της χρυσό μετάλλιο στη φετινή διοργάνωση. Οι «φούριας ρόχας»
    επικράτησαν στον τελικό 8-6 της Αυστραλίας και ανέβηκαν στην κορυφή του
    κόσμου, ενώ στις προηγούμενες συμμετοχές τους σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα
    δεν είχαν μπορέσει να φτάσουν πάνω από την 7η θέση.

    Εχοντας τη θερμή συμπαράσταση του κόσμου, η «ασημένια» Ολυμπιονίκης του
    Λονδίνου πήρε από τα πρώτα λεπτά το προβάδισμα και δεν το έχασε σε
    κανένα σημείο της αναμέτρησης, αφήνοντας τις «στίνγκερς» με τη
    γλυκόπικρη γεύση του ασημένιου μεταλλίου, όπως και το 2007 στη
    Μελβούρνη, όταν είχαν χάσει στον τελικό από τις ΗΠΑ. Η Αυστραλία έχει
    κατακτήσει μία φορά τον τίτλο, το μακρινό 1986 στη Μαδρίτη.

    Τα οκτάλεπτα: 2-1, 3-2, 1-1, 2-2

    ΙΣΠΑΝΙΑ: Παρέχα 2, Γκαρσία 2, Λόπεθ 2, Ταράγκο, Μπλας
    ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Λινκολν-Σμιθ, Μπίσοπ, Γουέμπστερ, ΜακΓκι, Αραντσίνι, Σάουθερν
    Η Ουγγαρία το χάλκινο
    Η Ουγγαρία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
    πόλο γυναικών, που ολοκληρώνεται σήμερα στη Βαρκελώνη, καθώς επικράτησε
    10-8 της Ρωσίας στον «μικρό» τελικό. Οι Μαγυάρες ανεβαίνουν για πρώτη
    φορά στο βάθρο μετά το 2005, όταν είχαν κατακτήσει στο Μόντρεαλ τον
    δεύτερο παγκόσμιο τίτλο τους, ενώ η ρωσική ομάδα μένει αυτή τη φορά
    εκτός μεταλλίων, καθώς ηττήθηκε για δεύτερη φορά στους έξι συνεχόμενους
    (!) «μικρούς» τελικούς που έχει συμμετάσχει.


    Στην 6η θέση η Ελλάδα

    Μεγάλο ματς από την παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2011 Ελλάδα και την
    Ολυμπιονίκη ομάδα των ΗΠΑ, που κρίθηκε στα πέναλτι και έφερε την πιο
    δυνατή αμερικανική ομάδα στην 5η θέση με 15-12, αφού ο κανονικός αγώνας
    ήταν 10-10 και η παράταση 11-11. Ολες ήταν υπέροχες και παραλίγο αυτή η
    εξαίρετη απόδοση, με υπέρτερη την «πασπαρτού» και πρώτη σκόρερ σήμερα
    Αλκηστη Αβραμίδου, την ακαταμάχητη Χριστίνα Τσουκαλά, που έπαιξε όλο τον
    αγώνα με πρόβλημα στον ώμο, αλλά και την γυναίκα ατσάλι, την μοναδική
    Αλεξάνδρα Ασημάκη, να κριθεί με το γκολ-ποίημα της τελευταίας στην
    παράταση. Κρίμα που δεχθήκαμε… τσάμπα και βερεσέ το 11-11 απο την
    Μάθιουσον, γιατί τα κορίτσια, όπως είπε και η Αβραμίδου, είχαν…
    σκυλιάσει για την επιτυχία, αλλά η νίκη δεν ήρθε, πήγαμε στα πέναλτι κι
    εκεί χάθηκε η 5η θέση. Δεν πειράζει όμως, και η 6η είναι καλή για τη
    νεανική ομάδα του Γιώργου Μορφέση, που έχει το μεγαλείο της
    πρωταγωνίστριας και σφύζει απο νιάτα και ορμή, για ένα καλύτερο αύριο.

    Διαιτητές ήταν οι Τερεπένκα (Καναδάς), Ταϊλάν (Τουρκία).

    ΕΛΛΑΔΑ (Μορφέσης):
    Κούβδου, Τσουκαλά 1, Β. Διαμαντοπούλου, Ψούνη 1,
    Αβραμίδου 4, Ασημάκη 1, Ρουμπέση 2, Μανωλιουδάκη 1, Ελ. Πλευρίτου,
    Κότσια 1, Μπενέκου, Μ. Πλευρίτου, Χρ. Διαμαντοπούλου.

    ΗΠΑ (Κρικοριάν): Αρμστρονγκ, Σίλβερ, Κλαρκ 1, Στέφενς 1, Μάθιουσον 3, Νιούσχολ, Ρούλον 1, Κρέιγκ 1, Φάταλ 1, Ντρις 1, Κράους, Σάιντεμαν 2.

    Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ
    1. Ισπανία
    2. Αυστραλία
    3. Ουγγαρία
    4. Ρωσία
    5. ΗΠΑ
    6. ΕΛΛΑΔΑ
    7. Ολλανδία
    8. Καναδάς
    9. Κίνα
    10. Ιταλία
    11. Καζακστάν
    12. Νέα Ζηλανδία
    13. Μεγάλη Βρετανία
    14. Βραζιλία
    15. Νότια Αφρική
    16. Ουζμπεκιστάν

     Χρυσό με ρεκόρ Ευρώπης για τον Ούγγρο Γκιούρτα στα 200μ. πρόσθιο

    Ο Ντάνιελ Γκιούρτα «έγραψε ιστορία» στη Βαρκελώνη, καθώς έγινε ο πρώτος
    κολυμβητής που κατακτά για τρίτη συνεχόμενη φορά τον παγκόσμιο τίτλο στα
    200μ. πρόσθιο. Ο Ούγγρος, που είναι και «χρυσός» Ολυμπιονίκης από το
    Λονδίνο, έμεινε -ως συνήθως- πίσω στην αρχή και γύρισε έβδομος στα
    100μ., αλλά στη συνέχεια ανέβηκε και έφτασε πρώτος στον τερματισμό σε
    2:07.23, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ αγώνων, αλλά και ρεκόρ Ευρώπης,
    βελτιώνοντας το 2:07.28 που είχε σημειώσει ο ίδιος πέρυσι (1/8/2012) στο
    Λονδίνο.

    Ο Μάρκο Κοχ πήρε τη δεύτερη θέση με 2:08.54 και χάρισε στη Γερμανία το
    πρώτο της μετάλλιο στα αγωνίσματα κολύμβησης στο Παγκόσμιο της
    Βαρκελόνης, ενώ την έκπληξη έκανε ο Φινλανδός Μάτι Μάτσον, που με
    2:08.95 ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου, αφήνοντας πιο πίσω (πέμπτο)
    τον «ασημένιο» Ολυμπιονίκη του Λονδίνου, τον Βρετανό Μάικλ Τζέιμισον. Οι
    έξι πρώτοι του τελικού ήταν Ευρωπαίοι και στις δύο τελευταίες θέσεις
    έμειναν οι δύο Ιάπωνες, ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ Ακιχίρο
    Γιαμαγκούτσι και ο «χάλκινος» στο Λονδίνο Ρίο Τατεϊσι.

    Η Ουγγαρία έφτασε πλέον τους πέντε τίτλους σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα στα
    200μ. πρόσθιο και είναι πολυνίκης μαζί με τις ΗΠΑ, ενώ για Γερμανία και
    Φινλανδία αυτή είναι η κορυφαία τους διάκριση στο συγκεκριμένο αγώνισμα
    (η Γερμανία είχε ως τώρα δύο χάλκινα). Η Ιαπωνία έμεινε εκτός βάθρου
    μόλις για δεύτερη φορά στις τελευταίες επτά διοργανώσεις.

    Τα αποτελέσματα του τελικού στα 200μ. πρόσθιο ανδρών:
    1. Ντάνιελ Γκιούρτα (Ουγγαρία) 2:07.23 (Ρεκόρ Ευρώπης και ρεκόρ αγώνων)
    2. Μάρκο Κοχ (Γερμανία) 2:08.54
    3. Μάτι Μάτσον (Φινλανδία) 2:08.95
    4. Αντριου Γουίλις (Μ.Βρετανία) 2:09.13
    5. Μάικλ Τζέιμισον (Μ.Βρετανία) 2:09.14
    6. Βιάτσεσλαβ Σίνκεβιτς (Ρωσία) 2:09.34
    7. Ακιχίρο Γιαμαγκούτσι (Ιαπωνία) 2:09.57
    8. Ρίο Τατεϊσι (Ιαπωνία) 2:10.28

    Η Ρωσίδα Εφίμοβα το χρυσό στα 200μ. πρόσθιο

    Η Ρίκε Μέλερ Πέντερσεν είναι από χθες κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ
    στα 200μ. πρόσθιο, όμως δεν θα μπορέσει να το γιορτάσει μαζί με τον
    τίτλο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας. Αντ΄αυτής, στο ψηλότερο σκαλί του
    βάθρου ανέβηκε η Ρωσίδα Γιούλια Εφίμοβα, η οποία με 2:19.41 πήρε τη νίκη
    στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Βαρκελώνης, αφήνοντας την
    κολυμβήτρια από τη Δανία στη δεύτερη θέση με 2:20.08. Αρκετά πιο πίσω, η
    Αμερικανίδα Μίκα Λόρενς πήρε το χάλκινο μετάλλιο με χρόνο 2:22.37.

    Οσο κι αν φαίνεται απίθανο, το ίδιο παράδοξο είχε συμβεί στο ίδιο
    αγώνισμα και το 2009 στη Ρώμη! Τότε η Αναμέι Πιρς από τον Καναδά
    σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στον ημιτελικό, αλλά στον τελικό έχασε από την
    Σέρβα Νάντια Χιγκλ, έναν «κομήτη» που ουδέποτε πριν ή μετά μπόρεσε να
    κάνει κάποια σημαντική επιτυχία.

    Τα αποτελέσματα του τελικού στα 200μ. πρόσθιο γυναικών:

    1. Γιούλια Εφίμοβα (Ρωσία) 2:19.41
    2. Ρίκε Μέλερ Πέντερσεν (Δανία) 2:20.08
    3. Μίκα Λόρενς (ΗΠΑ) 2:22.37
    4. Ρίε Κανέτο (Ιαπωνία) 2:22.96
    5. Βικτόρια Σόλντσεβα (Ουκρανία) 2:23.01
    6. Μαρίνα Γκαρσία (Ισπανία) 2:23.55
    7. Σάλι Φόστερ (Αυστραλία) 2:24.01
    8. Μάρθα ΜακΚέιμπ (Καναδάς) 2:25.21

    Οι ΗΠΑ το χρυσό στα 4Χ200μ. ελεύθερο ανδρών

    Οι Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχούν απόλυτα στα 4Χ200μ. ελεύθερο των ανδρών
    τα τελευταία χρόνια και το επιβεβαίωσαν στη Βαρκελόνη, κατακτώντας για
    πέμπτη συνεχόμενη φορά το χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η
    αμερικανική τετράδα, αποτελούμενη από τους Κόνορ Ντουάιερ, Ράιαν Λόχτε,
    Τσαρλς Γκίπσον Χάουτσιν και Ρίκι Μπέρενς, τερμάτισε σε 7:01.72 και
    διατήρησε άνετα τα πρωτεία, παρά την προσπάθεια της Ρωσίας (δεύτερη με
    7:03.92) να την κυνηγήσει σε μεγάλο μέρος της κούρσας. Η μάχη για το
    χάλκινο μετάλλιο κρίθηκε υπέρ του… Σουν Γιανγκ, που «έπεσε» τελευταίος
    για την Κίνα, ξεκίνησε πέμπτος αλλά κατάφερε να υπερκεράσει Ιαπωνία και
    Γαλλία και να χαρίσει στη χώρα του το χάλκινο μετάλλιο, όπως στη
    Σανγκάη, αλλά και στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου.

    Τα αποτελέσματα του τελικού στα 4Χ200μ. ελεύθερο ανδρών:
    1. ΗΠΑ 7:01.72
    (Ντουάιερ, Λόχτε, Χάουτσιν, Μπέρενς)

    2. Ρωσία 7:03.92
    (Ιζότοφ, Λόμπιντσεφ, Λομπούζοφ, Σουχορούκοφ)

    3. Κίνα 7:04.74
    (Σουν Γουάνγκ, Γιουν Χάο, Γιουνκί Λι, Σουν Γιανγκ)

    4. Γαλλία 7:04.91
    5. Ιαπωνία 7:04.95
    6. Γερμανία 7:10.07
    7. Βέλγιο 7:11.15
    8. Μεγ. Βρετανία 7:12.00

    Ασταμάτητες οι Φράνκλιν και Μεϊλουτίτε στη Βαρκελώνη


    Το παγκόσμιο ρεκόρ που πέτυχε η Γιούλια Εφίμοβα στον πρωινό
    προκριματικό των 50μ. πρόσθιο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης,
    προκάλεσε την… άμεση απάντηση της Ρούτα Μεϊλουτίτε. Το νέο μεγάλο
    αστέρι της παγκόσμιας κολύμβησης «έσπασε» τα χρονόμετρα στον ημιτελικό,
    τερματίζοντας σε 29.48 και συντρίβοντας το 29.78 που είχε σημειώσει η
    Ρωσίδα το πρωί. Είναι το δεύτερο παγκόσμιο ρεκόρ που καταρρίπτει η
    16χρονη Λιθουανή στη Βαρκελώνη, μετά από εκείνο στα 100μ. πρόσθιο (πάλι
    στον ημιτελικό) και συνολικά το πέμπτο που σημειώνεται στη διοργάνωση,
    τα τέσσερα εκ των οποίων στα γυναικεία αγωνίσματα του προσθίου.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι η Εφίμοβα τερμάτισε σε 29.88 και η – ως το
    πρωί κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ – η Αμερικανίδα Τζέσικα Χάρντι έκανε
    29.90, προδιαθέτοντας για μεγάλη μάχη στον κυριακάτικο τελικό.
    Ωστόσο, σε κεντρικό πρόσωπο της διοργάνωσης εξελίσσεται η Μίσι
    Φράνκλιν. Η 18χρονη Αμερικανίδα κατέκτησε το πέμπτο χρυσό μετάλλιό της
    στους αγώνες, επικρατώντας άνετα στον τελικό των 200μ. ύπτιο με χρόνο
    2:04.76, που αποτελεί ρεκόρ αγώνων και δεν απέχει πολύ από το παγκόσμιο
    ρεκόρ (2:04.06) που σημείωσε η ίδια πέρυσι στο Λονδίνο. Η Φράνκλιν
    διατήρησε τον παγκόσμιο τίτλο στο κλασικό αγώνισμά της, κάτι που στο
    παρελθόν έχει πετύχει μόνο η Ανατολικογερμανίδα Κορνέλια Σιρχ (1982,
    1986).
    Το ασημένιο μετάλλιο πήρε -όπως και στη Σανγκάη- η Αυστραλή Μπελίντα
    Χόκινγκ με 2:06.66 και το χάλκινο η Καναδή Χίλαρι Κάλντγουελ με 2:06.80.

    Μετά το «διάλειμμα» των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, ο Βραζιλιάνος
    Σέζαρ Σιέλο Φίλιο επανήλθε στην κορυφή των 50μ. ελεύθερο, κατακτώντας
    τον τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κολύμβησης της Βαρκελώνης. Ο
    ταχύτερος κολυμβητής του κόσμου (αφού είναι κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ
    στο αγώνισμα) πρώτευσε στον τελικό με 21.32 και πέτυχε ένα ανεπανάληπτο
    ρεκόρ, καθώς γίνεται ο πρώτος που κατακτά για τρεις συνεχόμενες
    διοργανώσεις το χρυσό μετάλλιο, ενώ πλέον είναι και πολυνίκης του
    αγωνίσματος. Τον ακολούθησε στη δεύτερη θέση ο Ρώσος Βλαντιμίρ Μορόζοφ
    με 21.47 και στην τρίτη ο Τζορτζ Ρίτσαρντ Μπόβελ (21.51), χαρίζοντας στο
    Τρίνινταντ & Τομπάγκο το πρώτο μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
    υγρού στίβου.
    Εκτός βάθρου έμειναν οι δύο Αμερικανοί (τέταρτος ο Εϊντριαν και έκτος
    ο Ερβιν), αλλά και ο «χρυσός» Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, ο Γάλλος
    Φλοράν Μανοντού, που περιορίστηκε στην πέμπτη θέση.
    Σημειώνεται ότι αυτός είναι ο δεύτερος τίτλος του Σέζαρ Σιέλο στη
    Βαρκελώνη, αφού είχε προηγηθεί το χρυσό στα 50μ. πεταλούδα, ενώ
    συγκίνησε με το κλάμα του την ώρα της ανάκρουσης του εθνικού ύμνου της
    Βραζιλίας κατά την απονομή των μεταλλίων. Ο Μορόζοφ έγινε ο πρώτος Ρώσος
    που κατακτά μετάλλιο στο αγώνισμα μετά τον μεγάλο Αλεξάντερ Ποπόφ, που
    είχε δύο χρυσά και ένα ασημένιο.
    Η Ζανέτ Οτεσεν Γκρέι χάρισε στη Δανία το πρώτο χρυσό μετάλλιό της στη
    Βαρκελώνης, καθώς ήταν η νικήτρια στον τελικό των 50μ. πεταλούδα με
    επίδοση 25.24. Η 26χρονη κολυμβήτρια, που πριν δύο χρόνια στη Σαγκάη
    είχε κερδίσει τον παγκόσμιο τίτλο στα 100μ. ελεύθερο, κατάφερε να ανέβει
    στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, αφήνοντας δεύτερη την Κινέζα Γινγκ Λου, η
    οποία με 25.42 σημείωσε ρεκόρ Ασίας. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε
    η Ρανόμι Κρομοβιτζότζο από την Ολλανδία, παίρνοντας το τρίτο χάλκινο
    μετάλλιό της στους αγώνες (μετά τα 100μ. ελεύθερο και τα 4Χ100μ.
    ελεύθερο), ενώ η συμπατριώτισσά της και κάτοχος του τίτλου, Ινγκε Ντέκερ
    περιορίστηκε στην πέμπτη θέση.
    Αξιοσημείωτη είναι η συμμετοχή στον τελικό μιας κολυμβήτριας από την
    Αίγυπτο, της Φαρίντα Οσμάν, η οποία τερμάτισε έβδομη με 26.17, ενώ στους
    ημιτελικούς είχε πετύχει ρεκόρ Αφρικής με 26.12. Τελευταία έμεινε η
    Αμερικανίδα «χρυσή» Ολυμπιονίκης των 100μ., Ντέινα Βόλμερ.
    Τέταρτο χρυσό μετάλλιο και δεύτερο παγκόσμιο ρεκόρ για την Κέιτι
    Λεντέκι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης. Μετά τους τίτλους στα
    400μ. και τα 1.500μ. (στη δεύτερη περίπτωση με ρεκόρ), καθώς και στα
    4Χ200μ., η 16χρονη Αμερικανίδα κυριάρχησε και στα 800μ. ελεύθερο, όπου
    τερμάτισε σε 8:13.86, καταρρίπτοντας το 8:14.10 της Βρετανίδας Ρεμπέκα
    Άντλινγκτον, που άντεχε από τις 16 Αυγούστου 2008 και τους Ολυμπιακούς
    του Πεκίνου.
    Η Λεντέκι ακολούθησε περίπου στα τρία τέταρτα της κούρσας τη Δανή
    Λότε Φρίις, που προηγείτο, και στη συνέχεια επιτάχυνε φτάνοντας πρώτη
    στον τερματισμό. Όπως στα 1.500μ., έτσι και σήμερα η Φρίις περιορίστηκε
    στη δεύτερη θέση με 8:16.32, ενώ η Λορέν Μπόιλ από τη Νέα Ζηλανδία πήρε
    το τρίτο χάλκινο μετάλλιό της στη διοργάνωση (μετά τα 400μ. και τα
    1.500μ.) με 8:18.58, σημειώνοντας και ρεκόρ Ωκεανίας. Στην πέμπτη θέση
    έμεινε η «ασημένια» Ολυμπιονίκης του Λονδίνου, η Ισπανίδα Μιρέια
    Μπελμόντε.
    Ο Τσαντ Λε Κλος είναι «και με τη βούλα» πλέον ο κυρίαρχος της
    πεταλούδας στην παγκόσμια κολύμβηση. Ο Νοτιοαφρικανός «χρυσός»
    Ολυμπιονίκης των 200μ., κέρδισε τον τίτλο και στα 100μ, ντούμπλαρε τα
    χρυσά του στη διοργάνωση (αφού είχε νικήσει και στα 200μ.) και πλέον
    δικαιούται απόλυτα τον τίτλο του διαδόχου του Μάικλ Φελπς. Ο Λε Κλος
    τερμάτισε σε 51.06, έναντι 51.45 του Ούγγρου Λάζλο Τσεχ και 51.46 του
    Πολωνού Κόνραντ Τσέρνιακ, ενώ ο Ράιαν Λόχτι περιορίστηκε στην έκτη θέση,
    σε ένα αγώνισμα που δοκίμασε για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση και…
    μάλλον δεν του ταιριάζει (δεν έχει άλλωστε την απαιτούμενη ταχύτητα).

    Οι ΗΠΑ όχι μόνο έχασαν τον τίτλο στο αγώνισμα μετά από πέντε
    διαδοχικές κατακτήσεις (δύο ο Ιαν Κρόκερ και τρεις ο Φελπς), αλλά
    επιπλέον δεν εκπροσωπήθηκαν ούτε στο βάθρο, για πρώτη φορά από το 1998.
    Νότια Αφρική και Ουγγαρία κατέκτησαν για πρώτη φορά μετάλλιο στο
    συγκεκριμένο αγώνισμα, ενώ ο Τσέρνιακ ανέβηκε για δεύτερη σερί
    διοργάνωση στο βάθρο, καθώς στη Σαγκάη ήταν δεύτερος.

    Έκτη η εθνική ανδρών στο πόλο, πρώτη η Ουγγαρία


    Την έκτη θέση κατέλαβε η εθνική ομάδα πόλο των ανδρών στο Παγκόσμιο
    Πρωτάθλημα υγρού στίβου της Βαρκελώνης. Η ελληνική ομάδα ηττήθηκε 10-8
    από την οικοδέσποινα Ισπανία, η οποία με τη σειρά της κατετάγη πέμπτη.
    Τα οκτάλεπτα: 2-1, 2-5, 4-2, 0-2.

    Η εξέλιξη του σκορ: 1-0 Φουντούλης (περιφέρεια), 1-1 Μολίνα
    (φουνταριστός), 2-1 Δελακάς (π.π.), 2-2 Εσπανιόλ (π.π.), 2-3 Εσπανιόλ
    (π.π.), 3-3 Δελακάς (περιφέρεια), 3-4 Βάλες (π.π.), 3-5 Εσπανιόλ (π.π.),
    4-5 Γούνας (π.π.), 4-6 Εσπανιόλ (πέναλτι), 5-6 Δελακάς (π.π.), 5-7
    Γκαρσία (π.π.), 6-7 Βλαχόπουλος (π.π.), 6-8 Μολίνα (περιφέρεια), 7-8
    Κολόμβος (π.π.), 8-8 Φουντούλης (πέναλτι), 8-9 Μινγκουέλ (π.π.), 8-10
    Εσπανιόλ (περιφέρεια)
    Η εθνική είχε 5/8 με παίκτη παραπάνω, 1/1 πέναλτι και 2 γκολ από την
    περιφέρεια. Η Ισπανία είχε 6/10 με παίκτη παραπάνω, 1/1 πέναλτι, 2 γκολ
    από την περιφέρεια και 1 από θέση φουνταριστού.
    Με τρεις ποινές αποβλήθηκε ο Δελακάς (2.03 πριν τη λήξη του αγώνα).
    Διαιτητές: Γκόλιανιν (Σερβία), Φλαχάιβ (Αυστραλία)
    ΕΛΛΑΔΑ (Σάκης Κεχαγιάς): Τσαλκάνης, Μυλωνάκης, Γουβής,
    Φουντούλης 2, Ποντικέας, Αφρουδάκης, Δελακάς 3, Μουρίκης, Κολόμβος 1,
    Γούνας 1, Βλαχόπουλος 1. Δεν έπαιξαν ο Γεννηδουνιάς και ο Γαλανίδης
    (δεύτερος τερματοφύλακας).
    ΙΣΠΑΝΙΑ (Ράφα Αγκιλάρ): Αγκιλάρ, Μουνιάριθ, Ντε Λέρα, Αλαρκόν,
    Μολίνα 2, Μινγκουέλ 1, Σίρανι, Εσπανιόλ 5, Βάλες 1, Περόνε, Εστράνι,
    Γκαρσία 1. Δεν έπαιξε ο Λόπεθ (δεύτερος τερματοφύλακας).

    Πρώτη η Ουγγαρία
    Η Ουγγαρία κατέκτησε για  τρίτη φορά στην ιστορία της το Παγκόσμιο
    Πρωτάθλημα ανδρών στην υδατοσφαίριση, καθώς στον αποψινό τελικό στη
    Βαρκελόνη επικράτησε 8-7 του Μαυροβουνίου. Οι Μαγυάροι πήγαν στην
    καταλανική πρωτεύουσα προερχόμενοι από μία αποτυχία -για τα δικά τους
    δεδομένα- στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, με ριζικά ανανεωμένη ομάδα και
    «ρούκι» προπονητή τον Τίμπορ Μπένεντεκ.

    Προβλήματισαν ιδιαίτερα στα φιλικά και στην Α΄ φάση του Παγκοσμίου
    Πρωταθλήματος, αλλά στα νοκ-άουτ παιχνίδια αποδείχθηκαν άξιοι συνέχιστές
    της τεράστιας παράδοσης που έχει η χώρα τους στο άθλημα. Με κορυφαίο
    (και σήμερα) τον τερματοφύλακα Βίκτορ Νάγκι, οι Ούγγροι έδωσαν μάχη με
    τους σκληροτράχηλους Μαυροβούνιους, αν και δεν βρέθηκαν ποτέ πίσω στο
    σκορ, και τελικά πήραν τη νίκη χάρη σε γκολ του Σίβος στον παίκτη
    παραπάνω, 1.19 πριν τη λήξη, ενώ στην εκπνοή ο Νάγκι απέκρουσε σουτ του
    Ντράσκο Μπργκούλιαν.

    Η Ουγγαρία έκανε το… «2 στα 2» στη Βαρκελόνη, καθώς είχε κατακτήσει
    τον τίτλο και το 2003, και πλέον είναι μαζί με την πρώην Γιουγκοσλαβία
    και την Ιταλία οι πολυνίκεις του θεσμού με τρία τρόπαια έκαστος. Σε ό,τι
    αφορά το Μαυροβούνιο, στην τρίτη του συμμετοχή ως ανεξάρτητο κράτος σε
    Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κατέκτησε το πρώτο του μετάλλιο, έμεινε όμως με την
    πικρή γεύση του φιναλίστ.

    Τα οκτάλεπτα: 2-0, 1-2, 3-3, 2-2

    ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Σίβος 2, Χαράι 2, Βάμος, Χοσνιάνσκι, Ντάνιελ Βάργκα, Ντένες Βάργκα

    ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ: Ιβοβιτς 3, Πέτροβιτς, Ντάρκο Μπργκούλιαν, Κρουσιγιάτ, Κλίκοβακ

    Το απόγευμα η Κροατία νίκησε 10-8 την Ιταλία στον «μικρό» τελικό και
    πήρε την τρίτη θέση. Η ελληνική ομάδα κατετάγη έκτη, αφού έχασε απόψε με
    10-8 από την Ισπανία.

    Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ

    1. Ουγγαρία
    2. Μαυροβούνιο
    3. Κροατία
    4. Ιταλία
    5. Ισπανία
    6. ΕΛΛΑΔΑ
    7. Σερβία
    8. Αυστραλία
    9. ΗΠΑ
    10. Γερμανία
    11. Καναδάς
    12. Καζακστάν
    13. Ρουμανία
    14. Κίνα
    15. Νότια Αφρική
    16. Νέα Ζηλανδία

    Σοκ (για τις ΗΠΑ) και δέος (από Γαλλία, Φράνκλιν, Εφίμοβα και Γιανγκ) στη Βαρκελώνη


    Οι Γάλλοι Καμίλ Λακούρ και Ζερεμί Στραβιούς αποδείχθηκαν δίδυμο
    κορυφής για τη Γαλλία στα 50μ ύπτιο, καθώς ανέβηκαν στο πρώτο και στο
    δεύτερο σκαλί του βάθρου με 24.42 και 24.54 αντίστοιχα. Ο Στραβιούς
    μοιράστηκε το αργυρό μετάλλιο με τον Αμερικάνο Ματ Γκριβερς, με τον
    οποίο είχε ίδια επίδοση.
    Η Γιουλια Εφιμοβα, η 21χρονη από το Βόλγκογκραντ που σπουδάζει στις
    ΗΠΑ, πήρε την μεγάλη νίκη και το 2ο της χρυσό στη διοργάνωση, με 29.52
    στα 50 Μ πρόσθιο (ατομικό ρεκόρ) αφήνοντας στη 2η θέση την 16χρονη Ρούτα
    Μεϊλουτίτε με 29.59, που της είχε πάρε το Παγκόσμιο ρεκόρ με
    29.48.Τριτη ήταν η Αμερικανίδα Τζέσικα Χάρντι με εθνικό ρεκόρ (29.80).
    Ο Ιάπωνας Νταΐγια Σέτο έκανε την έκπληξη και διαδέχθηκε τους
    Αμερικάνους Φελπς κα Λόχτι που κυριαρχούσαν την τελευταία δεκαετία στα
    400μ μικτής, αφού κέρδισε με 4.08.69. Τον ακολούθησαν ο Αμερικανός Τσέιζ
    Κάλιτς με 4,09.22 και ο ασημένιος Ολυμπιονίκης Τιάγκο Περέιρα
    (Βραζιλία) με 4.09.48. Ο κορυφαίος του κόσμου φετος με 4.07.61, Κοζογκε
    Χαγκινο (Ιαπωνία) έμεινε στην 5η θέση με 4.10.77.
    Η Χρυσή Ολυμπιονίκης Ρανόμι Κρομοβιτζότζο απο την Ολλανδία έδειξε την
    κλάση της στα 50μ ελεύθερα, αλλά και το ποια είναι το αφεντικό της
    ταχύτητας στην πισίνα, καθώς επικράτησε με την επίδοση της χρονιάς και
    ισοφάριση του εθνικού της ρεκόρ 24.05. Την ακολούθησαν η Αυστραλή Κέιτ
    Κάμπελ με 24.14, που έκανε επίσης ατομικό ρεκόρ με 24.14, ενώ 3ή ήταν η
    Βρετανίδα Φραντσίσκα Χάλσολ με 24.30.
    Το χρυσό μετάλλιο ο Λακούρ στα 50μ. ύπτιο
    Ο Καμίλ Λακούρ ήταν ο νικητής στον τελικό των 50μ. ύπτιο. Ο Γάλλος
    κάλυψε την απόσταση σε 24.42 και άφησε στη δεύτερη θέση τόσο τον
    συμπατριώτη του, Ζερεμί Στραβιούς, με τον οποίο ήταν μαζί νικητές στη
    Σαγκάη στα 100μ. ύπτιο, όσο και τον Αμερικανό Ολυμπιονίκη και παγκόσμιο
    πρωταθλητή, Ματ Γκρίβερς, που έπεσαν μαζί «στο νήμα». Αξίζει να
    σημειωθεί ότι ο Λακούρ ήταν δεύτερος στα 50μ. στη Σαγκάη, ενώ ο Γκρίβερς
    χάρισε στις ΗΠΑ το δεύτερο μετάλλιό τους σε έξι διοργανώσεις (χρυσό ο
    Ράνταλ Μπαλ το 2001).
    Τα αποτελέσματα
    1. Καμίλ Λακούρ (Γαλλία) 24.42
    2. Ζερεμί Στραβιούς (Γαλλία) 24.54
    2. Ματ Γκρίβερς (ΗΠΑ) 24.54
    4. Άσβιν Βιλντεμπόερ Φάμπερ (Ισπανία) 24.58
    5. Σιαολέι Σουν (Κίνα) 24.76
    6. Ντάνιελ Ορζεχόφσκι (Βραζιλία) 24.87
    7. Γκάι Μάρκος Μπαρνέα (Ισραήλ) 25.14
    8. Γιόναταν Γιόζεφ Κόπελεφ (Ισραήλ) 25.19
    Η Εφίμοβα το χρυσό στα 50μ. πρόσθιο
    Η Γιούλια Εφίμοβα διπλασίασε τα χρυσά της στη διοργάνωση μετά τα
    200μ. πρόσθιο, ενώ είχε επικρατήσει στα 50μ. και στη Ρώμη το 2009,
    κάλυψε την απόσταση σε 29.52 και άφησε στη δεύτερη θέση τη Ρούτα
    Μεϊλουτίτε, που είχε πάρει την «πρωτιά» στα 100μ. πρόσθιο. Την τριάδα
    του βάθρου συμπλήρωσε η Αμερικανίδα Τζέσικα Χάρντι, που είχε νικήσει σε
    Μελβούρνη (2007) και Σαγκάη (2011).
    Τα αποτελέσματα
    1. Γιούλια Εφίμοβα (Ρωσία) 29.52
    2. Ρούτα Μεϊλουτίτε (Λιθουανία) 29.59
    3. Τζέσικα Χάρντι (ΗΠΑ) 29.80 –Ισοφάριση ρεκόρ Αμερικής–
    4. Μπρίτζα Λάρσον (ΗΠΑ) 29.95
    5. Τζένι Γιόχανσον (Σουηδία) 30.23
    6. Ρίκε Μόλερ Πέντερσεν (Δανία) 30.72
    7. Μόνιεκ Νιχούις (Ολλανδία) 31.31
    Πέτρα Χότσοβα (Τσεχία) ακυρώθηκε
    Η Χόζου το χρυσό στα 400μ. μικτή ατομική
    Το δεύτερο χρυσό μετάλλιό της στο Παγκόσμιο της Βαρκελώνης πανηγύρισε
    η Κατίνκα Χόζου, που επικράτησε στον τελικό των 400μ. μικτή ατομική. Η
    Ουγγαρέζα, που είχε κερδίσει τα 200μ. μικτή, κάλυψε την απόσταση σε
    4:30.41 και κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο της στο αγώνισμα μετά το 2009
    στη Ρώμη, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Μιρέια Μπελμόντε, που χάρισε
    στην Ισπανία το πρώτο μετάλλιό της στα 400μ. μικτή ατομική. Την τρίτη
    θέση κατέλαβε η Αμερικανίδα κάτοχος του τίτλου, Ελίζαμπεθ Μπέιζελ, η
    Χάνα Μάιλι, που ήταν δεύτερη στη Σανγκάη, τερμάτισε πέμπτη, ενώ η Κινέζα
    «χρυσή» Ολυμπιονίκης, Σιγουέν Γε, περιορίστηκε στην έβδομη θέση.
    Τα αποτελέσματα
    1. Κατίνκα Χόζου (Ουγγαρία) 4:30.41
    2. Μιρέια Μπελμόντε (Ισπανία) 4:31.21
    3. Ελίζαμπεθ Μπέιζελ (ΗΠΑ) 4:31.69
    4. Μαντελάιν Ντιράντο (ΗΠΑ) 4:32.70
    5. Χάνα Μάιλι (Μ. Βρετανία) 4:34.16
    6. Ζουζάνα Γιάκαμπος (Ουγγαρία) 4:34.50
    7. Σιγουέν Γε (Κίνα) 4:38.51
    8. Μίγιου Οτσούκα (Ιαπωνία) 4:39.21
    Ο Σουν Γιανγκ το χρυσό στα 1.500μ. ελεύθερο
    Ο Σουν Γιανγκ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 1500μ. ελεύθερο και
    πανηγύρισε το «τρεμπλ» μετά τις πρωτιές του στα 400 και τα 800 μέτρα,
    κάτι που στο παρελθόν είχε πετύχει μόνο ο Αυστραλός Γκραντ Χάκετ στο
    Μόντρεαλ το 2005. Ο Κινέζος κάτοχος του τίτλου και Ολυμπιονίκης άφησε
    στη δεύτερη θέση τον Καναδό Ράιαν Κοχρέιν, που ήταν δεύτερος στα δύο
    προηγούμενα Παγκόσμια και στο Λονδίνο, ενώ τρίτος ήταν ο Ιταλός
    Γκρεγκόριο Παλτρινιέρι.
    Τα αποτελέσματα
     1. Σουν Γιανγκ (Κίνα) 14:41.15
    2. Ράιαν Κοχρέιν (Καναδάς) 14:42.48
    3. Γκρεγκόριο Παλτρινιέρι (Ιταλία) 14:45.37
    4. Κόνορ Τζέγκερ (ΗΠΑ) 14:47.96
    5. Μάικλ ΜακΜπρουμ (ΗΠΑ) 14:53.95
    6. Τζόρνταν Χάρισον (Αυστραλία) 15:00.44
    7. Παλ Γιόνσεν (Νησιά Φαρόε) 15:03.10
    8. Ντάνιελ Φογκ (Μ. Βρετανία) 15:05.92
    Η Κρομοβιτζότζο το χρυσό στα 50μ. ελεύθερο
    Η Ρανόμι Κρομοβιτζότζο κατέκτησε στα 50μ. ελεύθερο το πρώτο χρυσό
    μετάλλιο για την Ολλανδία στο Παγκόσμιο κολύμβησης της Βαρκελώνης. Η
    Κρομοβιτζότζο, που είναι η Ολυμπιονίκης και στη Βαρκελώνη είχε
    κατακτήσει τρία χάλκινα μετάλλια (100μ. ελεύθερο, 50μ. πεταλούδα,
    4Χ100μ. ελεύθερο), κάλυψε την απόσταση σε 24.05 και η Ολλανδία έγινε η
    πολυνίκης του αγωνίσματος με 3 τίτλους. Η Κέιτ Κάμπελ έχασε την ευκαιρία
    να κάνει το νταμπλ στα σπριντ (είχε κερδίσει τα 100μ.), αφού ήταν εννέα
    εκατοστά του δευτερολέπτου πιο αργή από την Κρομοβιτζότζο, ενώ στο
    τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε η Φρανσέσκα Χάλσολ.
    Τα αποτελέσματα
    1. Ρανόμι Κρομοβιτζότζο (Ολλανδία) 24.05
    2. Κέιτ Κάμπελ (Αυστραλία) 24.14
    3. Φρανσέσκα Χάλσολ (Μ. Βρετανία) 24.30
    4. Σάρα Σιέστρεμ (Σουηδία) 24.45
    5. Μπρόντε Κάμπελ (Αυστραλία) 24.66
    5. Τζανέτ Ότεσεν Γκρέι (Δανία) 24.66
    7. Σιμόν Μάνουελ (ΗΠΑ) 24.80
    8. Ντοροτέα Μπραντ (Γερμανία) 24.81
    Χρυσό για τη Γαλλία, σοκ για τις ΗΠΑ
    Το πρώτο χρυσό μετάλλιό της στα 4Χ100μ. μικτή ομαδική των ανδρών
    πανηγύρισε η Γαλλία στο Παγκόσμιο της Βαρκελώνης. Οι Καμίλ Λακούρ,
    Τζιάκομο Πέρεζ-Ντορτόνα, Ζερεμί Στραβιούς και Φαμπιάν Ζιλό κάλυψαν την
    απόσταση σε 3:31.51 και άφησαν στη δεύτερη θέση την Αυστραλία, που
    μετρούσε τρία χρυσά μετάλλια στο αγώνισμα σε 14 διοργανώσεις. Τα
    υπόλοιπα 11 χρυσά είχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ακυρώθηκαν, ενώ την
    πρώτη τριάδα συμπλήρωσε η Ιαπωνία, που ήταν δεύτερη στους Ολυμπιακούς
    του Λονδίνου.
    Αποκλεισμός σοκ για την ομάδα των ΗΠΑ, η οποία είχε τερματίσει πρώτη αλλά ακυρώθηκε για παράβαση στις αλλαγές.
    Τα αποτελέσματα
    1. Γαλλία 3:31.51
    (Λακούρ, Πέρεζ-Ντορτόνα, Στραβιούς, Ζιλό)
    2. Αυστραλία 3:31.64
    (Ντιλέινι, Σπρένγκερ, Ντ’Ορσόνια, Μάγκνουσεν)
    3. Ιαπωνία 3:32.26
    (Ίριε, Κιτατζίμα, Φούτζιι, Σιούρα)
    4. Ρωσία 3:32.74
    5. Γερμανία 3:33.97
    6. Ιταλία 3:34.06
    7. Ουγγαρία 3:34.09
    ΗΠΑ ακυρώθηκε
    Ο Σέτο το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. μικτή
    Ο Ντάιγια Σέτο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. μικτή ατομική
    των ανδρών, στο Παγκόσμιο της Βαρκελώνης, και έβαλε τέλος στην κυριαρχία
    των ΗΠΑ, που μετρούσαν τρεις σερί «πρωτιές» στο αγώνισμα. Ο Ιάπωνας
    κάλυψε την απόσταση σε 4:08.69, αφήνοντας δεύτερο τον Αμερικανό Τσέις
    Κάλις και τρίτο τον Τιάγκο Περέιρα, που ήταν δεύτερος στο Λονδίνο.
    Τα αποτελέσματα
     1. Ντάιγια Σέτο (Ιαπωνία) 4:08.69
    2. Τσέις Κάλις (ΗΠΑ) 4:09.22
    3. Τιάγκο Περέιρα (Βραζιλία) 4:09.48
    4. Τάιλερ Κλέρι (ΗΠΑ) 4:10.39
    5. Κοσούκε Χαγκίνο (Ιαπωνία) 4:10.77
    6. Νταβίντ Βεράστο (Ουγγαρία) 4:13.68
    7. Ντάνιελ Γουάλας (Μ. Βρετανία) 4:13.72
    8. Τόμας Φρέιζερ-Χολμς (Αυστραλία) 4:17.46
    Οι ΗΠΑ το χρυσό στα 4Χ100μ. μικτή ομαδική γυναικών
    Με επικράτηση των Ηνωμένων Πολιτειών στον τελικό των 4Χ100μ. μικτή
    ομαδική των γυναικών, ολοκληρώθηκε η κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
    υγρού στίβου της Βαρκελώνης. Οι Μίσι Φράνκλιν, Τζέσικα Χάρντι, Ντέινα
    Βόλμερ και Μέγκαν Ρομάνο κάλυψαν την απόσταση σε 3:53.23 και χάρισαν
    στις ΗΠΑ το πέμπτο χρυσό μετάλλιό τους στο αγώνισμα και συνολικά 14ο σε
    15 διοργανώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι, πριν από τον σημερινό τελικό,
    οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν τέσσερα χρυσά στο αγώνισμα, όσα και η
    Ανατολική Γερμανία, ενώ η Φράνκλιν, που κολύμπησε στο ύπτιο, κατέκτησε
    το έκτο χρυσό μετάλλιό της στη διοργάνωση, τα περισσότερα από
    οποιονδήποτε άλλο στη Βαρκελώνη. Μάλιστα, η 18χρονη έγινε η πρώτη
    αθλήτρια που κατακτά έξι χρυσά σε μια διοργάνωση Παγκοσμίου
    Πρωταθλήματος, καθώς το προηγούμενο ρεκόρ των πέντε χρυσών σε ένα
    Παγκόσμιο είχαν από κοινού η Φράνκλιν, η συμπατριώτισσά της, Τρέισι
    Κόλκινς, και η Λίμπι Τρίκετ από την Αυστραλία.
    Μέχρι σήμερα, η μοναδική κολυμβήτρια που είχε κατακτήσει έξι χρυσά σε
    Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή Ολυμπιακούς ήταν η Ανατολικογερμανίδα Κριστίν
    Ότο στους Αγώνες της Σεούλ το 1988.
    Δεύτερη στον τελικό των 4Χ100μ. μικτή ομαδική των γυναικών τερμάτισε η
    Αυστραλία, που παίρνει πάντα μετάλλιο στο αγώνισμα από το 1998, ενώ την
    τριάδα του βάθρου συμπλήρωσε η Ρωσία.
    Τα αποτελέσματα
    1. ΗΠΑ 3:53.23
    (Φράνκλιν, Χάρντι, Βόλμερ, Ρομάνο)
    2. Αυστραλία 3:55.22
    (Σίμπομ, Φόστερ, Κουτς, Κέιτ Κάμπελ)
    3. Ρωσία 3:56.47
    (Ουστίνοβα, Εφίμοβα, Τσίμροβα, Πόποβα)
    4. Κίνα 3:57.30
    5. Ιαπωνία 3:58.06
    6. Μ. Βρετανία 3:58.67
    7. Καναδάς 4:00.19

    8. Γερμανία 4:01.81

  • Το αγγλικό ποδόσφαιρο στη δίνη του πολέμου

    Την σεζόν 1946-47 το ποδόσφαιρο στην Αγγλία προσπαθούσε να βγει
    από την κρίση μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η σεζόν ήταν μεγάλη και
    σκληρή. H Λίβερπουλ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια αλλά αυτό είχε λίγη σημασία. Οι
    Άγγλοι είχαν επιστρέψει στην αγαπημένη τους συνήθεια.
    Η Αγγλία έχει να καυχιέται ότι διαθέτει το καλύτερο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα.
    Στο πέρασμα των χρόνων το παλαιότερο πρωτάθλημα του πλανήτη δοκιμάστηκε.

    Την πρώτη ποδοσφαιρική σεζόν μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου 1946-47,
    η ζωή των ανθρώπων είχε δυσκολέψει αφάνταστα.

    Το ποδόσφαιρο προσπαθούσε να ξαναβρεί την χαμένη του αίγλη και να παραμείνει
    μια ευχάριστη διαφυγή για τους ανθρώπους, όπως δηλαδή συνέβαινε πριν την έναρξη
    του πολέμου.

    Το Sport24.gr γυρίζει πίσω το χρόνο και κάνει αναφορά στα
    γεγονότα εκείνη την εποχή. Την προσπάθεια των ανθρώπων να σταθούν στα πόδια τους
    και να μπει το ποδόσφαιρο ξανά στην ζωή τους.

    Οι συνέπειες του πολέμου


    Μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο κόσμος προσπαθούσε να ξεφύγει από
    τις κακουχίες. Ο πόλεμος είχε καταστρέψει την καθημερινότητα και είχε σταματήσει
    την εξέλιξη της ανθρωπότητας.
    Ο μεγαλύτερος πόλεμος στην ιστορία της ανθρωπότητας άρχισε το 1939 και
    τελείωσε το 1945. Επεκτάθηκε σ’ όλο τον κόσμο και σ’ αυτόν πήραν μέρος όλα τα
    σημαντικά κράτη της Γης. Περίπου 55.000.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και η
    αγριότητα του συγκλόνισε τον κόσμο.

    Ερειπωμένες πόλεις, κατεστραμμένες οικονομίες και βαθύ αίσθημα φρίκης και
    απελπισίας ήταν μερικές από τις συνέπειες του πολέμου. Οι αντίπαλοι
    κινητοποίησαν συνολικά 100.000.000 άντρες, πολλοί από τους οποίους πέθαναν ή
    έμειναν ανάπηροι στα πεδία των μαχών.

    Μεγάλες μάζες ανθρώπων αναγκάστηκαν να μετακινηθούν σε ασφαλέστερα μέρη.
    Κύριο πρόβλημα των περισσότερων ήταν η επιβίωση και μια ολόκληρη γενιά υπέστη
    μια ηθική μεταμόρφωση που είναι αισθητή ακόμα και στις μέρες μας.

    Ο κόσμος πλέον δεν ήταν ο ίδιος και η κρίση ξέσπασε και στο ποδόσφαιρο. Ο
    τελευταίος αγώνας στην Αγγλία πριν τον πόλεμο έγινε στις 2 Σεπτεμβρίου 1939. Την
    επόμενη ημέρα η Αγγλία κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία.

    Όλοι οι αγώνες αναβλήθηκαν σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης. Περισσότεροι
    από 800 παίκτες αποχώρησαν από τις ομάδες τους για να πολεμήσουν.

    Τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών έπαψαν να ισχύουν και οι νεαροί, γυμνασμένοι
    αθλητές είχαν νέες υποχρεώσεις. Κατατάχθηκαν στον στρατό σε διάφορες ειδικότητες
    και ορισμένοι έγιναν γυμναστές.

    Κάποιοι στάλθηκαν στην πρώτη γραμμή όπως ο Γουίλφρεντ Μάνιον της Μίντλεσμπρο
    και ο Σταν Μόρτενσεν της Μπλάκπουλ. Και οι δυο επέζησαν και επέστρεψαν στο
    ποδόσφαιρο με την επανέναρξη του πρωταθλήματος την σεζόν 1946-47, μετά από επτά
    χρόνια. Τουλάχιστον 75 ποδοσφαιριστές έχασαν την ζωή τους στην μάχη.

    Αγώνες φιλικού χαρακτήρα


    Μέσα στην παράνοια του πολέμου δεν υπήρχε χώρος για επίσημες διοργανώσεις. Οι
    ποδοσφαιριστές συμμετείχαν σε τοπικά πρωταθλήματα μικρής διάρκειας (Wartime
    Legue) και επέλεγαν τις ομάδες που αγωνίζονταν, όπως ο σερ Στάνλεϊ Μάθιους, που
    έπαιξε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

    Πολλές φορές οι ομάδες δεν μπορούσαν να παραταχθούν πλήρεις και δεν
    κατέβαιναν στους αγώνες που είχαν περισσότερο φιλικό χαρακτήρα. Για λόγους
    ασφάλειας η προσέλευση των θεατών ήταν περιορισμένη.

    Εξαίρεση αποτέλεσε ο τελικός του Κυπέλλου (Football League War Cup) το 1941,
    καθώς εξήντα χιλιάδες θεατές αψήφισαν τους βομβαρδισμούς για να παρακολουθήσουν
    τον τελικό.

    «To ποδόσφαιρο κατά την διάρκεια του πολέμου δεν αντικαθιστούσε την
    πραγματικότητα αλλά είχε ένα σκοπό. Ήταν ένας ευχάριστος τρόπος διαφυγής παρά
    τους βομβαρδισμούς
    «, έλεγε ο Άγγλος Τομ Φίνεϊ της Πρέστον.

    Τα γήπεδα

    Τραγική ήταν η κατάσταση των γηπέδων μετά την λήξη του πολέμου και την
    επανέναρξη του πρωταθλήματος. Το «Old Trafford» είχε κατεδαφιστεί εξαιτίας των
    βομβαρδισμών και λειτούργησε ξανά το 1949. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
    χρησιμοποίησε ως προσωρινή έδρα το «Maine Road».

    Το «Stamford Bridge», το «Bramall Lane» και το «St Andews», δέχτηκαν εναέριες
    επιθέσεις και είχαν υποστεί ανυπολόγιστες ζημιές. Η Άρσεναλ είχε μετακομίσει στο
    «White Hart Lane».

    Tα γήπεδα χρειάζονταν ανακατασκευή, καθώς ήταν επικίνδυνα για τους θεατές. Η
    έλλειψη χρημάτων και υλικών έκανε δύσκολη την προσπάθεια ανακατασκευή τους.

    Είχαν μετατραπεί σε αποθήκες, κέντρα εκπαίδευσης και μόνο με την έναρξη του
    πρωταθλήματος χρησιμοποιήθηκαν για αγώνες.

    Τον Ιανουάριο του 1946 η διοργανώτρια αρχή ανακοίνωσε ότι την ερχόμενη σεζόν
    θα ξεκινούσε το πρωτάθλημα με την μορφή που είχε πριν την πολύχρονη διακοπή του.
    Ωστόσο, υπήρχαν δυσκολίες.

    Οι ομάδες δεν είχαν χρήματα πνιγμένες στα χρέη και τόσο οι παίκτες όσο και ο
    κόσμος ήταν σκλάβοι του δελτίου τροφίμων. Το ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να
    ξεκινήσει από εκεί που είχε σταματήσει.

    Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία πρόσφερε βοήθεια στους συλλόγους σε όλα τα επίπεδα,
    παρέχοντας προπονητές, ποδοσφαιρικό υλικό, διαφήμιση και χρήματα όταν ήταν
    διαθέσιμα από το κράτος. Μείωσε επίσης τις τιμές των εισιτηρίων.

    Πολλές ομάδες που τα γήπεδα τους είχαν καταστραφεί, χρεοκόπησαν. Η Μάντσεστερ
    Γιουνάιτεντ είχε χρεωθεί 15.000 λίρες να πληρώνει το νοίκι για την χρησιμοποίηση
    του «Maine Road», ενώ, αντίθετα, η Έβερτον που χρησιμοποιούσε το γήπεδο της είχε
    κέρδη 21.000 λίρες.

    Το πιο ανησυχητικό πρόβλημα για τους συλλόγους και τις ποδοσφαιρικές αρχές
    ήταν οι αμοιβές των παικτών που είχαν επιστρέψει στα επίπεδα πριν τον πόλεμο.
    Υπό την απειλή των ποδοσφαιριστών για απεργία, η λίγκα αύξησε τους εβδομαδιαίους
    μισθούς από οκτώ σε δέκα λίρες (περίπου 260 λίρες με σημερινά δεδομένα όταν ο
    μ.ο σήμερα της Πρέμιερ Λιγκ είναι 30.000 λίρες) κατευνάζοντας τα πνεύματα.

     

    Οι ομάδες

    Τα ρόστερ των ομάδων με την έναρξη του πρωταθλήματος είχαν αλλάξει κατά πολύ.
    Ορισμένοι παίκτες είχαν σκοτωθεί και άλλοι είχαν τραυματιστεί σοβαρά και παρότι
    ο πόλεμος είχε λήξει, η στρατολόγηση συνεχίζονταν για ορισμένο χρονικό διάστημα.
    Επίσης, κάποιοι είχαν μεγαλώσει σε ηλικία.

    Οι ομάδες, παρά την έλλειψη χρημάτων, προσπαθούσαν απεγνωσμένα να
    συμπληρώσουν την λίστα. Νέα ταλέντα αναδείχθηκαν κατά την διάρκεια του πολέμου
    που μετέπειτα υπέγραψαν συμβόλαια.

    Ο προπονητής της Λίβερπουλ Τζορτζ Κάι, έβαλε αγγελία σε τοπική εφημερίδα
    προσκαλώντας υποψήφιους ποδοσφαιριστές. Με την έναρξη της σεζόν η Λίβερπουλ είχε
    28 παίκτες στο ρόστερ της μόλις 8 εξ αυτών διατήρησαν την θέση τους και μετά τον
    πόλεμο.

    Οι φίλαθλοι επέστρεψαν στα γήπεδα και βρήκαν άγνωστους και ξεχασμένους
    ποδοσφαιριστές. Το πρωτάθλημα εξαιτίας των αλλαγών είχε απρόβλεπτη εξέλιξη με
    την Έβερτον να τερματίζει 10η, την Άρσεναλ 13η και την Λίβερπουλ να
    αναδεικνύεται πρωταθλήτρια Αγγλίας.

    Το Κύπελλο κατέκτησε η Τσάρλτον κερδίζοντας στον τελικό που έγινε στο
    Γουέμπλεϊ την Μπάρνλεϊ με 1-0.

    Παίκτης της χρονιάς αναδείχθηκε ο Άλμπερτ Στούμπιν της Λίβερπουλ που σημείωσε
    28 γκολ και είχε πάει στους «ρεντς» από την Νιουκάστλ με μεταγραφή ρεκόρ για
    εκείνη την εποχή 12.000 λίρες.

    Ο Ντένις Γουέστκοτ σημείωσε 38 γκολ και βοήθησε την Γουλβς να διεκδικήσει το
    πρωτάθλημα ενώ ο Φρέντι Στιλ της Στόουκ σημείωσε 31 γκολ με τέσσερα
    χατ-τρικ.

    Οι φίλαθλοι

    Παρά το πέρασμα των χρόνων η όρεξη για ποδόσφαιρο παρέμενε δυνατή. Όταν το
    πρωτάθλημα ξεκίνησε ξανά στις 31 Αυγούστου 1946, οι φίλαθλοι συνέρρευσαν κατά
    εκατοντάδες χιλιάδες. Συνολικά 43 αγώνες περιελάμβανε η 1η αγωνιστική των
    πρωταθλημάτων στην Αγγλία και την παρακολούθησαν 944.000 κόσμος!

    Ο ενθουσιασμός ήταν διάχυτος και μεγαλύτερος από ποτέ. Στο «Stamford
    Bridge» συνέρρευσαν 61.484 θεατές για να δουν τον αγώνα Τσέλσι – Μπόλτον. Τα
    στοιχεία έδειξαν ότι την πρώτη σεζόν μετά τον πόλεμο την παρακολούθησαν συνολικά
    35.6 εκατομμύρια θεατές σαφώς περισσότεροι σε σύγκριση με την τελευταία σεζόν
    πριν τον πόλεμο 1938-39, που την είχαν παρακολουθήσει 27 εκατομμύρια.

    Η Νιουκάστλ, παρότι έπαιζε στην 2η κατηγορία, είχε τον μεγαλύτερο μ.ο
    εισιτηρίων 49.379 θεατές. Οι «ανθρακωρύχοι» μπορούσαν να γεμίσουν οποιοδήποτε
    γήπεδο με οποιαδήποτε τιμή είχε το εισιτήριο.

     

    Η ζωή μετά τον πόλεμο

    Μετά το τέλος του πολέμου η ζωή δεν ήταν ειδυλλιακή. Μοιάζει αστεία η
    λιτότητα στις μέρες μας σε σύγκριση με τότε. Η Αγγλία είχε χρεοκοπήσει και το
    ποδόσφαιρο δεν ήταν φυσικά μέσα στις προτεραιότητες των ανθρώπων.

    Υπήρχε έλλειψη βασικών τροφίμων και ρουχισμού ενώ σημαντική καταστροφή είχαν
    υποστεί οι υποδομές και οι μεταφορές γίνονταν με δυσκολία.

    Η στέρηση βασικών αγαθών δυσκόλεψε την καθημερινότητα των Άγγλων που είχαν να
    αντιμετωπίσουν και το δριμύ ψύχος. Ο χειμώνας ήταν από τους πιο κρύους που έχουν
    καταγραφεί.

    Χιόνι άρχισε να πέφτει στα μέσα Ιανουαρίου και σπάνια σταμάτησε τους
    επόμενους τρεις μήνες. Η θερμοκρασία είχε φτάσει στους -21 βαθμούς κελσίου
    αναγκάζοντας τον κόσμο να μείνει στα σπίτια του και τις συγκοινωνίες να
    παραλύουν.

    Δεκάδες αγώνες είχαν αναβληθεί και η χρονική διάρκεια του πρωταθλήματος
    παρατάθηκε κατά δύο μήνες. Η σεζόν 1946-47 καταγράφηκε ως η μεγαλύτερη στην
    ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.

    Ήταν μία δύσκολη σεζόν για το ποδόσφαιρο. Στο τέλος μικρή σημασία είχαν τα
    αποτελέσματα και η βαθμολογία. Το σημαντικό ήταν ότι το ποδόσφαιρο είχε
    επιστρέψει.

    Πηγή: 4-4-2, wikipedia.org, http://www.sport24.gr

  • Η ιστορία της "γρουσούζικης" ριγέ φανέλας του Παναθηναϊκού

    Με μια εντελώς διαφορετική
    εμφάνιση
    αναμένεται να παραταχθεί στο φετινό πρωτάθλημα ο
    Παναθηναϊκός. Οι «πράσινοι» θα φορέσουν κόντρα στον Παναιτωλικό για πρώτη φορά
    σε επίσημο παιχνίδι (σ.σ το έκαναν επίσης στο φιλικό με τη Λάτσιο) τη νέα φανέλα
    με τις οριζόντιες ρίγες.
    Το Sport24.gr θυμάται την τελευταία φορά που φόρεσαν μια
    παρόμοιο και αποκαλύπτει την ιστορία που κρύβεται πίσω της.

    Η τελευταία φορά που το «τριφύλλι» παρατάχθηκε σε επίσημο αγώνα με φανέλα που
    είχε πράσινες-άσπρες οριζόντιες ρίγες ήταν στις 3 Μαρτίου του 1968 σε ένα
    ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
    Δείτε το χαρακτηριστικό βίντεο (λόγω κακής ποιότητας στην εικόνα οι ρίγες
    φαίνονται μόνο κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού των ομάδων πριν την έναρξη του
    παιχνιδιού).

    Ο Παναθηναϊκός αν και καλύτερος στο παιχνίδι, δεν κατάφερε να πάρει τη νίκη.
    Είχε τρία δοκάρια, έχασε πολλές ευκαιρίες στην εστία του Ολυμπιακού, που είχε σε
    μεγάλη ημέρα τον Ξαρχάκο, τον τερματοφύλακα που ο μύθος τον ήθελε να έχει το ένα
    πόδι πιο κοντό από το άλλο. Κλασσική περίπτωση παιχνιδιού που η ομάδα κάνει
    συνεχόμενες φάσεις προς της εστίας, αλλά η μπάλα δεν θέλει με τίποτα να
    μπει.
    Όπως αναφέρει και ο σπίκερ στο βίντεο: «οι Παναθηναϊκοί λένε ότι έπαιξαν
    καλύτερα από τον Ολυμπιακό. Και αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά η μπάλα έδωσε τη νίκη
    στον Ολυμπιακό».
    Με σκόρερ του αγώνα τον Βασιλείου για λογαριασμό των
    «ερυθρολεύκων».
    Στο «τριφύλλι» θεώρησαν ότι η συγκεκριμένη εμφάνιση ήταν γρουσούζικη και
    αποφάσισαν να μην τη φορέσουν ξανά. Όπως και έγινε. Πέρασαν 45 χρόνια για να
    βγει η φανέλα με την οριζόντια ρίγα από το ντουλάπι και μένει να δούμε αν οι
    παλιοί είχαν δίκιο ή αν τελικά οι προλήψεις δεν χωρούν στον αθλητισμό του
    2013.

    Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη εμφάνιση φορέθηκε πρώτη φορά το 1930
    και έχει μείνει στην ιστορία ως αυτή της νίκης με 8-2 επί του «αιωνίου»
    αντίπαλου.

    Πηγή: http://www.sport24.gr/football/omades/Panathinaikos/h_istoria_ths_groysouzikhs_rige_fanelas_toy_panathhnaikou.2374300.html

  • Πρεμιέρα στο Παγκόσμιο στίβου με τηλεοπτική μετάδοση από τη Δημόσια Τηλεόραση


    Μετά την ολοκλήρωση του Παγκοσμίου πρωταθλήματος υγρού στίβου στη Βαρκελώνη τα βλέμματα όλων των φιλάθλων στρέφονται βορειότερα, στη Μόσχα, όπου το Σάββατο 10 έως την Κυριακή 18 Αυγούστου θα διεξαχθεί το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου. Η διοργάνωση θα μεταδοθεί τηλεοπτικά από τη Δημόσια Τηλεόραση, καθώς σύμφωνα με δελτίο Τύπου θα υπάρξει πλήρης κάλυψη των αγώνων με ώρες μετάδοσης καθημερινά από 8:30 μέχρι 13:00 και από 17:00 μέχρι 21:00. 

    Ιστορικά στοιχεία

    Ο
    θεσμός των Παγκοσμίων πρωταθλημάτων της IAAF ξεκίνησε το 1983 από το
    Ελσίνκι, το οποίο ανέλαβε και τη διοργάνωση του 2005, ενώ το 1997 είχε
    φιλοξενηθεί και στην Αθήνα (ΟΑΚΑ). Οι υπόλοιπες διοργανώσεις έγιναν στη
    Ρώμη (1987), στο Τόκιο (1991), στη Στουτγκάρδη (1993), στο Γκέτεμποργκ
    (1995), στη Σεβίλη (1999), στο Έντμοντον (2001), στο Παρίσι (2003), στην
    Οζάκα (2007), στο Βερολίνο (2009) και στην Νταεγού (2011).

    Οι
    αγώνες φέτος θα γίνουν για πρώτη φορά στη Μόσχα και το στοίχημα για
    τους διοργανωτές είναι να έχουν ένα γεμάτο στάδιο όλες τις ημέρες του
    πρωταθλήματος, να μην υπάρξουν προβλήματα τρομοκρατίας, όπως στην
    περίπτωση του Σότσι, εναντίον του οποίου απηύθυνε απειλές για επιθέσεις
    κατά επιλεγμένων στόχων, ισλαμιστής ηγέτης του ρωσικού βόρειου Καυκάσου.

    Έτσι
    οι Ρώσοι ελπίζουν να κυλήσουν ομαλά και οι εννέα ημέρες της
    διοργάνωσης, με επιτυχίες βέβαια για τους αθλητές τους που θα
    αγωνίζονται μπροστά στο δικό τους κοινό και φυσικά να μην υπάρξουν
    κρούσματα ντόπινγκ, τα οποία τα τελευταία χρόνια έχουν πλήξει το γόητρο
    του στίβου της χώρας.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
    Η
    χώρα μας θα εκπροσωπηθεί στο Παγκόσμιο της Μόσχας με σχετικά ολιγομελή
    ομάδα, αποτελούμενη από οκτώ άνδρες και εννέα γυναίκες, αλλά υπάρχει η
    αισιοδοξία ότι μπορεί να υπάρξουν επιτυχίες, αν και ο βασικός στόχος των
    εθνικών ομάδων μας στις διεθνείς διοργανώσεις είναι να έχουμε όσο το
    δυνατόν περισσότερες συμμετοχές σε τελικά αγωνίσματα.

    Η εθνική ομάδα:
    ΑΝΔΡΕΣ
    200μ Λυκούργος-Στέφανος Τσάκωνας (ΓΑΣ Σκάλας) Ατομικό Ρεκόρ: 20.45 (26/6/13, Μερσίνη)
    110μ εμπόδια Κώστας Δουβαλίδης (ΣΚΑ Δράμας) Ατομικό Ρεκόρ: 13.34 (20/7/13, Αθήνα)
    Ύψος Κώστας Μπανιώτης (Ολυμπιάδα Κομ.) Ατομικό Ρεκόρ: 2.34 (27/6/13, Τάμπερε)
    Ύψος Αντώνης Μάστορας (ΓΣ Ηρακλής) Ατομικό ρεκόρ: 2.26 Τάμπερε – 2.29 (2/3/13, Γκέτεμποργκ, κλειστός)
    Επί κοντώ Κώστας Φιλιππίδης (Πανελλήνιος ΓΣ) Ατομικό Ρεκόρ: 5.82 (10/5/13, Ντόχα) – 5.83 (31/1/13, Λιντς, κλειστός)
    Μήκος Λούης Τσάτουμας (Μεσσηνιακός ΓΣ) Ατομικό Ρεκόρ: 8.66 (2/6/07, Καλαμάτα), φετινό 8.23 (21/7/13, Αθήνα)
    Τριπλούν Δημήτρης Τσιάμης (Ολυμπιακός ΣΦΠ) Ατομικό Ρεκόρ: 17.55 (18/6/06, Θεσσαλονίκη), φετινό 17.05 (20/7/13, Αθήνα)
    20χλμ Βάδην Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ (ΑΟ Πεύκης) Ατομικό Ρεκόρ: 1.21.12 (4/8/12, Λονδίνο)
    50χλμ Βάδην Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ Ατομικό Ρεκόρ: 3.49.56 (11/8/12, Λονδίνο), φετινό 3.51.05 (19/05/13, Ντούντιντσε)

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    200μ Μαρία Μπελιμπασάκη (Σητειακός ΑΟ) Ατομικό Ρεκόρ: 23.18 (24/7/13, Θήβα)
    Μαραθώνιος Καλλιόπη Αστροπεκάκη (Πανιώνιος) Ατομικό Ρεκόρ: 2.38.27 (7/4/13, Παρίσι)
    Υψος Αντωνία Στεργίου (Κούρος Πάτρας) Ατομικό Ρεκόρ: 1.97 (15/6/08, Αθήνα), φετινό 1.95 (28/7/13, Στάρα Ζαγόρα)
    Επί κοντώ Νικόλ Κυριακοπούλου (ΑΓΕΣ Κάμειρος) Ατομικό Ρεκόρ 4.71 (5/8/11, Λονδίνο), φετινό 4.65 (20/7/13, Αθήνα)
    Επί κοντώ Στέλλα-Ηρώ Λεδάκη (Ελ. Βενιζέλος) Ατομικό Ρεκόρ: 4.50 (4/5/13, Αθήνα)
    Τριπλούν Νίκη Πανέττα (ΑΟ Μεγάρων) Ατομικό Ρεκόρ: 14.55 (30/7/11, Αθήνα), φετινό 14.20 (21/7/13, Αθήνα)
    Τριπλούν Αθανασία Πέρρα (ΑΟ Μεγάρων) Ατομικό Ρεκόρ: 14.71 (16/6/12, Αθήνα), φετινό 14.48 (28/6/13, Μερσίνη)
    Επταθλο Σοφία Υφαντίδου (Φίλιππος Βέροιας) Ατομικό Ρεκόρ: 6.109β. (6/5/12, Ντεσενζάνο), φετινό 5.842β. (9/6/13, Κλάντνο)
    20λμ Βάδην Αντιγόνη Ντισμπριώτη (ΣΟΑ Φωκιανός) Ατομικό Ρεκόρ: 1.34.37 (17/3/13, Λουγκάνο)

    Η ΙΣΤΟΡΙΑ
    Στα
    μέχρι τώρα Παγκόσμια πρωταθλήματα έχουν λάμψει τα «άστρα» κορυφαίων
    αθλητών, όπως των Καρλ Λιούις, Σεργκέι Μπούμπκα, Μαρίτα Κοχ, Μορίς
    Γκριν, Μάικλ Τζόνσον, Γιαρμίλα Κρατοσβίλοβα, Στέφκα Κονσταντίνοβα, αλλά
    και των Μάικλ Πάουελ, Κατρίν Κράμπε, Μέρλιν Ότι, Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ,
    Τζάκι Τζόινερ Κέρσι, Χάικε Ντρέσλερ, Μόουζες Κιπτανούι, Ντόνοβαν Μπέιλι,
    Χαβιέ Σοτομαγιόρ, Ινέσα Κράβετς, Αστριντ Κούμπερνους, Τρίνε Χάτεσταντ,
    Ιβάν Πεντρόσο, Τζόναθαν Εντουαρτς, Κόλιν Τζάκσον, Στέισι Ντραγκίλα,
    Μάριον Τζόουνς, Γιαν Ζελέζνι, Χικάμ Ελ Γκερούζ, Έντουιν Μόουζες, Πάτρικ
    Σιόμπεργκ, Νουρεντίν Μορσελί, Λίντφορντ Κρίστι, Λαρς Ρίντελ, Νταν
    Ο΄Μπράιεν, Μαρία Μούτολα, Άννα Φιντέλια Κιρό, Γκαμπριέλα Σάμπο, Ρόμπερτ
    Κορζενιόφσκι, Γιάν Ζελέζνι.

    Επίσης
    των νεότερων Κενενίσα Μπέκελε, Καρολίνα Κλουφτ, Ρομάν Σέμπρλε, Κρίστιαν
    Όλσον, Τιρουνές Ντιμπάμπα, Έλενα Ισινμπάγεβα, Μεσερέτ Ντεφάρ, Βίβιαν
    Τσερούιγιοτ, Γιουσέιν Μπολτ, Ασάφα Πάουελ, Στιβ Χούκερ, Βερόνικα Κάμπελ,
    Μο Φαρά, Ρενό Λαβιλενί, ενώ πολλοί άλλοι αναμένεται να αναδειχθούν μέσα
    από τη διοργάνωση της Μόσχας και να μεσουρανήσουν τα επόμενα χρόνια.

    Το
    Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου ξεκίνησε το 1983 ως μια προσπάθεια της IAAF
    να τονώσει το ενδιαφέρον των αθλητών, που ήταν ουσιαστικά αναγκασμένοι
    να αναμένουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους
    και να γνωρίσουν διακρίσεις σε μια μεγάλη διοργάνωση.

    ΤΑ 19 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ
    Ο
    ελληνικός στίβος πανηγύρισε το 1983 το χάλκινο μετάλλιο της Άννας
    Βερούλη στον ακοντισμό, στην πρώτη διοργάνωση στο Ελσίνκι, αλλά στη
    συνέχεια έκανε αρκετά χρόνια αθλητής ή αθλήτριά μας να ανέβει στο βάθρο.
    Η «άνοιξη» του ελληνικού κλασσικού αθλητισμού ξεκίνησε από το Παγκόσμιο
    της Αθήνας, όταν η Νίκη Ξάνθου πήρε το ασημένιο στο μήκος και ο Κώστας
    Γκατσιούδης το χάλκινο στον ακοντισμό, ενώ είχαμε και πέντε πλασαρίσματα
    σε τελικούς.

    Το αποκορύφωμα ήλθε
    το 1999 στη Σεβίλη, όταν η Ελλάδα κατέκτησε έξι μετάλλια και άλλοι δύο
    αθλητές μας είχαν μπει στην οκτάδα των αγωνισμάτων τους (Πολυχρονίου και
    Τσικούνα). Η Μιρέλα Μανιάνι και η Βούλα Τσιαμήτα είχαν κερδίσει χρυσό
    σε ακοντισμό και τριπλούν, αντίστοιχα, ενώ η Τασούλα Κελεσίδου στον
    δίσκο με τον Γκατσιούδη στον ακοντισμό το ασημένιο και η Κατερίνα Θάνου
    στα 100μ με την Όλγα Βασδέκη στο τριπλούν το χάλκινο.

    Πριν
    από δώδεκα χρόνια στον Καναδά (2001) οι επιτυχίες είχαν συνέχεια, αφού
    οι αθλητές και αθλήτριές μας κατέκτησαν ακόμη πέντε μετάλλια. Ο Κώστας
    Κεντέρης στα 200μ είχε πάρει χρυσό μετάλλιο, η Μιρέλα Μανιάνι το
    ασημένιο στον ακοντισμό και χάλκινα μετάλλια οι Κώστας Γκατσιούδης
    (ακοντισμός), Κατερίνα Θάνου (100μ) και Τασούλα Κελεσίδου (δισκοβολία).

    Η
    παρατεταμένη «άνοιξη» του ελληνικού στίβου είχε συνέχεια και στο Παρίσι
    (2003), όπου είχαμε την κατάκτηση ακόμη τεσσάρων μεταλλίων. Η Μιρέλα
    Μανιάνι πήρε το χρυσό στον ακοντισμό, η Τασούλα Κελεσίδου το ασημένιο
    στη δισκοβολία, όπου η Κατερίνα Βόγγολη ήταν τρίτη, ενώ χάλκινο μετάλλιο
    πήρε και ο Περικλής Ιακωβάκης στα 400μ εμπόδια.

    Συνολικά
    η χώρα μας έχει κατακτήσει 19 μετάλλια στις 11 προηγούμενες
    διοργανώσεις, εκ των οποίων 4 χρυσά, 5 ασημένια και 10 χάλκινα. Η Μιρέλα
    Μανιάνι, η Τασούλα Κελεσίδου και ο Κώστας Γκατσιούδης έχουν από τρία
    μετάλλια, ενώ δύο έχει η Κατερίνα Θάνου (χάλκινα στα 100μ το 1999 και το
    2001). Η Μανιάνι έχει δύο χρυσά (2003, 1999) και ένα ασημένιο (2001), ο
    Γκατσιούδης ένα ασημένιο το 1999 και δύο χάλκινα το 1997 και το 2001,
    ενώ η Κελεσίδου ήταν 2η το 1999, 3η το 2001 και 2η το 2003.

    Ένα
    μικρό «κενό» έφερε η μεταολυμπιακή χρονιά του 2005 στο Παγκόσμιο του
    Ελσίνκι. Στη φινλανδική πρωτεύουσα, τις καλύτερες εμφανίσεις
    πραγματοποίησαν οι Πηγή Δεβετζή στο τριπλούν (5η), η Αθηνά Παπαγιάννη
    στο βάδην (6η) και η Αγγελική Τσιολακούδη στον ακοντισμό (8η), ενώ στα
    ημιτελικά των αγωνισμάτων είχαν μετάσχει οι Μαρία Καρασταμάτη (100μ),
    Χριστίνα Χαντζή (400μ εμπόδια) και Περικλής Ιακωβάκης (400μ εμπόδια).

    Έτσι
    φθάσαμε στη διοργάνωση του 2007 στην Οζάκα, όπου στον τελικό του
    τριπλούν γυναικών η Χρυσοπηγή Δεβετζή, με άλμα στα 15.04μ, πήρε το
    χάλκινο μετάλλιο. Καλή εμφάνιση επίσης είχαν πραγματοποιήσει και οι
    Βοϊσάβα Λίκα στον ακοντισμό (5η, 63.13μ), Περικλής Ιακωβάκης στα 400μ
    εμπόδια (6ος, 49.25), Τάσος Γκούσης στα 200μ (8ος, 20.75) και Δημήτρης
    Τσιάμης στο τριπλούν (12ος, 16.59μ).

    Εκτός
    μεταλλίων έμεινε η Ελλάδα το 2009 στο Βερολίνο, όταν τις καλύτερες
    θέσεις είχαν πάρει ο Ιακωβάκης στα 400μ εμπόδια (5η) στους άνδρες και η
    Λίκα στις γυναίκες (8η στον ακοντισμό).

    Εκτός
    μεταλλίων μείναμε και στην Νταεγού, όπου είχαμε εκπροσώπηση σε τρεις
    τελικούς. Ο Δημήτρης Χονδροκούκης πήρε την 5η θέση στο ύψος, ο Κώστας
    Φιλιππίδης την 6η στο επί κοντώ και η Νικόλ Κυριακοπούλου την 8η στο
    αντίστοιχο αγώνισμα των γυναικών.

    Τα ελληνικά μετάλλια στη διοργάνωση:
    ΕΤΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ/ΤΡΙΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑ ΜΕΤΑΛΛΙΟ
    1983 Αννα Βερούλη Ακοντισμός Χάλκινο
    1997 Νίκη Ξάνθου Μήκος Ασημένιο
    Κώστας Γκατσιούδης Ακοντισμός Χάλκινο
    1999 Βούλα Τσιαμήτα Τριπλούν Χρυσό
    Μιρέλα Μανιάνι Ακοντισμός Χρυσό
    Κώστας Γκατσιούδης Ακοντισμός Ασημένιο
    Τασούλα Κελεσίδου Δισκοβολία Ασημένιο
    Κατερίνα Θάνου 100μ. Χάλκινο
    Ολγα Βασδέκη Τριπλούν Χάλκινο
    2001 Κώστας Κεντέρης 200μ. Χρυσό
    Μιρέλα Μανιάνι Ακοντισμός Ασημένιο
    Κώστας Γκατσιούδης Ακοντισμός Χάλκινο
    Κατερίνα Θάνου 100μ. Χάλκινο
    Τασούλα Κελεσίδου Δισκοβολία Χάλκινο
    2003 Μιρέλα Μανιάνι Ακοντισμός Χρυσό
    Τασούλα Κελεσίδου Δισκοβολία Ασημένιο
    Περικλής Ιακωβάκης 400μ. εμπόδια Χάλκινο
    Κατερίνα Βόγγολη Δισκοβολία Χάλκινο
    2007 Χρυσοπηγή Δεβετζή Τριπλούν Χάλκινο

    ΟΙ ΠΟΛΥΝΙΚΕΣ
    Τα
    περισσότερα μετάλλια στα 13 μέχρι τώρα Παγκόσμια πρωταθλήματα έχει
    κατακτήσει η Τζαμαϊκανή «μεγάλη Κυρία των σπριντ», Μέρλιν Ότι, που έχει
    στη συλλογή της συνολικά 14 (3 χρυσά, 4 ασημένια και 7 χάλκινα), ενώ
    στους άνδρες ο Αμερικανός Καρλ Λιούις είχε πάρει 10 (8 χρυσά, 1 ασημένιο
    και 1 χάλκινο), όμως ο συμπατριώτης του, Μάικλ Τζόνσον, έχει
    πανηγυρίσει τα περισσότερα χρυσά απ’ όλους τους αθλητές (9). Ακολουθούν
    με 8 χρυσά ο Λιούις και με 6 ο Σεργκέι Μπούμπκα στο επί κοντώ. Ο Μπεκέλε
    έχει 5 χρυσά μετάλλια, όπως και ο Μπολτ.

    Τις
    περισσότερες συμμετοχές (8) σε Παγκόσμια πρωταθλήματα έχουν στους
    άνδρες ο Τσέχος Γιάν Ζελέσνι (1987, 1991, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001,
    2003), ο Καναδός Τιμ Μπέρετ (1991, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003,
    2005) και ο Γερμανός Λαρς Ρίντελ (1991, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001,
    2003, 2005). Αξίζει να σημειωθεί ότι οκτώ συμμετοχές έχει ο Αλέξανδρος
    Παπαδημητρίου κι επτά ο Περικλής Ιακωβάκης.

    Στις
    γυναίκες 11 συμμετοχές, τις περισσότερες από κάθε άλλη αθλήτρια, έχει η
    βαδίστρια από την Πορτογαλία, Σουζάνα Φεϊτόρ, η οποία έχει πάρει μέρος
    σε όλες τις διοργανώσεις από το 1991 στο Τόκιο μέχρι και το 2009 στο
    Βερολίνο. Η καλύτερη θέση που έχει πάρει είναι το χάλκινο στα 20 χλμ
    βάδην το 2005 στο Ελσίνκι, ενώ ήταν 4η το 1999 και 5η το 2007. Το 2001
    στο Έντμοντον είχε ακυρωθεί.

    Δέκα
    συμμετοχές έχει η Φράνκα Ντιτς (Γερμανία, 1991, 1993, 1995, 1997, 1999,
    2001, 2003, 2005, 2007, 2009) και 9 η Μαρία Μούτολα (Μοζαμβίκη, 1991,
    1993, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2005, 2007). Από οκτώ συμμετοχές
    έχουν οι Λαβέρν Ιβ (Μπαχάμες, 1987, 1991, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003,
    2005), Ελενα Νικολάγιεβα (Ρωσία, 1987, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001,
    2003, 2005), Τζάκι Εντουαρτς (Μπαχάμες, 1991, 1993, 1995, 1997, 1999,
    2001, 2003, 2005), Φιόνα Μέι (Βρετανία/Ιταλία, 1991, 1993, 1995, 1997,
    1999, 2001, 2003, 2005), Μπέβερλι ΜακΝτόναλντ (Τζαμάικα, 1991, 1993,
    1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2005).

    Οι
    ΗΠΑ πρωταγωνιστούν μέχρι τώρα στους αγώνες, αφού στο συνολικό πίνακα
    μεταλλίων έχουν κατακτήσει 275, εκ των οποίων 132 χρυσά, 74 ασημένια και
    69 χάλκινα. Ακολουθεί η Ρωσία με 151 (46, 56, 49) και η Γερμανία με 94
    (31, 26, 37).

    Στην προηγούμενη
    διοργάνωση κυριάρχησαν οι ΗΠΑ με την κατάκτηση 25 μεταλλίων (12, χρυσά, 8
    ασημένια, 5 χάλκινα) και ακολούθησαν η Ρωσία με 19 (9, 4, 6), η Κένυα
    με 17 (7, 6, 4), η Τζαμάικα με 9 (4, 4, 1), η Γερμανία με 7 (3, 3, 1), η
    Βρετανία με 7 (2, 4, 1) και η Κίνα με 4 (1, 2, 1).

    Τα
    κύρια χαρακτηριστικά που σημάδεψαν τη διοργάνωση του 2011 στην Νταεγού
    ήταν, από ελληνικής πλευράς, η 5η θέση του Δημήτρη Χονδροκούκη στο ύψος,
    όπου κάλλιστα μπορούσε να πάρει και μετάλλιο, η 6η του Κώστα Φιλιππίδη
    στο επί κοντώ και η 8η της Νικόλ Κυριακοπούλου στο ίδιο αγώνισμα των
    γυναικών, ενώ με λίγη τύχη και περισσότερη αυτοσυγκέντρωση οι αθλητές
    μας θα μπορούσαν να έχουν συμμετοχή σε περισσότερους τελικούς.

    Σε
    ό,τι αφορά τα στοιχεία που ξεχώρισαν στους αγώνες και γενικά στη
    διοργάνωση, θα πρέπει να αναφέρουμε κατ’ αρχάς την επανεκλογή του Λαμίν
    Ντιάκ για άλλα τέσσερα χρόνια στην προεδρία της IAAF.

    Αγωνιστικά
    είχαμε μια πλειάδα νέων αθλητών να διακρίνεται και να πρωταγωνιστεί.
    Αυτό που σίγουρα θα μείνει στη μνήμη των θεατών είναι η ακύρωση του
    Γιουσέιν Μπολτ στα 100μ και η άνετη στη συνέχεια επικράτησή του στα 200μ
    και η συμβολή του στην επίτευξη νέου παγκόσμιο ρεκόρ στα 4χ100μ με την
    ομάδα της Τζαμάικα.

    Επίσης, η μάχη
    για την καλύτερη αθλήτρια των αγώνων μεταξύ της Αμερικανίδας Καρμελίτα
    Τζέτερ και της Τζαμαϊκανής Βερόνικα Κάμπελ, με νικήτρια στα σημεία την
    πρώτη, αφού κατάκτησε 2 χρυσά και ένα ασημένιο μετάλλιο, έναντι ενός
    χρυσού και 2 ασημένιων της δεύτερης.

    Αξίζει
    να αναφέρουμε, ακόμη, την ήττα του Βρετανού Μοχάμεντ Φάρα στα 10.000μ,
    αλλά και την επικράτησή του στα 5.000μ, τη νίκη της Σαβίνοβα επί της
    Σεμένια στα 800μ, τα 17.96μ του Κρίστιαν Τέιλορ στο τριπλούν, τα 77.13μ
    της Λισένκο στη σφύρα, τη διατήρηση των τίτλων τους από το 2009 για τη
    Βαλερί Ανταμς στη σφύρα, Ντουάιτ Φίλιπς στο μήκος, του Ρόμπερτ Χάρντινγκ
    στο δίσκο, της Όλγας Κανίσκινα στα 20 χλμ βάδην, του Εζεκίελ Κεμπόι στα
    3.000μ στιπλ κ.α.

    Ένα τελευταίο
    στοιχείο -που σίγουρα δεν θα ξεχάσει ούτε ο ίδιος- ήταν η ακύρωση του
    Ντάιρον Ρόμπλες στον τελικό των 110μ με εμπόδια, για αγκωνιά στον Λιου
    Ξιανγκ.

    Κατά τα άλλα, στους αγώνες
    «περίσσευε» η κορεατική ευγένεια και φιλοξενία, ενώ οι διοργανωτές
    κατάφεραν να γεμίσουν το στάδιο στα βραδινά τελικά αγωνίσματα και -με
    μαθητές κυρίως- να έχουν αρκετό κόσμο και στα πρωινά προκριματικά.

    Οι θέσεις των Ελλήνων
    Σε
    τρεις τελικούς αγωνίστηκαν οι Έλληνες αθλητές και αθλήτριες που
    μετείχαν στο 13ο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου της Νταεγού, ενώ θα
    μπορούσαν με λίγη περισσότερη αυτοσυγκέντρωση, αλλά και τύχη να έχουν
    προκριθεί τουλάχιστον δύο ακόμη.

    Ο
    Δημήτρης Χονδροκούκης βρέθηκε σε εξαιρετική κατάσταση και πήρε την 5η
    θέση στον τελικό του ύψους, ενώ διεκδίκησε μέχρι το τέλος και ένα
    μετάλλιο και από καθαρή ατυχία δεν το κατέκτησε.

    Επίσης,
    ο Κώστας Φιλιππίδης πήρε την 6η θέση στο επί κοντώ, δείχνοντας
    εκπληκτική σταθερότητα στους αγώνες του κατά τη διάρκεια όλης της σεζόν,
    ενώ 8η κατετάγη η Νικόλ Κυριακοπούλου, επίσης στο επί κοντώ, σε έναν
    τελικό όπου κατέβηκε άρρωστη και ενώ βρισκόταν υπό φαρμακευτική αγωγή με
    αντιπυρετικά και αντιβίωση.

    Σε
    σχέση με το 2009 στο Βερολίνο και με δεδομένο ότι τότε είχαν μετάσχει
    στους αγώνες 21 αθλητές και αθλήτριες, στην Νταεγού με 7 άνδρες και 5
    γυναίκες είχαμε τον ίδιο αριθμό τελικών, αλλά με καλύτερα πλασαρίσματα.

    Στη
    γερμανική πρωτεύουσα οι καλύτερες θέσεις που είχαν οι Έλληνες αθλητές
    ήταν η 5η του Περικλή Ιακωβάκη στα 400μ εμπόδια, η 8η της Βοϊσάβα Λίκα
    στον ακοντισμό και η 11η του Λούη Τσάτουμα στο μήκος.

    Οι θέσεις όλων των Ελλήνων στην Νταεγού:
    Κώστας Δουβαλίδης (110μ. εμπ): 13.59μ, 19ος στα προκριματικά
    Σπύρος Λεμπέσης (Ακοντισμός): 73.35μ, 30ος στα προκριματικά
    Γερβάσιος Φιλιππίδης (Ακοντισμός): 76.66μ, 21ος στα προκριματικά
    Κώστας Μπανιώτης (Ύψος): 2.28μ, 15ος στα προκριματικά
    Δημήτρης Χονδροκούκης (Υψος): 2.32μ, 5ος στον τελικό
    Κώστας Φιλιππίδης (Επί κοντώ): 5.75μ, 6ος στον τελικό
    Λούης Τσάτουμας (Μήκος): 8.01μ, 14ος στα προκριματικά
    Ειρήνη Κοκκιναρίου (3.000μ. στιπλ): 10.15.18, 32η στα προκριματικά
    Νικόλ Κυριακοπούλου (Επί κοντώ): 4.65μ, 8η στον τελικό
    Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου (Σφυροβολία): 66.77μ, 22η στα προκριματικά
    Νίκη Πανέττα (Τριπλούν): 13.97μ, 20η στα προκριματικά
    Βούλα Παπαχρήστου (Τριπλούν): 14.05μ,16η στα προκριματικά

    Πίνακας μεταλλίων
    Ο
    τελικός πίνακας μεταλλίων του 13ου παγκοσμίου πρωταθλήματος στίβου, που
    διεξήχθη από τις 27 Αυγούστου ως τις 4 Σεπτεμβρίου στη Νταεγού της
    Νότιας Κορέας:

        ΧΩΡΑ                 Χρ.    Ασ.    Χαλ.   ΣΥΝ.
    1. ΗΠΑ 12 8 5 25
    2. Ρωσία 9 4 6 19
    3. Κένυα 7 6 4 17
    4. Τζαμάικα 4 4 1 9
    5. Γερμανία 3 3 1 7
    6. Βρετανία 2 4 1 7
    7. Κίνα 1 2 1 4
    8. Αυστραλία 1 1 1 3
    9. Αιθιοπία 1 0 4 5
    10. Ουκρανία 1 0 1 2
    11. Μποτσουάνα 1 0 0 1
    -. Βραζιλία 1 0 0 1
    -. Γρενάδα 1 0 0 1
    -. Ιαπωνία 1 0 0 1
    -. Νέα Ζηλανδία 1 0 0 1
    -. Πολωνία 1 0 0 1
    17. Νότια Αφρική 0 2 2 4
    18. Κούβα 0 1 3 4
    -. Γαλλία 0 1 3 4
    20. Λευκορωσία 0 1 1 2
    21. Καναδάς 0 1 0 1
    -. Κροατία 0 1 0 1
    -. Τσεχία 0 1 0 1
    -. Εσθονία 0 1 0 1
    -. Ουγγαρία 0 1 0 1
    -. Καζακστάν 0 1 0 1
    -. Νορβηγία 0 1 0 1
    -. Πουέρτο Ρίκο 0 1 0 1
    -. Σουδάν 0 1 0 1
    -. Τυνησία 0 1 0 1
    31. Κολομβία 0 0 2 2
    -. Σεντ Κιτς & Νέιβις 0 0 2 2
    33. Μπαχάμες 0 0 1 1
    -. Βέλγιο 0 0 1 1
    -. Ιράν 0 0 1 1
    -. Ισπανία 0 0 1 1
    -. Λετονία 0 0 1 1
    -. Ιταλία 0 0 1 1
    -. Σλοβενία 0 0 1 1
    -. Τρίνινταντ & Τομπάγκο 0 0 1 1
    -. Ζιμπάμπουε 0 0 1 1

    ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
    ΕΛΣΙΝΚΙ 1983

    Ανδρες
    ——
    100μ: Καρλ Λιούις ΗΠΑ 10.07
    200μ: Κάλβιν Σμιθ ΗΠΑ 20.14
    400μ: Μπερτ Κάμερον ΤΖΑΜΑΙΚΑ 45.05
    800μ: Βίλι Βόλμπεκ ΟΔΓ 1.43.65
    1.500μ: Στιβ Κραμ ΒΡΕΤΑΝΙΑ 3.41.59
    5.000μ: Ιμον Κόγκλαν ΙΡΛΑΝΔΙΑ 13.28.53
    10.000μ: Αλμπέρτο Κόβα ΙΤΑΛΙΑ 28.01.04
    Μαραθώνιος: Ρομπ Ντε Καστέλα ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 2:10.03
    110μ εμπόδια: Γκρεγκ Φόστερ ΗΠΑ 13.42
    400μ εμπόδια: Εντουιν Μόουζες ΗΠΑ 47.50
    3.000μ στιπλ: Πάτριζ Ιλγκ ΟΔΓ 8.15.06
    Υψος: Γκενάντι Αβντεένκο ΕΣΣΔ 2,32
    Επί κοντώ: Σεργκέι Μπούμπκα ΕΣΣΔ 5,70
    Μήκος: Καρλ Λιούις ΗΠΑ 8,55
    Τριπλούν: Ζίσλαβ Χόφμαν ΠΟΛΩΝΙΑ 17,42
    Σφαίρα: Εντουαρντ Σαρούλ ΠΟΛΩΝΙΑ 21,39
    Δίσκος: Ιμριχ Μπουγκάρ ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ 67,72
    Σφύρα: Σεργκέι Λιτβίνοφ ΕΣΣΔ 82,68
    Ακόντιο: Ντέτλεφ Μίσελ ΛΔΓ 89,48
    20.000μ βάδην: Ερνέστο Κάντο ΜΕΞΙΚΟ 1:20:49
    50.000μ βάδην: Ρόναλντ Βάιγκελ ΛΔΓ 3:43.08
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.86 Π.Ρ (Κινγκ, Γκολτ, Σμιθ, Λιούις)
    4χ400μ: ΕΣΣΔ 3.00.79 (Λοβάτσοφ, Τορσίλο, Τσερνέτσκι, Μαρκίν)
    Δέκαθλο: Ντέιλι Τόμσον ΒΡΕΤΑΝΙΑ 8666

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Μαρλίς Γκερ ΛΔΓ 10.97
    200μ: Μαρίτα Κοχ ΛΔΓ 22.13
    400μ: Γιαρμίλα Κρατοτσβίλοβα ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ 47.99 Π.Ρ
    800μ: Γιαρμίλα Κρατοτσβίλοβα ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ 1.54.68
    1.500μ: Μαίρη Σλάνεϊ Ντέκερ ΗΠΑ 4.00.90
    3.000μ: Μαίρη Σλάνεϊ Ντέκερ ΗΠΑ 8.34.62
    Μαραθώνιος: Γκρέτε Βάιτζ ΝΟΡΒΗΓΙΑ 2:28.09
    100μ εμπόδια: Μπετίνε Γιάν ΛΔΓ 12.35
    400μ εμπόδια: Εκατερίνα Φεσένκο ΕΣΣΔ 54.14
    Υψος: Ταμάρα Μπίκοβα ΕΣΣΔ 2,01
    Μήκος: Χάικε Ντάουτε Ντρέσλερ ΛΔΓ 7,27
    Σφαίρα: Ελενα Φιμπινγκέροβα ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ 21,05
    Δίσκος: Μαρτίνα Οπιτζ ΛΔΓ 68,94
    Ακόντιο: Τίνα Λίλακ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 70,82
    4χ100μ: ΛΔΓ 41.76 (Γκλάντις, Κοχ, Αουερσβαλντ, Γκερ)
    4χ400μ: ΛΔΓ 3.19.73 (Βάλτερ, Μπους, Κοχ, Νοϊμπάουερ)
    Επταθλο: Ραμόνα Νόιμπερτ ΛΔΓ 6714

    ΡΩΜΗ 1987
    Ανδρες
    ——
    100μ: Καρλ Λιούις ΗΠΑ 9.93 ΠΡ
    200μ: Κάλβιν Σμιθ ΗΠΑ 20.16
    400μ: Τόμας Σένλεμπε ΛΔΓ 44.33
    800μ: Μπίλι Κόντσελα ΚΕΝΥΑ 1.43.06
    1.500μ: Αμπντι Μπίλε ΣΟΜΑΛΙΑ 3.36.80
    5.000μ: Σαΐντ Αουίτα ΜΑΡΟΚΟ 13.26.44
    10.000μ: Πολ Κίπκοετς ΚΕΝΥΑ 27.38.63
    Μαραθώνιος: Ντάγκλας Βακιχούρι ΚΕΝΥΑ 2:11.48
    110μ εμπόδια: Γρεγκ Φόστερ ΗΠΑ 13.21
    400μ εμπόδια: Εντουιν Μόουζες ΗΠΑ 47.46
    3.000μ στιπλ: Φραντσέσκο Πανέτα ΙΤΑΛΙΑ 8.08.57
    Υψος: Πάτρικ Σιόμπεργκ ΣΟΥΗΔΙΑ 2,38
    Επι κοντώ: Σεργκέι Μπούμπκα ΕΣΣΔ 5,85
    Μήκος: Καρλ Λιούις ΗΠΑ 8,67
    Τριπλούν: Κρίστο Μαρκόφ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 17,92
    Σφαίρα: Βέρνερ Γκίντερ ΕΛΒΕΤΙΑ 22,23
    Δίσκος: Γιούργκεν Σουλτ ΛΔΓ 68,74
    Σφύρα: Σεργκέι Λιτβίνοφ ΕΣΣΔ 83,06
    Ακόντιο: Σέπο Ράτι ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 83,54
    20.000μ βάδην: Μαουρίτσιο Νταμιλάνο ΙΤΑΛΙΑ 1:20.45
    50.000μ βάδην: Χάρτβινγκ Γκάουντερ ΛΔΓ 3:40.53
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.90 (Μακ Ράε, Μακ Νιλ, Γκλανς, Λιούις)
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.57.29 (Εβερετ, Χάλεϊ, Μακ Κέι, Ρέινολντς)
    Δέκαθλο: Τόρστεν Βος ΛΔΓ 8680

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Σίλκε Γκλάντις – Μέλερ ΛΔΓ 10.90
    200μ: Σίλκε Γκλάντις – Μέλερ ΛΔΓ 21.74
    400μ: Ολγα Μπρίζγκινα ΕΣΣΔ 49.38
    800μ: Σίγκρουν Βόνταρς ΛΔΓ 1.55.26
    1.500μ: Τατιάνα Σαμολένκο ΕΣΣΔ 3.58.56
    3.000μ: Τατιάνα Σαμολένκο ΕΣΣΔ 8.38.73
    10.000μ: Ινγκριντ Κρίστιανσεν ΝΟΡΒΗΓΙΑ 31.05.85
    Μαραθώνιος: Ρόζα Μότα ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 2:25.17
    100μ εμπόδια: Ζίνκα Ζαγκόρτσεβα ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 12.34
    400μ εμπόδια: Σαμπίνε Μπους ΛΔΓ 53.62
    Υψος: Στέφκα Κονσταντίνοβα ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 2,09 ΠΡ
    Μήκος: Τζάκι Τζόινερ Κέρσι ΗΠΑ 7,36
    Σφαίρα: Νατάλια Λισόφσκαγια ΕΣΣΔ 21,24
    Δίσκος: Μαρτίνα Οπιτζ ΛΔΓ 71,62
    Ακόντιο: Φατίμα Γουίτμπρεντ ΒΡΕΤΑΝΙΑ 76,64
    10.000μ βάδην: Ιρίνα Στραχόβα ΕΣΣΔ 44.12
    4χ100μ: ΗΠΑ 41.58 (Μπράουν, Γουΐλιαμς, Γκρίφιθ Τζόινερ, Μάρσαλ)
    4χ400μ: ΛΔΓ 3.18.63 (Νοϊμπάουερ, Εμελμαν, Μέλερ, Μπους)
    Επταθλο: Τζάκι Τζόινερ Κέρσι ΗΠΑ 7128

    ΤΟΚΙΟ 1991
    Ανδρες
    ——
    100μ: Καρλ Λιούις ΗΠΑ 9.86 ΠΡ
    200μ: Μάικλ Τζόνσον ΗΠΑ 20.01
    400μ: Αντόνιο Πέτιγκριου ΗΠΑ 44.57
    800μ: Μπίλι Κόντσελα KENΥΑ 1.43.99
    1.500μ: Νουρεντίν Μορσελί AΛΓΕΡΙΑ 3.32.84
    5.000μ: Γιόμπες Οντιέκι KENΥΑ 13.14.45
    10.000μ: Μόουζες Τανούι KENΥΑ 27.38.74
    Μαραθώνιος: Χιρόμι Τανιγκούτσι ΙΑΠΩΝΙΑ 2:14.57
    110μ εμπόδια: Γκρεγκ Φόστερ ΗΠΑ 13.06
    400μ εμπόδια: Σάμουελ Ματέτε ΖΑΜΠΙΑ 47.64
    3.000μ στιπλ: Μόουζες Κιπτανούι KENΥΑ 8.12.59
    Υψος: Τσαρλς Οστιν ΗΠΑ 2,38
    Επι κοντώ: Σεργκέι Μπούμπκα ΕΣΣΔ 5,95
    Μήκος: Μάικ Πάουελ ΗΠΑ 8,95 ΠΡ
    Τριπλούν: Κένι Χάρισον ΗΠΑ 17,78
    Σφαίρα: Βέρνερ Γκίντερ ΕΛΒΕΤΙΑ 21,67
    Δίσκος: Λαρς Ρίντελ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 66,20
    Σφύρα: Γιούρι Σέντιχ ΕΣΣΔ 81,70
    Ακόντιο: Κίμο Κιννούνεν ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 90,82
    20.000μ βάδην: Μαουρίτσιο Νταμιλάνο ITAΛΙΑ 1:19.37
    50.000μ βάδην: Αλεξάντρ Ποτάσοφ ΕΣΣΔ 3:53.09
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.50 ΠΡ (Κέιζον, Μπάρελ, Μίτσελ, Λιούις)
    4χ400μ: ΜΒΡ 2.57.53 (Μπλακ, Ρέντμοντ, Ρίτζις, Ακαμπούσι)
    Δέκαθλο: Νταν Ο΄Μπράιεν ΗΠΑ 8812

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Κατρίν Κράμπε ΓΕΡΜΑΝΙΑ 10.99
    200μ: Κατρίν Κράμπε ΓΕΡΜΑΝΙΑ 22.09
    400μ: Μαρί Ζοζέ Περέκ ΓΑΛΛΙΑ 49.13
    800μ: Λίλια Νουρουντίνοβα ΕΣΣΔ 1.57.50
    1.500μ: Χασίμπα Μπουλμέρκα AΛΓΕΡΙΑ 4.02.21
    3.000μ: Τατιάνα Σαμολένκο ΕΣΣΔ 8.35.82
    10.000μ: Λιζ Μακ Κόλγκαν ΒΡΕΤΑΝΙΑ 31.14.31
    Μαραθώνιος: Γουάντα Πάνφιλ ΠΟΛΩΝΙΑ 2:29.53
    100μ εμπόδια: Λουντμίλα Ναροζιλένκο – Ενκβιστ ΕΣΣΔ 12.59
    400μ εμπόδια: Τατιάνα Λεντοφσκάγια ΕΣΣΔ 53.11
    Υψος: Χάικε Χένκελ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 2,05
    Μήκος: Τζάκι Τζόινερ Κέρσι ΗΠΑ 7,32
    Σφαίρα: Ζιχόνγκ Χουάνγκ ΚΙΝΑ 20,83
    Δίσκος: Τσβετάνκα Χρίστοβα ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 71,02
    Ακόντιο: Ντεμέι Ξου ΚΙΝΑ 68,78
    10.000μ βάδην: Αλίνα Ιβάνοβα ΕΣΣΔ 42.57
    4χ100μ: ΤΖΑΜΑΙΚΑ 41.94 (Ντουχάνεϊ, Κάθμπερτ, Μακ Ντόναλντ, Ότι)
    4χ400μ: ΕΣΣΔ 3.18.43 (Λεντοφσκάγια, Ντζιγκάλοβα, Ναζάροβα, Μπρίζγκινα)
    Επταθλο: Σαμπίνε Μπράουν ΓΕΡΜΑΝΙΑ 6672

    ΣΤΟΥΤΓΚΑΡΔΗ 1993

    Ανδρες
    ——
    100μ: Λίνφορντ Κρίστι ΒΡΕΤΑΝΙΑ 9.87
    200μ: Φρανκ Φρέντερικς ΝΑΜΙΜΠΙΑ 19.85
    400μ: Μάικλ Τζόνσον ΗΠΑ 43.65
    800μ: Πολ Ρούτο ΚΕΝΥΑ 1.44.71
    1.500μ: Νουρεντίν Μορσελί ΑΛΓΕΡΙΑ 3.34.24
    5.000μ: Ισμαΐλ Κιρούι ΚΕΝΥΑ 13.02.75 ΠΡ εφ
    10.000μ: Χαϊλέ Γκεμπρεσιλασιέ ΑΙΘΙΟΠΙΑ 27.46.02
    Μαραθώνιος: Μαρκ Πλάτιες ΗΠΑ 2:13.57
    110μ εμπόδια: Κόλιν Τζάκσον ΒΡΕΤΑΝΙΑ 12.91 ΠΡ
    400μ εμπόδια: Κέβιν Γιάνγκ ΗΠΑ 47.18
    3.000μ στιπλ: Μόουζες Κιπτανούι ΚΕΝΥΑ 8.06.36
    Υψος: Ξαβιέ Σοτομαγιόρ ΚΟΥΒΑ 2,40
    Επί κοντώ: Σεργκέι Μπούμπκα ΟΥΚΡΑΝΙΑ 6,00
    Μήκος: Μάικ Πάουελ ΗΠΑ 8,59
    Τριπλούν: Μάικ Κόνλεϊ ΗΠΑ 17,86
    Σφαίρα: Βέρνερ Γκίντερ ΕΛΒΕΤΙΑ 21,97
    Δίσκος: Λαρς Ρίντελ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 67,72
    Σφύρα: Αντρέι Αμπντουβάλιεφ ΤΑΤΖΙΚΙΣΤΑΝ 81,64
    Ακόντιο: Γιάν Ζελέζνι ΤΣΕΧΙΑ 85,98
    20.000μ βάδην: Βαλεντίν Μασάνα ΙΣΠΑΝΙΑ 1:22.31
    50.000μ βάδην: Ανχελ Γκαρσία ΙΣΠΑΝΙΑ 3:41.41
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.48 (Ντράμοντ, Κέιζον, Μίτσελ, Μπάρελ)
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.54.29 (Βάλμον, Γουότς, Ρέινολντς, Τζόνσον)
    Δέκαθλο: Νταν Ο΄Μπράιεν ΗΠΑ 8817

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Γκέιλ Ντίβερς ΗΠΑ 10.82
    200μ: Μέρλιν Οτι ΤΖΑΜΑΙΚΑ 21.98
    400μ: Τζερλ Μάιλς Κλαρκ ΗΠΑ 49.82
    800μ: Μαρία Μούτολα ΜΟΖΑΜΒΙΚΗ 1.55.43
    1.500μ: Ντονγκ Λιού ΚΙΝΑ 4.00.50
    3.000μ: Γιουνξιά Κου ΚΙΝΑ 8.28.71
    10.000μ: Γιουνξιά Γουάνγκ ΚΙΝΑ 30.49.30
    Μαραθώνιος: Γιούνκο Ασάρι ΙΑΠΩΝΙΑ 2:30.03
    100μ εμπόδια: Γκέιλ Ντίβερς ΗΠΑ 12.46
    400μ εμπόδια: Σάλι Γκάνελ ΒΡΕΤΑΝΙΑ 52.74 ΠΡ
    Υψος: Ιοαμνέτ Κιντέρο ΚΟΥΒΑ 1,99
    Μήκος: Χάικε Ντρέσλερ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 7,11
    Τριπλούν: Ανα Μπιριούκοβα ΡΩΣΙΑ 15.09 ΠΡ
    Σφαίρα: Ζιχόνγκ Χουάνγκ ΚΙΝΑ 20,57
    Δίσκος: Ολγα Τσερνιάβσκαγια ΡΩΣΙΑ 67,40
    Ακόντιο: Τρίνε Χάτεσταντ ΝΟΡΒΗΓΙΑ 69,18
    10.000μ βάδην: Σάρι Εσάγια ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 42.59
    4χ100μ: ΡΩΣΙΑ 41.49 (Μπογκοσλόφσκαγια, Μαλτσούγκινα, Βορόνοβα, Πριβάλοβα)
    4χ400μ: ΗΠΑ 3.16.71 (Τόρενς, Μαλόουν, Κάιζερ, Μάιλς Κλαρκ)
    Επταθλο: Τζάκι Τζόινερ Κέρσι ΗΠΑ 6837

    ΓΚΕΤΕΜΠΟΡΓΚ 1995

    Ανδρες
    ——
    100μ: Ντόνοβαν Μπέιλι ΚΑΝΑΔΑΣ 9.97
    200μ: Μάικλ Τζόνσον ΗΠΑ 19.79
    400μ: Μάικλ Τζόνσον ΗΠΑ 43.39
    800μ: Γουίλσον Κίπκετερ ΔΑΝΙΑ 1.45.08
    1.500μ: Νουρεντίν Μορσελί ΑΛΓΕΡΙΑ 3.33.73
    5.000μ: Ισμαΐλ Κιρούι ΚΕΝΥΑ 13.16.77
    10.000μ: Χαϊλέ Γκεμπρεσιλασιέ ΑΙΘΙΟΠΙΑ 27.12.95
    Μαραθώνιος: Μάρτιν Φιζ ΙΣΠΑΝΙΑ 2:11.41
    110μ εμπόδια: Αλεν Τζόνσον ΗΠΑ 13.00
    400μ εμπόδια: Ντέρεκ Αντκινς ΗΠΑ 47.98
    3.000μ στιπλ: Μόουζες Κιπτανούι ΚΕΝΥΑ 8.04.16
    Υψος: Τρόι Κεμπ ΜΠΑΧΑΜΕΣ 2,37
    Επι κοντώ: Σεργκέι Μπούμπκα ΟΥΚΡΑΝΙΑ 5,92
    Μήκος: Ιβάν Πεντρόσο ΚΟΥΒΑ 8,70
    Τριπλούν: Τζόναθαν Εντουαρντς Βρετανία 18,29 ΠΡ
    Σφαίρα: Τζον Γκοντίνα ΗΠΑ 21,47
    Δίσκος: Λαρς Ρίντελ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 68,76
    Σφύρα: Αντρέι Αμπντουβάλιεφ ΤΑΤΖΙΚΙΣΤΑΝ 81,56
    Ακόντιο: Γιάν Ζελέζνι ΤΣΕΧΙΑ 89,58
    20.000μ βάδην: Μικέλε Ντιντόνι ΙΤΑΛΙΑ 1:19.59
    50.000μ βάδην: Βαλεντίν Κονόνεν ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 3:43.42
    4χ100μ: ΚΑΝΑΔΑΣ 38.31 (Εσμι, Γκίλμπερτ, Σουρίν, Μπέιλι)
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.57.32 (Ράμσεϊ, Μιλς, Ρέινολντς, Τζόνσον)
    Δέκαθλο: Νταν Ο΄Μπράιεν ΗΠΑ 8695

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Γκουέν Τόρενς ΗΠΑ 10.85
    200μ: Μέρλιν Οτι ΤΖΑΜΑΙΚΑ 22.12
    400μ: Μαρί Ζοζέ Περέκ ΓΑΛΛΙΑ 49.28
    800μ: Ανα Φιντέλια Κιρό ΚΟΥΒΑ 1.56.11
    1.500μ: Χασίμπα Μπουλμέρκα ΑΛΓΕΡΙΑ 4.02.42
    5.000μ: Σόνια Ο΄Σάλιβαν ΙΡΛΑΝΔΙΑ 14.46.47
    10.000μ: Φερνάντα Ριμπέιρο ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 31.04.99
    Μαραθώνιος: Μανουέλα Μασάντο ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 2:25.39
    100μ εμπόδια: Γκέιλ Ντίβερς ΗΠΑ 12.68
    400μ εμπόδια: Κιμ Μπάτεν ΗΠΑ 52.61 ΠΡ
    Υψος: Στέφκα Κονσταντίνοβα ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 2,01
    Μήκος: Φιόνα Μέι ΙΤΑΛΙΑ 6,98
    Τριπλούν: Ινέσα Κράβετς ΟΥΚΡΑΝΙΑ 15,50 ΠΡ
    Σφαίρα: Αστριντ Κούμπερνους ΓΕΡΜΑΝΙΑ 21,22
    Δίσκος: Ελίνα Ζβέρεβα ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 68,64
    Ακόντιο: Νατάλια Σικολένκο ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 67,56
    10.000μ βάδην: Ιρίνα Στάνκινα ΡΩΣΙΑ 42.13
    4χ100μ: ΗΠΑ 42.12 (Μίλνερ, Γκιντρί, Γκέινς, Τόρενς)
    4χ400μ: ΗΠΑ 3.22.39 (Γκράχαμ, Στίβενς, Τζόουνς, Μάιλς Κλαρκ)
    Επταθλο: Γκάντα Σούαα ΣΥΡΙΑ 6651

    ΑΘΗΝΑ 1997
    Ανδρες
    ——
    100μ: Μορίς Γκριν ΗΠΑ 9.86
    200μ: Ατο Μπόλτον TΡΙΝΙΤΑΝΤ 20.04
    400μ: Μάικλ Τζόνσον ΗΠΑ 44.12
    800μ: Γουίλσον Κίπκετερ ΔΑΝΙΑ 1.43.38
    1.500μ: Χικάμ Ελ Γκερούζ MAΡΟΚΟ 3.35.83
    5.000μ: Ντάνιελ Κομέν KENΥΑ 13.07.38
    10.000μ: Χαϊλέ Γκεμπρεσιλασιέ ΑΙΘΙΟΠΙΑ 27.24.58
    Μαραθώνιος: Αμπελ Αντον ΙΣΠΑΝΙΑ 2:13.16
    110μ εμπόδια: Αλεν Τζόνσον ΗΠΑ 12.93
    400μ εμπόδια: Στεφάν Ντιαγκανά ΓΑΛΛΙΑ 47.70
    3.000μ στιπλ: Γουΐλσον Μπόιτ Κίπκετερ KENΥΑ 8.05.84
    Υψος: Ξαβιέ Σοτομαγιόρ ΚΟΥΒΑ 2,37
    Επι κοντώ: Σεργκέι Μπούμπκα ΟΥΚΡΑΝΙΑ 6,01
    Μήκος: Ιβάν Πεντρόσο ΚΟΥΒΑ 8,42
    Τριπλούν: Γιέλμπι Κεσάδα ΚΟΥΒΑ 17,85
    Σφαίρα: Τζον Γκοντίνα ΗΠΑ 21,44
    Δίσκος: Λαρς Ρίντελ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 68,54
    Σφύρα: Χάιντς Βάις ΓΕΡΜΑΝΙΑ 81,78
    Ακόντιο: Μάριους Κόρμπετ Ν.ΑΦΡΙΚΗ 88,40
    20.000μ βάδην: Ντάνιελ Γκαρσία MΕΞΙΚΟ 1:21.43
    50.000μ βάδην: Ρόμπερτ Κορζενιόφσκι ΠΟΛΩΝΙΑ 3:44.46
    4χ100μ: ΚΑΝΑΔΑΣ 37.86 (Εσμι, Γκίλμπερτ, Σουρίν, Μπέιλι)
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.56.47 (Γιάνγκ, Πέτιγκριου, Τζόουνς, Ουάσιγκτον)
    Δέκαθλο: Τόμας Ντβόρακ ΤΣΕΧΙΑ 8837

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Μάριον Τζόουνς ΗΠΑ 10.83
    200μ: Ζάνα Πιντούσεβιτς ΟΥΚΡΑΝΙΑ 22.32
    400μ: Κάθι Φρίμαν AΥΣΤΡΑΛΙΑ 49.77
    800μ: Ανα Φιντέλια Κιρό ΚΟΥΒΑ 1.57.14
    1.500μ: Κάρλα Σακραμέντο ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 4.04.24
    5.000μ: Γκαμπριέλα Σάμπο ΡΟΥΜΑΝΙΑ 14.57.68
    10.000μ: Σάλι Μπαρσόσιο KENΥΑ 31.32.92 (WJR)
    Μαραθώνιος: Χιρόμι Σουζούκι ΙΑΠΩΝΙΑ 2:29.48
    100μ εμπόδια: Λιουντμίλα Ενκβιστ ΣΟΥΗΔΙΑ 12.50
    400μ εμπόδια: Νέζα Μπιντουάνε MAΡΟΚΟ 52.97
    Υψος: Χάνε Χόγκλαντ NΟΡΒΗΓΙΑ 1,99
    Μήκος: Λιουντμίλα Γκάλκινα ΡΩΣΙΑ 7,05
    Τριπλούν: Σάρκα Κασπάρκοβα ΤΣΕΧΙΑ 15,20
    Σφαίρα: Αστριντ Κούμπερνους ΓΕΡΜΑΝΙΑ 20,71
    Δίσκος: Μπεατρίς Φαουμούινα NΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ 66,82
    Ακόντιο: Τρίνε Χάτεσταντ ΝΟΡΒΗΓΙΑ 68,78
    10.000μ βάδην: Αναρίτα Σιντότι ITAΛΙΑ 42.55.49
    4χ100μ: ΗΠΑ 41.47 (Γκέινς, Τζόουνς, Μίλερ, Ντίβερς)
    4χ400μ: ΓΕΡΜΑΝΙΑ 3.20.92 (Φέλερ, Ρόλαντερ, Ρούκερ, Μπρόιερ)
    Επταθλο: Σαμπίνε Μπράουν ΓΕΡΜΑΝΙΑ 6739

    ΣΕΒΙΛΛΗ 1999
    Ανδρες
    ——
    100μ: Μορίς Γκριν ΗΠΑ 9.80
    200μ: Μορίς Γκριν ΗΠΑ 19.90
    400μ: Μάικλ Τζόνσον ΗΠΑ 43.18 ΠΡ
    800μ: Γουΐλσον Κίπκετερ ΔΑΝΙΑ 1:43.30
    1.500μ: Χικάμ Ελ Γκερούζ ΜΑΡΟΚΟ 3.27.65
    5.000μ: Σάλα Χισού MAΡΟΚΟ 12.58.13
    10.000μ: Χαϊλέ Γκεμπρεσιλασιέ ΑΙΘΙΟΠΙΑ 27.57.27
    Μαραθώνιος: Αμπελ Αντον ΙΣΠΑΝΙΑ 2:13.36
    110μ εμπόδια: Κόλιν Τζάκσον ΒΡΕΤΑΝΙΑ 13.04
    400μ εμπόδια: Φαμπρίτσιο Μόρι ΙΤΑΛΙΑ 47.72
    3.000μ στιπλ: Κρίστοφερ Κοσκέι KENΥΑ 8:11.76
    Υψος: Βιάτσεσλαβ Βορονίν ΡΩΣΙΑ 2,37
    Επι κοντώ: Μαξίμ Ταράσοφ ΡΩΣΙΑ 6,02
    Μήκος: Ιβάν Πεντρόσο ΚΟΥΒΑ 8,56
    Τριπλούν: Τσαρλς Μάικλ Φρίντεκ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 17,59
    Σφαίρα: Σι Τζέι Χάντερ ΗΠΑ 21,79
    Δίσκος: Τόνι Ουάσινγκτον ΗΠΑ 69,08
    Σφύρα: Κάρστεν Κομπς ΓΕΡΜΑΝΙΑ 80,24
    Ακόντιο: Ακι Παρβιάινεν ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ 89,52
    20.000μ βάδην: Ιλία Μαρκόφ ΡΩΣΙΑ 1:23.34
    50.000μ βάδην: Γκέρμαν Σκουρίγκιν ΡΩΣΙΑ 3:44.23
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.59 (Ντράμμοντ, Μοντγκόμερι, Μπ. Λιούις, Γκριν)
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.56.45 (Ντέιβις, Πέτιγκριου, Τέιλορ, Τζόνσον)
    Δέκαθλο: Τόμας Ντβόρακ ΤΣΕΧΙΑ 8744


    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Μάριον Τζόουνς ΗΠΑ 10.70
    200μ: Ινγκερ Μίλερ ΗΠΑ 21.77
    400μ: Κάθι Φρίμαν AΥΣΤΡΑΛΙΑ 49.67
    800μ: Λουντμίλα Φορμάνοβα ΤΣΕΧΙΑ 1.56.68
    1.500μ: Σβετλάνα Μαστέρκοβα ΡΩΣΙΑ 3.59.53
    5.000μ: Γκαμπριέλα Σάμπο ΡΟΥΜΑΝΙΑ 14.41.82
    10.000μ: Γκέτε Γουάμι ΑΙΘΙΟΠΙΑ 30.24.56
    Μαραθώνιος: Οκ Σονγκ Γιόνγκ Ν.ΚΟΡΕΑ 2:26.59
    100μ εμπόδια: Γκέιλ Ντίβερς ΗΠΑ 12.37
    400μ εμπόδια: Νταΐμι Πέρνια ΚΟΥΒΑ 52.89
    Υψος: Ινγκα Μπαμπάκοβα ΟΥΚΡΑΝΙΑ 1,99
    Επι κοντώ: Στέισι Ντραγκίλα ΗΠΑ 4,60
    Μήκος: Νιούρκα Μοντάλβο ΙΣΠΑΝΙΑ 7,06
    Τριπλούν: Βούλα Τσιαμήτα ΕΛΛΑΣ 14,88
    Σφαίρα: Αστριντ Κούμπερνους ΓΕΡΜΑΝΙΑ 19,85
    Δίσκος: Φράνκα Ντιτς ΓΕΡΜΑΝΙΑ 68,14
    Ακόντιο: Μιρέλλα Μανιάνι ΕΛΛΑΣ 67,09 ΠΡ
    20.000μ βάδην: Χονγκγιού Λιού ΚΙΝΑ 1:30.50
    4χ100μ: ΜΠΑΧΑΜΕΣ 41.92 (Φάινς, Στάραπ, Τόμσον, Φέργκιουσον)
    4χ400μ: ΡΩΣΙΑ 3.21.98 (Τσεμπίκινα, Γκοντσαρένκο, Κοτλιάροβα, Ναζάροβα)
    Επταθλο: Γιουνίς Μπαρμπέρ ΓΑΛΛΙΑ 6861

    ΕΝΤΜΟΝΤΟΝ 2001

    Ανδρες
    ——
    100μ: Μορίς Γκριν ΗΠΑ 9.82
    200μ: Κώστας Κεντέρης 20.04
    400μ: Αβάρντ Μονκούρ ΜΠΑΧΑΜΕΣ 44.64
    800μ: Αντρέ Μπούχερ ΕΛΒΕΤΙΑ 1.43.70
    1.500μ: Χικάμ Ελ Γκερούζ ΜΑΡΟΚΟ 3.30.68
    5.000μ: Μπέντζαμιν Λίμο ΚΕΝΥΑ 13.00.77
    10.000μ: Τσαρλς Καμάτι ΚΕΝΥΑ 27.53.25
    Μαραθώνιος: Γκεζαχένε Αμπέρα ΑΙΘΙΟΠΙΑ 2 ώρες 12.42
    3.000μ στιπλ: Ρούμπεν Κοσγκέι ΚΕΝΥΑ 8.15.16
    110μ εμπόδια: Αλεν Τζόνσον ΗΠΑ 13.04
    400μ εμπόδια: Φέλιξ Σάντσες ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 47.49
    Υψος: Μάρτιν Μπους ΓΕΡΜΑΝΙΑ 2.36
    Μήκος: Ιβάν Πεντρόσο ΚΟΥΒΑ 8.40μ
    Τριπλούν: Τζόναθαν Εντουαρτς ΒΡΕΤΑΝΙΑ 17.92
    Επί κοντώ: Ντμίτρι Μαρκόφ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 6.05μ
    Σφαίρα: Τζον Γκοντίνα ΗΠΑ 21.87μ
    Δίσκος: Λαρς Ρίντελ ΓΕΡΜΑΝΙΑ 69.72μ
    Σφύρα: Σιμόν Ζιολκόφσκι ΠΟΛΩΝΙΑ 83.38
    Ακόντιο: Γιαν Ζελέζνι ΤΣΕΧΙΑ 92.80
    Δέκαθλο: Τόμας Ντβόρακ ΤΣΕΧΙΑ 8.902β
    20.000μ βάδην: Ρομάν Ρασκάζοφ ΡΩΣΙΑ 1 ώρα 20.31
    50.000μ βάδην: Ρόμπερτ Κορζενιόφσκι ΠΟΛΩΝΙΑ 3 ώρες 42.08
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.96
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.57.54

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Ζάνα Πιντούσεβιτς ΟΥΚΡΑΝΙΑ 10.82
    200μ: Μάριον Τζόουνς ΗΠΑ 22.39
    400μ: Αμι Μπακέ Τιάμ ΣΕΝΕΓΑΛΗ 48.86
    800μ: Μαρία Μούτολα ΜΟΖΑΜΒΙΚΗ 1.57.17
    1.500μ: Γκαμπριέλα Σάμπο ΡΟΥΜΑΝΙΑ 4.00.57
    5.000μ: Ολγα Γεγκόροβα ΡΩΣΙΑ 15.03.39
    10.000μ: Ντεράρτου Τούλου ΑΙΘΙΟΠΙΑ 31.48.81
    Μαραθώνιος: Λίντα Σιμόν ΡΟΥΜΑΝΙΑ 2 ώρες 26.01
    100μ εμπόδια: Ανανέτ Κίρκλαντ ΗΠΑ 12.42
    400μ εμπόδια: Νέζα Μπιντουάνε ΜΑΡΟΚΟ 53.34
    Υψος: Έστρι Κλοέτ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ 2.00μ
    Επί κοντώ: Στέισι Ντραγκίλα ΗΠΑ 4.75
    Μήκος: Φιόνα Μέι ΙΤΑΛΙΑ 7.02
    Τριπλούν: Τατιάνα Λεμπέντεβα ΡΩΣΙΑ 15.25μ
    Σφαίρα: Γιανίνα Κόραλτσικ ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 20.61μ
    Δίσκος: Ναταλία Σάντοβα ΡΩΣΙΑ 68.57
    Σφύρα: Γίπσι Μορένο ΚΟΥΒΑ 70.65
    Ακόντιο: Οσλέιντις Μενέντες ΚΟΥΒΑ 69.35
    Επταθλο: Γιέλενα Προκόροβα ΡΩΣΙΑ 6.694β
    20.000μ βάδην: Ολυμπιάδα Ιβάνοβα ΡΩΣΙΑ 1 ώρα 27.48
    4χ100μ: ΗΠΑ 41.71
    4χ400μ: ΤΖΑΜΑΪΚΑ 3.20.65

    ΠΑΡΙΣΙ 2003
    Ανδρες
    ——-
    100μ: Κιμ Κόλινς ΣΕΝΤ ΚΙΤΣ 10.07
    200μ: Τζον Κάπελ ΗΠΑ 20.30
    400μ: Τζερόμ Γιανγκ ΗΠΑ 44.50
    800μ: Ντιαμπίρ Σαϊντ Γκουέρνι ΑΛΓΕΡΙΑ 1.44.81
    1.500μ: Χικάμ Ελ Γκερούζ ΜΑΡΟΚΟ 3.31.77
    5.000μ: Ελιουτ Κίπτσογκ ΚΕΝΥΑ 12.52.79
    10.000μ: Κενενίσα Μπέκελε ΑΙΘΙΟΠΙΑ 26.49.57
    Μαραθώνιος: Ζαουάντ Γκαρίμπ ΜΑΡΟΚΟ 2:08:31
    3.000μ στιπλ: Σαϊφ Σαϊντ Σαχίν ΚΑΤΑΡ 8.04.39
    110μ εμπόδια: Αλεν Τζόνσον ΗΠΑ 13.12
    400μ εμπόδια: Φέλιξ Σάντσες ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 47.25
    Ύψος: Ζακ Φρέιτανγκ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ 2.35μ
    Επί κοντώ: Τζουζέπε Τζιμπιλίσκο ΙΤΑΛΙΑ 5.90μ
    Μήκος: Ντουάιτ Φίλιπς ΗΠΑ 8.32μ
    Τριπλούν: Κρίστιαν Ολσον ΣΟΥΗΔΙΑ 17.72μ
    Σφαίρα: Αντρέι Μίκνεβιτς ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 21.69μ
    Δίσκος: Βιργκίλιους Αλέκνα ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ 69.69μ
    Σφύρα: Ιβάν Τίχον ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 83.05μ
    Ακόντιο: Σεργκέι Μακάροφ ΡΩΣΙΑ 85.44μ
    Δέκαθλο: Τομ Πάππας ΗΠΑ 8.750β
    20.000μ βάδην: Τζέφερσον Πέρεζ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΣ 1:17:21
    50μ.000μ βάδην: Ρόμπερτ Κορζενιόφσκι ΠΟΛΩΝΙΑ 3:36:03
    4χ100μ: ΗΠΑ 38.06
    4χ400μ: ΓΑΛΛΙΑ 2.58.96

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Τόρι Εντουαρντς ΗΠΑ 10.93
    200μ: Αναστάσια Καπατσίνσκαγια ΡΩΣΙΑ 22.38
    400μ: Ανα Γκεβάρα ΜΕΞΙΚΟ 48.89
    800μ: Μαρία Μούτολα ΜΟΖΑΜΒΙΚΗ 1.59.89
    1.500μ: Τατιάνα Τομάσοβα ΡΩΣΙΑ 3.58.52
    5.000μ: Τιρουνές Ντιμπάμπα ΑΙΘΙΟΠΙΑ 14.51.72
    10.000μ: Μπεράνε Αντέρε ΑΙΘΙΟΠΙΑ 30.04.18
    Μαραθώνιος: Κατρίν Ντερέμπα ΚΕΝΥΑ 2:23:55
    100μ εμπόδια: Περντίτα Φελισιέν ΚΑΝΑΔΑΣ 12.53
    400μ εμπόδια: Γιάνα Πίτμαν ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 53.22
    Ύψος: Έστρι Κλοέτ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ 2.06μ
    Επί κοντώ: Σβετλάνα Φεοφάνοβα ΡΩΣΙΑ 4.75μ
    Μήκος: Ενίς Μπαρμπέρ ΓΑΛΛΙΑ 6.99μ
    Τριπλούν: Τατιάνα Λεμπέντεβα ΡΩΣΙΑ 15.18μ
    Σφαίρα: Σβετλάνα Κριβέλιοβα ΡΩΣΙΑ 20.63μ
    Δίσκος: Ιρίνα Γιατσένκο ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ 67.32μ
    Σφύρα: Γίπσι Μορένο ΚΟΥΒΑ 73.33μ
    Ακόντιο: Μιρέλα Μανιάνι ΕΛΛΑΔΑ 66.52μ
    Έπταθλο: Καρολίνα Κλουφτ ΣΟΥΗΔΙΑ 7.001β
    10.000μ βάδην: Αναρίτα Σιντίτι ΙΤΑΛΙΑ 42.55.49
    20.000μ βάδην: Ελενα Νικολάγεβα ΡΩΣΙΑ 1:26:52
    4χ100μ: ΓΑΛΛΙΑ 41.78
    4χ400μ: ΗΠΑ 3.22.63

    ΕΛΣΙΝΚΙ 2005
    Ανδρες
    ——-
    100μ: Τζάστιν Γκάτλιν (ΗΠΑ) 9.88
    200μ: Τζάστιν Γκάτλιν (ΗΠΑ) 20.04
    400μ: Τζέρεμι Γουόρινερ (ΗΠΑ) 43.93
    800μ: Ρασίντ Ραμζί (Μπουρούντι) 1.44.24
    1.500μ: Ρασίντ Ραμζί (Μπουρούντι) 3.37.88
    5.000μ: Μπέντζαμιν Λίμο (Κένυα) 13.32.55
    10.000μ: Κενενίσα Μπεκέλε (Αιθιοπία) 27.08.33
    Μαραθώνιος: Τζαουάντ Γκαρίμπ (Μαρόκο) 2:10.:10
    3.000μ στιπλ: Σαΐντ Σαΐφ Σαχίν (Κατάρ) 8.13.31
    110μ εμπόδια: Λαντζί Ντουκουρέ (Γαλλία) 13.07
    400μ εμπόδια: Μπερσόν Τζάκσον (ΗΠΑ) 47.30
    Ύψος: Γιουρι Κριμαρένκο (Ουκρανία) 2.32μ
    Επί κοντώ: Ρενς Μπλομ (Ολλανδία) 5.80μ
    Μήκος: Ντουάιτ Φίλιπς (ΗΠΑ) 8.60μ
    Τριπλούν: Γουόλτερ Ντέιβις (ΗΠΑ) 17.57μ
    Σφαίρα: Ανταμ Νέλσον (ΗΠΑ) 21.73μ
    Δίσκος: Βιργκίλιους Αλέκνα (Λιθουανία) 70.17μ
    Σφύρα: Ιβάν Τσικάν (Λευκορωσία) 83.89μ
    Ακόντιο: Αντρους Βάρνικ (Εσθονία) 87.17μ
    Δέκαθλο: Μπράιαν Κλέι (ΗΠΑ) 8.732
    20.000μ βάδην: Τζέφερσον Πέρες (Ισημερινός) 1.18.35
    50.000μ βάδην: Σεργκέι Κιρντιάπκιν (Ρωσία) 3:38:08
    4χ100μ: ΓΑΛΛΙΑ 38.08
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.56.91

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Λορίν Γουίλαμς (ΗΠΑ) 10.93
    200μ: Αλισον Φέλιξ (ΗΠΑ) 22.16
    400μ: Τονίκ Γουίλιαμς-Ντάρλινγκ (Μπαχάμες) 49.55
    800μ: Ζούλια Καλαταγιούντ (Κούβα) 1.58.82
    1.500μ: Τατιάνα Τομάσοβα (Ρωσία) 4.00.35
    5.000μ: Τιρουνές Ντιμπάμπα (Αιθιοπία) 14.38.59
    10.000μ: Τιτουνές Ντιμπάμπα (Αιθιοπία) 30.24.02
    Μαραθώνιος: Πόλα Ράντκλιφ (Βρετανία) 2:20:57
    3.000μ στιπλ: Ντόκους Ινζικούρου (Ουγκάντα) 9:18.24
    100μ εμπόδια: Μισέλ Πέρι (ΗΠΑ) 12.66
    400μ εμπόδια: Γιούλια Πετσόνκινα (Ρωσία) 52.90
    Ύψος: Καϊσα Μπέρκβιστ (Σουηδία) 2.02μ
    Επί κοντώ: Ελενα Ισινμπάγεαβα (Ρωσία) 5.01μ
    Μήκος: Τιάνα Μάντισον (ΗΠΑ) 6.89μ
    Τριπλούν: Τρέσια Σμιθ (Τζαμάικα) 15.11μ
    Σφαίρα: Ναντζέγια Οσταπτσουκ (Λευκορωσία) 20.51μ
    Δίσκος: Φράνκα Ντιτς (Γερμανία) 66.56μ
    Σφύρα: Ολγα Κουζένκοβα (Ρωσία) 75.10μ
    Ακόντιο: Οσλέιντις Μενέντες (Κούβα) 71.70μ
    Έπταθλο: Καρολίνα Κλουφτ (Σουηδία) 6.887β
    20.000μ βάδην: Ολυμπιάδα Ιβάνοβα (Ρωσία) 1:25:41
    4χ100μ: ΗΠΑ 41.78
    4χ400μ: ΡΩΣΙΑ 3.20.95

    ΟΖΑΚΑ 2007
    Ανδρες
    ——
    100μ: Τάισον Γκέι (ΗΠΑ) 9.85
    200μ: Τάισον Γκέι (ΗΠΑ) 19.91
    400μ Τζέρεμι Γουόρινερ (ΗΠΑ) 43.45
    800μ: Αλφρεντ Κιρούα Γέγκο (Κένυα) 1.47.09
    1.500μ: Μπέρναρντ Λάγκατ (ΗΠΑ) 3.34.77
    5.000μ: Μπέρναρντ Λάγκατ (ΗΠΑ) 13.45.87
    10.000μ: Κενενίσα Μπεκέλε (Αιθιοπία) 27.05.90
    Μαραθώνιος: Λούκε Κιμπέτ (Κένυα) 2 ώρες 15.59
    110μ εμπόδια: Λιου Ξιανγκ (Κίνα) 12.95
    400μ εμπόδια: Κερόν Κλέμεντ (ΗΠΑ) 47.61
    3.000μ στιπλ: Μπρίμιν Κίπροπ Κιπρούτο (Κένυα) 8.13.82
    Ύψος: Ντοναλντ Τόμας (Μπαχάμες) 2.35μ
    Επί: κοντώ Μπραντ Γουόκερ (ΗΠΑ) 5.86μ
    Μήκος: Ιρβάιν Σαλαντίνο (Παναμάς) 8.57μ
    Τριπλούν: Νέλσον Εβόρα (Πορτογαλία) 17.74μ
    Σφαιροβολία: Ρίις Χόφα (ΗΠΑ) 22.04μ
    Δισκοβολία: Γκερντ Κάντερ (Εσθονία) 68.94μ
    Σφυροβολία: Ιβάν Τσικάν (Λευκορωσία) 83.63μ
    Ακοντισμός: Τέρο Πιτκαμάκι (Φινλανδία) 90.33μ
    Δέκαθλο: Ρομάν Σέμπρλε (Τσεχία) 8.676β
    20 χλμ βάδην: Τζέφερσον Πέρες (Ισημερινός) 1 ώρα 22.20
    50 χλμ βάδην: Νάθαν Ντικς (Αυστραλία) 3 ώρες 43.53
    4χ100μ: ΗΠΑ 37.78
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.55.56

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Βερόνικα Κάμπελ (Τζαμάικα) 11.01
    200μ: Αλισον Φέλιξ (ΗΠΑ) 21.81
    400μ: Κριστίν Οχουρουόγκου (Βρετανία) 49.61
    800μ: Τζάνετ Τσεμπγκοσγκέι (Κένυα) 1.56.04
    1.500μ: Μαριάμ Γιουσούφ Τζαμάλ (Μπαχρέιν) 3.58.75
    5.000μ: Μεζερέτ Ντεφάρ (Αιθιοπία) 14.57.91
    10.000μ: Τιρουνές Ντιμπάμπα (Αιθιοπία) 31.55.41
    Μαραθώνιος: Κατρίν Ντερέμπα (Κένυα) 2 ώρες 30.37
    100μ εμπόδια: Μισέλ Πέρι (ΗΠΑ) 12.46
    400μ εμπόδια: Γιάνα Ρόλινσον (Αυστραλία) 53.31
    3.000μ στιπλ: Εκατερίνα Βολκόβα (Ρωσία) 9.06.57
    Ύψος: Μπλάνκα Βλάσιτς (Κροατία) 2.05μ
    Επί κοντώ: Ελενα Ισινμπάγιεβα (Ρωσία) 4.80μ
    Μήκος: Τατιάνα Λεμπέντεβα (Ρωσία) 7.03μ
    Τριπλούν: Γιαργκέλις Σαβίνιε (Κούβα) 15.28μ
    Σφαιροβολία: Βαλερί Βίλι (Νέα Ζηλανδία) 20.54μ
    Δισκοβολία: Φράνκα Ντιτς (Γερμανία) 66.61μ
    Σφυροβολία: Μπέτι Χάιντλερ (Γερμανία) 74.76μ
    Ακοντισμός: Μπαρμπόρα Σποτάκοβα (Τσεχία) 67.07μ
    Έπταθλο: Καρολίνα Κλουφτ (Σουηδία) 7.032β
    20 χλμ βάδην: Ολγα Κανίσκινα (Ρωσία) 1 ώρα 30.09
    4χ100μ: ΗΠΑ 41.98
    4χ400μ: ΗΠΑ 3.18.55

    ΒΕΡΟΛΙΝΟ 2009
    Ανδρες
    ——
    100μ: Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα) 9.58 παγκόσμιο ρεκόρ
    200μ: Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα) 19. 19 (παγκόσμιο ρεκόρ
    400μ: ΛαΣον Μέριτ (ΗΠΑ) 44.06
    800μ: Μπουλαενί Μουλαουτζί (Ν.Αφρική) 1:45.29
    1.500μ: Γιουσούφ Σαάντ Καμέλ (Μπαχρέιν) 3.35.93
    5.000μ: Κενενίσα Μπέκελε (Αιθιοπία) 13:17.09
    10.000μ: Κενενίσα Μπεκέλε (Αιθιοπία) 26.46.31
    Μαραθώνιος: Αμπελ Κιρούι (Κένυα) 2 ώρες 06. 54
    110μ εμπόδια: Ράιαν Μπρέιθγουέιτ (Μπαρμπάντος) 13.14
    400μ εμπόδια: Κερόν Κλέμεντ (ΗΠΑ) 47.91
    3.000μ στιπλ: Εζεκίε Κεμπόι (Κένυα) 8.00.43
    Ύψος: Γιάροσλαβ Ριμπακόφ (Ρωσία) 2.32
    Επί κοντώ: Στιβ Χούκερ (Αυστραλία) 5.90μ
    Μήκος: Ντουάιτ Φίλιπς (ΗΠΑ) 8.54μ
    Τριπλούν: Φίλιπς Αϊντόγου (Βρετανία) 17.73μ
    Σφαιροβολία: Κρίστιαν Κάντγουελ (ΗΠΑ) 22.03
    Δισκοβολία: Ρόμπερτ Χάρτιγκ (Γερμανία) 69. 43
    Σφυροβολία: Πρίμοζ Κόζμους (Σλοβενία) 80.84μ
    Ακοντισμός: Αντρέας Τόρκιλντσεν (Νορβηγία) 89.59μ
    Δέκαθλο: Τράι Χάρντι (ΗΠΑ) 8.790 βαθμοί
    20 χλμ βάδην: Βαλερί Μπορχίν (Ρωσία) 1 ώρα 18.41
    50 χλμ βάδην: Σεργκέι Κιρντιάπκιν (Ρωσία) 3:38:35
    4χ100μ: Τζαμάικα (Μάλινγκς-Φρέιτερ-Μπολτ-Πάουελ) 37.31
    4χ400μ: ΗΠΑ (Τέιλορ-Ουόρινερ-Κλέμεντ-Μέριτ) 2.57.86

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Σέλι-Αν Φρέιζερ (Τζαμάικα) 1 0.73
    200μ: Αλισον Φίλιξ (ΗΠΑ) 22.02
    400μ: Σάνια Ρίτσαρντς (ΗΠΑ) 49.00
    800μ: Kάστερ Σεμένια (Νότια Αφρική) 1.55. 45
    1.500μ: Μαριάμ Γιουσούφ Τζαμάλ (Μπαχρέιν) 4:03.74
    5.000μ: Βίβιαν Τσέρουγιοτ (Κένυα) 14.57.97
    10.000μ: Λινέτ Τσεπκουεμόι Μασάι (Κένυα) 30:51.24
    Μαραθώνιος: Ξούε Μπάι (Κίνα) 2ωρ.25:15
    100μ εμπόδια: Μπριτζίτ Φόστερ-Χίλτον (Τζαμάικα) 12.51
    400μ εμπόδια: Μελέιν Γουόκερ (Τζαμάικα) 52.42
    3.000μ στιπλ: Μάρτα Ντομίνγκες (Ισπανία) 9.07.32
    Ύψος: Μπλάνκα Βλάσιτς (Κροατία) 2.04
    Επί κοντώ: Αννα Ρογκόφσκα (Πολωνία) 4.75
    Μήκος: Μπρίτνεϊ Ρις (ΗΠΑ) 7.10
    Τριπλούν: Γιαργκέλις Σαβίνιε (Κούβα) 14.95μ
    Σφαιροβολία: Βαλερί Βίλι (Ν. Ζηλανδία) 20.44
    Δισκοβολία: Ντάνι Σάμουελς (Αυστραλία) 65.44
    Σφυροβολία: Ανίτα Βλόνταρτσικ (Πολωνία) 77.96 (Π.Ρ.)
    Ακοντισμός: Στέφι Νέριους (Γερμανία) 67.30
    Έπταθλο: Τζέσικα Ένις (Μ. Βρετανία) 6.731 βαθμοί
    20 χλμ βάδην: Ολγα Κανίσκινα (Ρωσία) 1:28.09
    4χ100μ: Τζαμάικα (Φέισι-Φρέιζερ-Μπέιλι-Στιούαρτ) 42.06
    4χ400μ: ΗΠΑ (Νταν-Φέλιξ-Ντέμους-Ρίτσαρντς) 3.17.83

    ΝΤΑΕΓΟΥ 2011
    Ανδρες
    ——
    100μ: Γιόχαν Μπλέικ (Τζαμάικα) 9.92
    200μ: Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα) 19.40
    400μ: Κίρανι Τζέιμς (Γρενάδα) 44.60
    800μ: Ντέιβιντ Λεκούτα Ρουντίσα (Κένυα) 1.43.91
    1.500μ: Άσμπελ Κίπροπ (Κένυα) 3.35.69
    5.000μ: Μοχάμεντ Φάρα (Βρετανία) 13.23.36
    10.000μ: Ιμπραχίμ Τζεϊλάν (Αιθιοπία) 27.13.81
    Μαραθώνιος: Αμπελ Κιρούι (Κένυα) 2:07:38
    110μ εμπόδια: Τζέισον Ρίτσαρντσον (ΗΠΑ) 13.16
    400μ εμπόδια: Ντέιβιντ Γκριν (Βρετανία) 48.26
    3.000μ στιπλ: Εζεκίελ Κεμπόι (Κένυα) 8.14.85
    Ύψος: Τζέσε Ουίλιαμς (ΗΠΑ) 2.35μ
    Επί κοντώ: Πάβελ Βοϊτσεχόφσκι (Πολωνία) 5.90μ
    Μήκος: Ντουάιτ Φίλιπς (ΗΠΑ) 8.45
    Τριπλούν: Κρίστιαν Τέιλορ (ΗΠΑ) 17.96μ
    Σφαιροβολία: Νταβίντ Στορλ (Γερμανία) 21.78μ
    Δισκοβολία: Ρόμπερτ Χάρτινγκ (Γερμανία) 68.97μ
    Σφυροβολία: Κόχι Μουροφούσι (Ιαπωνία) 81.24μ
    Ακοντισμός: Ματίας Ζόρντο (Γερρμανία) 86.27μ
    Δέκαθλο: Τρέι Χάρντι (ΗΠΑ) 8.607 βαθμοί
    20 χλμ βάδην: Βαλερί Μπόρχιν (Ρωσία) 1.19.56
    50 χλμ βάδην: Σεργκέι Μπακούλιν (Ρωσία) 3.41.24
    4χ100μ: Τζαμάικα 37.04 (Π.Ρ. Κάρτερ, Φράτερ, Μπλέικ, Μπολτ)
    4χ400μ: ΗΠΑ 2.59.31 (Νίξον, Τζάκσον, Τέιλορ, Μέριτ)

    Γυναίκες
    ——–
    100μ: Καρμελίτα Τζέτερ (ΗΠΑ) 10.90
    200μ: Βερόνικα Κάμπελ (Τζαμάικα) 22.22
    400μ: Αμάντλε Μόντσο (Μποτσουάνα) 49.56
    800μ: Μαρίγια Σαβίνοβα (Ρωσία) 1.55.87
    1.500μ: Τζένιφερ Μπάρινγκερ Σίμπσον (ΗΠΑ) 4.05.40
    5.000μ: Βίβιαν Γεπκεμόι Τσερούιγιοτ (Κένυα) 14.55.36
    10.000μ: Βίβιαν Γεπκεμόι Τσερούιγιοτ (Κένυα) 30.48.98
    Μαραθώνιος: Εντνα Ενγκερινγκουονί Κίπλαγκατ (Κένυα) 2:28:43
    100μ εμπόδια: Σάλι Πίρσον (Αυστραλία) 12.28
    400μ εμπόδια: Λασίντα Ντέμους (ΗΠΑ) 52.47
    3.000μ στιπλ: Γιούλια Ζαρίποβα (Ρωσία) 9.07.03
    Ύψος: Αννα Τσιτσέροβα (Ρωσία) 2.03μ
    Επί κοντώ: Φαμπιάνα Μούρερ (Βραζιλία) 4.85μ
    Μήκος: Μπρίτνεϊ Ρις (ΗΠΑ) 6.82μ
    Τριπλούν: Όλια Σαλαντούχα (Ουκρανία) 14.94μ
    Σφαιροβολία: Βαλερί Άνταμς (Νέα Ζηλανδία) 21.24μ
    Δισκοβολία: Γιανφένγκ Λι (Κίνα) 66.52μ
    Σφυροβολία: Τατιάνα Λισένκο (Ρωσία) 77.13μ
    Ακοντισμός: Μαρία Αμπακούμοβα (Ρωσία) 71.99μ
    Έπταθλο: Τατιάνα Τσερνόβα (Ρωσία) 6.880β
    20 χλμ βάδην: Όλγα Κανίσκινα (Ρωσία) 1.19.42
    4χ100μ: ΗΠΑ 41.56 (Νάιτ, Φέλιξ, Μάιερς, Τζέτερ)
    4χ400μ: ΗΠΑ 3.18.09 (Ρίτσαρντς, Φέλιξ, Μπερντ, ΜακΚόρορι)

    ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

    1η ημέρα-10/8
    Πρωί
    08.30 Δίσκος Γ, προκριματικά Α΄ γκρουπ
    08.35 100μ Α δεκάθλου
    09.10 100μ Α, προκριματικός γύρος
    09.15 Επί κοντώ Α, προκριματικά
    09.35 Μήκος Α δεκάθλου
    09.45 100μ Γ, προκριματικός γύρος
    09.55 Δίσκος Γ, προκριματικά Β΄ γκρουπ
    10.20 800μ Α, προκριματικές σειρές
    11.20 Σφαίρα Α δεκάθλου
    13.00 Μαραθώνιος Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ

    Απόγευμα
    14.30 Ύψος Α δεκάθλου
    16.05 Σφύρα Α, προκριματικά Α΄ γκρουπ
    16.10 3.000μ στιπλ Γ, προκριματικές σειρές
    17.05 400μ Γ, προκριματικές σειρές
    17.35 Σφύρα Α, προκριματικά Β΄ γκρουπ
    17.55 10.000μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.20 Μήκος Γ, προκριματικά
    18.40 400μ Α δεκάθλου
    19.15 100μ Α, προκριματικές σειρές

    2η ημέρα-11/8
    Πρωί
    08.05 110μ εμπόδια Α δεκάθλου
    08.40 110μ Α, προκριματικές σειρές
    09.00 Δίσκος Α δεκάθλου, Α΄ γκρουπ
    09.30 1.500μ Γ, προκριματικές σειρές
    09.45 Σφαίρα Γ, προκριματικά
    10.05 400μ Α, προκριματικές σειρές
    10.20 Δίσκος Α δεκάθλου, Β΄ γκρουπ
    10.55 100μ Γ, προκριματικές σειρές
    12.05 Επί κοντώ Α δεκάθλου

    Απόγευμα
    16.00 20 χλμ βάδην Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    16.15 Ακοντισμός Α δεκάθλου, Α΄ γκρουπ
    17.30 Ακοντισμός Α δεκάθλου, Β΄ γκρουπ
    18.00 Μήκος Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.05 100μ Α, ημιτελικές σειρές
    18.10 Επί κοντώ Γ, προκριματικά
    18.35 800μ Α, ημιτελικές σειρές
    19.05 400μ Γ, ημιτελικές σειρές
    19.15 Δίσκος Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    19.35 1.500μ Α δεκάθλου (10ο και τελ. Αγών.)
    20.05 10.000μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.50 100μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ

    3η ημέρα-12/8
    Πρωί
    08.30 100μ εμπόδια Γ επτάθλου
    08.40 Δίσκος Α, Α΄ προκριματικό γκρουπ
    09.10 3.000μ στιπλ Α, προκριματικές σειρές
    09.35 Ύψος Γ επτάθλου
    10.05 Δίσκος Α, Β΄ προκριματικό γκρουπ
    10.05 400μ εμπόδια Α, προκριματικές σειρές
    10.50 400μ εμπόδια Γ, προκριματικές σειρές

    Απόγευμα
    17.45 Σφαίρα Γ επτάθλου, Α΄ γκρουπ
    18.00 Επί κοντώ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.05 110μ εμπόδια Α, ημιτελικές σειρές
    18.35 100μ Γ, ημιτελικές σειρές
    19.05 400μ Α, ημιτελικές σειρές
    19.25 Σφαίρα Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    19.30 Σφύρα Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    19.35 200μ Γ επτάθλου
    20.15 400μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.30 110μ εμπόδια Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.50 100 Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ

    4η ημέρα-13/8
    Πρωί
    08.30 Μήκος Γ επτάθλου
    08.35 20 χλμ βάδην Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    08.50 Ύψος Α, προκριματικά
    09.20 5.000μ Α, προκριματικές σειρές
    10.10 Ακοντισμός Γ επτάθλου, Α΄ γκρουπ
    10.25 Τριπλού Γ, προκριματικά
    11.25 Ακοντισμός Γ επτάθλου, Β΄ γκρουπ

    Απόγευμα
    18.00 Δίσκος Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.05 400μ εμπόδια Γ, ημιτελικές σειρές
    18.35 Επί κοντώ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.40 400μ εμπόδια Α, ημιτελικές σειρές
    19.10 800μ Γ επτάθλου (7ο και τελ. Αγ.)
    19.40 1.500μ Γ, ημιτελικές σειρές
    20.10 800μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.25 3.000μ στιπλ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.50 400μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ

    5η ημέρα-14/8
    Πρωί
    07.30 50 χλμ βάδην Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    08.30 Σφύρα Γ, Α΄ προκριματικό γκρουπ
    08.40 5.000μ Γ, προκριματικές σειρές
    09.25 Μήκος Α, προκριματικά
    09.35 1.500μ Α, προκριματικές σειρές
    10.10 Σφύρα Γ, Β΄ προκριματικό γκρουπ

    6η ημέρα-15/8
    Πρωί
    08.30 Ακοντισμός Α, Α΄ προκριματικό γκρουπ
    08.40 Ύψος Γ, προκριματικά
    08.55 800μ Γ, προκριματικές σειρές
    09.20 Σφαίρα Α, προκριματικά
    09.55 200μ Γ, προκριματικές σειρές
    10.00 Ακοντισμός Α, Β΄ προκριματικό γκρουπ

    Απόγευμα
    18.00 Ύψος Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.05 4χ400μ Α, προκριματικές σειρές
    18.40 Τριπλούν Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.45 200μ Γ, ημιτελικές σειρές
    19.20 3.000μ στιπλ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    19.45 400μ εμπόδια Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.00 400μ εμπόδια Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.30 1.500μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ

    7η ημέρα-16/8
    Πρωί
    08.30 Ακοντισμός Γ, Α΄ προκριματικό γκρουπ
    08.45 100μ εμπόδια Γ, προκριματικές σειρές
    09.00 Τριπλούν Α, προκριματικά
    09.35 200μ Α, προκριματικές σειρές
    10.00 Ακοντισμός Γ, Β΄ προκριματικό γκρουπ
    10.30 4χ400μ Γ, προκριματικές σειρές

    Απόγευμα
    18.00 Σφύρα Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.05 1.500μ Α, ημιτελικές σειρές
    18.30 Μήκος Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.40 200μ Α, ημιτελικές σειρές
    19.10 Σφαίρα Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    19.15 800μ Γ, ημιτελικές σειρές
    19.45 5.000μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.15 200μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    20.30 4χ400μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ

    8η ημέρα-17/8
    Απόγευμα
    14.30 Μαραθώνιος Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    17.00 Ύψος Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    17.20 100μ εμπόδια Γ, ημιτελικές σειρές
    17.35 Ακοντισμός Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    17.55 5.000μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.30 100μ εμπόδια Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    18.45 4χ400μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    19.05 200μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ

    9η ημέρα-18/8
    Απόγευμα
    15.00 Ακοντισμός Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    15.15 4χ100μ Γ, προκριματικές σειρές
    15.45 Τριπλούν Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    15.50 4χ100μ Α, προκριματικές σειρές
    16.25 1.500μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ
    16.50 800 Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    17.10 4χ100μ Γ, ΤΕΛΙΚΟΣ
    17.40 4χ100μ Α, ΤΕΛΙΚΟΣ

  • Χορός στον πάγο, Ζάγκρεμπ 2013: Οι νικητές

    Τα ζευγάρια που πήραν τα τρία μετάλλια στον χορό στον πάγο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2013 στο καλλιτεχνικό πατινάζ, το οποίο διεξήχθη στο Ζάγκρεμπ.


    1 Ekaterina Bobrova / Dmitri Soloviev  Russia 169.25
    2 Elena Ilinykh / Nikita Katsalapov  Russia 169.14
    3 Anna Cappellini / Luca Lanotte  Italy 165.80
  • Ζάγκρεμπ 2013: Τα τρία ζευγάρια του βάθρου

    Τα ζευγάρια που πήραν τα τρία μετάλλια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2013 στο καλλιτεχνικό πατινάζ, το οποίο διεξήχθη στο Ζάγκρεμπ.


    1 Tatiana Volosozhar / Maxim Trankov  Russia 212.45
    2 Aliona Savchenko / Robin Szolkowy  Germany 205.24

    3 Stefania Berton / Ondřej Hotárek  Italy 187.45
  • Ζάγκρεμπ 2013: Οι νικητές στο πατινάζ

    Οι νικητές στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2013 στο καλλιτεχνικό πατινάζ, το οποίο διεξήχθη στο Ζάγκρεμπ.


    Spain Javier Fernández

    France Florent Amodio

    Czech Republic Michal Březina

  • Ζάγκρεμπ 2013: Οι νικήτριες στο πατινάζ

    Οι νικήτριες στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2013 στο καλλιτεχνικό πατινάζ, το οποίο διεξήχθη στο Ζάγκρεμπ

    1Carolina Kostner Italy194.71

    2Adelina Sotnikova Russia193.99

    3Elizaveta Tuktamysheva Russia188.85

  • Άτυχος ο Πλούσενκο στο Ζάγκρεμπ

    Πρόωρο «αντίο» από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλλιτεχνικού πατινάζ που πραγματοποιείται στο Ζάγκρεμπ είπε ο Εβγκένι Πλούσενκο.

    Ο κουρφαίος αθλητής καλλιτεχνικού πατινάζ αποχαιρέτισε την Πέμπτη το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξάγεται στην Κροατία, καθώς έπεσε στη διάρκεια του σύντομου προγράμματος των ανδρών και τραυματίστηκε στην ήδη ταλαιπωρημένη μέση του.

    Ο κάτοχος τριών Ολυμπιακών μεταλλίων (1 χρυσό, 2 αργυρά), τριών παγκοσμίων πρωταθλημάτων και επτά ευρωπαϊκών, προσπαθεί -έπειτα από αρκετούς τραυματισμούς- να επανέλθει σε υψηλό επίπεδο ενόψει των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2014, στο Σότσι της Ρωσίας.

  • Ο J.J. Abrams ετοιμάζει ταινία για τον Lance Armstrong

    Ακόμα το παγκόσμιο αθλητικό κοινό δεν έχει «χωνέψει» την ομολογία του Lance Armstrong για χρήση αναβολικών ουσιών κατά τη διάρκεια της «δοξασμένης» καριέρας του και το Χόλιγουντ ετοιμάζεται να γυρίσει ταινία με τη ζωή του. Και μάλιστα ο παραγωγός δεν είναι όποιος και όποιος. Ο «πολύς» J.J. Abrams και η εταιρεία παραγωγής «Bad Robot» που διευθύνει, σε συνεργασία με την Paramount Pictures, έχουν ήδη εξασφαλίσει τα δικαιώματα του βιβλίου «Cycle of Lies: The Fall of Lance Armstrong» του συγγραφέα Juliet Macur, που ακόμα δεν έχει εκδοθεί!! Μάλιστα, ο εκδοτικός οίκος HarperCollins δεν έχει ακόμα ανακοινώσει την ημερομηνία κυκλοφορίας του βιβλίου.

    Η Juliet Macur είναι αθλητική ρεπόρτερ στους New York Times και επί χρόνια κάλυπτε ειδησεογραφικά την καριέρα του Άρμστρονγκ. Σε ένα πρόσφατο σχόλιό της, έκανε την εκτίμηση ότι ο Άρμστρονγκ προέβη στη δακρύβρεχτη απολογία του στην εκπομπή της Όπρα Γουίνφρι, κινούμενος από αποκλειστικά εγωιστικά κίνητρα καθώς το μόνο που θέλει είναι η μείωση της ποινής του (του έχει επιβληθεί ισόβιος αποκλεισμός).

  • Ο Λόκτι, η Ντάγκλας, η Ρόμπλες και τα χρέη τους

    Ο δρόμος της Σάρα Ρόμπλες προς τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου δεν ήταν στρωμένος με ρόδα. Της έγινε έξωση από το σπίτι στο οποίο ζούσε και βρήκε στέγη στο σπίτι της γιαγιάς φιλικής οικογένειας. Προμηθευόταν τα τρόφιμα της από κοινωνικά παντοπωλεία, είχε μπλεξίματα με την εφορία επειδή χρωστούσε 700 δολάρια και έκανε κάθε είδους δουλειά για τα προς το ζειν. Αυτοί που την στήριξαν οικονομικά ήταν οι φίλοι και οι συγγενείς της και βασιζόταν το επίδομα των 400 δολαρίων που λάμβανε από την αμερικανική Ομοσπονδία.





    Μια μέρα πήγε στο γυμναστήριό της και βρήκε ένα σωρό από τρόφιμα να την περιμένει μαζί με μια κάρτα δώρου για γνωστό εμπορικό κέντρο από έναν άγνωστο δωρητή. Δέχθηκε μετά χαράς χορηγία 1000 δολαρίων από την P&G προκειμένου να κατέστη δυνατό για την μητέρα της- που δεν είχε ταξιδέψει ποτέ εκτός ΗΠΑ –  να μεταβεί στο Λονδίνο και να τη δει να αγωνίζεται.

    Ούτε η παιδική της ζωή ήταν ευτυχισμένη. «Η μητέρα της ήταν άστεγη όταν ήταν έγγυος σε εκείνη. Όταν ήταν 11 ετών, ο πατέρας της υπέστη εγκεφαλικό και η μητέρα της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη δουλειά της για να τον περιθάλψει μέχρις ότου εκείνος πέθανε. Και όμως έφτασε η στιγμή που καμάρωσε την κόρη της στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

    Η Σάρα Ρόμπλες βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα των αμερικανικών ΜΜΕ χωρίς να έχει ανέβει στο Ολυμπιακό βάθρο. Κατετάγη 7η στην κατηγορία των +75 κιλών της άρσης βαρών, όμως έκανε μεγάλη αίσθηση με την αφοσίωσή της στο ολυμπιακό όνειρο και μάλιστα βρήκε ήδη δύο χορηγούς που ενδεχομένως να τη στηρίξουν στην προετοιμασία της για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο.

    «Τους το ανταπέδωσα με τις εμφανίσεις μου στους Ολυμπιακούς» δήλωσε η Ρόμπλες που ονειρευόταν να γίνει Ολυμπιονίκης από τότε που ήταν 14 ετών. «Επένδυσα σε εμένα και εγώ έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα» συμπλήρωσε. 

    Μπορεί οι Αμερικανοί αθλητές να παίρνουν μπόνους 25.000 δολάρια για την κατάκτηση ενός χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου, ωστόσο για τους περισσότερους από αυτούς η Ολυμπιακή προετοιμασία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν είναι άλλωστε όλοι σταρ του ΝΒΑ, ούτε του βεληνεκούς του Μάικλ Φελπς. Ακόμα και αθλητές του βεληνεκούς του Ράιαν Λόκτι τυχαίνει να αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα οικογενειακώς.



    Όπως έγινε γνωστό οι γονείς του Ράιαν Λόκτι – που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς πέντε μετάλλια (δύο χρυσά, δύο αργυρά και ένα χάλκινο) στην κολύμβηση – κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους καθώς δυσκολεύονται να αποπληρώσουν το δάνειο ύψους 258.000 δολαρίων που πήραν το 2007 και βάσει του οποίου πρέπει να δίνουν 1.609,58 δολάρια μηνιαίως. Σύμφωνα με την τράπεζα που τους έδωσε το δάνειο, οι Λόκτι σταμάτησαν να πληρώνουν τον Φεβρουάριο του 2011 και πλέον οφείλουν πάνω από 20.000 δολάρια. 

    Οι Λόκτι πήραν διαζύγιο το 2010, όμως η κουβανικής καταγωγής μητέρα του,Ίκε αρνείται μέχρι τώρα να δεχθεί τη βοήθεια του σούπερ σταρ γιού της με αποτέλεσμα η τράπεζα να κινείται πλέον δικαστικά εναντίον της προκειμενου να εξασφαλίσει τα οφειλόμενα.



    Η περίπτωση Λόκτι δεν είναι η μόνη. Η Γκάμπι Ντάγκλας κατέκτησε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό σε ηλικά μόλις 16 ετών, όμως η μαμά της κατέθεσε λίγες ημέρες αργότερα αίτηση για χρεωκοπία. 

    «Ο πατέρας μας μάς άφησε. Δεν ήταν ποτέ παρών. Έτσι η μαμά μου είχε να τακτοποιήσει μόνη της όλους τους λογαριασμούς. Ο πατέρας μου δεν πλήρωνε για τα έξοδά μας, έτσι η μητέρα μου έπρεπε να μάς συντηρεί με τις δικές της δυνάμεις» αποκάλυψε.

    Τώρα όμως η μικρή Γκάμπι ξέρει ότι πολλά θα αλλάξουν στην καθημερινότητά της και εύχεται να είναι για καλό..
  • Μια ματιά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου


    Ρυθμική γυμναστική

    Το μονοπώλιο της Ρωσίας συνεχίστηκε στη ρυθμική γυμναστική και στους 30ους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για τέταρτη διαδοχική φορά, από το 2000 δηλαδή στο Σίδνεϊ, το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, τόσο στο σύνθετο ατομικό όσο και στο ανσάμπλ, αποδείχτηκε… ρωσική υπόθεση. Η ελληνική εθνική ανσάμπλ έμεινε 9η στο Λονδίνο (όπως και στο Πεκίνο), για μία θέση (375 βαθμούς), δηλαδή βρέθηκε εκτός τελικού! 

    Η εθνική ανσάμπλ δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, αφού κατά τη δεύτερη ημέρα των προκριματικών, οι Ελληνίδες γυμνάστριες βαθμολογήθηκαν με 26.000 βαθμούς για την εκτέλεση του προγράμματός τους στις 3 κορδέλες / 2 στεφάνια και μετά τους 25.875 βαθμούς που συγκέντρωσαν την πρώτη ημέρα των προκριματικών στις 5 μπάλες κατετάγησαν 9ες στο σύνολο με 51.875 βαθμούς. 

    Ήδη από την πρώτη ημέρα, η ελληνική ομάδα, αποτελούμενη από τις Μαριάνθη Ζαφειρίου, Αλεξία Κυριαζή, Ελένη Δόικα, Εύη Λουκάγκου και Βάσω Ζάχου ήταν 9η, καθώς έλαβαν 8.425 βαθμούς στη δυσκολία, στο καλλιτεχνικό μέρος συγκέντρωσαν 8.800 και στην εκτέλεση 8.650 βαθμούς. Ένσταση υπέβαλε η ελληνική ομάδα, την οποία όμως απέρριψαν οι κριτές με αποτέλεσμα να παραμείνει 9η και να ελπίζει σε κάτι καλύτερο, κατά τη 2η ημέρα των προκριματικών. Οι Ελένη Δοϊκα, Αλεξία Κυριαζή, Ευδοκία Λουκάγκου, Σταυρούλα Σαμαρά και Μαριάνθη Ζαφειρίου εκτέλεσαν το πρόγραμμά τους στις 3 κορδέλες / 2 στεφάνια, με μουσική υπόκρουση το ισπανικό κομμάτι «Nada puede dormir» του Βιθέντε Αμίγο. Τα κορίτσια του ανσάμπλ έλαβαν 8.650 βαθμούς στη δυσκολία, στο καλλιτεχνικό μέρος συγκέντρωσαν 8.900 και στην εκτέλεση 8.450 βαθμούς. Τελικά, ως 8ο προκρίθηκε το Ισραήλ με 26.500 έναντι της εθνικής μας που ήταν 9η με 375 βαθμούς λιγότερους (25.875).

    Στον τελικό, έστω κι αν η Ρωσία δεν είχε στη σύνθεσή της ούτε μία γυμνάστρια από τις «χρυσές» του Πεκίνου, οι Αναστασία Μπλίζνιουκ, Ουλιάνα Ντόνσκοβα, Ξένια Ντούντκινα, Αλίνα Μακαρένκο, Αναστασία Ναζαρένκο και Καρολίνα Σεβαστιάνοβα συγκέντρωσαν 57.000 βαθμούς στα δύο προγράμματα που εκτέλεσαν και επιβεβαίωσαν τον τίτλο του φαβορί. Δεύτερη καλύτερη βαθμολογία είχε η Λευκορωσία των «ασημένιων» Αλίνα Τουμίλοβιτς, Ναταλία Λέστσικ, Μαρίνα Αντσάροβα, Ξένια Σάνκοβιτς, Αναστασία Ιβάνκοβα και Αλιαξάντρα Νάρκεβιτς με 55.500 βαθμούς, ενώ το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Ιταλία με τις Ελίσα Μπλάντσι, Ελίσα Σαντόνι, Ρομίνα Λαουρίτο, Ανζέλικα Σαβραγιούκ, Μάρτα Πανίνι και Αντρέα Στεφανέσκου με 55.450 στο σύνολο. 

    Η τελική κατάταξη στο ανσάμπλ της ρυθμικής γυμναστικής, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, μετά την ολοκλήρωση του τελικού έχει ως εξής:

      

           ΧΩΡΑ          ΠΕΝΤΕ ΜΠΑΛΕΣ  3 ΚΟΡΔΕΛΕΣ/2 ΣΤΕΦΑΝΙΑ   ΣΥΝΟΛΟ 
    1.  Ρωσία               28.700           28.300            57.000   
    (Αναστασία Μπλίζνιουκ, Ουλιάνα Ντόνσκοβα, Ξένια Ντούντκινα, 
    Αλίνα Μακαρένκο, Αναστασία Ναζαρένκο, Καρολίνα Σεβαστιάνοβα
    2.  Λευκορωσία          27.825           27.675            55.500
    (Αλίνα Τουμίλοβιτς, Ναταλία Λέστσικ, Μαρίνα Αντσάροβα, 
    Ξένια Σάνκοβιτς, Αναστασία Ιβάνκοβα, Αλιαξάντρα Νάρκεβιτς)
    3.  Ιταλία              28.125           27.325            55.450
    (Ελίσα Μπλάντσι, Ελίσα Σαντόνι, Ρομίνα Λαουρίτο, 
    Ανζέλικα Σαβραγιούκ, Μάρτα Πανίνι, Αντρέα Στεφανέσκου)
    4.  Ισπανία             27.400           27.550            54.950
    5.  Ουκρανία            27.200           27.175            54.375
    6.  Βουλγαρία           27.950           26.425            54.375
    7.  Ιαπωνία             27.000           27.100            54.100
    8.  Ισραήλ              26.725           26.675            53.400

    9.  ΕΛΛΑΔΑ

    ΤΟ… ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΒΓΚΕΝΙΑ ΚΑΝΑΕΒΑ

    Η νικήτρια στο σύνθετο ατομικό, Εβγκενία Κανάεβα, έγραψε τη δική της ιστορία στο Λονδίνο, αφού έγινε η πρώτη γυμνάστρια με δύο χρυσά μετάλλια στην ιστορία του σύνθετου ατομικού της ρυθμικής γυμναστικής σε Ολυμπιακούς Αγώνες (από το 1984 στο Λος Άντζελες)! Δύο και μάλιστα διαδοχικά, αφού ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και στο Πεκίνο και στο Λονδίνο. Στον τελικό, το Σάββατο, 11 Αυγούστου συγκέντρωσε 116.900 βαθμούς στο σύνολο προσφέροντας δυνατές συγκινήσεις στο βρετανικό κοινό στην εκτέλεση και των τεσσάρων προγραμμάτων της. Οι κριτές βαθμολόγησαν το… φαινόμενο της ρυθμικής γυμναστικής με 29.350 βαθμούς στο στεφάνι, 29.200 στην μπάλα, 29.450 στις κορίνες και 28.900 στην κορδέλα.

    Παράλληλα, η Κανάεβα χάρισε στη Ρωσία και το τέταρτο διαδοχικό χρυσό στο συγκεκριμένο αγώνισμα, αφού από το 2000 στο Σίδνεϊ όταν η Γιούλια Μπαρσικόβα ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου το σύνθετο ατομικό είναι… ρωσική υπόθεση. Η Ρωσίδα Αλίνα Καμπάεβα ήταν η «χρυσή» Ολυμπιονίκης της Αθήνας, το 2004. 
    Σε συνδυασμό με το αργυρό μετάλλιο της επίσης Ρωσίδας, Ντάρια Ντμιτρίεβα, (114.500 βαθμούς), η Ρωσία καυχιέται για διπλή εκπροσώπηση στο βάθρο για τρίτη φορά στην ιστορία του αθλήματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 2004, η Αλίνα Καμπάεβα κατέκτησε το χρυσό και η συμπατριώτισσά της Ιρίνα Τσατσινα το ασημένιο. Το 2000 στο Σίδνεϊ σε ρωσικά χέρια κατέληξαν το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο, με τη Γιούλια Μπαρσικόβα να είναι 1η και η μετέπειτα «χρυσή» στην Αθήνα, Αλίνα Καμπάεβα να είναι 3η!

    Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Λιούμπου Τσαρκασίνα από τη Λευκορωσία με 111.700 βαθμούς, στερώντας για μόλις 125 βαθμούς ένα πρώτο μετάλλιο στη ρυθμική για το Αζερμπαϊτζάν σε Ολυμπιακούς Αγώνες που θα ήταν και πρώτο για την Αλιγια Γκαράγιεβα (111.575). Στη 19η θέση έμεινε η Κύπρια Χρυσταλλένη Τρικωμίτη, με τις εμφανίσεις της στα προκριματικά (104.675 βαθμούς στο σύνολο). 

    Η τελική κατάταξη στον τελικό (στεφάνι, μπάλα, κορίνες & κορδέλα) στο σύνθετο ατομικό της ρυθμικής γυμναστικής, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, έχει ως εξής: 
                 ΑΘΛΗΤΡΙΑ                       ΣΤΕΦΑΝΙ  ΜΠΑΛΑ   ΚΟΡΙΝΕΣ ΚΟΡΔΕΛΑ   ΣΥΝΟΛΟ
    1.  Εβγκενία Κανάεβα (Ρωσία)                29.350   29.200  29.450  28.900    116.900
    2.  Ντάρια Ντμιτρίεβα (Ρωσία)               28.300   28.350  28.750  29.100    114.500
    3.  Λιούμπου Τσαρκασίνα (Λευκορωσία)        28.100   28.000  27.525  28.075    111.700
    4.  Άλιγια Γκαραγιέβα (Αζερμπαϊτζάν)        27.925   27.825  27.575  28.250    111.575
    5.  Γεόν Γιάε Σον (Βόρεια Κορέα)            28.050   28.325  26.750  28.350    111.475
    7.  Αλίνα Μακσιμένκο (Ουκρανία)             27.950   26.675  27.550  27.450    109.625      
    9.  Νέτα Ρίβκιν (Ισραήλ)                    27.350   26.850  27.800  27.000    109.000      
    8.  Σίλβια Μίτεβα (Βουλγαρία)               27.450   27.100  26.750  27.650    108.950
    9.  Γιοάνα Μίτρος (Πολωνία)                 27.475   27.150  26.850  27.425    108.900
    10. Γκάνα Ριζαντίνοβα (Ουκρανία)            26.750   27.050  27.100  26.500    107.400

    19. Χρυσταλλένη Τρικωμίτη (Κύπρος)

    ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΤΑΛΙΩΝ ΡΥΘΜΙΚΗΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ

         ΧΩΡΑ       ΧΡΥΣΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΧΑΛΚΙΝΟ ΣΥΝΟΛΟ
    1. Ρωσία          2       1       –      3
    2. Λευκορωσία     –       1       1      2
    3. Ιταλία         –       –       1      1

    Ταεκβοντό

    Η σταθερή πορεία που είχε χαράξει το ελληνικό ταεκβοντό από το 2000, όταν ο Μιχάλης Μουρούτσος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, και έβρισκε πάντα το δρόμο προς το βάθρο «εκτροχιάστηκε» στο Λονδίνο, καθώς ο δύο φορές ασημένιος Ολυμπιονίκης, σε Αθήνα και Πεκίνο, Αλέξανδρος Νικολαϊδης, δεν έπιασε την απόδοση που ήθελε και από τον προκριματικό γύρο είδε τα όνειρα του να σβήνουν. Στα +80 κιλά ο Τούρκος Μπαχρί Τανρικουλού του «έφραξε» το δρόμο για τα προημιτελικά με 7-3, ενώ και το όνειρο του Νικολαϊδη για πρόκριση στα ρεπεσάζ «έσβησε» στη συνέχεια με την ήττα του Τούρκου στα ημιτελικά από τον μετέπειτα «ασημένιο» Ολυμπιονίκη Αντονί Ομπαμέ (Γκαμπόν) με 3-2. O Ελληνας πρωταθλητής και σημαιοφόρος της Ελλάδας στην τελετή έναρξης του Λονδίνου κατέλαβε την 11η θέση της τελικής κατάταξης των +80 κιλών ανδρών του ταεκβοντό. 

    Στη συγκομιδή μεταλλίων του Ολυμπιακού Τουρνουά Ταεκβοντό, η χώρα που «γέννησε» το τάεκβοντο, Νότια Κορέα, δεν κατάφερε να κυριαρχήσει, καθώς μέτρησε μόλις ένα στην κατηγορία των -67κ. γυναικών με την Κιούνγκ Σέον Χουάνγκ, όσα και η «οικοδέσποινα» Μεγάλη Βρετανία στην κατηγορία των -57κ. με την Τζέιντ Τζόουνς. Στον πίνακα μεταλλίων την πρώτη θέση πήρε Ισπανία με 1 χρυσό και 2 ασημένια, ενώ ακολούθησε η Κίνα με 1 χρυσό, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο. 

    Στα αξιοσημείωτα του τουρνουά, η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στα +80κ. από τον Αντονί Ομπαμέ, καθώς ο αθλητής από την Γκαμπόν χάρισε στη χώρα του το πρώτο Ολυμπιακό μετάλλιο της ιστορίας της. Το αραιοκατοικημένο κράτος της Δυτικής Αφρικής συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1972 στο Μόναχο, δώδεκα χρόνια μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του από τη Γαλλία, απουσίασε από τις επόμενες δύο διοργανώσεις (Μόντρεαλ και Μόσχα) λόγω μποϊκοτάζ και επανήλθε το 1984 στο Λος Αντζελες. Εκτοτε έχει σταθερή παρουσία, αλλά ως το Λονδίνο δεν είχε καταφέρει να κατακτήσει μία θέση στο βάθρο, διάκριση που χάρισε στη Γκαμπόν ο Ομπαμέ.

    Αναλυτικά τα μετάλλια σε όλες τις Ολυμπιακές κατηγορίες:

    ΑΝΔΡΕΣ
    -58κ.
    Χόελ Γκονθάλεθ Μπονίγια (Ισπανία)          –ΧΡΥΣΟ
    Νταεχούν Λι (Νότια Κορέα)                  –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    Όσκαρ Μουνιός Οβιέδο (Κολομβία)            –ΧΑΛΚΙΝΟ
    Αλεξέι Ντενισένκο (Ρωσία)                  –ΧΑΛΚΙΝΟ

    -68κ.
    1. Σερβέτ Ταζεγκούλ (Τουρκία)              –ΧΡΥΣΟ
    2. Μοχαμάντ Μπαγκέρι Μοταμέντ (Ιράν)       –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    3. Ροχουλάχ Νικπάχ (Αφγανιστάν)            –ΧΑΛΚΙΝΟ
    3. Τέρενς Τζένινγκς (ΗΠΑ)                  –ΧΑΛΚΙΝΟ

    -80κ.
    Σεμπαστιάν Εδουάρδο Κρισμάνιτς (Αργεντινή) –ΧΡΥΣΟ
    Νίκολας Γκαρθία Έμε (Ισπανία)              –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    Λουταλό Μουχαμάντ (Μ. Βρετανία)            –ΧΑΛΚΙΝΟ
    Μάουρο Σαρμιέντο (Ιταλία)                  –ΧΑΛΚΙΝΟ

    +80κ.
    1. Κάρλο Μολφέτα (Ιταλία)                  –ΧΡΥΣΟ 
    2. Αντονί Ομπαμέ (Γκαμπόν)                 –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    3. Ρομπέλις Ντεσπέιν (Κούβα)               –ΧΑΛΚΙΝΟ
    3. Σιαομπό Λιού (Κίνα)                     –ΧΑΛΚΙΝΟ

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    -49κ.
    Τζινγκγιού Γου (Κίνα)                      –ΧΡΥΣΟ
    Μπριγκίτε Γιάγκε Ενρίκε (Ισπανία)          –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    Τσανατίπο Σονκχάμ (Ταϊλάνδη)               –ΧΑΛΚΙΝΟ
    Λουτσίγια Ζανίνοβιτς (Κροατία)             –ΧΑΛΚΙΝΟ

    -57κ.
    1. Τζέιντ Τζόουνς (Μ. Βρετανία)            –ΧΡΥΣΟ
    2. Γιουζχούο Χου (Κίνα)                    –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    3. Μαρλέν Αρνουά (Γαλλία)                  –ΧΑΛΚΙΝΟ
    3. Λι-Τσενγκ Τσενγκ (Κινεζική Ταϊπέι)      –ΧΑΛΚΙΝΟ 

    -67κ.
    Κιούνγκ Σέον Χουάνγκ (Νότια Κορέα)         –ΧΡΥΣΟ
    Νουρ Τατάρ (Τουρκία)                       –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    Πέιτζ ΜακΦέρσον (ΗΠΑ)                      –ΧΑΛΚΙΝΟ 
    Χέλενα Φρομ (Γερμανία)                     –ΧΑΛΚΙΝΟ


    +67κ.
    1. Μίλιτσα Μάντιτς (Σερβία)                –ΧΡΥΣΟ 
    2. Αν-Καρολίν Γκραφ (Γαλλία)               –ΑΣΗΜΕΝΙΟ
    3. Αναστασία Μπαρισνίκοβα (Ρωσία)          –ΧΑΛΚΙΝΟ
    4. Μαρία ντελ Ροσάριο Εσπινόσα (Μεξικό)    –ΧΑΛΚΙΝΟ             


    ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ
                   ΧΡ. ΑΣ.  ΧΑΛ.  ΣΥΝΟΛΟ
    1. Ισπανία     1   2    0       3
    2. Κίνα        1   1    1       3
    3. Ν.Κορέα     1   1    0       2
    3. Τουρκία     1   1    0       2
    5. Μ.Βρετανία  1   0    1       2
    5. Ιταλία      1   0    1       2
    7. Αργεντινή   1   0    0       1
    7. Σερβία      1   0    0       1
    9. Γαλλία      0   1    1       2
    10. Γκαμπόν    0   1    0       1

    Ιστιοπλοΐα

    Χειρότερα του αναμενόμενου αποδείχτηκαν τα αποτελέσματα των Ελλήνων ιστιοπλόων στο Γουέιμουθ της Βρετανίας, στους 30ους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Αν και τα ελληνικά «πανιά» εκπροσωπήθηκαν στα οχτώ από τα 10 συνολικά αγωνίσματα της ιστιοπλοϊας, η Ελλάδα είχε μία μόνη συμμετοχή σε κούρσα μεταλλίων. 

    Ο Βύρων Κοκκαλάνης χάρισε στην Ελλάδα την υψηλότερη θέση συγκριτικά με τους υπόλοιπες αθλητές μας, στην ιστιοπλοΐα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ο μοναδικός Έλληνας ιστιοπλόος που συμμετείχε σε κούρσα μεταλλίων, κατέλαβε την 6η θέση στη γενική κατάταξη με 77 βαθμούς ποινής στα RS-X ανδρών. Χρυσός στην κλάση του Κοκκαλάνη αναδείχτηκε ο Ολλανδός Ντόριαν Φαν Ρισελμπέργκε με 64 βαθμούς ποινής. Στην ίδια κατηγορία, ο Κύπριος Ανδρέας Καριόλου κατέλαβε τη 17η θέση στη γενική κατάταξη με 150 βαθμούς ποινής. 

    Τη 14η θέση στη γενική κατάταξη κατέλαβε ο Γιάννης Μιττάκης με 108 βαθμούς ποινής στην κατηγορία Finn. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Βρετανός Μπεν Έϊνσλι με 46 βαθμούς ποινής. Αυτό ήταν το τέταρτο διαδοχικό χρυσό και πέμπτο διαδοχικό μετάλλιο του Βρετανού ιστιοπλόου στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός του πλανήτη. Με το χρυσό στο Λονδίνο, ο Εϊνσλι έγινε ο πρώτος σε Ολυμπιακά μετάλλια στην Ιστορία της ιστιοπλοϊας! Στην Ατλάντα, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα Laser, ενώ αναδείχτηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στην ίδια κλάση, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ. Στην Αθήνα άλλαξε κατηγορία, μεταπήδησε στα Finn και έκτοτε, μετρά τρία χρυσά μετάλλια (Αθήνα, Πεκίνο και Λονδίνο). 

    Τη 14η θέση στη γενική κατάταξη κατέλαβαν και οι Αιμίλιος Παπαθανασίου και Αντώνης Τσότρας στην κλάση των Star με 106 βαθμούς ποινής. «Χρυσοί» Ολυμπιονίκες οι Σουηδοί Φρέντρικ Λόοφ και Μαξ Σάλμινεν με 32 βαθμούς ποινής. 

    Η Αγγελική Σκαρλάτου κατέλαβε τη 16η θέση στη γενική των RS-X γυναικών με 134 βαθμούς ποινής. Χρυσό κατέκτησε η Ισπανίδα Μαρίνα Αλαμπάου Νέιρα, με 26 βαθμούς ποινής. 

    Τη 19η θέση κατέλαβαν οι Παναγιώτης Καμπουρίδης και Στάθης Παπαδόπουλος στη γενική κατάταξη της κατηγορίας 470 ανδρών, με 148 βαθμούς ποινής. Χρυσοί οι Αυστραλοί Μάθιου Μπέλτσερ και Μάλκολμ Πέιτζ με 22 βαθμούς ποινής. 

    Στην 20η και τελευταία θέση με 242 βαθμούς ποινής βρέθηκαν οι Διονύσης Δήμου και Μιχάλης Πατενιώτης στη γενική κατάταξη των 49er. Οι Έλληνες ιστιοπλόοι πραγματοποίησαν την καλύτερη κούρσα τους, στη 15η και τελευταία ιστιοδρομία, πριν την κούρσα μεταλλίων, τερματίζοντας 5οι. Πρώτοι στη γενική κατάταξη και χρυσοί στο Λονδίνο οι Αυστραλοί Αϊεν Τζένσεν και Νέιθαν Ούτριτζ με 48 βαθμούς ποινής.

    Στα Laser ο Βαγγέλης Χειμώνας κατέλαβε την 26η θέση στη γενική κατάταξη, με 206 βαθμούς ποινής. Χρυσός ο Αυστραλός Τομ Σλίνγκσμπι με 43 βαθμούς ποινής. 

    Τέλος, η Άννα Αγραφιώτη κατετάγη 33η στη γενική κατάταξη των Laser Radial γυναικών με 257 βαθμούς ποινής. Στην Κίνα κατέληξε το χρυσό μετάλλιο με νικήτρια τη Λιτζία Σου (35 βαθμούς ποινής).

    ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

    Από το άθλημα της ιστιοπλοϊας ήρθε για την Κύπρο το πρώτο ιστορικό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Παύλος Κοντίδης έγραψε το όνομά του με «χρυσά» γράμματα στην Ιστορία του κυπριακού αθλητισμού κατακτώντας στο Λονδίνο το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία Laser, χάρη στη 2η θέση στη γενική κατάταξη, με 59 βαθμούς ποινής, μετά την ολοκλήρωση της κούρσας μεταλλίων. Χρυσός Ολυμπιονίκης ο Αυστραλός Τομ Σλίνγκσμπι με 43 βαθμούς ποινής, ενώ το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Σουηδός Ράσμους Μίργκρεν με 72 βαθμούς ποινής. 

    ΠΡΩΤΗ ΣΕ ΧΡΥΣΑ Η ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΝΙΚΗΤΡΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ Η «ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ»

    Η Αυστραλία κατέκτησε 3 χρυσά μετάλλια στο άθλημα της ιστιοπλοϊας, αλλά στο σύνολο… ηττήθηκε από την οικοδέσποινα, Μεγάλη Βρετανία. Οι Βρετανοί πανηγύρισαν την κατάκτηση 5 μεταλλίων έναντι τεσσάρων των «καγκουρό». Όμως, με εξαίρεση τον Μπεν Έινσλι στα Finn που πέρασε στην κορυφή των αθλητών με τα περισσότερα Ολυμπιακά μετάλλια στην ιστιοπλοϊα, τα υπόλοιπα τέσσερα πληρώματα που ανέβηκαν στο βάθρο κρέμασαν στο στήθος ασημένιας απόχρωσης μετάλλια. Πίσω από την Αυστραλία, σε συγκομιδή χρυσών ακολουθεί η Ισπανία με 2. 

    Τα μετάλλια στο άθλημα της Ιστιοπλοΐας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου: 

     

    Elliott 6μ. γυναικών
    1. Ισπανία 
    Ταμάρα Ετσεγκόγιεν-Ντομίνγκεθ, Σοφία Τόρο Πριέτο Πούγα και Άνχελα Πουμαριέγκα Μενέντεθ) 
    2. Αυστραλία 
    (Ολίβια Πράις, Νίνα Κέρτις και Λουσίντα Ουίτι)
    3. Φινλανδία 
    (Σίλγια Λέχτινεν, Σίλγια Κάνερβα και Μικαέλα Βουλφ)

       470 γυναικών 
       1. Τζο Άλεχ/Ολίβια Πόουρι (Νέα Ζηλανδία)
       2. Σάσκια Κλαρκ/Χάνα Μιλς (Μεγάλη Βρετανία)
       3. Λόμπκε Μπέρκχοουτ/Λίσα Βέστερχοφ (Ολλανδία)

       470 ανδρών 
    1. Μάθιου Μπέλτσερ/Μάλκολμ Πέιτζ (Αυστραλία)                
    2. Λιούκ Πέισενς/Στούαρτ Μπίθελ (Μεγάλη Βρετανία)               
    3. Λούκας Καλαμπρέσε/Χουάν ντε λα Φουέντε (Αργεντινή)       

    49er ανδρών
    1.  Αϊεν Τζένσεν/Νέιθαν Άουτριτζ (Αυστραλία)
    2.  Πίτερ Μπέρλινγκ/Μπλέρ Τιουκ (Νέα Ζηλανδία)
    3.  Πέτερ Λανγκ/Άλαν Νόρεγκαρντ (Δανία)   

    RS-X ανδρών
    1.  Ντόριαν Φαν Ρισελμπέργκε (Ολλανδία)     
    2.  Νικ Ντέμπσεϊ (Μεγάλη Βρετανία)           
    3.  Πρζέμισλαβ Μιαρτσίνσκι (Πολωνία)         

    RS-X γυναικών
    1. Μαρίνα Αλαμπάου Νέιρα (Ισπανία)      
    2. Τουούλι Πετάγια (Φινλανδία)          
    3. Ζοφία Νοτσέτι-Κλεπάτσκα (Πολωνία)    

    Laser ανδρών
    1.  Τομ Σλίνγκσμπι (Αυστραλία)        
    2.  Παύλος Κοντίδης (Κύπρος)
    3.  Ράσμους Μίργκρεν (Σουηδία)

    Laser Radial γυναικών
    1. Λιτζία Σου (Κίνα)                 
    2. Μάριτ Μποουβμέεστερ (Ολλανδία)    
    3. Έβι Βαν Άκερ (Βέλγιο)             

    Finn
    1. Μπεν Έϊνσλι (Μ. Βρετανία)           
    2. Γιόνας Χογκ-Κρίστενσεν (Δανία)      
    3. Ζονατάν Λομπέρ (Γαλλία)             

    Star
    1. Φρέντρικ Λόοφ/Μαξ Σάλμινεν (Σουηδία)
    2. Άϊεν Πέρσι/Άντριου Σίμπσον (Μ. Βρετανία)
    3. Ρόμπερτ Σέιντ/Μπρούνο Πράντα (Βραζιλία)

    ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ
    =================
           ΧΩΡΑ           ΧΡΥΣΟ  ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΧΑΛΚΙΝΟ ΣΥΝΟΛΟ
    1.  Αυστραλία           3        1       –      4
    2.  Ισπανία             2        –       –      2
    3.  Μεγάλη Βρετανία     1        4       –      5
    4.  Ολλανδία            1        1       1      3
    5.  Νέα Ζηλανδία        1        1       –      2
    6.  Σουηδία             1        –       1      2
    7.  Κίνα                1        –       –      1
    8.  Δανία               –        1       1      2
    8.  Φινλανδία           –        1       1      2
    10. Κύπρος              –        1       –      1

    Στίβος

    Άρωμα Πεκίνου» είχε ο στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και υπεύθυνος γι’ αυτό ήταν ο Γιουσέιν Μπολτ. Ο Τζαμαϊκανός σπρίντερ κατάφερε κάτι μοναδικό στην Ιστορία της διοργάνωσης, να επαναλάβει τον θρίαμβό του και στα τρία αγωνίσματα, στα οποία είχε πάρει το χρυσό μετάλλιο το 2008 (100μ., 200μ., 4Χ100μ.). Έτσι, ο Μπολτι έφτασε τα έξι χρυσά, βάζοντας πλέον το όνομά του ακριβώς κάτω από τρεις θρυλικές μορφές του κλασσικού αθλητισμού, τον Φινλανδό Πάαβο Νούρμι, που από το 1920 έως και το 1928 κατέκτησε εννέα χρυσά, τον Αμερικανό Καρλ Λιούις, που από το 1984 έως και το 1996 επίσης κατέκτησε εννέα χρυσά, και τον Αμερικανό Ρέι Γιούρι, που από το 1900 έως και το 1908 κατέκτησε οκτώ χρυσά μετάλλια.
    Μαζί με τον Μπολτ, η Αμερικανίδα Άλισον Φίλιξ ήταν η πιο πετυχημένη αθλήτρια των Αγώνων, αφού επίσης κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια, στις δύο σκυταλοδρομίες και αυτό των 200μ., που τόσο πολύ αναζητούσε (ήταν «ασημένια» σε Αθήνα και Πεκίνο). Ο Βρετανός Μο Φάρα, με την ιστορική διπλή νίκη του σε 5.000μ. και 10.000μ., γνώρισε μοναδικές στιγμές αποθέωσης από τους συμπατριώτες του και επίσης «σημάδεψε» αυτή τη διοργάνωση με την παρουσία του.
    Από εκεί και πέρα, στα «αστέρια» που έλαμψαν συμπεριλαμβάνονται η Τζαμαϊκάνή Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις, η οποία κατάφερε να νικήσει για δεύτερη φορά στα 100μ. (πήρε και το ασημένιο στα 200μ.), ο Κενυάτης Ντέιβιντ Λεκούτα Ρουντίσα με το παγκόσμιο ρεκόρ που πέτυχε στα 800μ., η Ρωσίδα Ελενα Λασμάνοβα με το παγκόσμιο ρεκόρ στα 20χλμ. βάδην και η Τίρουνες Ντίμπαμπα, κι ας μην κατάφερε αυτό που είχε πετύχει στο Πεκίνο, δηλαδή να νικήσει και στις δύο μεγάλες αποστάσεις. Ωστόσο, η δρομέας από την Αιθιοπία πήρε τη νίκη στα 10.000μ. κι έφτασε τα τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια στην καριέρα της. Στα 5.000μ. ηττήθηκε από τη συμπατριώτισσά της, Μεσερέτ Ντεφάρ, που ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου μετά από οκτώ χρόνια, καθώς είχε νικήσει και στην Αθήνα. Η Αμερικανίδα Σάνια Ρίτσαρντ-Ρος έγινε διπλά «χρυσή» (400μ. και 4Χ400μ.), η συμπατριώτισσά της, Τζένιφερ Σουρ, εκτόπισε από τον «θρόνο» την «τσαρίνα» του επί κοντώ, Έλενα Ισινμπάγεβα, ο Βρετανός Γκρεγκ Ράδερφορντ έκανε την έκπληξη στο μήκος, ο Πολωνός Τόμας Μαγέφσκι πρώτευσε για δεύτερη φορά στη σφαιροβολία και η Τσέχα Μπάρμπορα Σποτάκοβα νίκησε για δεύτερη φορά στον ακοντισμό. Στα πρόσωπα που ξεχώρισαν, συγκαταλέγονται η Βρετανίδα Τζέσικα Ένις και ο Αμερικανός Άστον Ίτον, που πρώτευσαν σε έπταθλο και δέκαθλο, αντίστοιχα, η Αυστραλέζα Σάλι Πίρσον, που ήταν εκρηκτική στα 100μ. εμπόδια, η Ρωσίδα Άννα Τσιτσέροβα στο ύψος, ο Αμερικανός Κρίστιαν Τέιλορ στο τριπλούν, ο Γάλλος Ρενό Λαβιλενί στο επί κοντώ, ο Στέφεν Κίπροτιχ από την Ουγκάντα και η Τίκι Γκελάνα από την Αιθιοπία με τις νίκες τους στον Μαραθώνιο, ο Γερμανός Ρόμπερτ Χάρτινγκ στη δισκοβολία, ο Ούγγρος Κρίστιαν Παρς και η Ρωσίδα Τατιάνα Λισένκο στη σφυροβολία. Και φυσικά, οι ομάδες σκυταλοδρομίας 4Χ100μ. της Τζαμάικα στους άνδρες και των ΗΠΑ στις γυναίκες, με τα δύο εκπληκτικά παγκόσμια ρεκόρ που πέτυχαν. Μάλιστα, οι Αμερικανίδες με το 40.82 συνέτριψαν ένα «στοιχειωμένο» ρεκόρ, το οποίο κατείχε η ομάδα της -πάλαι ποτέ- Ανατολικής Γερμανίας από το 1985. Συνολικά καταρρίφθηκαν τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και άλλα επτά Ολυμπιακά ρεκόρ.
    Αν όμως μείνει μια εικόνα χαραγμένη στη μνήμη όλων, αυτή θα είναι η συγκλονιστική απονομή στα 400μ. εμπόδια ανδρών και οι λυγμοί του Φέλιξ Σάντσες. Σε ηλικία 35 ετών ο Ολυμπιονίκης της Αθήνας κατάφερε, οκτώ χρόνια μετά, να κατακτήσει για δεύτερη φορά το χρυσό μετάλλιο στα χαμηλά εμπόδια. Στον τερματισμό, ένα στάδιο σηκώθηκε όρθιο για να χειροκροτήσει τον σπουδαίο αυτόν αθλητή από τη Δομινικανή Δημοκρατία και στην απονομή ένας ολόκληρος πλανήτης υποκλίθηκε στο μεγαλείο του. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα τα δάκρυα που κυλούσαν στο πρόσωπό του μετατράπηκαν σε ασυγκράτητους λυγμούς και η στιγμή αυτή θα συνοδεύει πάντα τη διοργάνωση και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
    Για πρώτη φορά από το 1988 στη Σεούλ, η Ελλάδα έμεινε χωρίς μετάλλιο στον στίβο. Άλλωστε, μόνο δύο παρουσίες είχε σε τελικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, του Κώστα Φιλιππίδη στο άλμα επί κοντώ και του Σπύρου Λεμπέση στον ακοντισμό. Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στα δύο πανελλήνια ρεκόρ που πέτυχε ο Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ στα 20χλμ. και 50χλμ. βάδην, αλλά και στα 56.96 μέτρα που έριξε το ακόντιό της η Σοφία Υφαντίδου και που αποτελεί την καλύτερη επίδοση στον ακοντισμό του επτάθλου, στην Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
    Αναλυτικά η κατάταξη των Ελλήνων αθλητών και αθλητριών του στίβου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου:
    ΘΕΣΗ  ΑΘΛΗΤΗΣ                    ΑΓΩΝΙΣΜΑ/ΓΥΡΟΣ         ΕΠΙΔΟΣΗ
    ΑΝΔΡΕΣ
    7η    Κώστας Φιλππίδης           Επί κοντώ/ΤΕΛΙΚΟΣ         5.65
    7η    Σπύρος Λεμπέσης            Ακόντιο/ΤΕΛΙΚΟΣ          81.91
    12η   Λυκούργος Τσάκωνας         200μ./ημιτελ.            20.52
    15η   Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ      20χλμ. βάδην           1:21:12 (π.ρ.)
    23η   Κώστας Δουβαλίδης          110μ. εμπ./ημιτελ.       13.77
    25η   Κώστας Μπανιώτης           Ύψος/προκρ.               2.21
    25η   Μιχάλης Σταματόγιαννης     Σφαίρα/προκρ.            19.24
    25η   Αλέξανδρος Παπαμιχαήλ      50χλμ. βάδην           3:49:56 (π.ρ.)
    29η   Λούης Τσάτουμας            Μήκος/προκρ.              7.53
    32η   Περικλής Ιακωβάκης         400μ. εμπ./προκρ.        50.27
    37η   Αλέξανδρος Παπαδημητρίου   Σφύρα/προκρ.             67.19
    80ος  Κώστας Πουλιός             Μαραθώνιος             2:33:17
    ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    13η   Αντωνία Στεργίου           Ύψος/προκρ.               1.93
    13η   Στέλλα-Ηρώ Λεδάκη          Επί κοντώ/προκρ.          4.50
    19η   Νικόλ Κυριακοπούλου        Επί κοντώ/προκρ.          4.25
    23η   Έλενα Φιλάνδρα             800μ./ημιτελ.          2:04.42
    24η   Νίκη Πανέττα               Τριπλούν/προκρ.          13.66
    24η   Κατερίνα Στεφανίδη         Επί κοντώ/προκρ.          4.25
    24η   Σοφία Υφαντίδου            Έπταθλο                  5.947
    27η   Σάβα Λίκα                  Ακόντιο/προκρ.           57.06
    32η   Μαρία Μπελιμπασάκη         200μ./προκρ.             23.36
    33η   Αθανασία Πέρρα             Τριπλούν/προκρ.          11.93
    44η   Δέσποινα Ζαπουνίδου        20χλμ. βάδην           1:35.19
    46η   Μαρία Μπελιμπασάκη         100μ./προημ.             11.63
    104η  Κωνσταντίνα Κεφαλά         Μαραθώνιος             3:01.18

    ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ
    ΑΝΔΡΕΣ
    ======
    100μ.
    1. Γιουσέιν Μπόλτ (Τζαμάικα)                  9.63 (Ο.Ρ.)
    2. Γιόχαν Μπλέικ (Τζαμάικα)                   9.75
    3. Τζάστιν Γκάτλιν (ΗΠΑ)                      9.79
    200μ.
    1. Γιουσέιν Μπολτ (Τζαμάικα)                 19.32
    2. Γιόχαν Μπλέικ (Τζαμάικα)                  19.44
    3. Γουόρεν Γουίρ (Τζαμάικα)                  19.84
    400μ.
    1. Κιράνι Τζέιμς (Γρενάδα)                   43.94
    2. Λιουγκελίν Σάντος (Δομινικανή Δημοκρατία) 44.46
    3. Λαλόντε Γκόρντον (Τρίνινταντ & Τομπάγκο)  44.52
    110μ. εμπόδια
    1. Αριες Μέριτ (ΗΠΑ)                         12.92
    2. Τζέισον Ρίτσαρντσον (ΗΠΑ)                 13.04
    3. Χανσλ Πάρτσμεντ (Τζαμάικα)                13.12
    400μ. εμπόδια
    1. Φέλιξ Σάντσες (Δομινικανή Δημοκρατία)     47.63
    2. Μάικλ Τίνσλεϊ (ΗΠΑ)                       47.91
    3. Χαβιέρ Κούλσον (Πουέρτο Ρίκο)             48.10
    800μ.
    1. Ντέιβιντ Λεκούτα Ρουντίσα (Κένυα)       1:40.91 (Π.Ρ.)
    2. Νίτζελ Αμος (Μποτσουάνα)                1:41.73
    3. Τίμοθι Κίτουμ (Κένυα)                   1:42.53
    1.500μ.
    1. Ταουφίκ Μακλουφί (Αλγερία)              3:34.08
    2. Λίονελ Μανζάνο (ΗΠΑ)                    3:34.79
    3. Αμπνταλαατί Ιγκουιντέρ (Μαρόκο)         3:35.13
    3.000μ. στιπλ
    1. Εζεκιέλ Κεμπόι (Κένυα)                  8:18.56
    2. Μαχιεντίν Μεκχίσι Μπεναμπάντ (Γαλλία)   8:19.08
    3. Αμπέλ Κίπροπ Μουτάι (Κένυα)             8:19.73
    5.000μ.
    1. Μοχάμεντ Φάρα (Μ. Βρετανία)            13:41.66
    2. Ντεγιέν Γκεμπρεμεσκέλ (Αιθιοπία)       13:41.98
    3. Τόμας Πκεμέι Λονγκοσίβα (Κένυα)        13:42.36
    10.000μ.
    1. Μοχάμεντ Φάρα (Μ. Βρετανία)            27:30.42
    2. Γκάλεν Ραπ (ΗΠΑ)                       27:30.90
    3. Ταρίκου Μπέκελε (Αιθιοπία)             27:31.43
    Μαραθώνιος
    1. Στέφεν Κίπροτιχ (Ουγκάντα)              2:08:01
    2. Αμπελ Κιρούϊ (Κένυα)                    2:08:27
    3. Γουίλσον Κίπσανγκ Κίπροτιχ (Κένυα)      2:09:37
    Μήκος
    1. Γκρεγκ Ράδερφορντ (Μ. Βρετανία)            8.31
    2. Μίτσελ Γουάτ (Αυστραλία)                   8.16
    3. Γουίλ Κλέι (ΗΠΑ)                           8.12
    Τριπλούν
    1. Κρίστιαν Τέιλορ (ΗΠΑ)                     17.81
    2. Γουίλ Κλέι (ΗΠΑ)                          17.62
    3. Φαμπρίτσιο Ντονάτο (Ιταλία)               17.48
    Ύψος
    1. Ιβάν Ούκοφ (Ρωσία)                         2.38
    2. Ερικ Κίναρντ (ΗΠΑ)                         2.33
    3= Ντέρεκ Ντρούιν (Καναδάς)                   2.29
    3= Ρόμπερτ Κρέιμπαρζ (Μ. Βρετανία)            2.29
    3= Μουτάζ Εσά Μπαρσίμ (Κατάρ)                 2.29
    Επί Κοντώ
    1. Ρενό Λαβιλενί (Γαλλία)                     5.97 (Ο.Ρ.)
    2. Μπιορν Οτο (Γερμανία)                      5.91
    3. Ράφαελ Χολζντέπε (Γερμανία)                5.91
    Σφαιροβολία
    1. Τόμας Μαγιέφσκι (Πολωνία)                 21.89
    2. Νταβίντ Στορλ (Γερμανία)                  21.86
    3. Ρις Χόφα (ΗΠΑ)                            21.23
    Δισκοβολία
    1. Ρόμπερτ Χάρτινγκ (Γερμανία)               68.27
    2. Εχσάν Χανταντί (Ιράν)                     68.18
    3. Γκερντ Κάντερ (Εσθονία)                   68.03
    Σφυροβολία
    1. Κρίστιαν Παρς (Ουγγαρία)                  80.59
    2. Πρίμοζ Κόζμους (Σλοβενία)                 79.36
    3. Κότζι Μουροφούσι (Ιαπωνία)                78.71
    Ακοντισμός
    1. Κέσχορν Γουόλκοτ (Τρίνιταντ & Τομπάγκο)   84.58
    2. Αλεξάντρ Πιατνίτσια (Ουκρανία)            84.51
    3. Άντι Ρουουσκάνεν (Φινλανδία)              84.12
    Δέκαθλο
    1. Άστον Ιτον (ΗΠΑ)                          8.869 βαθμοί
    2. Τρέι Χάρντι (ΗΠΑ)                         8.671
    3. Λίονελ Σουάρεζ (Κούβα)                    8.523
    20χλμ. Βάδην
    1. Ντινγκ Τσεν (Κίνα)                      1:18.46 (Ο.Ρ.)
    2. Έρικ Μπαρόντο (Γουατεμάλα)              1:18.57
    3. Ζεν Βανγκ (Κίνα)                        1:19.25
    50χλμ. Βάδην
    1. Σεργκέι Κιρντιάπκιν (Ρωσία)             3:35.59 (Ο.Ρ.)
    2. Τζάρεντ Τάλεντ (Αυστραλία)              3:36.53
    3. Τιανφένγκ Σι (Κίνα)                     3:37.16
    4Χ100μ.
    1. Τζαμάικα                                  36.84 (Π.Ρ.)
    (Νέστα Κάρτερ, Μάικλ Φρέιτερ, Γιόχαν Μπλέικ, Γιουσέιν Μπολτ)
    2. ΗΠΑ                                       37.04
    (Τρελ Κίμονς, Τζάστιν Γκάτλιν, Τάισον Γκέι, Ράιαν Μπέιλι)
    3. Τρίνινταντ & Τομπάγκο                     38.12
    (Κίστον Μπλέντμαν, Μαρκ Μπαρνς, Εμάνουελ Κάλεντερ, Ρίτσαρντ Τόμπσον)
    4Χ400μ.
    1. Μπαχάμες                                2:56.72
    (Κρις Μπράουν, Ντεμέτριους Πάιντερ, Μάικλ Μάθιου, Ραμόν Μίλερ)
    2. ΗΠΑ                                     2:57.05
    (Μπράισον Νέλαμ, Τζόσουα Μάνσι, Τόνι ΜακΚουέι, Άντζελο Τέιλορ)
    3. Τρίνινταντ & Τομπάγκο                   2:59.40
    (Λαλόντ Γκόρντον, Τζάριν Σόλομον, Αντε Αλέιεν-Φόρτε, Ντέον Λεντόρ)

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    ========
    100μ.
    1. Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις (Τζαμάικα)          10.75
    2. Καρμελίτα Τζέτερ (ΗΠΑ)                    10.78
    3. Βερόνικα Κάμπελ-Μπράουν (Τζαμάικα)        10.81
    200μ.
    1. Αλισον Φίλιξ (ΗΠΑ)                        21.88
    2. Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις (Τζαμάικα)          22.09
    3. Καρμελίτα Τζέτερ (ΗΠΑ)                    22.14
    400μ.
    1. Σάνια Ρίτσαρντς-Ρος (ΗΠΑ)                 49.55
    2. Κριστίν Οχουρουόγκου (Μ. Βρετανία)        49.70
    3. Ντιντί Τρότερ (ΗΠΑ)                       49.72
    100μ. εμπόδια
    1. Σάλι Πίρσον (Αυστραλία)                   12.35 (Ο.Ρ.)
    2. Ντόουν Χάρπερ (ΗΠΑ)                       12.37
    3. Κέλι Γουέλς (ΗΠΑ)                         12.48
    400μ. εμπόδια
    1. Νατάλια Άντιουκ (Ρωσία)                   52.70
    2. Λασίντα Ντέμους (ΗΠΑ)                     52.77
    3. Ζουζάνα Χεϊνόβα (Τσεχία)                  53.38
    800μ.
    1. Μαρίγια Σαβίνοβα (Ρωσία)                1:56.19
    2. Κάστερ Σεμένια (Ν. Αφρική)              1:57.23
    3. Εκατερίνα Ποϊστόγκοβα (Ρωσία)           1:57.53
    1.500μ.
    1. Ασλί Τσακίρ Αλπτεκίν (Τουρκία)          4:10.23
    2. Γκαμζέ Μπουλούτ (Τουρκία)               4:10.40
    3. Μαριάμ Γιουσούφ Τζαμάλ (Μπαχρέιν)       4:10.74
    3.000μ. στιπλ
    1. Γιούλια Ζαρίποβα (Ρωσία)                9:06.72
    2. Χαμπίμπα Γκριμπί (Τυνησία)              9:08.37
    3. Σοφία Ασέφα (Αιθιοπία)                  9:09.84
    5.000μ.
    1. Μεσερέτ Ντεφάρ (Αιθιοπία)              15:04.25
    2. Βίβιαν Τζεπκεμόι Τσέρουγιοτ (Κένυα)    15:04.73
    3. Τιρουνές Ντίμπαμπα (Αιθιοπία)          15.05.15
    10.000μ.
    1. Τιρουνές Ντιμπάμπα (Αιθιοπία)          30:20.75
    2. Σάλι Τζεπκοσγκέι Κιπγιέγκο (Κένυα)     30:26.37
    3. Βιβιάν Τζεπκεμόι Τσέρουγιοτ (Κένυα)    30:30.44
    Μαραθώνιος
    1. Τίκι Γκελάνα (Αιθιοπία)                 2:23:07 (Ο.Ρ.)
    2. Πρίσκαχ Γέπτο (Κένυα)                   2:23:12
    3. Τατιάνα Πέτροβα-Αρκίποβα (Ρωσία)        2:23:29
    Μήκος
    1. Μπρίτνεϊ Ρίσε (ΗΠΑ)                        7.12
    2. Ελενα Σοκόλοβα (Ρωσία)                     7.07
    3. Τζάνεϊ Ντελόατς (ΗΠΑ)                      6.89
    Τριπλούν
    1. Ολγκα Ριπακόβα (Καζακστάν)                14.98
    2. Κάτριν Ιμπαργκουέν (Κολομβία)             14.80
    3. Ολια Σαλαντούχα (Ουκρανία)                14.79
    Ύψος
    1. Αννα Τσιτσέροβα (Ρωσία)                    2.05
    2. Μπριτζέτα Μπάρετ (ΗΠΑ)                     2.03
    3. Σβετλάνα Σκολίνα (Ρωσία)                   2.03
    Επί Κοντώ
    1. Τζένιφερ Σουρ (ΗΠΑ)                        4.75
    2. Γιαρισλέι Σίλβα (Κούβα)                    4.75
    3. Έλενα Ισινμπάγεβα (Ρωσία)                  4.70
    Σφαιροβολία
    1. Βάλερι Βίλι Άνταμς (Νέα Ζηλανδία)         20.70
    2. Εβγκένια Κολόντκο (Ρωσία)                 20.48
    3. Λιζιάο Γκονγκ (Κίνα)                      20.22
    Δισκοβολία
    1. Σάντρα Πέρκοβιτς (Κροατία)                69.11
    2. Ντάρια Πιστσαλνίκοβα (Ρωσία)              67.56
    3. Γιανφένγκ Λι (Κίνα)                       67.22
    Σφυροβολία
    1. Τατιάνα Λισένκο (Ρωσία)                   78.18 (Ο.Ρ.)
    2. Ανίτα Βλόνταρτσικ (Πολωνία)               77.60
    3. Μπέτι Χάιντλερ (Γερμανία)                 77.13
    Ακοντισμός
    1. Μπάρμπορα Σποτάκοβα (Τσεχία)              69.55
    2. Κριστίνα Όμπεργκφολ (Γερμανία)            65.16
    3. Λίντα Σταλ (Γερμανία)                     64.91
    Έπταθλο
    1. Τζέσικα Ένις (Μ. Βρετανία)                6.955 βαθμοί
    2. Λίλι Σβάρτσκοπφ (Γερμανία)                6.649
    3. Τατιάνα Τσερνόβα (Ρωσία)                  6.628
    20χλμ. Βάδην
    1. Ελενα Λασμάνοβα (Ρωσία)                 1:25:02 (Π.Ρ.)
    2. Ολγκα Κανίσκινα (Ρωσία)                 1:25:09
    3. Σενζίε Κιεγιάνγκ (Κίνα)                 1:25:16
    4Χ100μ.
    1. ΗΠΑ                                       40.82 (Π.Ρ.)
    (Τιάνα Μάντισον, Άλισον Φίλιξ, Μπιάνκα Νάιτ, Καρμελίτα Τζέτερ)
    2. Τζαμάικα                                  41.41
    (Σέλι Αν Φρέιζερ-Πράις, Σέρον Σίμπσον, Βερόνικα Κάμπελ-Μπράουν, Κέρον Στιούαρτ)
    3. Ουκρανία                                  42.04
    (Αλέσια Ποβ, Χριστίνα Στούι, Μαρίτα Ριεμίεν, Ελιζαβέτα Μπρίζγκινα)
    4Χ400μ.
    1. ΗΠΑ                                     3:16.87
    (Ντίντι Τρότερ, Άλισον Φίλιξ, Φραντσένα ΜακΚόρορι, Σάνια Ρίτσαρντς-Ρος)
    2. Ρωσία                                   3:20.23
    (Γιούλια Γκούσκινα, Αντονίνα Κριβοσάπκα, Τατιάνα Φίροβα, Νατάλια Αντιουκ)
    3. Τζαμάικα                                3:20.95
    (Κριστίν Ντέι, Ρόζμαρι Γουάιτ, Σερίκα Γουίλιαμς, Νόβλιν Γουίλιαμς-Μάιλς)


    Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ

        ΧΩΡΑ                   ΧΡ.   ΑΣ.  ΧΑΛ.   ΣΥΝ.
     1. ΗΠΑ                     9    13     7     29
     2. Ρωσία                   8     4     6     18
     3. Τζαμάικα                4     4     4     12
     4. Μ. Βρετανία             4     1     1      6
     5. Αιθιοπία                3     1     3      7
     6. Κένυα                   2     4     5     11
     7. Γερμανία                1     4     3      8
     8. Αυστραλία               1     2     0      3
     9. Δομινικανή Δημοκρατία   1     1     0      2
     9. Γαλλία                  1     1     0      2
     9. Πολωνία                 1     1     0      2
     9. Τουρκία                 1     1     0      2
    13. Κίνα                    1     0     4      5
    14. Τρίνινταντ & Τομοπάγκο  1     0     3      4
    15. Τσεχία                  1     0     1      2
    16. Αλγερία                 1     0     0      1
    16. Μπαχάμες                1     0     0      1
    16. Λευκορωσία              1     0     0      1
    16. Κροατία                 1     0     0      1
    16. Γρενάδα                 1     0     0      1
    16. Ουγγαρία                1     0     0      1
    16. Καζακστάν               1     0     0      1
    16. Ουγκάντα                1     0     0      1
    24. Ουκρανία                0     1     2      3
    25. Κούβα                   0     1     1      2
    26. Μποτσουάνα              0     1     0      1
    26. Κολομβία                0     1     0      1
    26. Γουατεμάλα              0     1     0      1
    26. Ιράν                    0     1     0      1
    26. Νέα Ζηλανδία            0     1     0      1
    26. Νότια Αφρική            0     1     0      1
    26. Σλοβενία                0     1     0      1
    26. Τυνησία                 0     1     0      1
    34. Μπαχρέιν                0     0     1      1
    34. Καναδάς                 0     0     1      1
    34. Εσθονία                 0     0     1      1
    34. Φινλανδία               0     0     1      1
    34. Ιταλία                  0     0     1      1
    34. Ιαπωνία                 0     0     1      1
    34. Μαρόκο                  0     0     1      1
    34. Πουέρτο Ρίκο            0     0     1      1
    34. Κατάρ                   0     0     1      1



    Κάνοε Καγιάκ:

    Μοναδικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στο κάνοε καγιάκ σλάλομ, ο Χρήστος Τσακμάκηςκατέλαβε τη 15η θέση στα προκριματικά του κάνοε σλάλομ, στο μονό κανό (C1) και αποκλείστηκε πρόωρα από τη συνέχεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Στο «Lee Valley White Water Center» του Λονδίνου, ο Έλληνας πρωταθλητής δεν κατάφερε να πλασαριστεί στην πρώτη δωδεκάδα, που έδινε την πρόκριση στα ημιτελικά. Στην πρώτη προσπάθεια ο Τσακμάκης είχε 165.79, ενώ στη 2η βελτιώθηκε με 105.22, που ήταν και η τελική βαθμολογία του. Το 2008 στο Πεκίνο, ο Τσακμάκης είχε καταλάβει την 7η θέση στον τελικό του C1 στο σλάλομ με επίδοση 186,67, υψηλότερη θέση σε Ολυμπιακούς Αγώνες για το ελληνικό κάνοε καγιάκ. 
    Ο Γάλλος Τόνι Εστανγκέ αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του Τσακμάκη για τρίτη φορά στην καριέρα του (Σίδνεϊ 2000 και Αθήνα 2004), ενώ το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Γερμανός ελληνικής καταγωγής Σιδέρης Τασιάδης με 98.09. Με το χάλκινο μετάλλιο συμβιβάστηκε ο «χρυσός» Ολυμπιονίκης της Ατλάντα και του Πεκίνου, ο Σλοβάκος Μίχαλ Μάρτικαν με 98.31. 
    Πάντα στο σλάλομ, ο Ιταλός Ντανιέλε Μολμέντι κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μονό καγιάκ ανδρών (Κ1) με επίδοση 93.43. Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Τσέχος Βαβρίνετς Χράντιλεκ με 94.78, ενώ το χάλκινο μετάλλιο κρέμασε στο στήθος ο Γερμανός Χάνες Άιγκνερ με επίδοση 94.92.
    Στο διθέσιο κανό ανδρών (C2), η οικοδέσποινα Μεγάλη Βρετανία πανηγύρισε την κατάκτηση τόσο του χρυσού όσο και του ασημένιου μεταλλίου. Οι Τιμ Μπέιλι και Ετιέν Σκοτ είχαν την καλύτερη επίδοση στον τελικό με 106.41, ενώ δεύτεροι ήταν οι Ντέιβιντ Φλόρες και Ρίτσαρντ Χάουσλοου (106.77). Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησαν οι «χρυσοί» του Πεκίνου το 2008 Πάβολ και Πίτερ Χοσόρνερ από τη Σλοβακία με 108.28. 
    Στον τέταρτο και τελευταίο τελικό του σλάλομ, στο μονό καγιάκ γυναικών (Κ1) η Γαλλίδα Εμιλί Φερ αναδείχτηκε «χρυσή» Ολυμπιονίκης με επίδοση 105.90. Ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε η Τζέσικα Φοξ από την Αυστραρία με 106.51, ενώ το χάλκινο μετάλλιο κατέληξε στην Μαϊάλεν Τσοουράουτ με 106.87. 
    Έτσι, η Γαλλία με δύο χρυσά μετάλλια, σε C1 ανδρών και Κ1 γυναικών ήταν η χώρα με την καλύτερη παρουσία στο Ολυμπιακό τουρνουά του κάνοε καγιάκ σλάλομ στο Λονδίνο. Από δύο μετάλλια πανηγύρισαν ακόμη οι Μεγάλη Βρετανία (1 χρυσό, 1 ασημένιο), η Γερμανία (1 ασημένιο, 1 χάλκινο) και η Σλοβακία (2 χάλκινα). 

    Τα μετάλλια στους 4 τελικούς του κάνοε καγιάκ σλάλομ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου:
    C1 ΑΝΔΡΩΝ
    1. Τόνι Εστανγκέ       (Γαλλία)  
    2. Σιδέρης Τασιάδης    (Γερμανία)
    3. Μίχαλ Μάρτικαν      (Σλοβακία)

    Κ1 ΑΝΔΡΩΝ
    1.  Ντανιέλε Μολμέντι     (Ιταλία)      
    2.  Βαβρίνετς Χράντιλεκ   (Τσεχία)      
    3.  Χάνες Άιγκνερ         (Γερμανία)    

    Κ1 ΓΥΝΑΙΚΩΝ
    1. Εμιλί Φερ           (Γαλλία)      
    2. Τζέσικα Φοξ         (Αυστραλία)    
    3. Μαϊαλεν Τσόουραουτ  (Ισπανία)      

    C2 ΑΝΔΡΩΝ
    1. Τιμ Μπέιλι/Ετιέν Στοτ                   (Μεγάλη Βρετανία)
    2. Ντέιβιντ Φλόρενς/Ρίτσαρντ Χάουνσλοου    (Μεγάλη Βρετανία)
    3. Πάβολ Χοσόρνερ/Πίτερ Χοσόρνερ           (Σλοβακία)

            
            ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ ΚΑΝΟΕ ΚΑΓΙΑΚ ΣΛΑΛΟΜ
            =====================================
            ΧΩΡΑ          ΧΡΥΣΟ  ΑΣΗΜΕΝΙΟ  ΧΑΛΚΙΝΟ  ΣΥΝΟΛΟ
    1. Γαλλία               2       –         –       2
    2. Μεγάλη Βρετανία      1       1         –       2
    3. Ιταλία               1       –         –       1
    4. Γερμανία             –       1         1       2
    5. Αυστραλία            –       1         –       1   
    5. Τσεχία               –       1         –       1 
    7. Σλοβακία             –       –         2       2
    8. Ισπανία              –       –         1       1

    Στο κάνοε καγιάκ ήρεμων νερών που φιλοξενήθηκε στη λίμνη Ντόρνι του κωπηλατοδρομίου του Ίτον δεν υπήρχε ελληνική συμμετοχή. Ουγγαρία και Γερμανία επιβεβαίωσαν τη φήμη τους στο συγκεκριμένο άθλημα με τα 6 μετάλλια που κατέκτησαν στο σύνολο. Και οι δύο πανηγύρισαν 3 χρυσά, με την Ουγγαρία να μετρά επίσης 2 ασημένια, 1 χάλκινο και τη Γερμανία, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα. 
    Από το άθλημα του κάνοε καγιάκ ήρεμων νερών, όμως σημείωσε μία μεγάλη επιτυχία η Ισπανία. Αν και κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, στον τελικό του μονού κανό ήρεμων νερών (C1 1.000μ.), ο Νταβίντ Καλ έγραψε το όνομά του με «χρυσά» γράμματα στην Ιστορία! Ο Ισπανός κανοϊστας έγινε «θρύλος» για τους Ίβηρες έχοντας συλλέξει πέντε Ολυμπιακά μετάλλια, όσα κανείς άλλος συμπατριώτης του. Τέσσερα ασημένια και ένα χρυσό αριθμεί το παλμαρέ του Νταβίντ Καλ. Την αρχή έκανε στην Αθήνα το 2004, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μονό κανό ήρεμων νερών (C1 1000μ.) και το αργυρό στο ίδιο αγώνισμα μισής όμως απόστασης (C1 500μ.). Και στο Πεκίνο κατέκτησε δύο ακόμη μετάλλια… ασημένια, στο C1 1000μ. και στο C1 500μ., για να ισοφαρίσει το ρεκόρ των τεσσάρων Ολυμπιακών μεταλλίων του Ισπανού ποδηλάτη Γιοάν Γιανέρας και της Ισπανίδας τενίστριας Αράντσα Σάντσεθ-Βικάριο. Οι Ισπανοί κατέκτησαν ένα ακόμη ασημένιο στο Λονδίνο, αυτό του… παρ΄ ολίγο σημαιοφόρου των Ιβήρων (μετά τον τραυματισμό του Ναδάλ), Σαούλ Κραβιότο στο μονό καγιάκ ανδρών (Κ1 200μ.). Ο Κραβιότο είχε αναδειχτεί «χρυσός» Ολυμπιονίκης στο Πεκίνο στο Κ2.500μ.
    Άξια αναφοράς είναι η 8η παρουσία της Ιταλίδας Τζοζέφα Ίντεμ σε Ολυμπιακούς Αγώνες, πρώτη γυναίκα με τόσες συμμετοχές στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός του πλανήτη. Στα 47 χρόνια της, η Ίντεμ κατάφερε μάλιστα να προκριθεί στον τελικό του μονού καγιάκ (Κ1 500μ.), ενώ η πρώτη παρουσία της ήταν το 1984 στο Λος Άντζελες, όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο (Κ2 500μ.), ως αθλήτρια της Γερμανίας τότε. Με το εθνόσημο της Ιταλίας κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στο Σίδνεϊ, δύο ασημένια σε Αθήνα και Πεκίνο, αλλά και ένα χάλκινο στην Ατλάντα, όλα στο Κ1 500μ.

    Τα μετάλλια στους 12 τελικούς του κάνοε καγιάκ ήρεμων νερών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου:
    K1 200μ. ανδρών
    1. Εντ ΜακΚίβερ              (Μεγάλη Βρετανία) 
    2. Σαούλ Κραβιότο Ριμπέρο    (Ισπανία)         
    3. Μαρκ ντε Ζονζ             (Καναδάς)           

    Κ1 1000μ. ανδρών
    1. Ερικ Βέρας Λάρσεν (Νορβηγία) 
    2. Ανταμ Φαν Κέβερντεν (Καναδάς)
    3. Μαξ Χοφ (Γερμανία)           
    4. Ρενέ Πάουλσεν (Δανία)        

    K2 200μ. ανδρών
    1. Γιούρι Ποστριγκάι/Αλεξάντερ Ντιατσένκο  (Ρωσία)            
    2. Ραμάν Πιατρουσένκα/Βάντζιμ Μακνέου      (Λευκορωσία)       
    3. Λίαμ Χιθ/Τζον Σκόουφιλντ                (Μεγάλη Βρετανία)  

    Κ2 1000μ. ανδρών
    1. Ουγγαρία    (Ρούντολφ Ντόμπι, Ρόλαντ Κοκένι)       
    2. Πορτογαλία  (Φερνάντο Πιμέντα, Εμανουέλ Σίλβα)     
    3. Γερμανία    (Μάρτιν Χόλσταϊν, Αντρέας Ίλε)         

    Κ4 1000μ Ανδρών
    1. Αυστραλία      
    (Τέιτ Σμιθ, Ντέιβ Σμιθ, Μάρεϊ Στιούαρτ, Τζέικομπ Κλίαρ) 
    2. Ουγγαρία       
    (Ζόλταν Κάμερερ, Νταβίντ Τοτ, Τάμας Κουλιφάι, Ντάνιελ Πάουμαν)
    3. Τσεχία         
    (Ντάνειλ Χάβελ, Λούκας Τρεφίλ, Γιόζεφ Ντόσταλ, Γιαν Στέρμπα)

    C1 200μ. ανδρών
    1. Γιούρι Τσεμπάν (Ουκρανία)     
    2. Γεβγκένι Σούκλιν (Λιθουανία)  
    3. Ιβάν Στιλ (Ρωσία)             

    C1 1000μ. ανδρών
    1. Σεμπάστιαν Μπρέντελ (Γερμανία) 
    2. Νταβίντ Καλ Φιγκουερόα (Ισπανία) 
    3. Μαρκ Ολντερσοου (Καναδάς)        

    C2 1000μ Ανδρών
    1. Γερμανία     (Πέτερ Κρέτσμερ, Κουρτ Κουσέλα)               
    2. Λευκορωσία   (Αντρέι & Αλιακσάντρ Μπαχντάνοβιτς)           
    3. Ρωσία        (Αλεξέι Κοραβάσκοφ, Ίλια Περβούκιν)           

    K1 200μ. γυναικών
    1. Λίσα Κάρινγκτον         (Νέα Ζηλανδία)    
    2. Ίνα Οσιπένκο-Ραντόμσκα  (Ουκρανία)      
    3. Νατάσα Ντουσέβ-Γιάνιτς  (Ουγγαρία)      

    Κ1 500μ. γυναικών
    1. Ντανούτα Κοζάκ          (Ουγγαρία)          
    2. Ίνα Οσιπένκο-Ραντόμσκα  (Ουκρανία)          
    3. Μπρίτζιτ Χάρτλεϊ        (Νότια Αφρική)      

    Κ2  500μ. γυναικών
    1. Γερμανία  (Φραντσίσκα Βέμπερ, Τίνα Ντίτσε)     
    2. Ουγγαρία  (Καταλίν Κόβατς, Νατάσα Γιάνιτς)     
    3. Πολωνία   (Καρολίνα Νάγια, Μπεάτα Μικολάιτσικ)   

    Κ4 500μ. γυναικών
    1. Ουγγαρία
    (Γκαμπριέλα Σζάμπο, Ντανούτα Κόζακ, Καταλίν Κόβατς, Κριστίνα Φαζέκας) 
    2. Γερμανία
    (Κάρολιν Λέονχαρντ, Φραντσίσκα Βέμπερ, Κατρίν Βάγκνερ-Αουγκουστίν, Τίνα Ντίτσε)
    3. Λευκορωσία
    (Παμιάλοβα, Ναντζέγια Πάποκ, Βόλχα Κουντζένκα, Μαρίνα Παουταράν)


           ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ ΚΑΝΟΕ ΚΑΓΙΑΚ ΗΡΕΜΩΝ ΝΕΡΩΝ
           ===========================================
           ΧΩΡΑ               ΧΡΥΣΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΧΑΛΚΙΝΟ  ΣΥΝΟΛΟ
    1.  Ουγγαρία                3       2       1       6  
    2.  Γερμανία                3       1       2       6
    3.  Ουκρανία                1       2       –       3
    4.  Ρωσία                   1       –       2       3
    5.  Μεγάλη Βρετανία         1       –       1       2
    6.  Αυστραλία               1       –       –       1
    6.  Νορβηγία                1       –       –       1
    6.  Νέα Ζηλανδία            1       –       –       1
    9.  Λευκορωσία              –       2       1       3
    10. Ισπανία                 –       2       –       2 
    11. Καναδάς                 –       1       2       3 
    12. Λιθουανία               –       1       –       1
    13. Πορτογαλία              –       1       –       1 
    14. Τσεχία                  –       –       1       1
    14. Πολωνία                 –       –       1       1
    14. Νότια Αφρική            –       –       1       1

    Καταδύσεις:

    Η Κίνα έχει εξελιχθεί σε… υπερδύναμη στις καταδύσεις. Πριν από τέσσερα χρόνια είχε κατακτήσει επτά από τα οκτώ χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και φάνταζε ως φαβορί για το «8 στα 8» στο Λονδίνο, καθώς, ένα χρόνο πριν είχε πετύχει το απόλυτο: αθλητές της πήραν και τα 10 χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο υγρού στίβου της Σανγκάης! Τελικά η ασιατική χώρα δεν κατάφερε να… μονοπωλήσει τις «πρωτιές» στους 30ους Ολυμπιακούς Αγώνες, αφού κατέκτησε τα έξι από τα οκτώ χρυσά, αλλά επιβεβαίωσε την κυριαρχία της στο συγκεκριμένο άθλημα. Τα μοναδικά χρυσά μετάλλια που δεν κατέληξαν στην Κίνα ήταν αυτό στο τραμπολίνο 3μ. των ανδρών, το οποίο πήρε ο Ρώσος Ίλια Ζαχάροφ, και αυτό στην πλατφόρμα 10μ. των ανδρών, το οποίο κατέκτησε ο Αμερικανός Ντέιβιντ Μπούντια.
    Τα ελληνικά «χρώματα» στις καταδύσεις εκπροσώπησε ο Στέφανος Παπαρούνας, ο οποίος μετείχε στο τραμπολίνο 3 μέτρων, όπου κατετάγη 26ος στον προκριματικό, μένοντας εκτός του ημιτελικού.
    Οι πρώτες τριάδες στα αγωνίσματα των καταδύσεων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου έχουν ως εξής:

    ΑΝΔΡΕΣ

    10μ. συγχρονισμένες
    1. Γιουάν Κάο/Γιανκουάν Ζανγκ (Κίνα) 486.78
    2. Ιβάν Γκαρσία Ναβάρο/Χέρμαν Σάντσες Σάντσες (Μεξικό) 468.90
    3. Ντέιβιντ Μπούντια/Νίκολας ΜακΚρόρι (ΗΠΑ) 463.47

    3μ. συγχρονισμένες
    1. Γιουτόνγκ Λούο/Κάι Κιν (Κίνα) 477.00
    2. Ίλια Ζαχάροφ/Εβγκένι Κουζνέτσοφ (Ρωσία) 459.63
    3. Τρόι Ντιμέ/Κρίστιαν Ίπσεν (ΗΠΑ) 446.70

    Τραμπολίνο 3μ.
    1. Ίλια Ζαχάροφ (Ρωσία) 555.90
    2. Κάι Κιν (Κίνα) 541.75
    3. Τσονγκ Χε (Κίνα) 524.15

    Πλατφόρμα 10μ.
    1. Ντέιβιντ Μπούντια (ΗΠΑ) 568.65
    2. Μπο Κιού (Κίνα) 566.85
    3. Τόμας Ντέιλι (Μ. Βρετανία) 556.95

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    3μ. συγχρονισμένες
    1. Ζι Χε/Μίνσια Γου (Κίνα) 346.20
    2. Κέλσι Μπράιαντ/Αμπιγκέιλ Τζόνστον (ΗΠΑ) 321.90
    3. Τζένιφερ Άμπελ/Εμιλί Εϊμάν (Καναδάς) 316.80

    10μ. συγχρονισμένες
    1. Ρουολίν Τσεν/Χάο Γουάνγκ (Κίνα) 368.40
    2. Πάολα Εσπινόσα Σάντσες/Αλεχάντρα Ορόσκο Λόσα (Μεξικό) 343.32
    3. Μέγκαν Μπενφέιτο/Ροσελίν Φιλιόν (Καναδάς) 337.62

    Τραμπολίνο 3μ.
    1. Μίνσια Γου (Κίνα) 414.00
    2. Ζι Χε (Κίνα) 379.20
    3. Λάουρα Σότο Σάντσες (Μεξικό) 362.40

    Πλατφόρμα 10μ.
    1. Ρουολίν Τσεν (Κίνα) 422.30
    2. Μπρίτανι Μπρόμπεν (Αυστραλία) 366.50
    3. Παντελέλα Ρινόνγκ Παμγκ (Μαλαισία) 359.20

    Ποδηλασία:

    Με την ικανοποιητική παρουσία του Χρήστου Βολικάκη και την κυριαρχία της Μεγάλης Βρετανίας, ολοκληρώθηκε το άθλημα της ποδηλασίας, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Ο Ελληνας πρωταθλητής, κατέλαβε την 9η θέση (καλύτερη κατάταξη που έχει πάρει, καθώς ήταν 13ος στο Πεκίνο) στο κεϊριν ανδρών της πίστας. Αντίθετα, ο Ζαφείρης Βολικάκης δεν τα κατάφερε, αφού κατέλαβε τη 17η και τελευταία θέση στον προκριματικό του σπριντ ανδρών και στην συνέχεια ακυρώθηκε στο ρεπεσάζ. Στην ποδηλασία δρόμου, ο Γιάννης Ταμουρίδης, στον αγώνα αντοχής, κατέλαβε την 110η θέση ανάμεσα στους 114 αθλητές που τερμάτισαν, ενώ υπήρξαν κι άλλοι 30 που δεν ολοκλήρωσαν τη διαδρομή. Τέλος, ο Περικλής Ηλίας, κατετάγη 33ος στην ορεινή ποδηλασία.
    Στα αξιοσημείωτα του Ολυμπιακού τουρνουά η περίπτωση του Κρις Χόϊ, ο οποίος έχει πλέον την δική του, ξεχωριστή σελίδα, στην Ιστορία του αθλήματος. Ο Βρετανός πρωταθλητής έγινε ο κορυφαίος ποδηλάτης στην Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, αφού με το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στο ομαδικό σπριντ αλλά και στο κέιριν των 30ων Ολυμπιακών Αγώνων, αύξησε την συγκομιδή του στον εντυπωσιακό αριθμό των έξι χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων από το 2000 στο Σίδνεϊ έως και το 2012 στο Λονδίνο, ενώ στο παλμαρέ του έχει και μία… παραφωνία, το ασημένιο στο Σίδνεϊ. Με συνολικά επτά μετάλλια, ο εμπνευστής του Velodrome, του στολιδιού της ποδηλασίας πίστας στο Λονδίνο, βρίσκεται στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας μαζί με τον συμπατριώτη του, Μπράντλεϊ Ουίγκινς, ο οποίος επί βρετανικού εδάφους πρώτευσε στον αγώνα ατομικής χρονομέτρησης ποδηλασίας δρόμου. Στο βιογραφικό του Ουίγκινς υπάρχουν συνολικά τέσσερα χρυσά μετάλλια, ένα ασημένιο και δύο χάλκινα.
    Παράλληλα, η κυριαρχία των Βρετανών στο δύσκολο και εξαιρετικά αμφίρροπο -λόγω των αστάθμητων παραγόντων που δύνανται να διαμορφώσουν αποτέλεσμα- ήταν εμφανής, καθώς οι Κρις Χόι, Τζέισον Κένι και Λάουρα Τροτ κατέκτησαν από δύο χρυσά μετάλλια.
    Τέλος, εξαιρετική ήταν η παρουσία της Ρωσίδας Ολγα Ζαμπελίνσκαγια, που κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια, ενώ με το χρυσό μετάλλιο θα επιστρέψει στο Καζακστάν και ο Αλεξάντρ Βινοκούροφ, ένας από τους καλύτερους σύγχρονους ποδηλάτες. 
    Τα μετάλλια της διοργάνωσης κατέκτησαν:
    Ποδηλασία Πίστας (Κέιριν Γυναικών)
    ΧΡΥΣΟ     Βικτόρια Πέντλετον (Μ.Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ  Σουανγκ Γκούο (Κίνα)
    ΧΑΛΚΙΝΟ   Σε Ουάι Λι (Χονγκ Κονγκ)

    Ποδηλασία πίστας (Κέιριν ανδρών)
    ΧΡΥΣΟ       Κρις Χόι (Μ. Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ    Μαξιμίλιαν Λέβι (Γερμανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ     Σιμον Βαν Βελτχούβεν (Νέα Ζηλανδία) 

    9ος         Χρήστος Βολικάκης (Ελλάδα)

    Ποδηλασία πίστας (σπριντ γυναικών)
    ΧΡΥΣΟ      Ανα Μίρς (Αυστραλία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ   Βικτόρια Πέντλετον (Μ. Βρετανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ    Σουάνγκ Γκούο (Κίνα)

    Ποδηλασία πίστας (Ομνιουμ γυναικών)
    ΧΡΥΣΟ      Λόρα Τροτ (Μ.Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ   Σάρα Χάμερ (ΗΠΑ)
    ΧΑΛΚΙΝΟ    Ανέτ Εντμοντον (Αυστραλία)

    Ποδηλασία πίστας (σπριντ ανδρών)
    ΧΡΥΣΟ     Τζέισον Κένι (Μ. Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ  Γκρεγκορί Μποζέ (Γαλλία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ   Σέιν Πέρκινς (Αυστραλία) 

    Ποδηλασία πίστας (Ομνιουμ ανδρών, 1χλμ ατομικής χρονομέτρησης)
    ΧΡΥΣΟ     Νόρμαν Λάσε Χάνσεν (Δανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ  Μπριάν Κοκάρ (Γαλλία) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ   Έντουαρντ Κλάνσι (Μ. Βρετανία)

    Ποδηλασία πίστας (Πουρσουίτ Ομαδικό Γυναικών)
    ΧΡΥΣΟ    Μεγάλη Βρετανία 
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΗΠΑ
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Καναδάς

    Ποδηλασία πίστας (Πουρσουίτ Ομαδικό Ανδρών)
    ΧΡΥΣΟ     Μ. Βρετανία (Κλέινσι, Τόμας, Μπερκ, Κέναφ)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ  Αυστραλία   (Μπόμπριτζ, Ο’Σέι, Ντένις, Χέπμπουρν)
    ΧΑΛΚΙΝΟ   Ν. Ζηλανδία (Μπιούλει, Γκαφ, Ράϊαν, Σέρτζεντ)

    Ποδηλασία Πίστας (Ομαδικό Σπριντ Ανδρών)
    ΧΡΥΣΟ    Μεγάλη Βρετανία: Φίλιπ Χάιντες, Κρις Χόι, Τζέισον Κένι 
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ Γαλλία         : Γκρεγκορί Μπογκέ, Μισέλ Ντ΄ Αλμέιδα, Κέβιν Σιρό
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Γερμανία       : Ρενέ Εντερς, Ρόμπερτ Φόρστερμαν, Μαξιμίλιαν Λέβι 

    Ποδηλασία Πίστας (Ομαδικό Σπριντ Γυναικών)
    ΧΡΥΣΟ    Γερμανία   : Κριστίνα Βόγκελ, Μίριαμ Βέλτε 
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ Κίνα    : Γίνγιε Γκονγκ, Σουάνγκ Γκούο
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Αυστραλία: Κάαρλε ΜακΚάλοχ, Ανα Μίαρς

           Ατομική χρονομέτρηση ανδρών
    ΧΡΥΣΟ    Μπράντλεϊ Ουίγκινς (Μ.Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ Τόνι Μάρτιν (Γερμανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Κρίστοφερ Φρουμ (Μ.Βρετανία)

    Ατομική χρονομέτρηση γυναικών
    ΧΡΥΣΟ    Κριστίν Αρμστρονγκ (ΗΠΑ)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ Τζούντιθ Αρντ (Γερμανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Ολγα Ζαμπελίνσκαγια (Ρωσία)

    Ποδηλασία δρόμου (αγώνας αντοχής γυναικών)
    ΧΡΥΣΟ    Μαριάν Φος (Ολλανδία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ Ελίζαμπεθ Αρμιστιντ (Μ.Βρετανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Ολγα Ζαμπελίνσκαγια (Ρωσία)

    Ποδηλασία δρόμου (αγώνας αντοχής ανδρών)
    ΧΡΥΣΟ     Αλεξάντρ Βινοκούροφ (Καζακστάν)
       ΑΣΗΜΕΝΙΟ  Ριγκομπέρτο Ουράν Ουράν (Κολομβία) 
       ΧΑΛΚΙΝΟ   Αλεξάντρ Κριστόφ (Νορβηγία) 

       ΒΜΧ ανδρών
       ΧΡΥΣΟ     Μάρις Στρόμπεργκς (Λετονία)          
       ΑΣΗΜΕΝΙΟ  Σαμ Γουίλοουγκμπι (Αυστραλία)         
       ΧΑΛΚΙΝΟ   Κάρλος Μάριο Οκουέντο (Κολομβία)      

    ΒΜΧ γυναικών
    ΧΡΥΣΟ    Μαριάνα Παγιόν (Κολομβία)        
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ Σάρα Γουόκερ (Νέα Ζηλανδία)      
    ΧΑΛΚΙΝΟ  Λάουρα Σμάλντερς (Ολλανδία)      

    Ορεινή ποδηλασία γυναικών
       ΧΡΥΣΟ    Ζουλί Μπρεσέ (Γαλλία)
       ΑΣΗΜΕΝΙΟ Ζαμπίνε Σπιτς (Γερμανία)
       ΧΑΛΚΙΝΟ  Τζόρτζια Γκουλντ (ΗΠΑ)

    Ορεινή ποδηλασία ανδρών
       ΧΡΥΣΟ    Γιάροσλαβ Κούλχαβι (Τσεχία)
       ΑΣΗΜΕΝΙΟ Νίνο Σούρτερ (Ελβετία)
       ΧΑΛΚΙΝΟ  Μάρκο Αουρέλιο Φοντάνα (Ιταλία)


    ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ           ΧΡΥΣΑ          ΑΡΓΥΡΑ       ΧΑΛΚΙΝΑ      ΣΥΝΟΛΟ
    =================           =====          ======       =======      ======

    ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ ΔΡΟΜΟΥ
    ================
    Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ                    1               1            1            3
    ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ                     1               –            –            1
    ΟΛΛΑΝΔΙΑ                      1               –            –            1
    ΗΠΑ                           1               –            –            1
    ΓΕΡΜΑΝΙΑ                      –               2            –            2
    ΚΟΛΟΜΒΙΑ                      –               1            –            1
    ΡΩΣΙΑ                         –               –            2            2
    ΝΟΡΒΗΓΙΑ                      –               –            1            1

    ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ ΠΙΣΤΑΣ
    ================
    Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ                    7               1            1            9
    ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ                     1               1            3            5
    ΓΕΡΜΑΝΙΑ                      1               1            1            3
    ΔΑΝΙΑ                         1               –            –            1
    ΓΑΛΛΙΑ                        –               3            0            3
    ΚΙΝΑ                          –               2            1            3
    ΗΠΑ                           –               2            –            2
    ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ                  –               –            2            2
    ΚΑΝΑΔΑΣ                       –               –            1            1
    ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ                   –               –            1            1

    ΒΜΧ
    ===
    ΚΟΛΟΜΒΙΑ                      1               –            1            2
    ΛΕΤΟΝΙΑ                       1               –            –            1
    ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ                     –               1            –            1
    ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ                  –               1            –            1
    ΟΛΛΑΝΔΙΑ                      –               –            1            1

    ΟΡΕΙΝΗ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ
    ================
    ΤΣΕΧΙΑ                        1               –            –            1
    ΓΑΛΛΙΑ                        1               –            –            1
    ΕΛΒΕΤΙΑ                       –               1            –            1
    ΓΕΡΜΑΝΙΑ                      –               1            –            1
    ΙΤΑΛΙΑ                        –               –            1            1
    ΗΠΑ                           –               –            1            1

    Πάλη:

    Η Ρωσία με 11 μετάλλια, αναδείχθηκε κορυφαία δύναμη στο Ολυμπιακό τουρνουά ελληνορωμαϊκής και ελευθέρας πάλης «Λονδίνο 2012». Η Ρωσία με τέσσερα χρυσά, δύο ασημένια και πέντε χάλκινα μετάλλλια βρέθηκε στην πρώτη θέση της κατάταξης, ενώ στη δεύτερη θέση με συνολικά έξι μετάλλια, εκ των οποίων τέσσερα χρυσά, βρέθηκε η Ιαπωνία. Η χώρα του «Ανατέλλοντος Ηλίου» κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στις γυναίκες που όπως ήταν φυσικό την ανέβασαν σημαντικά στην κατάταξη των μεταλλίων. 
    Την τρίτη θέση στον πίνακα μεταλλίων με 3 χρυσά, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια πήρε το Ιράν. Είναι χαρακτηριστικό ότι και τα τρία χρυσά μετάλλια του Ιράν ήταν στην ελληνορωμαϊκή πάλη, στην οποία δεν είχε ανέβει στο βάθρο των νικητών τα τελευταία 40 χρόνια και συγκεκριμένα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1974. 
    Επί βρετανικού εδάφους, ο Ουζμπέκος Αρτούρ Ταϊμαζόφ, έφτασε τα τέσσερα μετάλλια σε Ολυμπιακά τουρνουά (της ελευθέρας). Κατέκτησε χρυσό μετάλλιο σε Λονδίνο, Πεκίνο, Αθήνα στην κατηγορία των 120 κιλών, ενώ στο Σίδνεϊ ήταν δεύτερος στα 130 κιλά. Στην πάλη γυναικών, η Σαόρι Γιοσίντα (Ιαπωνία) και η Τόνια Βέρμπεεκ (Καναδάς) στα 55 κιλά έφτασαν τα τρία μετάλλια, όπως και η Καόρι Ίτσο (Ιαπωνία) στα 63 κιλά. Για τις εκπροσώπους της Ασίας αυτό ήταν το τρίτο σερί χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακά τουρνουά, ενώ η Βέρμπεεκ έχει δύο ασημένια (Αθήνα, Λονδίνο) και ένα χάλκινο (Πεκίνο).
    Όσον αφορά την ελληνική πάλη, η Μαρία Πρεβολαράκη ήταν 15η στην κατηγορία των 55 κιλών, ενώ ο Όλεγκ Μοτσάλκιν κατετάγη 17ος στα 74 κιλά της ελευθέρας ανδρών.
    ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΗ
    55 κιλά
    1. Χαμίντ Μοχάμαντ Σοριάν Ρεϊχανπούρ (Ιράν)
    2. Ροβσαν Μπαϊράμοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    3. Πέτερ Μόντος (Ουγγαρία)
    3. Μινγκιάν Σεμένοφ (Ρωσία)
    60 κιλά
    1. Ομίντ Χατζί Νορουζί (Ιράν)
    2. Ρεβάζ Λάσκι (Γεωργία)
    3. Ζαούρ Κουραμαγκομέντοφ (Ρωσία)
    3. Ριουτάρο Ματσουμότο (Ιαπωνία)
    66 κιλά
    1. Χιεονβου Κιμ (Ν. Κορέα) 
    2. Τάμας Λόριντς (Ουγγαρία)
    3. Μανουτσάρ Τσκαντάια (Γεωργία)
    3. Στιβ Γκενό (Γαλλία)
    74 κιλά
    1. Ρόμεν Βλασόφ (Ρωσία) 
    2. Αρσέν Γιουλφαλακιάν (Αρμενία)
    3. Αλεξάντρ Καζάκεβιτς (Λιθουανία)
    3. Εμίν Αχμαντόφ (Αζερμπαϊτζάν)
    84 κιλά
    1. Άλαν Κουγκάεφ (Ρωσία)
    2. Καράμ Μοχάμεντ Γκαμπέρ Εμπραχίμ (Αίγυπτος)
    3. Ντάνιαλ Γκαλίγιεφ (Καζακστάν)
    3. Νταμιάν Γιανικόφσκι (Πολωνία)
    96 κιλά
    1. Γκασέμ Γκολαμρεζά Ρεζάι (Ιράν)
    2. Ρούσταμ Τοτρόφ (Ρωσία)
    3. Αρτούρ Αλεξανιάν (Αρμενία)
    3. Τζίμι Λίντμπεργκ (Σουηδία)
    120 κιλά
    1. Μιχέν Λόπες Νούνες (Κούβα)
    2. Χέικι Ναμπί (Εσθονία)
    3. Ρίζα Καγιαάλπ (Τουρκία) 
    3. Γιόχαν Γιούρεν (Σουηδία)

    ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΑΝΔΡΩΝ
    55 κιλά
    1. Τζαμάλ Οταρσουλτάνοφ (Ρωσία)
    2. Βλάντιμερ Κιντσεγκασβίλι (Γεωργία) 
    3. Κιονγκ Ιλ Γιανγκ (Βόρεια Κορέα)
    3. Σινίτσι Γιουμότο (Ιαπωνία) 
    60 κιλά
    1. Τογκρούλ Ασγκάροφ (Αζερμπαϊτζάν)
    2. Μπεσίκ Κουντουκόφ (Ρωσία) 
    3. Κόλεμαν Σκοτ (ΗΠΑ)  
    3. Γιογκεσβάρ Ντουτ (Ινδία)
    66 κιλά
    1. Τατσουχίρο Γιονεμίτσου (Ιαπωνία)
    2. Σουσίλ Κουμάρ (Ινδία) 
    3. Ακζουρέκ Τανατάροφ (Καζακστάν) 
    3. Λιβάν Λόπες Αζιου (Κούβα)
    74 κιλά
    1. Τζόρνταν Έρνεστ Μπέροουζ (ΗΠΑ)
    2. Σαντέγκ Σαέντ Γκουνταρζί (Ιράν)  
    3. Σοσλάν Τιγκίεφ (Ουζμπεκιστάν)
    3. Ντένις Τσαργκούς (Ρωσία)
    84 κιλά
    1. Σαρίφ Σαρίφοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    2. Ζειμέ Γιουσέπτ Εσπινάλ (Πουέρτο Ρίκο) 
    3. Εχσάν Νασέρ Λασγκαρί (Ιράν) 
    3. Ντάτο Μαρσαγισβίλι (Γεωργία)
    96 κιλά
    1. Τζέικομπ Στίβεν Βάρνερ (ΗΠΑ)
    2. Βάλερι Αντρίιτσεφ (Ουκρανία)
    3. Γκεόργκε Γκογκσελίντζε (Γεωργία)
    3. Κετάγκ Γκαζιούμοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    120 κιλά
    1. Αρτούρ Ταϊμαζόφ (Ουζμπεκιστάν)
    2. Νταβίντ Μοντζμανασβίλι (Γεωργία)
    3. Κομέιλ Γκασεμί (Ιράν)
    3. Μπιλιάλ Μακόφ (Ρωσία)

    ΠΑΛΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
    48 κιλά
    1. Χιτόμι Ομπάρα (Ιαπωνία)
    2. Μαρίγια Στάντνικ (Αζερμπαϊτζάν)
    3. Κάρολ Χουίν (Καναδάς)
    3. Κλαρίσα Κιόκο Μέι Λινγκ Τσουν (ΗΠΑ)
    55 κιλά
    1. Σαόρι Γιοσίντα (Ιαπωνία)
    2. Τόνια Λιν Βέρμπεεκ (Καναδάς)
    3. Ζακλίν Ρεντέρια Καστίγιο (Κολομβία)
    3. Γιούλια Ράτκεβιτς (Αζερμπαϊτζάν)
    63 κιλά
    1. Καόρι Ίτσο (Ιαπωνία)
    2. Ρουιξούε Γινγκ (Κίνα)
    3. Μπατσετσέγκ Σορονζονμπολντ (Μογγολία)
    3. Λούμποφ Βολόσοβα (Ρωσία)
    72 κιλά
    1. Ναταλία Βορομπίεβα (Ρωσία)
    2. Στάνκα Ζλάτεβα Χριστόβα (Βουλγαρία)
    3. Μάιντερ Ούντα (Ισπανία)
    3. Γκιουζέν Μανιούροβα (Καζακστάν)

    ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ
                             ΧΡ  ΑΣΗΜ   ΧΑΛΚ   ΣΥΝΟΛΟ
    1. Ρωσία                  4    2      5      11
    2. Ιαπωνία                4    0      2       6
    3. Ιράν                   3    1      2       6
    4. Αζερμπαϊτζάν           2    2      3       7
    5. ΗΠΑ                    2    0      2       4
    6. Κούβα                  1    0      1       2
    6. Ουζμπεκιστάν           1    0      1       2
    8. Νότια Κορέα            1    0      0       1
    9. Γεωργία                0    3      3       6
    10.Αρμενία                0    1      1       2
    10.Καναδάς                0    1      1       2
    10.Ουγγαρία               0    1      1       2
    10.Ινδία                  0    1      1       2
    14.Βουλγαρία              0    1      0       1
    14.Κίνα                   0    1      0       1
    14.Αίγυπτος               0    1      0       1
    14.Εσθονία                0    1      0       1
    14.Πουέρτο Ρίκο           0    1      0       1
    14.Ουκρανία               0    1      0       1
    20.Καζακστάν              0    0      3       3
    21.Σουηδία                0    0      2       2
    22.Κολομβία               0    0      1       1
    22.Ισπανία                0    0      1       1
    22.Γαλλία                 0    0      1       1
    22.Λιθουανία              0    0      1       1
    22.Μογγολία               0    0      1       1
    22.Πολωνία                0    0      1       1
    22.Βόρεια Κορέα           0    0      1       1
    22.Τουρκία                0    0      1       1

    Πυγμαχία

    Η κυριαρχία της Μεγάλης Βρετανίας ήταν το κύριο χαρακτηριστικό στο τουρνουά Πυγμαχίας των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Με τρία χρυσά, ένα ασημένιο κι ένα χάλκινο, οι διοργανωτές πήραν την πρώτη θέση στον πίνακα μεταλλίων, κάτι που είχε να συμβεί παραπάνω από έναν αιώνα και συγκεκριμένα από την πρώτη φορά που το Λονδίνο διοργάνωσε Ολυμπιακούς, το 1908! Βέβαια τότε μετείχαν 42 πρωταθλητές από τέσσερις χώρες, εκ των οποίων οι 32 Βρετανοί! Σήμερα, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά και η επιτυχία τεράστια, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι εκπρόσωποι των διοργανωτών κατάφεραν να υπερκεράσουν δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Ουκρανία, η Κούβα. Η τελευταία επέστρεψε στα χρυσά μετάλλια μετά την αποτυχία του Πεκίνου, ενώ παρουσίασε κι έναν εξαιρετικό 18χρονο, τον Ραμίρες, που πήρε το χρυσό στην κατηγορία «μύγας» (52κ.). 
    Ωστόσο, αν υπήρχε ψηφοφορία για τον κορυφαίο των Αγώνων, αυτός που θα υπερίσχυε με ευκολία είναι ο Βρετανός Αντονι Τζόσουα: μόλις 23 ετών, «χρυσός» στα υπερβαρέα (+91κ.), νίκησε στον τελικό τον «βασιλιά» της κατηγορίας, Ρομπέρτο Καμαρέλα, ενώ στην πορεία του προς τον τελικό είχε αποκλείσει και τον ανηψιό του θρυλικού Κουβανού, Φέλιξ Σαβόν! Χρειάζεται τίποτα άλλο; Α… ναι, είναι και Λονδρέζος!

    ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ
    ===============
    49κ
    ΧΡΥΣΟ   : Σιμίνγκ Ζου (Κίνα) 
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Καέο Πονγκπραγιούν (Ταϊλάνδη)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Νταβίντ Αϊραπετιάν (Ρωσία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Πάντι Μπάρνς (Ιρλανδία)

    52κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Ρομπέισι Ραμίρες (Κούβα)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Τουγκστσόγκ Νιαμπαγιάρ (Μογγολία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μίσα Αλόιαν (Ρωσία)  
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μάικλ Κόνλαν (Ιρλανδία)

    56κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Λιουκ Κάμπελ (Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Τζον Νέβιν (Ιρλανδία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Λάζαρο Αλβάρες Εστράδα (Κούβα)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Σατόζι Σιμίσου (Ιαπωνία)

    60κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Βασίλ Λοματσένκο (Ουκρανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Σουντσούλ Χαν (Νότια Κορέα)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Γιασνιέρ Τολέδο Λόπες (Κούβα)  
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Εβάλντας Πετράουσκας (Λιθουανία)

    64κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Ρονιέλ Ιγκλέσιας (Κούβα)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Ντένις Μπέριντσικ (Ουκρανία) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Βιντσέντζο Μαντζακάπρε (Ιταλία) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Ερντέν Ουραντσιμέγκ (Μογγολία)

    69κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Σερίκ Σαπίγεφ (Καζακστάν)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Φρέντι Εβανς (Βρετανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Τάρας Σελέστιουκ (Ουκρανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Αντρέι Ζαμκοβόι (Ρωσία)

    75κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Ριότα Μουράτα (Ιαπωνία) 
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Εσκίβα Φαλκάο (Βραζιλία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Αντονι Ογκόγκο (Βρετανία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Αμπος Ατόεφ (Ουζμπεκιστάν)

    81κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Εγκόρ Μεχόντσεφ (Ρωσία)  
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Αντιλμπέκ Νιγιαζιμπέτοφ (Καζακστάν)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Φλορεντίνο Φαλκάο (Βραζιλία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Ολεγκ Γκβόζντιν (Ουκρανία)

    91κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Ολεκσάντρ Ούσικ (Ουκρανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Κλεμέντε Ρούσο (Ιταλία)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Τεϊμούρ Μαμάντοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Τέρβελ Πούλεφ (Βουλγαρία)

    +91κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Αντονι Τζόσουα (Βρετανία)  
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Ρομπέρτο Καμαρέλε (Ιταλία) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μαγκ.Μεντζίντοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Ιβάν Ντίτσκο (Καζακστάν)

    ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    51κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Νίκολα Ανταμς (Βρετανία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Τσαντσάν Ρεν (Κίνα)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μάρλεν Εσπάρζα (ΗΠΑ)       
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μέρι Χμάνγκτε (Ινδία)

    60κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Κέιτι Τέιλορ (Ιρλανδία)
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Σοφία Οτσιγκάβα (Ρωσία) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μαβζούνα Τσοριέβα (Τατζικιστάν) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Αντριάνα Αραούζο (Βραζιλία)   

    75κ.
    ΧΡΥΣΟ   : Κλαρέσα Σίλντς (ΗΠΑ) 
    ΑΣΗΜΕΝΙΟ: Ναντέζντα Τορλοπόβα (Ρωσία) 
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Τζινζί Λι (Κίνα)
    ΧΑΛΚΙΝΟ : Μαρίνα Βολνόβα (Καζακστάν)


    ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ
    =================
        Χώρα            Χρ Ασ Χαλ  Συν
     1. Μεγάλη Βρετανία  3  1  1   5
     2. Ουκρανία         2  1  2   5
     3. Κούβα            2  0  2   4
     4. Ρωσία            1  2  3   6 
     5. Ιρλανδία         1  1  2   4
      . Καζακστάν        1  1  2   4
     7. Κίνα             1  1  1   3
     8. Ιαπωνία          1  0  1   2
      . ΗΠΑ              1  0  1   2
    10. Ιταλία           0  2  1   3
    11. Βραζιλία         0  1  2   3
    12. Μογγολία         0  1  1   2
    13. Νότια Κορέα      0  1  0   1
      . Ταϊλάνδη         0  1  0   1
    15. Αζερμπαϊτζάν     0  0  2   2
    16. Βουλγαρία        0  0  1   1
      . Ινδία            0  0  1   1
      . Λιθουανία        0  0  1   1
      . Τατζικιστάν      0  0  1   1
      . Ουζμπεκιστάν     0  0  1   1

    ελευθέρα πάλη

    Το Αζερμπαϊτζάν και η ομάδα των ΗΠΑ κατέκτησαν από δύο χρυσά μετάλλια στο Ολυμπιακό τουρνουά ελευθέρας πάλης ανδρών «Λονδίνο 2012», ενώ η Ρωσία (1-1-2) και η Γεωργία (0-2-2), είχαν τα περισσότερα μετάλλια στη διοργάνωση (συνολικά από τέσσερα). Από ελληνικής πλευράς, στην κατηγορία των 74 κιλών ο Όλεγκ Μοτσάλιν έμεινε πρόωρα εκτός συνέχειας, μετά την ήττα από τον Τιγκίεφ στη φάση των «16» με 4-0 (3-0, 1-0), με αποτέλεσμα να κατακτήσει την 17η θέση της τελικής κατάταξης.

    1η ημέρα
    Ο Τζόρνταν Έρνεστ Μπέροουζ, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο των 74 κιλών. Ο Μπέροουζ, στον τελικό επικράτησε 2-0 στα σημεία (1-0, 1-0) τον Ιρανό Σαντέγκ Σαέντ Γκουνταρζί και έφτασε στη μεγαλύτερη αγωνιστική στιγμή της καριέρας του. Το χάλκινο μετάλλιο πήρε ο «ασημένιος» Ολυμπιονίκης του Πεκίνου, Σοσλάν Τιγκίεφ (Ουζμπεκιστάν) και ο Ντένις Τσαργκούς (Ρωσία). Όσον αφορά τον Όλεγκ Μοτσάλιν, έμεινε πρόωρα εκτός συνέχειας, μετά την ήττα από τον Τιγκίεφ με 4-0 (3-0, 1-0) με αποτέλεσμα να κατακτήσει την 17η θέση της τελικής κατάταξης.
    Ο Ρώσος Τζαμάλ Οταρσουλτάνοφ, πρωταθλητής Ευρώπης τόσο το 2011 όσο και το 2012, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 55 κιλών. Στον τελικό της κατηγορίας, νίκησε 5-3 τον Γεωργιανό Βλάντιμιρ Κιντσεγκασβίλι και πανηγύρισε την πρώτη θέση, ενώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Βορειοκορεάτης Ιλ Γιανγκ και ο Ιάπωνας Γιουμότο. Ο τελευταίος στον τελικό των ρεπεσάζ έκαμψε την αντίσταση του Βούλγαρου «χάλκινου» Ολυμπιονίκη του Πεκίνου, Μαρίνοφ Βέλικοφ. 

    2η ημέρα
    Σε ηλικία 33 ετών και ο Αρτούρ Ταϊμαζόφ γνώρισε την απόλυτη αθλητική καταξίωση σε Ολυμπιακό επίπεδο. Ο Ουζμπέκος παλαιστής στα υπερβαρέα, πανηγύρισε την κατάκτηση του τρίτου σερί χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου, ενώ πριν από 12 χρόνια στο Σίδνεϊ, ήταν δεύτερος. Στον τελικό του Ολυμπιακού τουρνουά «Λονδίνο 2012», ο Ταϊμαζόφ νίκησε 2-0 στα σημεία τον Γεωργιανό Μοντζμανασβίλι και έφτασε αισίως στο απόλυτο των χρυσών από το 2000 στην Αθήνα έως και σήμερα.Τα χάλκινα μετάλλια της κατηγορίας κατέληξαν στους εκπροσώπους του Ιράν, Κομέιλ Γκασεμί, και Ρωσίας, Μπιλιάλ Μακόφ. 
    Ο Αζέρος πρωταθλητής Ευρώπης του 2012, Τογκρούλ Ασγκάροφ, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο των 60 κιλών. Στον τελικό νίκησε 6-0 στα σημεία (1-0, 5-0) τον Ρώσο Μπεσίκ Κουντουκόφ, ο οποίος στο Πεκίνο ήταν «χάλκινος» στην κατηγορία των 55 κιλών. Το χάλκινο μετάλλιο κατέληξε στους Κόλεμαν Σκοτ (ΗΠΑ) και Γιογκεσβάρ Ντουτ (Ινδία), ενώ στην πέμπτη θέση κατετάγη ο Ιάπωνας Κενίτσι Γιουμότο, ο οποίος προ τετραετίας στην κινεζική πρωτεύουσα είχε βρεθεί στο τρίτο υψηλότερο σκαλί του βάθρου των νικητών.
    Στον τελικό της κατηγορίας των 84 κιλών του, ο Αζέρος Σαρίφ Σαρίφοφ, ο οποίος το 2011 στην Κωνσταντινούπολη στέφθηκε πρωταθλητής κόσμου, επικράτησε 8-1 στα σημεία (6-1, 2-0) του Ζειμέ Γιουσέπτ Εσπινάλ από το Πουέρτο Ρίκο και έφτασε στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, το δεύτερο μέσα σε λίγη ώρα για το Αζερμπαϊτζάν. Τα χάλκινα μετάλλια κατέκτησαν ο Γεωργιανός Ντάτο Μαρσαγισβίλι και ο Ιρανός Εχσάν Νασέρ Λασγκαρί

    3η ημέρα
    Στα 66 κιλά, η Ιαπωνία κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο επί βρετανικού εδάφους. Στον τελικό, ο «ασημένιος» παγκόσμιος πρωταθλητής του 2011 στην Κωνσταντινούπολη, Τατσουχίρο Γιονεμίτσου. επικράτησε 4-1 στα σημεία του Ινδού Σουσίλ Κουμάρ (σ.σ. ήταν τρίτος πριν από τέσσερα χρόνια στο Πεκίνο) και πανηγύρισε για λογαριασμό της χώρας του «Ανατέλλοντος Ηλίου» την πρώτη θέση. Την τρίτη θέση πήραν ο Ακζουρέκ Τανατάροφ από το Καζακστάν με 8-7 επί του Τούρκου Ραμαζάν Σαχίν και ο Λιβάν Λόπες Αζιου από την Κούβα με πτώση επί του Αζέρου Γιαμπραγίλ Χασάνοφ.
    Στα 96 κιλά πρώτευσε ο Τζέικομπ Στίβεν Βάρνερ. Ο Αμερικανός, που ήταν τρίτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2011 στην Τουρκία, στον τελικό της κατηγορίας η οποία και έριξε αυλαία στο τουρνουά των 30ων Ολυμπιακών Αγώνων, επικράτησε 2-0 στα σημεία (1-0, 1-0) του «ασημένιου» πρωταθλητή Ευρώπης του 2012, Βάλερι Αντρίιτσεφ από την Ουκρανία. Όσον αφορά τα χάλκινα μετάλλια, αυτά… επέστρεψαν σε αυτούς που τα είχαν κατακτήσει και στο Πεκίνο το 2008. Ο Γεωργιανός Γκογκσελίντζε στον τελικό των ρεπεσάζ νίκησε 6-1 στα σημεία τον Κουρμπάνοφ από το Ουζμπεκιστάν, ενώ ο Αζέρος Γκαζιούμοφ επικράτησε με πτώση στην πρώτη περίοδο του Ιρανού Γιαζντανί.

    Οι οκτώ πρώτοι ανά κατηγορία:
    55 κιλά
    1. Τζαμάλ Οταρσουλτάνοφ (Ρωσία)
    2. Βλάντιμερ Κιντσεγκασβίλι (Γεωργία) 
    3. Κιονγκ Ιλ Γιανγκ (Βόρεια Κορέα)
    3. Σινίτσι Γιουμότο (Ιαπωνία) 
    5. Ντουλέ Νιγιαζμπεκόφ (Καζακστάν)
    5. Ράντοσλαβ Μαρίνοφ Βέλικοφ (Βουλγαρία)
    7. Μιχράν Γιαμπουριάν (Αρμενία)
    8. Χ. Ραχίμι (Ιράν)

    60 κιλά
    1. Τογκρούλ Ασγκάροφ (Αζερμπαϊτζάν)
    2. Μπεσίκ Κουντουκόφ (Ρωσία) 
    3. Κόλεμαν Σκοτ (ΗΠΑ)  
    3. Γιογκεσβάρ Ντουτ (Ινδία)
    5. Κενίτσι Γιουμότο (Ιαπωνία)
    5. Γιονγκ Μιόνγκ (Βόρεια Κορέα)
    7. Μ. Εσμαειλπουργιουμπαρί (Ιράν)
    8. Χ. Ιμπραχίμ (Αίγυπτος)

    66 κιλά
    1. Τατσουχίρο Γιονεμίτσου (Ιαπωνία)
    2. Σουσίλ Κουμάρ (Ινδία) 
    3. Ακζουρέκ Τανατάροφ (Καζακστάν) 
    3. Λιβάν Λόπες Αζιου (Κούβα)
    5. Ραμαζάν Σαχιν (Τουρκία)
    5. Γιαμπραγίλ Χασάνοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    7. Γκαρσία Βεράνες (Καναδάς)
    8. Ντεβίντ Σαφαριάν (Αρμενία)

    74 κιλά
    1. Τζόρνταν Έρνεστ Μπέροουζ (ΗΠΑ)
    2. Σαντέγκ Σαέντ Γκουνταρζί (Ιράν)  
    3. Σοσλάν Τιγκίεφ (Ουζμπεκιστάν)
    3. Ντένις Τσαργκούς (Ρωσία)
    5. Γκάμπορ Χάτος (Ουγγαρία)
    5. Μάθιου Γιούνταχ Γκέντρι (Καναδάς)
    7. Νταβίτ Κουτσισβίλι (Γεωργία)
    8. Ογκόστο Μιντάνα (Γουϊνέα Μπισάου)

    84 κιλά
    1. Σαρίφ Σαρίφοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    2. Ζειμέ Γιουσέπτ Εσπινάλ (Πουέρτο Ρίκο) 
    3. Εχσάν Νασέρ Λασγκαρί (Ιράν) 
    3. Ντάτο Μαρσαγισβίλι (Γεωργία)
    5. Σοσλάν Γκατσίεφ (Λευκορωσία)
    5. Ιμπραχίμ Μπολουκμπάσι (Τουρκία)
    7. Τζέικομ Τζον Χέρμπερτ (ΗΠΑ)
    8. Ανζόρ Ουρίσεφ (Ρωσία)

    96 κιλά
    1. Τζέικομπ Στίβεν Βάρνερ (ΗΠΑ)
    2. Βάλερι Αντρίιτσεφ (Ουκρανία)
    3. Γκεόργκε Γκογκσελίντζε (Γεωργία)
    3. Κετάγκ Γκαζιούμοφ (Αζερμπαϊτζάν)
    5. Κουρμπάν Κουρμπάνοφ (Ουζμπεκιστάν)
    5. Ρεζά Μοχάμαντ Αλί Γιαζντανί (Ιράν) 
    7. Μαγκομέντ Μουσάεφ (Κιργιζστάν)
    8. Τακάο Ισοκάβα (Ιαπωνία)

    120 κιλά
    1. Αρτούρ Ταϊμαζόφ (Ουζμπεκιστάν)
    2. Νταβίντ Μοντζμανασβίλι (Γεωργία)
    3. Κομέιλ Γκασεμί (Ιράν)
    3. Μπιλιάλ Μακόφ (Ρωσία)
    5. Τερβέλ Ιβαίλοφ Ντλαγκνέν (ΗΠΑ)
    5. Ντουλέ Σαμπανμπάι (Καζακστάν)
    7. Σ. Γιαργαλσαικάν (Μογγολία)
    8. Αλεξέι Σεμάροφ (Λευκορωσία)

                        ΧΡ    ΑΣ     ΧΑΛΚ    ΣΥΝΟΛΟ
    Αζερμπαϊτζάν         2     –       1       3 
    ΗΠΑ                  2     –       1       3
    Ρωσία                1     1       2       4
    Ιαπωνία              1     –       1       2
    Ουζμπεκιστάν         1     –       1       2 
    Γεωργία              –     2       2       4
    Ιράν                 –     1       2       3
    Ινδία                –     1       1       2
    Πουέρτο Ρίκο         –     1       –       1 
    Ουκρανία             –     1       –       1
    Βόρεια Κορέα         –     –       1       1
    Καζακστάν            –     –       1       1
    Κούβα                –     –       1       1

    Κολύμβηση:

    Ο Μάικλ Φελπς ήταν ένα από τα κεντρικά πρόσωπα των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου και σίγουρα ο μεγάλος πρωταγωνιστής των αγωνισμάτων της κολύμβησης. Ο Αμερικανός, ο οποίος «έγραψε ιστορία» στο Πεκίνο με οκτώ χρυσά μετάλλια σε μια διοργάνωση, ήταν λιγότερο… σαρωτικός στη βρετανική πρωτεύουσα. Η «βολίδα της Βαλτιμόρης» κατέκτησε έξι μετάλλια (τέσσερα χρυσά και δύο ασημένια), ωστόσο ακόμη και αυτός ο απολογισμός ήταν αρκετός για να του δώσει τη δυνατότητα να σπάσει ένα ρεκόρ που «κρατούσε» 48 χρόνια: αυτό της Ρωσίδας γυμνάστριας, Λαρίσα Λατίνινα, η οποία το διάστημα 1956-1964 πήρε 18 μετάλλια στο κορυφαίο αθλητικό ραντεβού (9 χρυσά, 5 ασημένια και 4 χάλκινα). Μετά τις επιτυχίες του στο Λονδίνο, ο Φελπς έφτασε τα 22 μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες (18 χρυσά, 2 αργυρά και 2 χάλκινα) και ολοκλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο την καριέρα του, καθώς αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Παράλληλα, τα οκτώ χρυσά του Πεκίνου και τα 18 χρυσά μετάλλια στο σύνολο είναι αριθμοί ρεκόρ, ενώ έγινε και ο πρώτος άνδρας κολυμβητής στην ιστορία των Αγώνων που κατέκτησε για τρίτη συνεχόμενο φορά το χρυσό μετάλλιο στο ίδιο ατομικό αγώνισμα (100μ. πεταλούδα, 200μ. μικτή ατομική). Το επίτευγμα αυτό είχαν καταφέρει στο παρελθόν μόνο δύο γυναίκες, η Αυστραλή Ντον Φρέιζερ στα 100μ. ελεύθερο (1956, 1960, 1964) και η Ουγγαρέζα Κριστίνα Εγκερσέγκι στα 200μ. ύπτιο (1988, 1992, 1996).
    Και ενώ ο Φελπς αποσύρθηκε στο παρασκήνιο, το «άστρο» της Μίσι Φράνκλιν ανεβαίνει όλο και ψηλότερα. Αν και μόλις 17 ετών (10/05/1995), η Αμερικανίδα ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο τρόπο στις απαιτήσεις των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς είχε απολογισμό στο Λονδίνο τέσσερα χρυσά και ένα χάλκινο μετάλλιο.
    Μία συμπατριώτισσα της Φράνκλιν, η Ρεμπέκα Σόνι, αποδείχθηκε… κυρίαρχος στα 200μ. πρόσθιο, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, σημειώνοντας παγκόσμιο ρεκόρ στον ημιτελικό και τον τελικό του αγωνίσματος. Έχασε «στο νήμα» το χρυσό στα 100μ. πρόσθιο από τη Λιθουανή Μεϊλουτίτε, ενώ πήρε ακόμη ένα χρυσό μετάλλιο με την αμερικανική ομάδα στα 4Χ100μ. μικτή.
    Η μόλις 15 ετών Ρούτα Μεϊλουτίτε ήταν η αποκάλυψη στα 100μ. πρόσθιο, καθώς ήταν οκτώ εκατοστά του δευτερολέπτου ταχύτερη από τη Σόνι και χάρισε στη Λιθουανία το πρώτο μετάλλιό της ιστορίας της στην κολύμβηση. Η Μεϊλουτίτε είχε δείξει τη δύναμή της από τα ημιτελικά, όταν πέτυχε νέο ρεκόρ Ευρώπης (1:05.21), το οποίο ήταν ο καλύτερος χρόνος των ημιτελικών. 
    Η Ολλανδή Ρανόμι Κρομοβιτζότζο είναι η νέα «βασίλισσα» των μικρών αποστάσεων, αφού θριάμβευσε και στα 50μ. και στα 100μ. ελεύθερο, ενώ οδήγησε την Ολλανδία και στο ασημένιο μετάλλιο στα 4Χ100μ. 
    Ένα από τα ονόματα-αναφορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου είναι και ο Τσαντ Λε Κλος. Ο 20χρονος Νοτιοαφρικανός ήταν δεύτερος πίσω από τον Φελπς στα 100μ. πεταλούδα, ωστόσο φρόντισε να… στερήσει από τον Αμερικανό ένα χρυσό μετάλλιο, αυτό στα 200μ. πεταλούδα, δείχνοντας ότι, μετά την αποχώρηση του «MP», μπορεί να γίνει αυτός ο νέος κυρίαρχος.
    Ο Κινέζος Γιάνγκ Σουν έδειξε ότι έχει μεγάλες δυνατότητες στο ελεύθερο. Ο 20χρονος ήταν δεύτερος στα 200μ. ελεύθερο και τρίτος με την ομάδα της χώρας του στα 4Χ200μ. ελεύθερο, ωστόσο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. ελεύθερο, σημειώνοντας Ολυμπιακό ρεκόρ, και στα 1.500μ. ελεύθερο, όπου «συνέτριψε» το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ.
    Το όνομα της Σιγουέν Γε ήταν ένα από τα πλέον συζητημένα στο Λονδίνο. Η μόλις 16 ετών Κινέζα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ. μικτή με Ολυμπιακό ρεκόρ και την «πρωτιά» στα 400μ. μικτή με παγκόσμιο ρεκόρ. Ενδεικτικό των δυνατοτήτων της είναι το γεγονός ότι στα 400μ. μικτή κολύμπησε το τελευταίο 50άρι στο ελεύθερο πιο γρήγορα από τον Ράιαν Λόχτι, ο οποίος στέφθηκε «χρυσός» Ολυμπιονίκης στο αντίστοιχο αγώνισμα των ανδρών (σ.σ. 28.93 έναντι 29.10 του Αμερικανού).
    Τέλος, ο Τυνήσιος Ουσάμα Μελούλι κατέκτησε μετάλλιο στην πισίνα και στην ανοιχτή θάλασσα, καθώς πήρε την τρίτη θέση στα 1.500μ. ελεύθερο, ενώ πρώτευσε στα 10 χιλιόμετρα ανοιχτής θάλασσας.
    Όσον αφορά τις κορυφαίες επιδόσεις, παρότι δεν χρησιμοποιούνται πια τα «εξελιγμένα» μαγιό, σημειώθηκαν εννέα παγκόσμια ρεκόρ στη διάρκεια των αγωνισμάτων της κολύμβησης, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, τα δύο εκ των οποίων πέτυχε η Ρεμπέκα Σόνι στα 200μ. πρόσθιο (ένα στον ημιτελικό και ένα στον τελικό). Επίσης, σημειώθηκαν και 14 ρεκόρ Αγώνων, από τα οποία η Ντέινα Βόλμερ πέτυχε ένα στα προκριματικά των 100μ. πεταλούδα, ο Κάμερον Βαν Ντερ Μπεργκ ένα στους ημιτελικούς των 100μ. πρόσθιο και η Έμιλι Σίμπομ ένα στα προκριματικά των 100μ. ύπτιο.
    Από ελληνικής πλευράς, ο Σπύρος Γιαννιώτης πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνιση, καθώς κατέκτησε την τέταρτη θέση στα 10 χιλιόμετρα κολύμβησης σε ανοιχτή θάλασσα. Από εκεί και πέρα, στην πισίνα τα ελληνικά «χρώματα» είχαν τέσσερις προκρίσεις σε ημιτελικούς με τους Κρίστελ Βουρνά (100μ. πεταλούδα), Άρη Γρηγοριάδη (100μ. ύπτιο), Γιάννη Δρυμωνάκο (200μ. πεταλούδα) και Νόρα Δράκου (50μ. ελεύθερο).
    Ο ελληνικός απολογισμός έχει ως εξής:
                             ΑΝΔΡΕΣ
    ΑΓΩΝΙΣΜΑ                   ΑΘΛΗΤΗΣ                ΘΕΣΗ    ΧΡΟΝΟΣ
    50μ. ελεύθερο              Γιάννης Καλάργαρης      30      22.80
    100μ. ελεύθερο             Κριστιάν Γκολομέεβ      31      50.08
    100μ. ύπτιο                Αρης Γρηγοριάδης        14      54.20
    100μ. πρόσθιο              Παναγιώτης Σαμιλίδης    22    1:01.20
    200μ. πρόσθιο              Παναγιώτης Σαμιλίδης    27    2:14.82
    100μ. πεταλούδα            Στέφανος Δημητριάδης    40      54.20
    200μ. πεταλούδα            Γιάννης Δρυμωνάκος      15    1:58.05 (1:56.97 στον προκριματικό)
                               Στέφανος Δημητριάδης    23    1:58.79
    200μ. μικτή ατομική        Ανδρέας Βαζαίος         26    2:01.23 (ΝΠΡ εφήβων)
    400μ. μικτή ατομική        Γιάννης Δρυμωνάκος      17    4:17.04
    10χλμ. ανοιχτής θάλασσας   Σπύρος Γιαννιώτης        4  1:50:05.3


                             ΓΥΝΑΙΚΕΣ
    ΑΓΩΝΙΣΜΑ                   ΑΘΛΗΤΡΙΑ              ΘΕΣΗ    ΧΡΟΝΟΣ
    50μ. ελεύθερο              Νόρα Δράκου            16      25.28 (25.13 στον προκριματικό)
                               Νέρι Νιαγκουάρα        21      25.40
    100μ. ελεύθερο             Νέρι Νιαγκουάρα        32      56.63
    100μ. πεταλούδα            Κρίστελ Βουρνά         12      58.31 (ΝΠΡ)
    4Χ100μ. ελεύθερο           Νόρα Δράκου            16    3:45.55
                               Νέρι Νιαγκουάρα
                               Θεοδώρα Γιαρένη
                               Κρίστελ Βουρνά
    10χλμ. ανοιχτής θάλασσας   Μαριάννα Λυμπερτά      22  2:04:26.5


    ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΙΑ

    ΑΝΔΡΕΣ

    50μ. ελεύθερο
    1. Φλοράν Μανοντού (Γαλλία)       21.34
    2. Κάλεν Τζόουνς (ΗΠΑ)            21.54
    3. Σέζαρ Σιέλο Φίλιο (Βραζιλία)   21.59

    100μ. ελεύθερο
    1. Νέιθαν Έϊντριαν (ΗΠΑ)           47.52
    2. Τζέιμς Μάγκνουσεν (Αυστραλία)   47.53
    3. Μπρεντ Χέιντεν (Καναδάς)        47.80

    200μ. ελεύθερο
    1. Γιανίκ Ανιέλ (Γαλλία)         1:43.14
    2= Ταεχουάν Παρκ (Νότια Κορέα)   1:44.93
    2= Γιάνγκ Σουν (Κίνα)            1:44.93

    400μ. ελεύθερο
    1. Γιάνγκ Σουν (Κίνα)            3:40.14 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Ταεχουάν Παρκ (Νότια Κορέα)   3:42.06
    3. Πίτερ Βαντερκάι (ΗΠΑ)         3:44.69

    1.500μ. ελεύθερο
    1. Γιάνγκ Σουν (Κίνα)         14:31.02 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
    2. Ράιαν Κοχρέιν (Καναδάς)    14:39.63
    3. Ουσάμα Μελούλι (Τυνησία)   14:40.31

    100μ. πεταλούδα
    1. Μάικλ Φελπς (ΗΠΑ)              51.21
    2= Τσαντ Λε Κλος (Νότια Αφρική)   51.44
    2= Εβγκένι Κοροτίσκιν (Ρωσία)     51.44

    200μ. πεταλούδα
    1. Τσαντ Λε Κλος (Νότια Αφρική)   1:52.96
    2. Μάικλ Φελπς (ΗΠΑ)              1:53.01
    3. Τακέσι Ματσούντα (Ιαπωνία)     1:53.21

    100μ. πρόσθιο
     1. Κάμερον Βαν Ντερ Μπεργκ (Νότια Αφρική)   58.46 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
     2. Κρίστιαν Σπρένγκερ (Αυστραλία)           58.93
     3. Μπρένταν Χάνσεν (ΗΠΑ)                    59.49

    200μ. πρόσθιο
    1. Ντάνιελ Γκιούρτα (Ουγγαρία)     2:07.28 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
    2. Μάικλ Τζέιμισον (Μ. Βρετανία)   2:07.43
    3. Ρίο Τατεΐσι (Ιαπωνία)           2:08.29

    100μ. ύπτιο
    1. Ματ Γκρίβερς (ΗΠΑ)        52.16 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Νικ Τόμαν (ΗΠΑ)           52.92
    3. Ριοσούκε Ίριε (Ιαπωνία)   52.97

    200μ. ύπτιο
    1. Τάιλερ Κλέρι (ΗΠΑ)        1:53.41 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Ριοσούκε Ίριε (Ιαπωνία)   1:53.78
    3. Ράιαν Λόχτι (ΗΠΑ)         1:53.94

    200μ. μικτή ατομική
    1. Μάικλ Φελπς (ΗΠΑ)       1:54.27
    2. Ράιαν Λόχτι (ΗΠΑ)       1:54.90
    3. Λάσλο Τσεχ (Ουγγαρία)   1:56.22

    400μ. μικτή ατομική
    1. Ράιαν Λόχτι (ΗΠΑ)           4:05.18
    2. Τιάγκο Περέιρα (Βραζιλία)   4:08.86
    3. Κοσούκε Χαγκίνο (Ιαπωνία)   4:08.94

    4Χ100μ. ελεύθερο
    1. Γαλλία   3:09.93
      (Αμορί Λεβό, Φαμπιάν Ζιλό, Κλεμάν Λεφέρ, Γιανίκ Ανιέλ)
    2. ΗΠΑ      3:10.38
      (Νέιθαν Έϊντριαν, Μάικλ Φελπς, Κάλεν Τζόουνς, Ράιαν Λόχτι)
    3. Ρωσία    3:11.41
      (Αντρέι Γκρέτσιν, Νικίτα Λόμπιντσεφ, Βλαντιμίρ Μορόζοφ, Ντανίλα Ιζότοφ)

    4Χ200μ. ελεύθερο
    1. ΗΠΑ      6:59.70
      (Ράιαν Λόχτι, Κόνορ Ντουάιερ, Ρίκι Μπέρενς, Μάικλ Φελπς)
    2. Γαλλία   7:02.77
      (Αμορί Λεβό, Γκρεγκορί Μαλέ, Κλεμάν Λεφέρ, Γιανίκ Ανιέλ)
    3. Κίνα     7:06.30
      (Γιούν Χάο, Γιουνκί Λι, Χαϊκί Τζιάνγκ, Γιάνγκ Σουν)

    4Χ100μ. μικτή ομαδική
    1. ΗΠΑ         3:29.35
      (Μάθιου Γκρίβερς, Μπρένταν Χάνσεν, Μάικλ Φελπς, Νέιθαν Έιντριαν)
    2. Ιαπωνία     3:31.26
      (Ριοσούκε Ίριε, Κοσούκε Κιτατζίμα, Τακέσι Ματσούντα, Τακούρο Φούτζι)
    3. Αυστραλία   3:31.58
      (Χέιντεν Στέικελ, Κρίστιαν Σπρένγκερ, Ματ Τάργκετ, Τζέιμς Μάγκνουσεν)


    ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    50μ. ελεύθερο
    1. Ρανόμι Κρομοβιτζότζο (Ολλανδία)        24.05 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Αλιακσάντρα Χερασιμένια (Λευκορωσία)   24.28
    3. Μαρλίν Φέλντχουις (Ολλανδία)           24.39

    100μ. ελεύθερο
    1. Ρανόμι Κρομοβιτζότζο (Ολλανδία)        53.00 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Αλιακσάντρα Χερασιμένια (Λευκορωσία)   53.38
    3. Γι Τανγκ (Κίνα)                        53.44

    200μ. ελεύθερο
    1. Άλισον Σμιτ (ΗΠΑ)            1:53.61 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Καμίλ Μουφά (Γαλλία)         1:55.58
    3. Μπρόντε Μπάρατ (Αυστραλία)   1:55.81

    400μ. ελεύθερο
    1. Καμίλ Μουφά (Γαλλία)                4:01.45 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Άλισον Σμιτ (ΗΠΑ)                   4:01.77
    3. Ρεμπέκα Άντλινγκτον (Μ. Βρετανία)   4:03.01

    800μ. ελεύθερο
    1. Κέιτι Λεντέτσκι (ΗΠΑ)                 8:14.63
    2. Μιρέιρα Μπελμόντε Γκαρθία (Ισπανία)   8:18.76
    3. Ρεμπέκα Άντλινγκτον (Μ. Βρετανία)     8:20.32

    100μ. πεταλούδα
    1. Ντέινα Βόλμερ (ΗΠΑ)        55.98 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
    2. Γινγκ Λου (Κίνα)           56.87
    3. Αλίσια Κουτς (Αυστραλία)   56.94

    200μ. πεταλούδα
    1. Λιουγιάνγκ Τζιάο (Κίνα)              2:04.06 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Μιρέια Μπελμόντε Γκαρθία (Ισπανία)   2:05.25
    3. Νατσούμι Χόσι (Ιαπωνία)              2:05.48

    100μ. πρόσθιο
    1. Ρίτα Μεϊλουτίτε (Λιθουανία)   1:05.47
    2. Ρεμπέκα Σόνι (ΗΠΑ)            1:05.55
    3. Σατόμι Σουζούκι (Ιαπωνία)     1:06.46

    200μ. πρόσθιο
     1. Ρεμπέκα Σόνι (ΗΠΑ)          2:19.59 –Παγκόσμιο ρεκόρ-
     2. Σατόμι Σουζούκι (Ιαπωνία)   2:20.72
     3. Γιούλια Εφίμοβα (Ρωσία)     2:20.92

    100μ. ύπτιο
    1. Μίσι Φράνκλιν (ΗΠΑ)        58.33
    2. Έμιλι Σίμπομ (Αυστραλία)   58.68
    3. Άγια Τερακάουα (Ιαπωνία)   58.83

    200μ. ύπτιο
    1. Μίσι Φράνκλιν (ΗΠΑ)        2:04.06 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
    2. Αναστασία Ζούεβα (Ρωσία)   2:05.92
    3. Ελίζαμπεθ Μπέιζελ (ΗΠΑ)    2:06.55

    200μ. μικτή ατομική
    1. Σιγουέν Γε (Κίνα)          2:07.57 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
    2. Αλίσια Κουτς (Αυστραλία)   2:08.15
    3. Κέιτλιν Λέβερενζ (ΗΠΑ)     2:08.95

    400μ. μικτή ατομική
    1. Σιγουέν Γε (Κίνα)         4:28.43 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
    2. Ελίζαμπεθ Μπέιζελ (ΗΠΑ)   4:31.27
    3. Ξουανξού Λι (Κίνα)        4:32.91

    4Χ100μ. ελεύθερο
    1. Αυστραλία   3:33.15 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
      (Αλίσια Κουτς, Κέιτ Κάμπελ, Μπρίτανι Ελμσλι, Μέλανι Σλάνγκερ)
    2. Ολλανδία    3:33.79
      (Ινγκε Ντέκερ, Μαρλέν Φέλντχουις, Φέμκε Χέεμσκερκ, Ρανόμι Κρομοβιτζότζο)
    3. ΗΠΑ         3:34.24
      (Μίσι Φράνκλιν, Τζέσικα Χάρντι, Λία Νιλ, Άλισον Σμιτ)

    4Χ200μ. ελεύθερο
    1. ΗΠΑ         7:42.92 –Ολυμπιακό ρεκόρ–
      (Μίσι Φράνκλιν, Ντέινα Βόλμερ, Σάνον Βρίλαντ, Αλισον Σμιτ)
    2. Αυστραλία   7:44.41
      (Μπρόντε Μπάρατ, Μέλανι Σλάνγκερ, Κάιλι Πάλμερ, Αλίσια Κουτς)
    3. Γαλλία      7:47.49
      (Καμίλ Μουφά, Σαρλότ Μπονέ, Οφελί-Σιριέλ Ετιέν, Κοραλί Μπαλμί)

    4Χ100μ. μικτή ομαδική
    1. ΗΠΑ         3:52.05 –Παγκόσμιο ρεκόρ–
      (Μίσι Φράνκλιν, Ρεμπέκα Σόνι, Ντέινα Βόλμερ, Άλισον Σμιτ)
    2. Αυστραλία   3:54.02
      (Έμιλι Σίμπομ, Λέιζελ Τζόουνς, Αλίσια Κουτς, Μέλανι Σλέιντζερ)
    3. Ιαπωνία     3:55.73
      (Άγια Τερακάουα, Σατόμι Σουζούκι, Γιούκα Κάτο, Χαρούκα Ουέντα)


    ΑΝΟΙΧΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

    10 χιλιόμετρα Ανδρών
    1. Ουσάμα Μελούλι (Τυνησία)            1:49:55.1
    2. Τόμας Λουρτς (Γερμανία)             1:49:58.5
    3. Ρίτσαρντ Γουαϊνμπέργκερ (Καναδάς)   1:50:00.3

    10 χιλιόμετρα Γυναικών
    1. Έβα Ρίζτοφ (Ουγγαρία)               1:57:38.2
    2. Χέιλι Άντερσον (ΗΠΑ)                1:57:38.6
    3. Μαρτίνα Γκριμάλντι (Ιταλία)         1:57:41.8


    ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΩΝ
                          ΧΡ.   ΑΣ.   ΧΑΛΚ.   ΣΥΝΟΛΟ
     1. ΗΠΑ               16     9      6       31
     2. Κίνα               5     2      3       10
     3. Γαλλία             4     2      1        7
     4. Ολλανδία           2     1      1        4
     5. Νότια Αφρική       2     1      0        3
     6. Ουγγαρία           2     0      1        3
     7. Αυστραλία          1     6      3       10
     8. Τυνησία            1     0      1        2
     9. Λιθουανία          1     0      0        1
    10. Ιαπωνία            0     3      8       11
    11. Ρωσία              0     2      2        4
    12= Λευκορωσία         0     2      0        2
    12= Ισπανία            0     2      0        2
    12= Νότια Κορέα        0     2      0        2
    15= Καναδάς            0     1      2        3
    15= Μ. Βρετανία        0     1      2        3
    17. Βραζιλία           0     1      1        2
    18. Γερμανία           0     1      0        1
    19. Ιταλία             0     0      1        1

    Συγχρονισμένη Κολύμβηση:

    Η Ρωσία ήταν, για ακόμη μια φορά, η μεγάλη πρωταγωνίστρια στην συγχρονισμένη κολύμβηση των Ολυμπιακών αγώνων του Λονδίνου, αφού κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο τόσο στο ομαδικό όσο και στο ντουέτο. Ετσι πιστοποίησε ότι παραμένει η υπερδύναμη του αθλήματος, αφού είναι η μόνιμη νικήτρια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ μέχρι σήμερα και στα δύο αγωνίσματα. Το ασημένιο μετάλλιο στο ντουέτο κατέκτησε η Ισπανία με οριακή διαφορά, μόλις 0.30 βαθμούς, από την Κίνα που περιορίστηκε στο χάλκινο μετάλλιο. Αλλά οι Κινέζες πήραν την «εκδίκηση» τους στο ομαδικό, όπου πήραν το ασημένιο μετάλλιο αφήνοντας στην τρίτη θέση τις Ισπανίδες. 
    Από ελληνικής πλευράς το ντουέτο των Δέσποινα Σολωμού και Ευαγγελία Πλατανιώτη προκρίθηκε στον τελικό του αγωνίσματος όπου κατετάγησαν όγδοες με συνολική συγκομιδή 178.560 βαθμούς, 89.360 στο ελεύθερο και 89.200 στο τεχνικό πρόγραμμα. Η θέση αυτή είναι η υψηλότερη που έχει πάρει η Ελλάδα στο ντουέτο της συγχρονισμένης κολύμβησης. 
    Τα μετάλλια της συγχρονισμένης κολύμβησης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου:

    NTOYETO
    =======
    1. Νατάλια Ιστσένκο/Σβετλάνα Ρομάσινα (Ρωσία)                197.100
    2. Ονα Καρμπονέλ Βαγιεστέρο/Αντρέα Φουέντες Φάτσε (Ισπανία)  192.900
    3. Χουάνγκ Σουετσέν/Ου Λιου (Κίνα)                           192.870

    ΟΜΑΔΙΚΟ
    =======
    1. Ρωσία       197.030
    2. Κίνα        194.010
    3. Ισπανία     193.120

  • Badminton-Tennis-Table tennis


    Singles competition format

    The event begins with a preliminary stage: the competitors are divided into groups and each player plays everyone else in their group.

    The 16 group winners qualify for the knockout stage of the competition, which will eventually decide the winners of the medals.

    Doubles competition format

    The event begins with a preliminary stage: the competitors are divided into groups and each Doubles pair plays everyone else in their group.

    The eight best pairs qualify for the knockout stage of the competition, which will eventually decide the winners of the medals.

    Doubles competition format

    The event begins with a preliminary stage: the competitors are divided into groups and each Doubles pair plays everyone else in their group.

    The eight best pairs qualify for the knockout stage of the competition, which will eventually decide the winners of the medals.

    Tennis 

    Number of medal events:

    Five – men’s and women’s Singles, men’s and women’s Doubles and Mixed Doubles.

    Number of competitors:
    172: 86 men and 86 women.

    Each country is limited to a total of 12 athletes – six men and six women across all events, which includes a maximum of four athletes in each Singles and two teams in each Doubles event. From the competitors already entered into the Singles or Doubles, a maximum of two Mixed Doubles teams from any country may compete in the Mixed Doubles event

    Field of play:
    The Singles court is 23.77m long and 8.23m wide; the Doubles court is the same length and 10.97m wide. The court is divided in half by a net that is 0.914m at the centre.

    History of Tennis at the Olympic Games
    Tennis appeared at the first modern Olympic Games in 1896 but was dropped from the programme after the Paris 1924 Games. It returned 64 years later, with Miloslav Mečíř (Czechoslovakia) and Steffi Graf (West Germany) winning gold in the two Singles tournaments at Seoul 1988.

    The Tennis competition at London 2012 will be held on the grass courts of Wimbledon, which has its own Olympic history. The venue staged the Tennis competition when London first hosted the Olympic Games in 1908, with Great Britain winning all six gold medals.

    The basics
    Players hit a ball over the net into their opponents’ half. The object is to score points by playing the ball so that it cannot be returned over the net within the boundary lines.

    Tennis has a unique scoring system. The first three points in a game are noted as 15, 30 and 40, with the next point winning the game. A score of 40–40 is called deuce, and from that score two further points must be won consecutively to win the game. A score of zero in a game is called love.

    Matches consist of sets, which are decided by the first to six games and must be won by at least two clear games (eg: 6-3, 7-5). At six games all, in all but the final set, players contest a tie-break, which decides the winner of the set.

    All matches are the best-of-three sets with the exception of the men’s Singles final, which is the best of five sets.  The tie-break will operate in every set except the fifth set in the men’s Singles final and the third set in the other matches (except Mixed Doubles) when an advantage set shall be played. In the Mixed Doubles the third set shall be played as a match tie-break (10 points).

    Competition format
    The tournament is a knockout format, with the winners of the semi-finals in each event going head-to-head on Centre Court for the gold medals. There are 16 seeded players in each Singles event, eight seeded teams in the men’s and women’s Doubles, and four seeded teams in the Mixed Doubles. Seedings are determined by world rankings.

    Officials
    An umpire is in charge of the match, ensuring that the rules of the game are observed and calling out the score after each point. He/she is assisted by line umpires, who keep an eye on whether the ball lands in or out of the court.

    Keys to success
    Tennis is a fast and dynamic sport needing strength and quick reactions. Matches can last for hours, so players also need incredible stamina – mental and physical. Doubles players must be in perfect harmony and communicate well, working together as a team.

    Jargon buster
    Ace – a legal serve that the opposing player fails to touch with their racket.

    Baseline – the far boundary line at either end of the court.

    Lob – a ball hit high in the air, usually deep into the opponent’s court.

    Love – no points; zero.

    Tie-break – if the score in a set reaches 6-6 in anything other than the deciding set, there is a tie-break, won by the first player or Doubles team to reach seven points with a margin of at least two clear points. A 10-point match tie-break is also used to decide Mixed Doubles matches that reach one set all, with the first team to reach 10 points with a margin of at least two clear points winning the match.

    Table Tennis

    Number of medal events
    Four – men’s and women’s Singles, men’s and women’s Team.

    Number of competitors
    172: 86 men and 86 women

    Each country is limited to three men and three women across all events, and to two athletes in each Singles event.

    Field of play
    The court is 18m x 9m; the Table Tennis table itself is 2.74m long and 1.525m wide. It is 76cm above the floor and divided in half by a 15.25cm high net.

    History of Table Tennis at the Olympic Games
    Since Table Tennis joined the Olympic programme in 1988, China has won 20 of the 24 available gold medals. The only European Olympic gold medallist so far has been the legendary Swedish player Jan-Ove Waldner: nicknamed ‘the Mozart of Table Tennis’, Waldner won the men’s Singles at the Barcelona 1992 Games.

    Find out more about Table Tennis at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Table Tennis is based on the same basic principles as Tennis, but it has a very different scoring system, and a ball weighing just 2.7g.

    Singles matches are played over the best of seven games, with the first player to 11 points (by a margin of two clear points) winning each game.

    Team matches consist of four singles matches and one doubles match, each played over the best of five games. Each team consists of three players and matches end when a team has won three individual games.

    In Doubles matches, players take turns to hit the ball, with one hit each before alternating.

    Unlike in Tennis where a player serves for a whole game, in Table Tennis the service changes after every two points have been scored. Once the score gets to 10–10, the serve changes after every point. In Doubles games, as well as the serve alternating between teams, it alternates between players too.

    Competition format
    Both the Singles and Team events are run in a knockout format. Players and teams progress through the draw until the finals. The winners of the semi-finals play in the gold medal match and the losers of the semi-finals compete for the bronze medal.

    Players’ seedings dictate the round in which they enter the competition. In Singles, the 16 highest-ranked players qualify for the third round, players ranked from 17 to 32 qualify for the second round, and all other players qualify for the preliminary or first round. In Doubles, a special team rankings list is used to established the seedings.

    Officials
    An umpire and assistant umpire sit or stand on either side of the table, in line with the net.  They are responsible for ensuring the game is played within the rules and that the score is kept and announced accurately.

    Keys to success
    Table tennis is played at high speed and players need lightning reactions, incredible agility and high levels of fitness.

    Breaking the rules
    As well as matching the speed of play of their opponent, players need to ensure they stay within the rules of the game. A point can be awarded to the opposition for an infringement such as touching the table or net, an illegal serve, or a Doubles player striking the ball out of sequence.

    Jargon buster
    Blade – the flat, rigid part of the racket used for striking the ball.

    Loop – an attacking shot, often played with plenty of topspin.

    Penhold – a type of grip where the racket is held as if it were a pen.

    Let – as well as service lets (similar to Tennis), a let may be called if play is interrupted – for example, by a ball from another table entering the playing area. If this happens, the rally is replayed.

    Time-out – each player may claim a time-out of up to one minute during an individual match.

  • Canoe-Kayak


    The basics

    The competitor kneels in the canoe and uses a single-bladed paddle.

    Competition format

    The competition starts with heats. Each canoeist runs the course twice and the best of these two scores determines the 12 qualifiers for the semi-finals.

    In the semi-final each canoeist runs the course once. The top eight best scores qualify for the final.

    Kayak

    Events▼
    Men’s Kayak Single (K1) 1000m
    Men’s Kayak Single (K1) 200m
    Men’s Kayak Double (K2) 1000m
    Men’s Kayak Double (K2) 200m
    Men’s Kayak Four (K4) 1000m
    Men’s Canoe Single (C1) 1000m
    Men’s Canoe Single (C1) 200m
    Men’s Canoe Double (C2) 1000m
    Women’s Kayak Single (K1) 500m
    Women’s Kayak Double (K2) 500m
    Women’s Kayak Four (K4) 500m
    Women’s Kayak Single (K1) 200m

    Competition format

    The format of the competition depends on how many boats are competing.

    In events with 10 boats, the competition starts with two heats. The winner of each heat goes straight into the final, with the rest going forward to one semi-final. The best six boats from the semi-final progress to the final.

    Events with 11 to 16 boats start with two heats.

    If there are 11 to 12 boats competing, the winning boat from each heat progresses straight to the A final, with the other boats going forward to the semi-finals. The top three boats from each semi-final progress to the A final, while the others advance to the B final (which ranks boats from nine through to 16).

    If there are 13 to 14 boats competing, the first five boats in each heat progress to two semi-finals, while the other boats go to the B final. The top four boats from each semi-final progress to the A final, while the others progress to the B final.

    If there are 15 to 16 boats competing, the first six boats in each heat progress to two semi-finals, while the other boats go to the B final. The top four boats from each semi-final progress to the A final, while the others progress to the B final.

    Events with 17 to 24 boats start with three heats. The first five boats in each heat plus the boat with the best sixth-placed time progress to two semi-finals, while the other boats are out of the competition. The top four boats from each semi-final progress to the A final, while the others progress to the B final.

    Canoe Slalom

    Events▼
    Men’s Canoe Single (C1)
    Women’s Kayak (K1)
    Men’s Canoe Double (C2)
    Men’s Kayak (K1)

    The basics

    The competitor sits in the kayak and uses a double-bladed paddle.

    Competition format

    The competition starts with heats. Each athlete runs the course twice and the best of these two scores determines the 15 qualifiers for the semi-finals.

    In the semi-final each athlete runs the course once. The top 10 best scores qualify for the final.

    The final is one run down the course. The athlete with the best score is the winner.

  • Wrestling


    Wrestling

    Number of medal events
    18 – Greco-Roman consists of seven weight categories for men only. Freestyle consists of seven weight categories for men and four for women.

    Number of competitors
    344: 266 men and 72 women, 6 to be confirmed

    Each country is limited to one athlete in each event.

    Field of play
    Wrestling bouts are fought on an octagonal mat measuring 12m x 12m. Inside the mat is a 9m diameter combat circle.

    History of Wrestling at the Olympic Games
    Eight years after Greco-Roman Wrestling was featured at the first modern Olympic Games in Athens in 1896, Freestyle Wrestling was introduced at the St Louis 1904 Games. Women’s Wrestling joined the Olympic programme at Athens in 2004.

    Find out more about Wrestling at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Wrestling is a body-to-body combat sport. Greco-Roman wrestlers use only their upper bodies and arms. Freestyle wrestlers can use any part of their body to pin or throw their opponent to the ground.The aim is to force the back of the opponent’s shoulders on to the ground. Bouts take place on a mat and can last for a maximum of three periods of two minutes, with a 30-second break in between periods. Periods are decided by points, awarded for various throws and holds. A period is won by technical superiority by performing a grand amplitude hold (worth five points), scoring two holds worth three points, or gaining a six-point lead.

    The athlete who wins two periods wins the bout. A contest can finish early if a wrestler wins the first two periods or pins his/her opponent.

    In Freestyle Wrestling, the third, deciding period may last longer than two minutes to determine the winner. In the event of a tie on points in the third period after two minutes, the bout enters a golden score period, when the first score wins.

    The rules in women’s Wrestling are similar to those used in men’s Freestyle Wrestling, but with some key variations – for example, double head-locks are forbidden.

    Competition format
    Athletes compete in weight categories. For all events, there is a direct elimination system that eventually decides the two finalists for the gold medal match.

    All wrestlers who lose against either finalist, at any stage of the competition up to and including the semi-finals, enter the repechage; the winners of the two repechage groups win bronze medals.

    Officials
    Each bout is controlled by a refereeing body, which consists of a referee, a judge and a mat chairman. The three officials work together to decide on fall or points, with agreement needed between at least two of them. Each wrestler or coach (with the agreement of his/her wrestler) can challenge the decision of the refereeing body through video evidence. The quality of the refereeing body’s decisions is monitored by the jury of appeal (three people), with one jury of appeal assigned to each mat.

    Keys to success
    Wrestling is a technical, tactical, body-to-body confrontation involving strength and physical and mental skills. Olympic wresters need to be strong, fast and quick thinking.

    Breaking the rules
    An incredibly technical sport, wrestlers must stay within the rules or risk having valuable points awarded to the opposition. Points can be awarded for illegal actions, such as scratching, biting or pinching; for illegal holds (some holds may only be enacted with one hand, for instance, or from a particular direction); or for leaving the mat.

  • Weightlifting


    Weightlifting

    Number of medal events
    15 – eight men’s and seven women’s weight categories.

    Number of competitors
    260: 156 men and 104 women
    Each country is limited to 10 athletes (six men and four women) across all events, with a maximum of two athletes in any event.

    Field of play
    Athletes compete on a platform, which is 4m x 4m and 10cm high.

    History of Weightlifting at the Olympic Games
    Men’s Weightlifting featured at the first modern Olympic Games in 1896, with women’s Weightlifting introduced at Sydney 2000.

    The heaviest individual weight lifted in Olympic competition was achieved by Hossein Rezazadeh of the Islamic Republic of Iran. At the Athens 2004 Games, Rezazadeh clean-and-jerked 263.5kg – a weight roughly equivalent to five flyweight boxers.

    Find out more about Weightlifting at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Competitors in Weightlifting are divided into 15 weight categories, eight for men and seven for women. The strongest competitors may lift more than three times their body weight.

    Each event features two types of lift. In the Snatch, the bar is lifted from the floor to above the head in one movement. By contrast, the Clean and Jerk is a two-stage action – the bar is first brought up to the shoulders before being jerked over the head.

  • Cycling


    The basics

    The BMX races are held on a short outdoor track, with the riders starting on an 8m-high ramp. Each race lasts around 40 seconds.

    BMX bikes have only one gear and one brake. Most racing riders use wheels that are 20 inches in diameter – roughly two-thirds the size of wheels used on a standard road bike. Bikes need to be strong enough to endure the wear and tear from the jarring landings after jumps, yet light enough to remain fast and competitive.

    Competition format

    Each rider runs the track once to determine the seedings, which ensures that the fastest riders don’t meet before the final.

    The women progress straight to the semi-finals and the men’s event continues with the quarter-finals, which are held over five runs, with points for places on each run. After three runs, the best two riders from each quarter-final progress to the semi-finals. The remaining riders compete in the final two quarter-final runs and the best two from each quarter-final also progress to the semi-finals.

    From here, the semi-finals in both the men’s and women’s events follow a three-run format. The top four riders from each semi-final advance to the final, where the medals are decided over one run.

    Cycling – Mountain Bike

    The basics

    Mountain Bike competitions at the Olympic Games take place over rough and hilly countryside. All riders start together and must complete a set number of laps of the course, with races lasting a minimum of 1hour 30mins and maximum of 1hour 45mins for both men and women. All competitors start together and the first rider to cross the finish line wins the gold.

    Bicycles used in Mountain Bike events are built for speed, durability and comfort – no easy task given the variety of terrain. They need to be quick and light enough to aid climbing through uneven terrain, but sturdy and stable enough to handle descents at extreme speeds.

    Feed and technical stations are set at designated parts of the course where athletes can make repairs to their bikes and take on much-needed energy.

    Competition format

    The men’s and women’s Mountain Bike competitions at London 2012 are mass start events. Riders are seeded into a starting grid, according to their world ranking, and the first to cross the finish line is the winner.

    Cycling – Road

    The basics

    The Olympic programme includes two Road Cycling events for both men and women. For the Road Race all competitors start together; the first rider to cross the finish line wins gold. For the shorter Time Trial, the riders start at 90-second intervals and the winner is the rider with the fastest time over the course.

    Great stamina, astute strategy and powerful acceleration are essential to success in both events, with teamwork also playing a big part in the Road Races.

    Competition format

    The men’s and women’s Road Race is a straight final. In each event all athletes start together, and the first to cross the finish line is the winner. In the Time Trials, athletes start at 90-second intervals and the one to complete the course in the fastest time is the winner.

    The Road Race course

    The Road Race starts on The Mall before the riders head south-west through the city. They then cross the River Thames at Putney Bridge and continue out through Richmond Park, Bushy Park and past Hampton Court Palace.
    The Surrey section of the course incorporates several circuits of a challenging loop around Box Hill (nine for the men’s Road Race, two loops for the women’s), before the riders head north through Leatherhead, Esher, Kingston-upon-Thames, Richmond Park and back to The Mall for a dramatic finish.

    The Time Trial course

    The Time Trial starts and finishes at Hampton Court Palace in south-west London, and incorporates sections of Richmond, Kingston-upon-Thames and Surrey. Both events are held over a single lap, with slight variations in the men’s and women’s courses reflecting the different distances.

    Cycling – Track

    The basics

    There are 10 Olympic Track Cycling events (five for men, five for women), which between them test speed, endurance and teamwork. The Sprint consists of a series of three-lap races, with riders racing head-to-head. The Keirin features up to seven riders sprinting for victory, after following a pacing motorcycle at the beginning of the race.

    There are two team events: the Team Sprint, with teams of three for the men’s competition and teams of two for the women, and the Team Pursuit, which is held over 16 laps for men and 12 laps for women. Finally, there’s the Omnium. Making its Olympic debut at London 2012, the Omnium features individual riders competing against each other across six different elements on the track.

    Officials

    There are a host of officials (or commissaires) for Olympic Track Cycling, including start and finish judges, referees, timekeepers and scorers.

    Jargon buster

    Derny – the pacing motorcycle used in Keirin races

    Gear ratio – the number of cogs on the front chainring divided by the number of cogs on the rear sprocket

  • Taekwondo


    Taekwondo

    Number of medal events
    Eight – four weight categories for men and four for women.

    Number of competitors
    128: 64 men and 64 women
    Each country is limited to two men and two women across all events, and to only one athlete in any particular event.

    Field of play
    Taekwondo contests are fought on a court measuring 8m x 8m.

    History of Taekwondo at the Olympic Games
    Taekwondo made its debut as a demonstration sport at the Seoul 1988 Games, but was not officially added to the Olympic programme until the Sydney 2000 Games.

    Find out more about Taekwondo at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    The object of Taekwondo is to land kicks and punches on the opponent’s scoring zones: one point is awarded for a valid attack to the trunk protector, two points for a valid turning kick to the trunk protector, three points for a valid kick to the head, and four points for a valid turning kick to the head.

    Each contest is made up of three two-minute rounds. Over their standard white uniform, known as a dobok, competitors wear coloured protective equipment. The competitor wearing blue is referred to as chung, while the competitor in red is hong.

    Competition format
    In each weight category, the competition consists of a single elimination tournament.

    The winners of each contest qualify for the next round, with the two finalists going head to head in the gold medal contest. All competitors who lose to one of the finalists at any stage of the competition enter the repechage. The two semi-final losers meet the winners of the two repechage pools; these matches determine the winners of two bronze medals.

    Officials
    A referee stays in the combat area, while corner judges sit at each corner of the court. The judges award points for valid kicks and punches that are recorded electronically.

    Keys to success
    Athletes in Taekwondo need strength and stamina as well as excellent technical ability in order to make every punch and kick count for points.

    Breaking the rules
    Infringing the rules can see valuable points awarded to the opposition. Penalties range from Kyong-go (a warning penalty) for acts such as crossing the boundary line, hitting below the waist or using the knee to attack. Two Kyong-go warnings result in a point being awarded to the opponent. More seriously, a Gam-Jeom (deduction penalty) is given for actions such as attacking a fallen opponent, or intentionally attacking the face. A Gam-Jeom results in a one-point deduction.

    If an athlete receives four penalty deduction points, the contest is stopped and the opponent is declared the winner.

    Jargon buster
    Chung – the competitor wearing blue
    Dobok – a competitor’s uniform
    Hong – the competitor wearing red
    Shi-jak – the command to start fighting
    Gam-jeom – a deduction penalty

  • Fencing-Shooting


    The basics
    Three types of weapon are used in Olympic Fencing. In bouts using the Foil and the slightly heavier Epée, hits are scored by hitting an opponent with the tip of the weapon. In Sabre, hits are more commonly scored with the edge of the weapon.

    Epée allows both fencers to score at the same time, while Foil and Sabre have rules of right of way and timing that mean only one fencer can score a hit at a time.

    Individual Fencing bouts last for three periods of three minutes each, or until one fencer has scored 15 hits against his/her opponent. In the Team events, teams of three fencers compete against their opponents over a series of nine three-minute bouts, with the aim of accumulating a maximum of 45 hits to win the match.

    Hits are recorded electronically using wireless technology.

    Shooting

    Number of medal events
    15 – across men’s and women’s Rifle, Pistol and Shotgun events.

    Number of competitors
    390: 223 men and 143 women, 24 to be confirmed
    Each country is limited to 28 athletes (20 men and eight women). This equates to two athletes in all events, except for the women’s Trap and Skeet where only one athlete per country is allowed.

    Field of play
    Athletes shoot at stationary targets in a range in the Rifle and Pistol events, and at moving targets in the Shotgun events.

    History of Shooting at the Olympic Games
    With the exceptions of the St Louis1904 and Amsterdam 1928 Games, Shooting has featured on every Olympic programme since the first modern Games in 1896. Women’s events were added to the schedule at Los Angeles 1984.

    Find out more about Shooting at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Olympic Shooting events fall into three disciplines: Rifle, Pistol, and Shotgun events. In Rifle and Pistol events, competitors aim at a 10-ring target from a set distance (10m, 25m or 50m).
    Depending on the event, athletes are required to shoot from standing, kneeling or prone (lying down) positions.
    In Shotgun events, competitors shoot at moving clay targets launched above and in front of them.

    Officials
    A range officer is responsible for the safe running of the competition. Athletes must listen to their instruction and obey their words of command at all times.

    An international jury is present at all events to ensure that shooters stay within the rules and to deal with any appeals.

    Keys to success
    Shooting is a tense and testing sport that requires immense reserves of skill and nerve. The winning athlete must remain cool under the enormous pressure that an Olympic competition brings.

    Jargon buster
    Double Trap – Shooting competition in which two clay targets are launched simultaneously in front of the shooter.
    Pistol – one of three firearms used in Olympic Shooting, and the only one to be shot with one hand.
    Shoot-off – a tiebreaker.
    Trap – the device used for launching clay targets into the air.
    3 positions – Rifle events in which competitors shoot in standing, kneeling and prone positions.

  • Modern Pentathlon-Triathlon


    Find out more about Modern Pentathlon at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics

    Modern Pentathlon competitions are staged over a single day. The first element is fencing, in which athletes are required to fence against every other athlete. The fencing is followed by swimming (200m freestyle) and riding (jumping over a 12-jump course). Athletes are given a score for each element of the competition.

    After the first three elements, the athletes’ total scores are converted into a time handicap. The handicap determines the starting times for the combined event, in which athletes are required to shoot five targets within 70 seconds (three times) and run 1,000m (three times). The winner of the competition is the athlete who crosses the finish line first.

    For a complete set of rules, please refer to the website of the International Union of Modern Pentathlon (UIPM), governing body for the sport.

    Competition format

    Fencing: Athletes compete against all others, using the epée. The first athlete to score a hit wins the bout. If neither scores within one minute, both athletes register a defeat. An athlete scores 1,000 points for winning 70 per cent of his/her bouts. Each win above or below the 70 per cent mark scores +/- 24 points.

    Swimming: Athletes are seeded into heats dependent on their personal best times over the previous 12 months. A time of 2:30 for the 200m freestyle race scores 1,000 points. Each 0.33 seconds above or below this time scores +/- four points.

    Riding: Athletes start with 1,200 points. They lose 20 points for each jump they knock down, 40 points for a refusal to jump or disobedience, and 60 points for a fall. They lose four points for each second they are over the allotted time (which is determined by the course size). If an athlete takes twice the allowed time, his/her participation in the event is terminated.

    Combined event: The athlete with the most points from the previous events starts first. Athletes after that start in order at handicapped time intervals of one second for every four points. They must run to the shooting range, hit five targets in a 70s time period, followed by a 1,000m run; three times over.

    The first athlete to cross the finish line in the combined event is the winner of the gold medal.

    Officials

    Such a complex sport requires many different officials, who preside over the individual events as they would in the sports themselves. A competition jury oversees each event; they have the power to disqualify athletes for serious infringements of the rules.

    Keys to success

    Modern pentathletes are all-rounders. A good performance in the first three events is the perfect set up for a strong finish, but with a staggered start to the run/shoot, an athlete who is exceptionally strong in this event can come from down the field to take gold.

    Breaking the rules

    Consistent performance is important, but an athlete who has done well in the fencing, the swimming and the riding can still be beaten on the run if they don’t have the strength and stamina to stay ahead.

    Jargon buster

    Epée: A thrusting sword, the épée is used in the fencing element of Modern Pentathlon competitions.

    Freestyle: The swimming element is a freestyle race, which in effect means that all athletes favour the front crawl, as it is the fastest stroke.

    Handicap start: In the combined event, the event leader starts first and the other athletes begin afterwards in competition order, with the start times dependent on the results of the previous three events.

    Triathlon 

    Number of medal events
    Two: men’s and women’s competition.

    Number of competitors
    110: 55 men and 55 women.

    Each country is limited to six athletes (three men and three women).

    Field of play
    The course is a 1,500m swim, followed by a 43km bike (seven laps of a 6.137km course), finishing with a 10km run (four laps of a 2.5km course). Download a map of the course

    History of Triathlon at the Olympic Games
    More than half a million spectators lined the Sydney streets to watch the first ever Olympic Triathlon at the 2000 Games. The six Triathlon events held since the sport’s Olympic debut have been won by athletes from six different countries: Canada and Switzerland in 2000; New Zealand and Austria in 2004; and Germany and Australia in 2008.

    The basics
    Triathlon races combine swimming, cycling and running, in that order. Events are conducted over a variety of distances: for the Olympic Games, the men’s and women’s Triathlons will consist of a 1,500m swim, a 43km bike ride and a 10km run. The race is completed from start to finish, with no breaks. The transitions between the swim, the bike and the run are part of the race – crucial seconds can be gained or lost in the transition area.

    Competition format
    There are no heats; both the men’s and women’s events consist of a single race. The first athlete to cross the finish line is the winner.

    Officials
    Officials are assigned to many different areas in a Triathlon competition: the start and finish, the transition areas, lap counting, timing, wheel stations, penalty boxes and vehicle control. There is also a competition jury that rules on any protests or appeals.

    Keys to success
    Triathletes are all-rounders: great swimmers, great cyclists and great runners. The event is gruelling and the winning athletes have exceptional reserves of stamina. They also need the tactical ability to plan their races, move from one stage to the next, and keep strong until the end.

    Breaking the rules
    Around the course athletes can incur time penalties for various infringements. This can happen, for instance, for blocking or impeding another athlete; not completing the transition fully (eg, keeping the bike helmet on to complete the run); or cycling in the transition zone. Time penalties are served either in the transition area, or in a penalty box during the run.

    Jargon buster
    Transition: The changeovers between the three elements of the race.

    Transition time: The time it takes each competitor to complete their transition. These times are counted in their overall time for the race.

    Transition area: A location within which each athlete is allocated an area for the storage of clothing and equipment.

    Penalty box: An area on the run course set aside for the implementation of a time penalty for an infringement of the rules.

    Mount line: A line at the exit from the transition area on to the bike course after which athletes must mount their bicycles and proceed. There is also a dismount line at the end of the bike course, at the entrance to the transition area.

  • Gymnastics Artistic-Trampoline


    Number of medal events:
    14 – men’s individual apparatus (Floor, Pommel Horse, Rings, Vault, Parallel Bars, Horizontal Bar), women’s individual apparatus (Vault, Uneven Bars, Balance Beam, Floor), as well as Individual All-Around and Team competitions for both men and women.

    Number of competitors:
    196: 98 men and 98 women

    Each country is limited to five men and five women

    History of Gymnastics at the Olympic Games
    The term Artistic Gymnastics was first used in the 19th century. Between its appearance at the Athens 1896 Games and the 1920s, the event evolved into what we recognise as modern Gymnastics. The men’s individual apparatus and Team competitions first appeared at the Paris 1924 Games; a women’s Team event was introduced in 1928, with women’s individual apparatus competitions added in 1952.

    The basics
    Along with events to find the best teams and the best all-around performers, gymnasts battle for gold on individual apparatus.

    Scores are given by a panel of judges, taking into account the degree of difficulty and the quality of the execution. Strength, flexibility and balance are keys to success in this breathtaking and hugely competitive sport.

    Competition format
    The Olympic Artistic Gymnastics competition has four phases: qualification, Team final, Individual All-Around final and individual apparatus finals.

    All gymnasts compete in the qualifications. The best eight teams then go through to the Team final, where three team members compete on each apparatus. Teams are ranked on their total score.

    The best 24 individual gymnasts (maximum two from each country) go through to the Individual All-Around final, where gymnasts compete on all apparatus. The best eight gymnasts on each apparatus (maximum two from each country) go through to the individual apparatus finals.

    Each apparatus is judged for difficulty and execution, with the highest scoring athlete the winner.

    Officials
    The jury is made up of nine judges, who look at difficulty and execution, deducting marks for penalties.

    Keys to success
    Although they make it look effortless, gymnasts need incredible strength, control and balance, combined with speed in the Vault. The winning gymnasts will be daring and ambitious – attempting moves that are guaranteed a high score for difficulty if they can be executed to perfection.

    Judged against such exacting criteria, the smallest extra step, wobble, misalignment or mistake in a routine can make all the difference. Gymnasts must not lose concentration for a moment.

    Jargon buster
    All-around – competitions that feature a variety of different elements (six for men, four for women).

    Balance Beam – a single beam, 5m long and 10cm wide, used exclusively in women’s competition.

    Rings – two rings, each with an internal diameter of 18cm, are suspended 280cm from the floor. Rings are used exclusively in men’s competition.

    Podium – the raised competition area.

    Vault – the vault is 120cm long and 95cm wide, and is set at a height of 135cm (for men) or 125cm (for women).

    Trampoline 

    Two – men’s and women’s competition

    Number of competitors
    32: 16 men and 16 women.

    Each country is limited to two men and two women

    Field of play
    The field of play contains two trampolines next to each other, 2m apart and both just 10m away from the judging panel. Each trampoline is 5.05m long, 2.91m wide and 1.155m high. The bed is woven from strips that are less than 6mm thick, and is attached to the frame with more than 100 steel springs.

    History of Trampoline at the Olympic Games
    Trampoline Gymnastics is a relative newcomer on the Olympic programme; it made its debut at the Sydney 2000 Games.

    Find out more about Trampoline at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Gymnasts perform a series of 10 skill routines, with a variety of single, double and triple somersaults with and without twists. Precise technique and perfect body control are vital for success, with judges delivering marks for difficulty, execution and time of flight, minus penalties.

    Competition format
    Each competition for men and women features two phases: the qualification round and the final round. Athletes perform two voluntary routines in the qualification round: in the qualification round, the first routine (with two skills counting for difficulty) focuses on simplicity and excellent execution, while the second exercise has no difficulty limitations. The eight athletes with the best scores advance to the final for one more voluntary routine of 10 different skills, which determines the results of the competition.

    Officials
    Eleven judges watch the routine and award scores for difficulty, execution and time of flight. Marks are taken off for infringements and errors.

    Keys to success
    Athletes are judged against a strict set of criteria where every part of the routine must be as near to perfection as possible. The angle of the limbs, the position of the feet, the moves and finish must all be of the highest standard.

    Breaking the rules
    As well as being judged against an exacting set of criteria, where poor execution will lose points, athletes can also be penalised for taking too long to start their routine, or major infringements such as landing on the frame of the trampoline.

    Jargon buster
    Barani – a front somersault with a half-twist.

    Fliffus – a double somersault with at least a half-twist.

    Triffus – a triple somersault with at least a half-twist.

    Rudolph – a front somersault with 1½ twists, sometimes known as a ‘Rudy’.

  • Rowing-Sailing


    Number of medal events
    Two: men’s and women’s competition.

    Number of competitors
    72: 36 men and 36 women

    Each country is limited to four athletes (two men and two women).

    Field of play

    Athletes fence in the Copper Box; compete in a 200m freestyle race in the pool in the Aquatics Centre; ride a 350–400m show jumping course in Greenwich Park; and finish with a 3km run, which includes shooting points, also in Greenwich Park.

    History of Modern Pentathlon at the Olympic Games

    Modern Pentathlon first appeared at the Stockholm 1912 Olympic Games, with the women’s competition making its debut at Sydney 2000.

    Number of medal events
    14 – men’s and women’s events ranging from Single Sculls, featuring solo rowers, to the Eight, featuring teams of eight rowers plus a cox.

    Number of competitors
    550: 353 men and 197 women Each country is limited to a total of 48 athletes (28 men and 20 women).

    Field of play
    The lake at Eton Dorney is 2,200m long. Races are 2,000m, with six lanes used.

    History of Rowing at the Olympic Games
    Rowing has been staged at every Games since making its debut on the Olympic programme at Paris in 1900. The youngest Olympic champion is thought to be an anonymous French boy who coxed for a Dutch pair at the inaugural competition. The boy, aged no more than 12, took part in the Victory Ceremony but then disappeared. Women’s Rowing events joined the Olympic programme at Montreal 1976.

    Find out more about Rowing at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Rowing events are head-to-head races, ranging from Single Sculls to the Eight, contested by teams of eight rowers with a cox. There are also lightweight events, where there are weight limits on the athletes in each boat.

    Competition format
    The format of the competition depends on how many boats are competing. All events include a repechage – a series of further races to qualify boats for semi-finals or finals, and to rank all boats in order of performance.

    Events with 12 or fewer boats start with two heats. The best boats in heats 1 and 2 qualify for final A, which determines places 1–6 (including the medals). Unsuccessful boats from the heats compete in the repechage round, which offers a second chance to qualify for final A. Unsuccessful boats from the repechage go forward to final B, which determines places 7–12.

    Events with 13–18 boats begin with heats, from which the best boats qualify directly for semi-finals A/B. All other boats progress to the repechage round, which offers a second chance to qualify for the semi-finals. The best three boats in semi-finals A/B qualify for final A, which determines places 1–6 (including the medals). Unsuccessful boats from semi-finals A/B go forward to final B, which determines places 7–12. Unsuccessful boats from the repechage go forward to final C, which determines places 13–18.

    Events with 19–24 boats begin with heats, from which the best boats qualify directly for semi-finals A/B. All other boats progress to the repechage round, which offers a second chance to qualify for the semi-finals. The best three boats in semi-finals A/B qualify for final A, which determines places 1–6 (including the medals). Unsuccessful boats from semi-finals A/B go forward to final B, which determines places 7–12. Unsuccessful boats from the repechage go to semi-finals C/D; from here, they go either to final C (places 13–18) or final D (places 19–24).

    If there are more than 24 boats in an event, the four best boats from each heat go through to the quarter-finals, with the other boats competing in a repechage to fill the remaining quarter-final places. The best three boats from each quarter-final progress to the semi-finals, with the top three from each semi-final advancing to final A. The other boats compete in finals B, C, D and E (which rank boats from seven downwards).

    Events with 25 or more boats begin with heats, and the four best boats in each heat qualify directly for the quarter-finals. All other boats compete in the repechage round, which offers a second chance to qualify for the quarter-finals. The best three boats in each quarter-final qualify for semi-finals A/B, with the best three boats in each semi-final qualifying for final A. All other boats progress through a series of races to finals B, C, D, E and (if necessary) F, which determine the other placings.

    Officials
    Officials include the President of the Jury, timekeepers, aligner, starter and judges at the finish.

    Keys to success
    Rowing depends on a combination of immense strength and stamina. Technique and teamwork are vital too to ensure getting the maximum speed and distance out of every stroke. A rower or team must time their race to perfection, ensuring they have enough energy left for a fighting finish if necessary.

    Breaking the rules
    Athletes can be penalised for infringements such as a false start, leaving their lane or impeding another boat.

    Jargon buster
    Coxswain – The coxswain, or cox, typically sits at the stern and is responsible for steering the boat and directing the crew.
    Lightweight – In women’s lightweight events, no rower may weigh more than 59kg, with an average weight per crew member not exceeding 57kg. For men, the single-rower maximum is 72.5kg, and the maximum crew member average shall not exceed 70kg.
    Scull – To row with two oars, one in each hand.
    Sweep – To row with one oar.

    Sailing 

    Number of medal events
    10 – (six for men, four for women) will range from dinghies and keelboats to windsurfing boards.

    Number of competitors
    380: 237 men and 143 women.

    Each country is limited to one boat in each event.

    History of Sailing at the Olympics
    Sailing made its Olympic debut in Paris 1900 with both men’s and women’s competitions. With the exception of St Louis 1904, the sport has appeared at every Olympic Games since.

    Find out more about Sailing at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Each event consists of a series of races. With the exception of the women’s Match Racing event, points in each race are awarded according to position: the winner gets one point, the second-placed finisher scores two, and so on. The final race is called the medal race, for which points are doubled. Following the medal race, the individual or crew with the fewest total points is declared the winner.

    Competition format
    Sailing races at these Games fall into two basic categories:

    Fleet races

    Events include men’s and women’s Two Person Dinghy (470), men’s and women’s Windsurfer (RS:X), men’s Keelboat (Star), men’s Skiff (49er), men’s One Person Dinghy, Heavyweight (Finn), men’s One Person Dinghy (Laser) and women’s One Person Dinghy (Laser Radial).

    In fleet racing, each event has a series of races. Points are awarded in each race: first scores one point, second scores two points, etc.

    After 10 races (15 races in the Skiff event), points from the worst race are discarded. The remaining points are added together.

    The 10 best athletes/crews then advance to the medal race. Points are doubled, so first place gets two points, second gets four, etc. The points total after the medal race determines the placings. The athlete/crew with the lowest number of points is the winner.

    Match racing

    The women’s Elliot 6m event starts with a round-robin stage, where 12 crews race against each other, with the winner of each race getting one point and a half-point awarded to each crew in the event of a dead heat.

    The best eight crews progress to the knockout stage, where crews race each other in a series of races. Each series is won by the first crew to reach three points.

    The main difference to fleet racing is that only two boats ever race against each other, so a different set of tactics are required by the crew and helm. Pure boat speed can win you a fleet race but quick thinking and tactical judgment are required to master a match race.

    Officials
    Running the Olympic Sailing events is a highly complex operation. Officials will include equipment inspectors – ensuring all equipment is within the rules of the class and the competition; international judges – making decisions on rules questions and applying penalties when necessary; international race officers – ensuring all races are run fairly and within the rules of the competition; and international umpires – making on-the-water penalty decisions.

    Keys to success
    Sailing is both a technical and tactical sport. Athletes need to be masters of their boats, getting the most out of them in terms of speed and performance. They must also be able to adjust to changing conditions, and race tactically to ensure the best position at each stage in the race.

    Breaking the rules
    Although each boat class has its own rules, there are fundamental rules of Sailing and athletes can be penalised for breaking them. These include observing the correct right of way and obstruction rules while on the water, false starting, or touching a mark. Penalties include having to take an extra one or two turns (turning your boat 360 or 720 degrees through the wind), or receiving a scoring penalty.

    Jargon buster
    Fleet race: Three or more competitors racing against each other.

    Match race: Two competitors racing head to head, with slightly different racing rules that allow aggressive tactics.

    Port: When looking forwards, the left-hand side of the craft.

    Starboard: When looking forwards, the right-hand side of the craft.

    Tacking: When a boat passes through the eye of the wind in order to change direction. Because it is impossible to sail directly into the wind, sailing boats must zig-zag.

  • Swimming-Water Polo-Synchronised Swimming


    Swimming

    Number of medal events
    34: (16 men’s and 16 women’s events in the pool, plus two Marathon Swimming events)

    Number of competitors
    950 (900 in pool events, 50 in Marathon Swimming)
    Each country is limited to two athletes in each individual event and one team in each relay event.

    Field of play
    The swimming pool is 50m long, 25m wide and 3m deep. It is divided into 10 lanes, although only the centre eight are used for competition.

    History of Swimming at the Olympic Games
    At the first few modern Olympic Games, Swimming events were held in open water. At Paris in 1900, for instance, they took place in the River Seine. However, the rules were formalised in 1908, when the London Games staged the first Olympic Swimming competition to be held in a pool. Women’s events were introduced at the Stockholm 1912 Games.

    Find out more about Swimming at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    There are four strokes used in Olympic competition: Freestyle (essentially, front crawl), Backstroke, Breaststroke and Butterfly. All four strokes feature in the Individual Medley and Medley Relay events. Swimmers also compete in the Freestyle Relay events.

    Olympic races in the pool are conducted over a variety of distances, from 50m (one length of the pool) all the way up to 1500m (30 lengths). The first athlete to touch the electronic finishing touchpad at the end of the pool in each race is the winner.

    Competition format
    Races start with heats, the number of which depends on the number of swimmers in the event. Swimmers are seeded according to FINA rules, based on the final entry lists. These seedings are used to determine the heat each swimmer starts in – the top seeds are placed in different heats. Seedings are also used to determine the lane each athlete swim in – the higher the seeding, the closer to the centre lanes of the pool.

    For 50m, 100m and 200m events, the top 16 swimmers from the heats progress to the semi-finals, and the top eight from these compete in the final. As in the heats, the swimmers’ seedings are used to decide which semi-final they swim in and which lane they are allocated. In 400m, 800m, 1500m and relay events, swimmers progress from the heats straight to the final.

    Officials
    Swimming events need many officials including timekeepers, start and finish judges, stroke judges, turn judges and an overall chief referee who is in charge of the competition.

    Keys to success
    For all events, getting a good start is paramount. Different events have different starts, either by diving in or starting in the water. Good stroke technique can make the difference between winning and losing, as can making fast turns and a good finish. The winning swimmers should have all parts of their race technique honed to perfection, including the changeovers in the Relay events.

    Breaking the rules
    While the start for all swimmers is crucial, a false start results in disqualification. Judges also look closely to check that stroke and turning techniques are legal and that in the Relay events each swimmer touches the end of the pool before his/her teammate leaves the starting blocks. Infringements of any kind are reported to the chief referee, who decides on any penalty to impose.

    Jargon buster
    Long course – a 50m pool of the type used in Olympic competition, as opposed to a short course measuring 25m.
    Medley – a combination event in which a swimmer or team swims separate legs of backstroke, breaststroke, butterfly and freestyle.
    Negative split – when an athlete swims the second half of a race faster than the first half.
    Open turn – a type of turn in which swimmers must touch the end of the pool with their hands.
    Tumble turn – an underwater roll at the end of a lap, which allows swimmers to push off from the end of the pool with their feet.

    Synchronised Swimming

    2 – Duet competition and Team competition.

    Number of competitors
    104 – Synchronised Swimming is one of two Olympic disciplines contested only by women (the other is Rhythmic Gymnastics). The eight countries with entrants in both the Duets and the Teams events are limited to nine athletes in total, from which two compete in the Duets event and eight compete in the Teams event. The remaining 16 countries compete only in the Duets event and are limited to two athletes.

    Field of play
    Part of the pool used for Swimming events is used for this competition. The area used for Synchronised Swimming is 30m long, 25m wide and 3m deep.

    History of Synchronised Swimming at the Olympic Games
    Synchronised Swimming grew out of the ornamental water ballets of the late 19th and early 20th centuries, which became popular in Europe and the US thanks to pioneers such as Australian swimmer Annette Kellerman. The first competitions were held in the 1930s, five decades before the sport made its Olympic debut at the Los Angeles 1984.

    Find out more about Synchronised Swimming at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Aided by underwater speakers, duets or teams of eight swimmers perform short routines to a musical accompaniment. Judges mark a variety of components during the course of a routine, including choreography, difficulty and execution.

    Competition format
    In the Duets event, each duet performs a technical routine and a free routine preliminary as part of the preliminary phase. The total combined scores determine which 12 duets progress to the final, where each of them performs a free routine final. The results are determined by the combination of the scores from the technical routine during the preliminary phase and the free routine final.

    In the Teams event, each team performs a technical routine and a free routine. The total of the two scores determines the competition results.

    Officials
    In the technical routine, one panel judges the execution, including the required elements. The other panel is looking at the overall impression: choreography, synchronisation, difficulty and manner of presentation.

    In the free routine, the technical merit judges score the difficulty and execution of strokes/movements as well as the synchronisation of the swimmers. The other panel is looking at artistic impression, which includes choreography, music interpretation and manner of presentation.

    Keys to success
    Although it looks deceptively graceful from the pool side, Synchronised Swimming is an extremely demanding sport calling for great strength, endurance and flexibility. Swimmers use nose clips to help them stay underwater for longer, but the sport still requires tremendous breath control.

    Every detail of the routine is judged and swimmers must be perfectly synchronised – all eight of them in the Teams event – if they are to score highly.

    Breaking the rules
    Judges can award point deductions for a variety of infringements, including taking too long on the deck before the swimmers enter the pool, making deliberate use of the bottom of the pool or missing out any of the compulsory elements of the technical routine.

    Jargon buster
    Back layout – a position in which the swimmer holds herself flat and face up on the water’s surface while sculling.
    Deckwork – the initial movements performed by swimmers after the music starts but before they enter the water.
    Eggbeater – powerful way of treading water that allows the swimmer to perform arm movements while staying afloat.
    Scull – underwater hand movements designed to move and support the body in the pool.

    Water Polo 

    One men’s and one women’s competition.

    Number of competitors
    156 men and 104 women

    Each country is limited to one team in the men’s and one team in the women’s events. Twelve teams compete in the men’s competition, eight in the women’s. Teams consist of 13 players, but only seven are allowed in the water at any one time.

    Field of play
    The Water Polo pitch at London 2012 is 20m wide and 30m long for the men’s event, and 25m long for the women’s event. It is 2m deep (there is no shallow end). The goals at either end are 3m wide and 90cm high.

    History of Water Polo at the Olympic Games
    Developed during the 19th century, men’s Water Polo has featured on every Olympic programme since the Paris 1900 Games. Women’s Water Polo was introduced at the Sydney 2000 Olympic Games.

    Find out more about Water Polo at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Played by teams of seven in a pool with a goal at each end, Water Polo is a thrilling spectacle.

    Matches are divided into four periods of eight minutes. Starting with a race to the ball at the centre of the pitch, each team has only 30 seconds to attempt to score before the ball is returned to the opposition.

    Players aren’t allowed to touch the sides or the bottom of the pool during play, and may swim as much as three miles during a match.

    Water Polo allows unlimited substitutions, although substitutes (as well as players who have been excluded for a short period for rule infringements) may enter the water only in a designated area in the corner of the pitch near each team bench.

    Competition format
    The men’s and women’s competitions at London will both begin with group play. The teams are divided into two groups, and each team will play every other team in its group. In the preliminary rounds teams receive two points for a win, one for a draw and nothing for a loss. From here, the competitions progress through quarter-final and semi-final rounds before the top two teams go head to head for the gold.

    Officials
    There are two referees, one on each side of the pitch and two goal judges, one at each end. They are assisted by two timekeepers and two secretaries.

    On the podium
    Water Polo is a fast and physically demanding game. Players need to have strength and stamina, as well as excellent swimming ability, ball skills and the ability to play tactically as a team.

    Breaking the rules
    Certain infringements, which include holding, sinking and pulling back an opponent who is not in possession of the ball (called ‘exclusion fouls’), can see a player being made to leave the water for up to 20 seconds. This leaves the other team with an extra player, giving them a real advantage.

    Jargon buster
    Ball under – a foul called on a player for taking or holding the ball underwater when an opponent tackles the player.
    Dry pass – a pass in Water Polo that is designed to be caught before the ball hits the water.
    Eggbeater – a powerful way of treading water, used in Synchronised Swimming and Water Polo.
    Man-up play – players may be ejected for 20 seconds for selected infringements called ‘exclusion fouls’, resulting in a man-up situation for his or her team’s opponents.
    Swim-off – a race for the ball in the centre of the pitch to start each period.

  • Judo


    Number of medal events
    14: seven weight categories for men and seven for women.

    Number of competitors
    386: 221 men and 145 women, 20 additional places to be decided by May 2012.

    Each country is limited to one athlete in each event.

    Field of play
    Judo contests are fought on a mat, or tatami. The mat is 14m x 14m, with a smaller contest area of 10m x 10m marked inside it.

    History of Judo at the Olympic Games
    Judo made its first appearance as a medal sport at the Tokyo 1964 Games. The women’s competition was added to the programme at the Barcelona 1992 Games.

    Find out more about Judo at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Reflecting its origins, much of the terminology of Judo is Japanese.

    Two athletes (judokas) gain points for throws and holds in a bid to beat their opponent. A contest lasts a maximum of five minutes, and the athlete with the highest score is the winner.

    The best score is ippon, which can be achieved for a throw, a hold, a strangle or an armlock, and results in immediate victory. Other scores are waza-ari and yuko. These depend on the type of throw or how long a judoka can immobilise his/her opponent.

    At the start of each contest, the athletes stand 4m apart, facing each other on the tatami. The referee gets the contest underway by shouting ‘Hajime!’ and stops it by shouting ‘Matte!’
    Competition format
    Athletes compete in weight categories and are divided into two groups within these categories. Competition is on a knockout system that eventually determines the two finalists who compete in the gold medal match.

    In each event, the four defeated quarter-finalists compete in two repechage contests. The winners then compete against the two defeated semi-finalists to determine the winners of the two bronze medals.

    In the event of a tie, the contest enters a golden score period of three minutes, when the first score wins.

    Officials
    A referee stays in the contest area, while two line judges sit just outside it to confirm refereeing decisions.

    Keys to success
    Judo is all about strength, speed and control. Scoring ippon wins the match. This can be done by throwing an opponent on to his/her back; trapping an opponent in an armhold or stranglehold – forcing him/her to submit; or immobilising an opponent on the floor for 25 seconds.

    Breaking the rules
    Getting a warning from the referee gives points to the opponent. This could be, among other things, voluntarily leaving the tatami, excessive defence and failing to attempt attacks (known as Passivity). Warnings range from shido through to hansokumake, which results in instant disqualification.

  • Handball


    Number of competitors
    96 – all women

    Each country is limited to eight athletes (two Individual athletes and a group of six athletes for the Group event)

    Field of play
    Gymnasts compete on a floor measuring 13 metres x 13 metres.

    Number of medal events:
    One men’s and one women’s competition.

    Number of competitors:
    168 men and 168 women.

    Twelve teams compete in both the men’s and women’s competitions, with 14 athletes (seven players and seven substitutes) on each team.

    Each country is limited to one men’s and one women’s team.

    View the full competition schedule

    Field of play:
    Handball is played on a 40m long and 20m wide court. The goals at either end are 3m wide and 2m high. The court is divided into two halves, with each goal surrounded by two ‘D’ shaped areas. The inner D, at a distance of 6m from the goal, is defined by its dark blue colour and is called the goal area, which only the goalkeeper may enter; the outer D, defined by a dotted line at a distance of 9m from the goal, marks the free-throw line.

    History of Handball at the Olympic Games
    Handball was developed in Denmark, Sweden and Germany in the late 19th century. Originally played outdoors as field handball, the sport first appeared at the Berlin 1936 Games. The modern indoor version made its Olympic debut at Munich 1972. The first women’s competition appeared at the Montreal 1976 Games. Handball has featured at every Olympic Games since.

    Find out more about Handball at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Played on the largest court of any indoor ball sport at the Games, Handball features two teams of seven players passing and dribbling (bouncing) a small ball with their hands. The aim is to throw the ball into the opposition’s goal, which happens often: it is not uncommon to see 50 goals or more in a single match. The goal is protected by a goalkeeper. Only the goalkeeper is allowed in the goal area in front of each goal. However, players may jump into this area when attempting a shot at goal but must release the ball before landing. Matches consist of two 30-minute halves, with the team scoring the most goals the winners.

    There is a lot of physical contact in Handball, although the referees may choose not to stop the game as a result of each foul, provided that the team in possession of the ball is not disadvantaged, allowing the game to flow more freely.

    Players have different positions and roles on court including backs, wings and a goalkeeper. Typically, all players will play in both defence and attack. Court players may propel the ball with any part of their body above the knee (they may not kick it), but may only hold the ball for a maximum of three seconds, and take a maximum of three steps while holding it. Goalkeepers may touch the ball with any part of the body while in the goal area and are not restricted by the three-second/three-steps rule. A goalkeeper may leave the goal area when not in possession of the ball, and may then participate in the game as any other court player. Court players may not pass the ball back to the goalkeeper when he/she is in the goal area.

    The ball is made of synthetic leather and must have a circumference of 58-60cm in the men’s competition, and 54-56cm in the women’s competition.

  • Hockey


    Number of medal events
    Number of medal events
    One men’s and one women’s competition.

    Number of competitors:
    192 men and 192 women.
    Twelve men’s and 12 women’s teams, with 16 athletes (11 players and five substitutes) on each team.
    Each country is limited to one men’s and one women’s team.

    Field of play:
    The hockey pitches are 91.4m long and 55m wide. The goals at each end are 3.66m wide and 2.14m high. Each goal is surrounded by a D-shaped shooting circle. The penalty spot at either end is 6.4m from the goal.

    Until the 1970s, hockey was always played on grass. However, top-level matches, including those at London 2012, now take place on water-based synthetic-turf pitches, which allow the ball to roll more smoothly and quickly.

    For the first time ever at the Olympic Games, the London 2012 hockey pitch is blue, rather than green.

    History of Hockey at the Olympic Games
    Men’s Hockey made its debut at the London 1908 Games. The first women’s Olympic Hockey competition was held at the Moscow 1980 Games.

    Find out more about Hockey at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Players use hook-shaped sticks to advance a hard ball towards their opponents’ goal. Matches are played over two halves of 35 minutes each.

    The team is made up of attackers, midfielders and defenders. Each team also has a goalkeeper. Substitutions can be made at virtually any time, and any number of times.

    To take a shot on goal, players must be inside their opponents’ shooting circle.

    Competition format
    At London 2012, both the men’s and women’s Hockey competitions begin with a preliminary phase: the 12 teams in each competition are divided into two pools of six, and each team plays every other in their pool. The top two teams in each pool qualify for the semi-finals, the winners of which go head-to-head for the gold. The other teams in the two groups play each other to determine final placings.

    In the preliminary phase, teams receive three points for a win and one point for a draw.

    In the knockout matches, ties are resolved by extra time (two 7½-minute periods), with a golden goal – the first goal scored – winning the match. If still tied after this time, the match is decided by a shoot-out competition of five attempts per team. If the scores are still tied, the match is decided by sudden death shoot-out.

    For a complete set of rules, please refer to the website of the International Hockey Federation (FIH), the governing body for the sport.

    Officials
    Two umpires control the match. They each control half the pitch and work together on decisions in the middle.

    Keys to success
    Hockey is a fast and physically demanding game. Players need to have speed, strength and stamina. They need excellent ball skills, great hand-eye coordination and the ability to play tactically as a team.

    Breaking the rules
    The umpires look out for rule infringements. For repeat offences players are shown cards – green as a suspension of two minutes, yellow for a suspension of at least five minutes, and red, for the most serious offences, sending the player off for the rest of the match, leaving the other team with a vital extra player.

    For certain fouls, usually in the shooting circle, teams are awarded a penalty corner, where a player pushes the ball out from the back line to team-mates waiting around the shooting circle. They can then take a shot on goal against only five defenders. At other times a penalty stroke is awarded, where one player takes a shot from the penalty spot, defended only by the goalkeeper.

    Jargon buster
    Golden goal – if extra time is required during the knockout stages of the competition, the team that scores the first goal – the golden goal – wins the match.
    Green card – an official warning that results in an automatic two-minute suspension. The umpire may also issue yellow cards (longer temporary suspensions) and red cards (removal from the game).
    Penalty corner – awarded for a variety of different infringements (usually in the shooting circle), penalty corners are taken from the back line, 10m either side of the nearest goalpost. Only five defenders are allowed to defend penalty corners, which are also known as short corners.
    Shooting circle – an arc in front of each goal; goals can only be scored from within the shooting circle.

  • Gymnastics – Rhythmic


    History of Rhythmic Gymnastics at the Olympic Games
    The first World Rhythmic Gymnastics Championships were held in Budapest in 1963, just over two decades before the discipline made its Olympic debut at the Los Angeles 1984 Games. A Group event was added to the programme at Atlanta 1996.

    Find out more about Rhythmic Gymnastics at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    One of just two women-only disciplines in the Olympic Games (the other is Synchronised Swimming), Rhythmic Gymnastics is a combination of gymnastics and dance. Individual competitors perform short routines to music using hand apparatus – a hoop, a ball, clubs and a ribbon. Groups perform two routines, one with five balls and the other with three ribbons and two hoops. Scores are awarded in three categories: difficulty, artistry and execution.

    During the routines the apparatus must be in constant motion, with a variety of moves performed.

    Competition format
    The Individual All-Around competition features two phases: the qualification round and the final. Each athlete performs with each apparatus in the qualification round, and the top 10 athletes advance to the final for one more routine with each apparatus. The gymnast with the highest total score in the final wins the event.

    In the Group competition qualification round, the five gymnasts in a group perform with five balls for the first routine. Then, in the second routine, they perform using three ribbons and two hoops. The scores for these routines are added together. The top eight groups then progress to the final, where they compete again in two routines.

    Officials
    Three juries, each with four judges, calculate the final score. This is made up of difficulty, artistry and execution, with marks deducted for penalties.

    Keys to success
    Although it is incredibly graceful, gymnasts need great strength and control. Athletes are judged against a strict set of criteria depending on which apparatus they are using. The apparatus need very different techniques: ball (flexibilities and leaps), clubs (balances and pivots), ribbon (pivots and leaps), and hoop (flexibilities, leaps, pivots and balances). The winning athletes will come as near to perfection as possible with all four of the apparatus.

    Breaking the rules
    As well as being judged against an exacting set of criteria, where poor execution will lose points, athletes can also be penalised for a variety of infringements including the music being too long or short, crossing the boundaries of the floor, a knot appearing in the ribbon, gripping (rather than balancing) the ball, or the hoop vibrating in the air.

    Jargon buster
    Hoop – hoops may be made from wood or plastic, must have an inner diameter of 80–90cm and must weigh at least 300g.

    Ball – made of rubber or soft plastic, the balls used in Rhythmic Gymnastics must have a diameter of 18–20cm and must weigh at least 400g.

    Clubs – gymnasts work with two bottle-shaped clubs of equal length (40–50cm), each weighing at least 150g.

    Ribbon – made from satin or a similar material, ribbons used in Rhythmic Gymnastics must be 7m long (the first metre is doubled over, so ribbons are effectively 6m long), and are attached to a short cane (50–60cm) made from wood, bamboo, fibreglass or plastic.

    Performance area – gymnasts perform on a square competition area, measuring 13m by 13m.

  • Equestrian


    The basics
    To learn more about each of the Equestrian disciplines, visit the event pages:

    Dressage: Team, Individual
    Eventing: Team, Individual
    Jumping: Team, Individual

    Dressage competition format
    The basics
    In modern Dressage competitions, the horse and rider perform a series of movements known as a Dressage test. The tests are performed before a panel of seven judges, who award scores for individual movements and for the overall routine.

    The Dressage competition consists of a Team event (made up of three athletes/horses), which includes the Grand Prix and Grand Prix Special rounds; and an Individual event, which includes the Grand Prix and the Grand Prix Special as qualifiers for the Grand Prix Freestyle (the competition that decides the final Individual classification). The Team and Individual events are conducted simultaneously: a rider’s score in a test will be relevant for both events.

    Competition format
    After the first phase, the Grand Prix, the best seven teams (including any teams tied for seventh place) and the best 11 individuals (including any tied for 11th place) who are not already qualified as team members, progress to the next phase, the Grand Prix Special.

    The Team event medals are decided by the total of the scores in the Grand Prix and the Grand Prix Special.

    After the Grand Prix Special, the best 18 individuals (including any tied for 18th place) go through to the Grand Prix Freestyle. Riders are selected to go through on the basis of their performance in the Grand Prix Special only.

    Performance in the Grand Prix Freestyle determines the medals in the Individual event.

    For a complete set of rules, please refer to the website of the International Equestrian Federation (FEI), governing body for the sport.

    Each country is limited to eight men and eight women across all events, which equates to three athletes in men’s and women’s Individual and Team Foil, men’s Individual and Team Sabre, and women’s Individual and Team Epée, and two athletes in men’s Individual Epée and women’s Individual Sabre.

    Field of play
    Fencing takes place on a piste, 14 metres long and between 1.5m and 2m wide.

    History of Fencing at the Olympic Games
    At the first modern Olympic Games of 1896, the Fencing programme consisted of men’s Foil and Sabre events, with Epée making its debut at Paris 1900. Women’s Foil first featured at the Paris 1924 Games, with Epée and Sabre added in 1996 and 2004 respectively.

  • Diving


    There are four men’s and four women’s events: 3m Springboard, 10m Platform, Synchronised 3m Springboard and Synchronised 10m Platform.

    Number of competitors
    136 (68 men and 68 women)
    Each country is limited to two athletes in each individual event and one team (two athletes) in each Synchronised event.

    Field of play
    The diving pool is 25m long and 5m deep. The eight Diving events feature either a springboard, 3m above the pool, or a fixed platform, set at a height of 10m. Springboards must be at least 4.8m long and 50cm wide, while platforms should be at least 6m long and 3m wide.

    History of Diving at the Olympic Games
    Diving made its Olympic debut in 1904, where medals were awarded for men in the 10m Platform and the Plunge for Distance (a Diving long jump event, which never again appeared on the Olympic programme). Women’s Diving was introduced in 1912 and Synchronised Diving made its first Olympic appearance at Sydney in 2000.

    Find out more about Diving at the Olympic Games on the International Olympic Committee website.

    The basics
    Divers submit in advance the dives which they will perform. The more difficult a dive, the higher the potential score if it is executed correctly: judges award a score out of 10 for each dive, which is multiplied by the dive’s degree of difficulty. In the Synchronised Diving events, pairs of athletes dive in tandem and are assessed for their execution and synchronisation by separate groups of judges – a judge never assesses both execution and synchronisation. The higher the judges’ score, the higher the diver/team is placed.

    Jargon buster
    Armstand – a platform dive that begins from the hands.
    Platform – a fixed diving board, at least 6m long and 3m wide. In Olympic competition, it’s 10m above the water.
    Pike – a diving position for which the diver bends the body at the hips, keeping the legs straight.
    Springboard – a flexible diving board, at least 4.8m long and 50cm wide.
    Tuck – a diving position in which the diver curls up into a ball, holding the shins towards the body.

  • Archery


    Men’s and Women’s Individual

    he ranking round is used to rank the athletes from one to 64. The athletes then shoot in a head-to-head elimination format, shooting in pairs: the number one athlete against the athlete ranked 64th, second against 63rd and so on. The competition is the best of five sets, with each athlete shooting three arrows per set.

    Athletes score two points for winning the set and one point for a draw. The first athlete to six points wins the match.

    If a match is tied, a single-arrow shoot-off is held – the nearest to the centre of the target wins.

    At the end of the knockout stage the winners of the semi-final matches compete in the gold-medal match and the remaining two athletes compete in the bronze-medal match.

    Men’s and Women’s Team

    After the ranking round, 12 teams shoot in a head-to-head elimination format. Each team consists of three athletes, who each shoot four sets of six arrows (two arrows per archer). The team with the highest total wins the match, with winning teams progressing through the draw until only the finalists remain.

    If two teams are tied, a three-arrow shoot-off is held. If this doesn’t separate them, the team closest to the centre of the target is the winner.

    The two winning teams from the respective semi-final matches compete in the gold-medal match and the remaining teams compete in the bronze-medal match.